What do you think?
Rate this book
ความทรงจำของรองเท้าแก้ว
ภาพเด็กสาวแสนน่ารักในชุดราตรีสั้น สวมรองเท้าสีขาวสะดุดตา น้ำเสียงอ้อนวอนพร่ำบอกให้ช่วยแม่ของเธอ... และร่างของหญิงสูงวัยกว่าที่กำลังร่ำไห้ปิ่มจะขาดใจในห้องแสนคุ้นเคย... ปรากฏอยู่ในห้วงฝันของ ‘ปุริมา’ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในช่วงเวลาหลายคืนที่ผ่านมา
หญิงสาวจนใจจะคาดเดาว่าตัวเองไปเกี่ยวข้องกับสาวสองวัยในฝันตอนไหน รู้เพียงแต่มันเกิดขึ้นหลังจากได้รองเท้าสีขาวคู่หนึ่งมาจากร้านขายของมือสองนั่น! หลายครั้งที่รองเท้าพาเธอไปยังสถานที่ที่ไม่เคยคิดจะไป ทำให้เธอเห็นภาพเหตุการณ์บางอย่างที่น่าสะพรึงกลัว และการได้พบกับ ‘เขา’ ชายหนุ่มแปลกหน้าที่สะดุดใจเธอจังๆ เพียงเพราะรองเท้าสีขาวคู่นั้นออกฤทธิ์กับเธอเข้า... โดยบังเอิญ
ปริศนาภาพฝันในช่วงนิทราอาจจะเกี่ยวพันกับรองเท้าคู่สวยนี้ หากทำไมจึงเป็นเธอที่ถูกดึงดูดเข้าสู่เงื่อนงำลึกลับ... คำตอบนั้นคือสิ่งที่ต้องลงมือค้นหาด้วยตนเอง
หญิงสาวจนใจจะคาดเดาว่าตัวเองไปเกี่ยวข้องกับสาวสองวัยในฝันตอนไหน รู้เพียงแต่มันเกิดขึ้นหลังจากได้รองเท้าสีขาวคู่หนึ่งมาจากร้านขายของมือสองนั่น! หลายครั้งที่รองเท้าพาเธอไปยังสถานที่ที่ไม่เคยคิดจะไป ทำให้เธอเห็นภาพเหตุการณ์บางอย่างที่น่าสะพรึงกลัว และการได้พบกับ ‘เขา’ ชายหนุ่มแปลกหน้าที่สะดุดใจเธอจังๆ เพียงเพราะรองเท้าสีขาวคู่นั้นออกฤทธิ์กับเธอเข้า... โดยบังเอิญ
ปริศนาภาพฝันในช่วงนิทราอาจจะเกี่ยวพันกับรองเท้าคู่สวยนี้ หากทำไมจึงเป็นเธอที่ถูกดึงดูดเข้าสู่เงื่อนงำลึกลับ... คำตอบนั้นคือสิ่งที่ต้องลงมือค้นหาด้วยตนเอง
400 pages, Paperback
First published April 1, 2010
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
May 14, 2015
เหมือนจะอิงเทพนิยายซินเดอเรลล่า ที่มีเจ้าชายตามหานังซิน
แต่เรื่องนี้หลอนกว่า ตรงเจ้าของเดิมเหมือนยังสิงสถิตอยู่ที่รองเท้า
คือถ้าเป็นอิชั้นนะ การที่รองเท้าพาเราไปไหนต่อไหนได้เองเนี่ย
อิชั้นคงถอดทิ้งตั้งกะวันแรกแล้วล่ะ ไม่ไหวจะเคลียร์นะ
นางเอกเรื่องนี้ก็นางเอกจริงๆ นะ จิตใจดี ชอบช่วยเหลือคน มองโลกในแง่ดี
นี่ดียังไม่เป็นพวกพับเพียบเรียบร้อยไม่มีปากเสียงอีกอย่างเข้าไป
นิยายเลยมีสีสันจากนิสัยอารมณ์ดีและโก๊ะๆของนางอยู่บ้าง
แต่นางชอบอยากรู้อยากเห็นเรื่องชาวบ้านไปนิดนะ
บางเรื่องคือบอกตรงๆว่าถ้าเป็นชีวิตจริงคนเราคงไม่อยากรู้ขนาดนี้มั้ง
นี่อะไรไปบ้านคนอื่น เห็นเค้ามีกระท่อมหลังเล็กไว้หลังบ้าน
ก็พยายามจะเข้าไปดู ไปอยากรู้อยากเห็นของเค้าอีก
ประเด็นที่เป็นปริศนาหลักๆ ของเรื่องคือการตามหาตัวแม่เลี้ยงและน้องต่างมารดาของพระเอก
ไม่ต้องพูดเรื่องประเด็นรองเท้าผีสิงนะ อันนั้นไม่ต้องบอกก็เดาได้ตั้งแต่ต้นว่าเจ้าของเดิมคือใคร
คนเขียนเค้าปล่อยตัวละคร2ตัวมาหลอกให้คนอ่านงงงันว่าใครคือผู้ร้าย
เนื้อเรื่องตลอดทางดูจะมีแต่ปริศนาที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีการคลายปมระหว่างทาง
มีแต่ตัวละครคิดเอง เออเอง สงสัยเอง กระจ่างเอง
แต่ส่วนตัวรู้สึกว่ามันดูไม่สมเหตุผลเท่าไหร่... แต่ก็นะ แค่ความเห็นส่วนตัว
แต่ที่เซอร์ไพรส์น่าจะบทเฉลยของเรื่องที่รวบยอดเฉลยทีเดียวตอนท้าย ด้วยวิถีทางที่หักมุม
เล่นเอาอึ้งและงงไปพอควร ที่คนเขียนใช้มุขนี้ในการเฉลยตัวคนร้าย
โดยสรุป เราว่าอ่านได้เรื่อยๆ ไม่จี๊ด แต่ก็ไม่ถึงกับไม่ชอบ
แต่เรื่องนี้หลอนกว่า ตรงเจ้าของเดิมเหมือนยังสิงสถิตอยู่ที่รองเท้า
คือถ้าเป็นอิชั้นนะ การที่รองเท้าพาเราไปไหนต่อไหนได้เองเนี่ย
อิชั้นคงถอดทิ้งตั้งกะวันแรกแล้วล่ะ ไม่ไหวจะเคลียร์นะ
นางเอกเรื่องนี้ก็นางเอกจริงๆ นะ จิตใจดี ชอบช่วยเหลือคน มองโลกในแง่ดี
นี่ดียังไม่เป็นพวกพับเพียบเรียบร้อยไม่มีปากเสียงอีกอย่างเข้าไป
นิยายเลยมีสีสันจากนิสัยอารมณ์ดีและโก๊ะๆของนางอยู่บ้าง
แต่นางชอบอยากรู้อยากเห็นเรื่องชาวบ้านไปนิดนะ
บางเรื่องคือบอกตรงๆว่าถ้าเป็นชีวิตจริงคนเราคงไม่อยากรู้ขนาดนี้มั้ง
นี่อะไรไปบ้านคนอื่น เห็นเค้ามีกระท่อมหลังเล็กไว้หลังบ้าน
ก็พยายามจะเข้าไปดู ไปอยากรู้อยากเห็นของเค้าอีก
ประเด็นที่เป็นปริศนาหลักๆ ของเรื่องคือการตามหาตัวแม่เลี้ยงและน้องต่างมารดาของพระเอก
ไม่ต้องพูดเรื่องประเด็นรองเท้าผีสิงนะ อันนั้นไม่ต้องบอกก็เดาได้ตั้งแต่ต้นว่าเจ้าของเดิมคือใคร
คนเขียนเค้าปล่อยตัวละคร2ตัวมาหลอกให้คนอ่านงงงันว่าใครคือผู้ร้าย
เนื้อเรื่องตลอดทางดูจะมีแต่ปริศนาที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีการคลายปมระหว่างทาง
มีแต่ตัวละครคิดเอง เออเอง สงสัยเอง กระจ่างเอง
แต่ส่วนตัวรู้สึกว่ามันดูไม่สมเหตุผลเท่าไหร่... แต่ก็นะ แค่ความเห็นส่วนตัว
แต่ที่เซอร์ไพรส์น่าจะบทเฉลยของเรื่องที่รวบยอดเฉลยทีเดียวตอนท้าย ด้วยวิถีทางที่หักมุม
เล่นเอาอึ้งและงงไปพอควร ที่คนเขียนใช้มุขนี้ในการเฉลยตัวคนร้าย
โดยสรุป เราว่าอ่านได้เรื่อยๆ ไม่จี๊ด แต่ก็ไม่ถึงกับไม่ชอบ
December 8, 2017
ปุริมา (ริมา)
โคยะนางิ ไค (ไค)
โคยะนางิ ไค (ไค)
Displaying 1 - 2 of 2 reviews