بسیارند کسـانی که میانگارند شاهنـامه متنی است ساده و به دور از پیچش که آسان میتوان به نهفتههای آن پی برد، و این گمان زادهی زبان روشـن و روان استـاد توس، و شعر درخشـان و آیینهوار او است. نویسنـده در ایـن کتـاب بر آن اسـت که اگـر از دید «ژرفاشنـاسی» و «نهادشناسی» شاهنامه را بنگریم، یکی از پیچیدهترین و رازآمیزترین متنهـا در ادب پـارسی، و شاید ناشنـاختـهترین آنهـا، اسـت. این پیچیدگی از سرشت و ساختار اسطورهای شاهنامه مایه میگیرد و در هر یک از جستـارهای این دفتـر کوشـش میشـود دریچـهای به این جهان اسطورهای گشوده شـود تـا بـر گوشـهای از مازهـای تودرتوی آن روشنایی افتد.
میرجلال الدین کزازی در ۲۸ دی ۱۳۲۷ در کرمانشاه در خانوادهای فرهنگی چشم به جهان گشود. از همان دوران کودکی به فرهنگ و ادبیات ایران علاقه وافری نشان میداد. دوره دبستان را در مدرسه آلیانس کرمانشاه گذرانید و از سالیان دانش آموزی با زبان و ادب فرانسوی آشنایی گرفت. سپس دوره دبیرستان را در مدرسه رازی به فرجام آورد و آنگاه برای ادامه تحصیل در رشته زبان و ادب پارسی به تهران رفت و در دانشکده ادبیات فارسی و علوم انسانی دانشگاه تهران دورههای گوناگون آموزشی را سپری کرد و به سال ۱۳۷۰ به اخذ درجه دکتری در این رشته نائل آمد. او از سالیان نوجوانی نوشتن و سرودن را آغاز کردهاست و در آن سالیان باهفتهنامههای کرمانشاه همکاری داشته و آثار خود را در آنها به چاپ میرسانیدهاست. او اینک عضو هیات علمی در دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی وابسته به دانشگاه علامه طباطبایی است. او افزون بر زبان فرانسوی که از سالیان خردی با آن آشنایی یافتهاست، با زبانهای اسپانیایی و آلمانی و انگلیسی نیز آشناست و تا کنون دهها کتاب و نزدیک به سیصد مقاله نوشتهاست و در همایشها و بزمهای علمی و فرهنگی بسیار در ایران و کشورهای دیگر سخنرانی کردهاست. چندی را نیز در اسپانیا به تدریس ایرانشناسی و زبان پارسی اشتغال داشته است. او گهگاه شعر نیز میسراید و نام هنریاش در شاعری زُروان است. گفتنی است، ایشان در سخن گفتن، هرگز از واژههای تازی بهره نمی برند
بررسی هایی نه چندان عمیق و همه گیر در زمینه ی نمادشناسی اسطوره، نهادشناسی شاهنامه! و منش و آرمان پهلوانان، و البته بخش عجیبی در زمینه ی شناخت در شاهنامه و در آیین های درویشی!