Huil maar, ik wens je uitstel toe

by Joubert Pignon

187 pages, Paperback

First published January 1, 2015

About the author

Joubert Pignon (1978) debuteerde in het onheilsjaar 2012 met de roman-in-korte-verhalen Er gebeurde o.a. niets. Dit boek belandde op de longlist voor de Academica Literatuurprijs, maar won de prijs niet. Tussen zijn boek Huil maar ik wens je uitstel toe (2015) en Er gebeurde o.a. niets in schreef Pignon een theaterstuk: Waar beren drinken, een geweigerde roman: Dierenkerkhof nummer drie, en reportages en verhalen voor o.a. Nieuwe Revu, HP/De Tijd, De Revisor, De Titaan en Das Magazin. Joubert Pignon is een graag geziene gast op voorleespodia als Lowlands, Crossing Border en de Boekennacht.

Reviews

[Joost van Hoek]

Door dit soort boeken wil ik schrijven. Alles kan en alles mag en is nog interessant ook.

[Elianne van Elderen]

3.5*. Naarmate het einde leek ik de stukjes beter te vinden. Ik weet niet of dat kwam doordat ik de bladzijden had geteld of omdat ze echt beter waren. Je moet opnieuw van Pignon's stijl houden, net als bij 'Er gebeurde o.a. niets'. Je moet er aan wennen en van houden. Het thema is afwisselend humoristisch en iets zwaarder (maar nooit echt zwaar-zwaar). Persoonlijk kan ik dit tot in zekere mate wel waarderen.

[Sarah]

Niet mijn humor, niet mijn ding. Een paar stukjes vond ik goed, de rest kul en/of smerig. Gok dat fans van Herman Brusselmans hier wel mee uit de voeten kunnen. Zonde van zo'n mooie titel.

[Klaas Roggeman]

Dit is een boek vol ultrakorte stukjes geschreven vanuit het standpunt van een zelfde personage.
Het gaat vaak de absurde toer op, maar net zoals bij vroege Grunberg of Brusselmans, levert zulke overgave mij eerder verveling op dan iets anders.

Jammer, ik had eerder een stukje gelezen in een bloemlezing en dat beviel me wel. Misschien is hij inderdaad gewoon een stukjesman die je in erg kleine dosissen moet nuttigen.

[Marijn Sikken]

'Ik wil mijn hele leven bij je terugkomen,' is zomaar een hele mooie zin tussen alle grapjes in dit boek - dat klinkt denigrerend maar zo is het niet bedoeld, ik heb meerdere malen hardop moeten lachen tijdens het lezen en dat lijkt me een groot goed voor de schrijver.

Mijn advies? Kopen, lezen, nog eens kopen voor alle komende verjaardagen waar je niet weer met een goedkope fles wijn/Pathé-bioscoopbon kunt komen aanzetten.