باختن به بدن – در ستایش شکست (۱)، دربارهٔ شکست جسمی و پیامد مهمی است که میتواند برای انسان داشته باشد. همهٔ ما در قالب بیماری، ضعف یا کهنسالی، به سبب ناتوانیهای بدنمان شکست میخوریم. این نوع ناکامیهای فیزیکی، شکست ما هستند چون ماییم که آنها را تجربه میکنیم اما ربطی هم به ما ندارند چون مسببشان بخشی از بدنمان است که موقتاً یا دائمی مهارش در دست ما نیست. کاستیکا براداتان با تأمل بر زندگی و اندیشههای سیمون وِی – فیلسوف، عارف و کنشگر سیاسیِ فرانسوی – اولین حلقه از چهار نوع شکست ناگزیر انسان را بررسی میکند. سیمون وِی، بهرغم ظرفیتهای ذهنی شگفتانگیزش، دستوپاچلفتی بود و در بیشتر مواجهههایش با جهان ناکام میماند.
Costică Brădățan is a Professor of Humanities in the Honors College at Texas Tech University, USA, and an Honorary Research Professor of Philosophy at University of Queensland, Australia. He is the author or editor of several books, and his work has been translated into many languages, including Dutch, German, Italian, Chinese, Vietnamese, and Farsi. Bradatan writes regularly for such publications as the New York Times, Times Literary Supplement, Aeon, Dissent, and The New Statesman, and serves as the Religion/Comparative Studies Editor for the Los Angeles Review of Books.
کمی شکست خوردن را در زمانه سختی و پرشکست، رقیق و قابل تحمل میکند. اما معنای فلسفی عمیق و پایداری نمیآفریند. حال آدم را برای لحظاتی خوب میکند و نور بسیار کمی به تاریکی شکست میاندازد.