Haustið 1942 handtók Gestapó 22 ára íslenskan námsmann í Ósló, Leif H. Muller að nafni. Honum var gert að sök að hafa ætlað að yfirgefa landið með ólöglegum hætti. Við tók hjá Leifi einhver hryllilegasta fangelsisvist sem Íslendingur hefur þurft að þola, fyrst í Grini-fangelsinu í Noregi og síðar í hinum alræmdu Sachsenhausen-fangabúðum í Þýskalandi. Í Sachsenhausen var hver dagur barátta upp á líf og dauða undir járnhæl nasista þar sem hungur, sjúkdómar, pyntingar og dauði voru daglegt brauð. Leifur skrifaði um þetta skelfilega tímabil í lífi sínu þegar eftir heimkomuna til Íslands í stríðslok og kom bókin út í september 1945. Samkvæmt Wiesenthal-stofnuninni er þessi einstaka bók ein sú fyrsta sem rituð var í heiminum um Helförina.
Leifur Muller lenti í fangabúðum nasista aðeins 22 ára gamall. Þessa bók skrifar hann nokkrum mánuðum eftir að hann öðlast frelsi á ný. Bókin er upprunalega gefin út í september 1945 og því með fyrstu bókum um helförina.
Ég las þessa bók í gegn á nokkrum klukkutímum án þess að una mér meira en nokkurra mínútna hvíldar öðru hvoru inn á milli. Það sem maðurinn upplifir þarna er alveg skelfilegt og sumt sem hann talar um er ábyggilega ekki alveg fyrir viðkvæma. Hann lýsir ýmsum hrottaskap, vosbúð, kulda, sulti, þrælkunarvinnu, pyntingum, spillingu í fangabúðunum, ýmsum aftökum, alvarlegum veikindum og ýmsu fleiru slæmu.
Eftir að hafa lesið þessa bók skilur maður betur hvers vegna Leifur svaf alltaf eftir þetta með föt tilbúin í ferðatösku við rúm sitt. Hann hafði raunverulega kynnst vondum mönnum og því versta sem hægt er að gera öðru fólki.
Af öðrum bókum sem fjalla um helförina þá mæli ég eindregið með Nótt eftir Eli Wiesel og Leitinni að tilgangi lífsins eftir Viktor Frankl.
Þetta er rosaleg lesning um íslenskan strák sem er námsmaður í Noregi og er handsamaður af nazistum og er í ýmsum fangabúðum þeirra, fyrst í Noregi og síðar í Þýskalandi í 3,5 ár eða alveg þangað til Þjóðverjar gáfust upp í lok seinna stríðs. Þetta er mjög merkileg heimild því Leifur þessu er einn sá fyrsti til að skrifa um helförina og dvöl í fangabúðum nazista. Dvölin var algjör hörmung, og gott fyrir mína kynslóð að lesa svona til að sjá til þess að svona lagað komi aldrei fyrir aftur. Mæli með að þið kíkið á þessa bók ef þið hafið áhuga á því efni sem er þar skrifað - en athugið að það er ekkert fallegt við þessa lesningu
Átakanleg og merkileg frásögn. Einfaldur og hrár frásagnarstíll. Bókin fyrst gefin út 3 mánuðum eftir stríðslok og byggir á dagbók Leifs sem hann hélt í búðunum.
Hef lesið mikið um helförina og aðbúnað gyðinga. Áhugavert að heyra af þeim sem voru fangelsaðir í fangabúðum fyrir minni sakir og ekki á leið í gasklefann. Áhugavert að lesa um hversu margir Norðmenn voru fangar . Skelfilegar lýsingar á aðbúnaði á sjúkrahúsi fangabúðanna, vægast sagt skelfilegar. Einnig kemur fram að Rauði Krosinn sendi matarsendingar sem ákv hópar gátu nýtt sér og héldu meðal annars lífinu í Leif.
Stórmerkileg saga fyrir þær sakir að hún er ein sú fyrsta sem kemur út eftir seinni heimstyrjöldina um aðbúnað í fangabúðunum, kemur út 1947. Viðurkennd sem slík af Wiesenthal stofnunni.
Fljótlesin, nákvæmar lýsingar. Engin fagurfræði. Mæli eindregið með. Erfitt að gefa annað en 5 stjörnur.