สัมผัสเสน่หา

มนต์รักเมืองมายา #3

by พลิ้วอ่อน

ท่านชายฌาวีขึ้นชื่อว่าตาบอด แต่สามารถใช้มือสัมผัสสิ่งของได้ราวกับตาเห็น! ชั่วชีวิตของหญิงสาวบ้านนอกอย่าง นีรตา... ไม่เคยได้สัมผัสหรือแม้แต่เห็นเรือนร่างเปลือยของชายคนใดมาก่อน แต่เพียงวันแรกที่ตัดสินใจหนีการแต่งงานแบบคลุมถุงชน เพื่อมาพึ่งพาอาศัยลูกพี่ลูกน้องในเมืองใหญ่ ในฐานะพี่เลี้ยงเด็ก เหตุบังเอิญก็กลับชักนำให้นางได้มาพบกับภาพที่ทำให้เลือดสาวสูบฉีดแรงจนร้อนผะผ่าวไปทั้งใบหน้า นี่คือท่านชาย... คนที่นางจะต้องมาช่วยเขาเลี้ยงลูกในคฤหาสน์แห่งนี้จริงๆน่ะหรือ? ดวงตากลมใสจ้องมองบ่ากว้างอย่างตกตะลึง... แผ่นอกหนั่นแน่น... มัดกล้ามเป็นลอนสวยบนหัวไหล่ทั้งสองข้าง หน้าท้องแบนราบ... ปกคลุมด้วยขนสีเข้มที่แผ่กว้างเลื้อยต่ำลงไป นีรตาไม่อยากคิดเลยว่า เจ้าของเรือนร่างสูงใหญ่ดุจเทพเจ้าที่เปลือยเด่นเป็นสง่าอยู่กลางผืนน้ำนั้น จะเป็นตัวตนจริงๆของ ฌาวี ท่านชายรูปงามที่นางหลงใหลมานาน และมันก็เป็นโอกาสดีที่จะทำให้หญิงสาวได้หาทางใกล้ชิดและ แอบชื่นชมเขา โดยที่ท่านชายไม่ระแคะระคายใด ๆ เลย

322 pages, Paperback

Published February 1, 2012

About the author

Associated Names:
* พลิ้วอ่อน
* พราวพริ้ม (พลิ้วอ่อน)
* พรัมพรัม (พลิ้วอ่อน)
* เพชรสลิล

Reviews

[Panjiw Chiw · Rating 5 out of 5]

โปรยหลังปกทำเอาไม่อยากอ่านเลยทีเดียว พออ่านแล้ว เป็นเล่มเดียวในเซตที่ร้อนแรงน้อยที่สุด ทีแรกนึกว่าจะไม่สนุก แต่ทำออกมาได้เรียบๆ สนุกใช้ได้เลย ชอบฌาวีตั้งแต่เรื่องราชาร้อยเล่ห์แล้ว พออ่านเรื่องนี้ยิ่งชอบใหญ่เลย

ขุนนางผู้เย็นชากับสาวอวบโกะ พร้อมกับความแสบน่ารักของมาตาวี ลูกสาวจอมแก่นของฌาวีกับภรรยาเก่า แต่เรื่องของสองคนสับซ้อนกว่านั้น อย่าได้เชื่อคำที่ได้ยินมาเด็ดขาด
ตัววาราริน เจ้าคิดเจ้าแค้นเอามากๆ ปกติแล้วนางร้ายจะไปลงที่นางเอกแต่เรื่องนี้กลับลงที่พระเอก(คิดว่าสปอยล์นี้ไม่ได้มีผลกับการอ่านเท่าไหร่นะ ฮา) เหตุผลที่ลงกับฌาวีแทนตัวนางเอก ต้องลองไปอ่านดูว่าทำไม
ความรักของคู่นี้ รักแบบไม่รู้ตัว ฌาวีดูแลนางเอกอย่างดี อันที่จริงไม่ชอบความคิดนี้นะ แต่พอเป็นได้อ่านในเรื่องนี้แล้วรู้สึกโรแมนติคดี "สามีต้องปกป้องภรรยา" (ประโยคประมาณนี้จำไม่ค่อยได้เท่าไหร่)
เพราะความเชื่อในเรื่องนี้ทำให้ทั้งสองได้แต่งงานกัน อันที่จริงก็ไม่ใช่เหตุผลนี้เสียทีเดียวหรอก เพราะฌาวีแอบอ้าง แกมบังคับให้นางเอกเราตกลงแต่งงานด้วยเสียมากกว่า บอกแล้วฮี เจ้าแผนการ

ภายในเรื่องมีปมการจัดการน้ำท่วมเมืองมิรามเข้ามาเกี่ยวพันธ์ด้วย หากไม่ได้มีส่วนสำคัญในบทพิสูจน์ความรักของทั้งสองเท่าที่ควร

ตัวร้ายอีกตัวที่นึกว่าจะมีออกมาอีกก็หายจ๋อมเลย อันนี้ก็มาเป็นตัวกระตุ้นให้พระนางได้แต่งงานกันเฉยๆ

บทท้ายๆ ที่ส่งไม้ต่อให้เรื่องต่อไป คือ มายาวาณิช (แต่เราอ่านมายาวาณิชก่อน) ถ้าได้อ่านบทส่งท้ายแล้วต้องอยากอ่านตอนต่อไปแน่เลย การอ่านเรื่องนี้ทีหลังมายาวาณิชที่เป็นเล่มสุดท้าย สำหรับเรา ไม่ได้รู้สึกว่ามันสปอยล์เท่าไหร่นะ
แต่ถ้าอยากอ่านเรียงต้องเริ่มจาก วิมารโจร ราชาร้อยเล่ห์ สัมผัสเสน่หา จริงๆ จะอ่าน มายาวาณิชก่อนสัมผัสเสน่หาก็ได้ แต่ถ้าต้องอ่านจริงๆ ให้อ่านมายาวาณิชเล่มสุดท้าย(เพราะมันมีปมท่านหญิงเซรีไว้ให้ค้างคา)