Naelstring belig die problematiek van transformasie in ’n nuwe Suid-Afrika en die soms fanatieke eise van swart bemagtiging. Die drama sentreer rondom ’n moeder wat weier om haar pasgebore baba se naelstring te knip. Die baba is egter nie bereid om die absurde situasie gelate te aanvaar nie en neem sy gehoor op ’n reis van swart komedie en deernisvolle maar pynlike interaksie. Pieter Fourie, dramaturg en dramaveteraan, is waarskynlik die enigste Suid-Afrikaanse kunstenaar wat diep spore as toneelspeler, regisseur, artistieke direkteur en skrywer getrap het. Met Naelstring deurbreek die bekroonde dramaturg Pieter Fourie opnuut die grense van sy oeuvre.
Librarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name.
Pieter Johannes Fourie (*3 April 1940) is ’n Afrikaanse dramaturg. Ná skool studeer hy Afrikaans en Engels aan die Universiteit van Stellenbosch en verwerf sy B-Honneurs graad. Vanaf 1964–1966 toer hy met sy eie teater maatskappy. Vanaf 1967–1987 was hy die Kunsdirekteur by KRUIK. Daarna was hy werksaam by TRUK en later was hy die Hoofdirekteur van die KKNK. Hy was die regisseur van verskeie dramas en het ook in ’n paar gespeel.[1]
In 1996 ontvang Fourie die Erepenning vir Toneelkuns en die Gerhard Beukesprys van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns. In 2003 ontvang hy die Hertzogprys vir sy drama oeuvre.
A rather strange little play about independence and dependence, trust, and forgiveness. It is, I believe, one of those plays that is much better seen than read - particularly Baba's role, which depends almost completely on interpretation of actions.