Κολασμένα ψυχιατρεία, σκοτεινά κελάρια, μυστηριώδεις καλλιτέχνες, φαντάσματα, παράξενα μουσικά κουτιά, στοιχειωμένες μνήμες, φονικοί δίσκοι μουσικής, επισκέπτες απ’ το υπερπέραν και μια εξωπραγματική πλευρά της Αθήνας…
Σε όλα τα διηγήματα του βιβλίου υπάρχει μια σαφής αγάπη για τη θεματολογία του υπερφυσικού τρόμου, όμως τόσο η τεχνική της γραφής όσο και κάποιες από τις πλοκές και τους χαρακτήρες δεν με έπεισαν. Κρίνω το βιβλίο αυτό ως μεμονωμένο και περιμένω να δω δείγματα της γραφής της Ματίνας Μαντά στο επόμενο βιβλίο της.