What do you think?
Rate this book
De boevenwagen
De gevangeniswereld is voor de meesten van ons een onbekend terrein: wie in hechtenis is genomen, verdwijnt achter slot en grendel, buiten het zicht van nieuwsgierig publiek. Alleen degenen die er 'zitten' of werken weten precies hoe het eraan toegaat.
Jelle Winkels was een van hen: vijftien jaar lang reed hij op de 'boevenwagen', het busje dat verdachten, veroordeelden en uitgeprocedeerde vluchtelingen vervoert tussen huizen van bewaring, rechtbanken, luchthavens, ziekenhuizen en begraafplaatsen. Zo ontmoette hij de meest beruchte figuren uit de onderwereld, maar ook psychopaten en volstrekt onschuldige vreemdelingenkinderen. Hij lachte, knokte en huilde met hen. Eén ding hadden de mensen die Winkels vervoerde met elkaar gemeen: een eigen verhaal. Bij elkaar zo veel verhalen dat Winkels ze wel op moest schrijven. Zoals over de topcrimineel die liever singer-songwriter was geworden, over de gevluchte Albanees die Duitsland haat, en over het jonge meisje dat Nederland nooit had mogen verlaten.
Jelle Winkels was een van hen: vijftien jaar lang reed hij op de 'boevenwagen', het busje dat verdachten, veroordeelden en uitgeprocedeerde vluchtelingen vervoert tussen huizen van bewaring, rechtbanken, luchthavens, ziekenhuizen en begraafplaatsen. Zo ontmoette hij de meest beruchte figuren uit de onderwereld, maar ook psychopaten en volstrekt onschuldige vreemdelingenkinderen. Hij lachte, knokte en huilde met hen. Eén ding hadden de mensen die Winkels vervoerde met elkaar gemeen: een eigen verhaal. Bij elkaar zo veel verhalen dat Winkels ze wel op moest schrijven. Zoals over de topcrimineel die liever singer-songwriter was geworden, over de gevluchte Albanees die Duitsland haat, en over het jonge meisje dat Nederland nooit had mogen verlaten.
336 pages, Paperback
First published January 1, 2015
4 people are currently reading
18 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
October 6, 2024
Enigszins interessant maar de mate van racisme en seksisme geeft het boek een bijsmaak. Je mag verwachten dat een voormalig overheidsmedewerker zich neutraler opstelt.
February 11, 2025
Het is een interessant onderwerp maar de manier waarop hij over bepaalde mensen praat is niet zo goed.
March 29, 2017
Rauw! Dat is De boevenwagen waarin voormalig EBV (Extra Beveiligd Vervoer) transportgeleider Jelle Winkels zijn verwikkelingen met zijn passagiers (en soms met het juridisch-logistieke systeem van de Dienst Vervoer en Ondersteuning van Justitie) anekdotisch schetst. Het boek sprak me onmiddellijk aan, omdat er bij mijn weten niet eerder over dit onderwerp geschreven is èn omdat ik hoopte dat de non-fictie vorm prangende vragen zou kunnen beantwoorden. Vragen als: hoe weet je in zo’n baan professioneel en privé te scheiden, hoe blijf je mens onder onmenselijken? De boevenwagen maakt duidelijk dat dit in elk geval slechts mogelijk is met een sterk moreel kompas gesausd met een groot empatisch vermogen.
De boevenwagen, wordt me al snel duidelijk, doet zijn naam geen eer aan: een goed deel van de trips betreft geen veroordeelden onderweg tussen cel en rechtbank (soms honderden kilometers uit elkaar liggend), maar uitgeprocedeerde asielzoekers, jongeren, en veroordeelden op familiebezoek. Vooral de verhaaltjes over die laatste groep hadden mijn interesse: compassievol wordt beschreven hoe Winkels en zijn collega’s zich moeite getroosten om hun boeven waardig afscheid te laten nemen van overleden familieleden, zonder ergens sentimenteel of dwepend te worden, of de eigen veiligheid in gevaar te brengen. Een opmerkelijke kwaliteit, als je bedenkt dat deze daders veroordeeld zijn voor gruwelijke misdrijven. Het is dan ook niet verwonderlijk dat om het menselijke in de ander te zien, Winkels er soms voor kiest niet te weten waarvoor zijn passagiers veroordeeld zijn. Dat vond ik boeiend aan De boevenwagen: dat naast de boevenrijder niet de daad maar de dader centraal staat. Immers, het had ook makkelijk een smeuïg boek kunnen worden vol saillante details en namedropping. Winkels is hier gelukkig terughoudend mee en noemt enkel namen als die helpen zijn innerlijke worstelingen, veelal met kindermoordenaars en –verkrachters, te verhelderen.
Zo bezien was het opmerkelijk dat die terughoudendheid niet gender of etniciteit betrof. Bij vlagen vond ik De boevenwagen zelfs vrouwonvriendelijk door de vele beschrijvingen van vrouwen als lustobject: lustgevoelens en dromen van iemands lichamelijke rondingen werden niet geschroomd. Allochtonen werden uitvoerig naar afkomst en culturele stereotypen beschreven, autochtonen niet. Dat stoorde op een gegeven moment wel.
De boevenwagen heeft duidelijk de feel van een eerste boek: de schrijfstijl is wat houterig en zwak. De meanderende inhoud – van de hak op de tak en weer terug – en de inconsistente benamingen en dischronologie (een schorsing van Winkels en zijn collega’s wordt tegen het einde van het boek opnieuw geïntroduceerd als iets nieuws, waarbij het duidelijk wordt dat sommige eerdere verhalen zich veel later afspeelden) maken de tekst wat rommelig. Hier had de redacteur had er wel wat scherper overheen gemogen.
Desalniettemin heb ik De boevenwagen met veel plezier gelezen, doordat het overduidelijk recht uit het hart is geschreven. Alleen daarom al wens ik het een groot lezerspubliek toe!
De boevenwagen, wordt me al snel duidelijk, doet zijn naam geen eer aan: een goed deel van de trips betreft geen veroordeelden onderweg tussen cel en rechtbank (soms honderden kilometers uit elkaar liggend), maar uitgeprocedeerde asielzoekers, jongeren, en veroordeelden op familiebezoek. Vooral de verhaaltjes over die laatste groep hadden mijn interesse: compassievol wordt beschreven hoe Winkels en zijn collega’s zich moeite getroosten om hun boeven waardig afscheid te laten nemen van overleden familieleden, zonder ergens sentimenteel of dwepend te worden, of de eigen veiligheid in gevaar te brengen. Een opmerkelijke kwaliteit, als je bedenkt dat deze daders veroordeeld zijn voor gruwelijke misdrijven. Het is dan ook niet verwonderlijk dat om het menselijke in de ander te zien, Winkels er soms voor kiest niet te weten waarvoor zijn passagiers veroordeeld zijn. Dat vond ik boeiend aan De boevenwagen: dat naast de boevenrijder niet de daad maar de dader centraal staat. Immers, het had ook makkelijk een smeuïg boek kunnen worden vol saillante details en namedropping. Winkels is hier gelukkig terughoudend mee en noemt enkel namen als die helpen zijn innerlijke worstelingen, veelal met kindermoordenaars en –verkrachters, te verhelderen.
Zo bezien was het opmerkelijk dat die terughoudendheid niet gender of etniciteit betrof. Bij vlagen vond ik De boevenwagen zelfs vrouwonvriendelijk door de vele beschrijvingen van vrouwen als lustobject: lustgevoelens en dromen van iemands lichamelijke rondingen werden niet geschroomd. Allochtonen werden uitvoerig naar afkomst en culturele stereotypen beschreven, autochtonen niet. Dat stoorde op een gegeven moment wel.
De boevenwagen heeft duidelijk de feel van een eerste boek: de schrijfstijl is wat houterig en zwak. De meanderende inhoud – van de hak op de tak en weer terug – en de inconsistente benamingen en dischronologie (een schorsing van Winkels en zijn collega’s wordt tegen het einde van het boek opnieuw geïntroduceerd als iets nieuws, waarbij het duidelijk wordt dat sommige eerdere verhalen zich veel later afspeelden) maken de tekst wat rommelig. Hier had de redacteur had er wel wat scherper overheen gemogen.
Desalniettemin heb ik De boevenwagen met veel plezier gelezen, doordat het overduidelijk recht uit het hart is geschreven. Alleen daarom al wens ik het een groot lezerspubliek toe!
August 19, 2020
Jelle neemt ons mee op zijn reizen met grote en kleine boeven. Naar gevangenissen, begrafenissen, huisbezoeken en ziekenhuizen.
Het was geweldig om een inkijkje te krijgen in zijn werkende leven. Een inkijkje in een wereld waar wij als brave burgers niets van weten.
Sterk vond ik de persoonlijke overwegingen van Jelle. Hij laat zien dat iedereen een mens van vlees en bloed is. Ook hijzelf. En hij gaat ver. Zo ver, dat het begrijpelijk is dat hij na het schrijven van dit boek ook afscheid neemt van dit werk.
Waarom dan 3 sterren; er zat weinig rode draad door het boek (het waren in essentie allemaal korte columns), de beschrijvingen van bewaarders en gevangenen zijn regelmatig overmatig seksistisch en racistisch en - en dit heeft niets te maken met het boek zelf - de voorleesversie was absoluut niet geweldig. Te langzaam voorgelezen en te weinig pauzes tussen de verschillende hoofdstukken.
Het was geweldig om een inkijkje te krijgen in zijn werkende leven. Een inkijkje in een wereld waar wij als brave burgers niets van weten.
Sterk vond ik de persoonlijke overwegingen van Jelle. Hij laat zien dat iedereen een mens van vlees en bloed is. Ook hijzelf. En hij gaat ver. Zo ver, dat het begrijpelijk is dat hij na het schrijven van dit boek ook afscheid neemt van dit werk.
Waarom dan 3 sterren; er zat weinig rode draad door het boek (het waren in essentie allemaal korte columns), de beschrijvingen van bewaarders en gevangenen zijn regelmatig overmatig seksistisch en racistisch en - en dit heeft niets te maken met het boek zelf - de voorleesversie was absoluut niet geweldig. Te langzaam voorgelezen en te weinig pauzes tussen de verschillende hoofdstukken.
June 1, 2020
Dit boek geeft een interessant kijkje in een wereld waar je normaal niet komt. De wereld van het vervoer van boeven en mensen die illegaal in Nederland zijn. Je denkt daarbij alleen aan vervoer van de gevangenis naar een ander gevangenis of naar de rechtszaal, maar boeven mogen ook afscheid nemen van hun geliefden, thuis of tijdens een begrafenis. Logisch, ook boeven zijn mensen met een verhaal, daar kom je tijdens dit boek wel achter. Jelle kan het verhaal goed schrijven en doordat hij ontslag heeft genomen bij zijn werkgever kon hij openheid van zaken geven. Het boek is wel wat dik. Op een gegeven moment had ik de verhalen wel gehoord. Wellicht was het goed geweest om het boek iets eerder af te sluiten. Maar verder een interessant boek, dat vlot leest.
January 30, 2025
Gelezen als luisterboek via de bibliotheek.
Interessant boek dat een goede inkijk geeft in het werk als gevangenenvervoerder. Er wordt een duidelijk beeld geschetst van de uitdagingen waar ze in dit vak mee te maken krijgen, wil je altijd weten welk delict een verdachte gepleegd heeft? Hoe ga je daar dan vervolgens mee om? En zijn het uiteindelijk inderdaad ook gewoon mensen zoals jij en ik? Mooie inzichten levert dit op.
minpunt vond ik dat de schrijfstijl soms wat grof uit de hoek kwam, ik de volgorde qua stukjes soms niet helemaal snapte en dat de lengte van de hoofdstukken erg uiteenliep. Aantal hoofdstukken waren in verhouding wel heel erg lang, waardoor ik dan iets meer moeite had om mijn aandacht erbij te houden.
Overall zeker een interessant boek! 3,5-4⭐️
Interessant boek dat een goede inkijk geeft in het werk als gevangenenvervoerder. Er wordt een duidelijk beeld geschetst van de uitdagingen waar ze in dit vak mee te maken krijgen, wil je altijd weten welk delict een verdachte gepleegd heeft? Hoe ga je daar dan vervolgens mee om? En zijn het uiteindelijk inderdaad ook gewoon mensen zoals jij en ik? Mooie inzichten levert dit op.
minpunt vond ik dat de schrijfstijl soms wat grof uit de hoek kwam, ik de volgorde qua stukjes soms niet helemaal snapte en dat de lengte van de hoofdstukken erg uiteenliep. Aantal hoofdstukken waren in verhouding wel heel erg lang, waardoor ik dan iets meer moeite had om mijn aandacht erbij te houden.
Overall zeker een interessant boek! 3,5-4⭐️
September 27, 2021
A very interesting look into the world of those who drive the vehicles that bring detainees and unwanted foreigners to the places the need to go.
Sometimes that's court, but also the Schiphol to be put on a plane home, or to a funeral home, doctor's visits etc.
A nice book, interesting because the judicial system is quite closed and a peak into one of its branches is rare. Villains are people to, with their own story. Like the people who drive them. And that combination is the source for nice stories. I read them with interest and had a nice few hours listening to this book.
Sometimes that's court, but also the Schiphol to be put on a plane home, or to a funeral home, doctor's visits etc.
A nice book, interesting because the judicial system is quite closed and a peak into one of its branches is rare. Villains are people to, with their own story. Like the people who drive them. And that combination is the source for nice stories. I read them with interest and had a nice few hours listening to this book.
December 16, 2022
Not a book I’d usually read but someone recommended it to me so I HAD to read it. I loved getting to know more about the job and the stories it told. Was only difficult for me to read because it’s written in dutch and I only read in english
August 11, 2021
Leuke korte verhaaltjes die een goed beeld geven van het beroep van Jelle. Wel wat aftrek voor de wat mij betreft onnodig seksistische opmerkingen over vrouwen
October 16, 2023
Leuke verhalen
November 12, 2025
Boek met veel potentie en intefessange verhalen, helaas -1 voor het racisme en -1 voor het seksisme waar het jammer genoeg mee doorspekt is.
January 18, 2026
Herkenbaar als je zelf in Justitieland werkt of hebt gewerkt. Dat maakt het ook niet heel bijzonder voor mij maar wel aangenaam om te lezen.
April 18, 2015
3 sterren.
Ik was heel erg benieuwd naar dit boek, omdat het onderwerp me gelijk aansprak toen ik de omschrijving las. Omdat dit één van mijn eerste non-fictie boeken is, was ik benieuwd of ik het ook leuk zou blijven vinden.
Een positief punt aan dit boek is dat Jelle Winkels heel erg verhalend omschrijft. Zijn belevenissen zijn geen opsommingen van feiten, maar zouden zo in een fictief boek passen. Het gekke is dan wel weer, dat je soms vergeet dat alles wat je in dit boek leest, echt gebeurd is. Ik betrapte mezelf er een paar keer op dat ik het gevoel had dat ik fictie aan het lezen was en dat de verhalen verzinsels waren van de schrijver. En dan realiseer ik me ineens weer dat hij dit echt meegemaakt heeft. Heel erg gek.
Een puntje wat mij opviel was hoe Jelle de boeven omschreef. Eigenlijk stoorde ik me hier soms wel een beetje aan, terwijl hij het misschien niet eens zo negatief bedoeld heeft. Van elke persoon in dit verhaal werd gedetailleerd de afkomst omschreven als het om een allochtoon ging, maar zodra het om een autochtoon ging, was het niet meer van belang. Uiterlijke kenmerken van bijvoorbeeld Turkse mannen of Antilliaanse mannen werden genoemd, maar zodra het om een blanke man ging, deed het er allemaal niet meer toe en werd er helemaal niks over gezegd. Waarom wel zeggen dat je een donkere vent in je auto hebt zitten, maar geen witte vent? Ik vond dit een beetje gek. Alsof hij moest benadrukken dat hij meer allochtonen als boef tegenkwam dan autochtonen. Nee. Dat was niet zo leuk. Nogmaals, geen idee of hij het negatief heeft bedoeld, maar zo kwam het toch een beetje op mij over.
Maar ik vond het wel een heel vermakelijk boek. De verhalen zijn soms erg serieus, maar soms ook een beetje komisch. Jelle vertelt goed over hoe zijn werk er uit zag, zodat je daar ook wat meer informatie over te weten komt. Leerzaam, maar tegelijkertijd vermaak!
Ik was heel erg benieuwd naar dit boek, omdat het onderwerp me gelijk aansprak toen ik de omschrijving las. Omdat dit één van mijn eerste non-fictie boeken is, was ik benieuwd of ik het ook leuk zou blijven vinden.
Een positief punt aan dit boek is dat Jelle Winkels heel erg verhalend omschrijft. Zijn belevenissen zijn geen opsommingen van feiten, maar zouden zo in een fictief boek passen. Het gekke is dan wel weer, dat je soms vergeet dat alles wat je in dit boek leest, echt gebeurd is. Ik betrapte mezelf er een paar keer op dat ik het gevoel had dat ik fictie aan het lezen was en dat de verhalen verzinsels waren van de schrijver. En dan realiseer ik me ineens weer dat hij dit echt meegemaakt heeft. Heel erg gek.
Een puntje wat mij opviel was hoe Jelle de boeven omschreef. Eigenlijk stoorde ik me hier soms wel een beetje aan, terwijl hij het misschien niet eens zo negatief bedoeld heeft. Van elke persoon in dit verhaal werd gedetailleerd de afkomst omschreven als het om een allochtoon ging, maar zodra het om een autochtoon ging, was het niet meer van belang. Uiterlijke kenmerken van bijvoorbeeld Turkse mannen of Antilliaanse mannen werden genoemd, maar zodra het om een blanke man ging, deed het er allemaal niet meer toe en werd er helemaal niks over gezegd. Waarom wel zeggen dat je een donkere vent in je auto hebt zitten, maar geen witte vent? Ik vond dit een beetje gek. Alsof hij moest benadrukken dat hij meer allochtonen als boef tegenkwam dan autochtonen. Nee. Dat was niet zo leuk. Nogmaals, geen idee of hij het negatief heeft bedoeld, maar zo kwam het toch een beetje op mij over.
Maar ik vond het wel een heel vermakelijk boek. De verhalen zijn soms erg serieus, maar soms ook een beetje komisch. Jelle vertelt goed over hoe zijn werk er uit zag, zodat je daar ook wat meer informatie over te weten komt. Leerzaam, maar tegelijkertijd vermaak!
April 27, 2015
Jelle Winkels is 'boevenvervoerder' geweest tot het boek uit kwam. Toen heeft hij ontslag genomen of moeten nemen, dat wordt niet helemaal duidelijk. In het boek beschrijft hij zijn ervaringen met de verschillende mensen die hij heeft vervoerd. Dit waren niet alleen boeven, maar ook jongeren die gesloten geplaatst waren of asielzoekers die uitgezet moesten worden. Sommige verhalen waren grappig, andere erg schrijnend of gewoon bijzonder. Bijvoorbeeld wanneer hij beschrijft wat zijn gedachten waren toen hij Robert M. of de moordenaar van Jesse Dingemans moest vervoeren. Wat ik goed vond aan de beschrijvingen is dat het hem is gelukt om in de verhalen de mens achter de boef te beschrijven en niet alleen het delict dat deze heeft gepleegd. Soms wilde hij ook niet weten (of wist hij niet) wat iemand had gedaan. Het boek leest prettig, korte verhalen die je goed los van elkaar kan lezen. Er worden veel verhalen verteld, daarom heeft het het risico in zich dat het soms gaat vervelen, maar mij bleef het uiteindelijk erg boeien. Een mooi boek voor deze zomer op het strand.
April 30, 2015
In 46 (mini)hoofdstukken neemt Winkels je mee naar zijn boevenwagen. Het busje dat verdachten, uitgeprocedeerde vluchtelingen, veroordeelden vervoert. Ik stond niet stil bij het feit dat transportbegeleiders/vervoerders ook hun handen vol hebben aan de ‘passagiers’. Maar achter deze mensen schuilt een verhaal. Dat vertelt Winkels je maar al te graag. Verhalen die onmisbaar zijn.
Allereerst krijgt dit boek van mij een originaliteitprijs, hoe bedenk je het om zo een aparte boek te schrijven? Zie je ook niet vaak. We kennen veel boeken met verdachten, veroordeelden en uitgeprocedeerde vluchtelingen maar een boek over de boevenwagen ontbrak in dit rijtje. Het boek dat je veel verborgen verhalen vertelt.
lees verder op http://vbnow.nl/2015/04/29/recensie-b...
Allereerst krijgt dit boek van mij een originaliteitprijs, hoe bedenk je het om zo een aparte boek te schrijven? Zie je ook niet vaak. We kennen veel boeken met verdachten, veroordeelden en uitgeprocedeerde vluchtelingen maar een boek over de boevenwagen ontbrak in dit rijtje. Het boek dat je veel verborgen verhalen vertelt.
lees verder op http://vbnow.nl/2015/04/29/recensie-b...
Displaying 1 - 15 of 15 reviews