สิเน่หาตาเบบูญ่า

by ทิพย์ทิวา

เพราะที่ดินมรดกแปลงนั้นที่ทำให้เขาและเธอต้องมาพบเจอกัน

เธอ อยากขายที่ดินแปลงนี้แทบขาดใจ
เขา อยากซื้อที่ดินแปลงนี้ใจแทบขาด
เมื่อความต้องการตรงกันเช่นนี้...แล้วทำไม? เขาสองคนถึงตกลงซื้อขายกันไม่ได้สักที

ภูริช ชายหนุ่มเจ้าของสวนยางพาราผู้เพียบพร้อมไปด้วยรูปสมบัติและทรัพย์สมบัติ แถมยังตามมาด้วยความสามารถอีกมากมาย ได้มาพบเจอกับ รินรดา หญิงสาวที่ใช้ชีวิตอยู่กับแฟชั่นหรูในเมืองใหญ่ โลกของเธอกับโลกของเขามันช่างต่างกันมากมาย

แล้วเขา...จะใช้วิธีไหนที่จะดึงเธอให้มาอยู่ในโลกใบเดียวกัน?

400 pages, Paperback

First published March 1, 2015

Reviews

[Ann · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เป็นความรักแบบมุ้งมิ้งมากๆ
จากพินัยกรรม นางเอกได้รับที่ดินแถวนครศรีธรรมราช และจดหมายบอกให้ขายกับลุงภูมิ (เพื่อนพ่อ) เท่านั้น
พระเอกอยู่เป็นลูกชายลุงภูมิ อยู่บ้านข้างๆ สบประมาทว่านางเอกคงอยู่ทำสวนไม่ไหว นางเอกเลยพยายามอยู่ให้ได้ ไปๆมาๆรักกันซะงั้น
ท้ายเรื่องมีดราม่านิดนึง แต่จบแบบหวานๆเหมือนเดิม

[L-wind · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มที่สองที่ได้อ่านจากนามปากกานี้ ถัดจากเล่มแรกคือ เพียงแสงส่องใจ
ขอชมคนเขียนเลยเรื่องการเขียนที่พัฒนาขึ้น เพราะจากเดิมที่เล่าเรื่องสะเปะสะปะไปบ้าง เรื่องนี้การเล่ามีเอกภาพมากขึ้น ไม่เยิ่นเย้อเกินไปเหมือนเรื่องแรกที่เราอ่าน สิ่งที่ยังคงเป็นลายเซ็นนักเขียนคนนี้คือความอารมณ์ดีของการเล่าเรื่อง ทีส่งผลให้โทนเรื่องเป็นรักคอเมดี้ได้อย่างลงตัว โดยเฉพาะการตบมุกหลายมุกในตัวเรื่อง (ขำสุดก็มุกเทพีเห็ด ส่วนมุกหึงน่ารักๆ แบบตอนพระเอกนั่งแยกข้าวต้มมัดก็เก๋มาก คิดได้ไง)

เป็นเรื่องรักอ่านง่ายสบายใจคนอ่าน ไม่มีพิษภัย ไม่มีตัวร้ายเว่อร์ๆ ให้วุ่นวาย มีเรื่องราวมากมายในเชิงเกษตรที่น่าสนใจ พระเอกเป็นแนวนายหัวหนุ่มบ้านทุ่งที่ทำงานเป็นแทบทุกอย่าง นางเอกก็ไม่ง็องแง๊ง เธอก็อึดก็ทน (แถมมุกเยอะได้อยู่) อ่านเพลินๆ

แต่แอบติดใจนิดนึงช่วงท้ายเรื่องที่ผิดใจกันแล้วพระเอกไปเรียนป.เอก ซึ่งในเรื่องคือสี่ปี อันนี้จริงว่าป.เอก็ใช้เวลาเรียนประมาณนี้ล่ะ ...แอบสงสัยว่าระหว่างนั้นไม่ติดต่อไม่ได้คุยกันเลยเหรอ ส่วนตัวมองว่าสี่ปีนั้นนานเกินไปสำหรับคนสองคนที่ควรจะปรับความเข้าใจกัน ช่องทางสื่อสารสมัยนี้ก็มีมากมายแต่ไม่คิดจะคุยกันบ้างเลยหรือ สี่ปีนี่มันนานมากเลยนะสำหรับคนสองคนที่ห่างกันโดยเรื่องไม่เป็นเรื่อง

แต่โดยรวมอ่านแล้วฟีลกู้ดนะ ชอบ

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

ตาเบบูญ่า=ดอกชมพูพันธ์ทิพย์
...........เพราะไม่รู้ว่าตาเบบูญ่าคืออะไรเห็นชื่อเรื่องเลยผ่านเลยดองเอาไว้
...จนวันนี้ได้มาอ่าน...วางไม่ลงเลยค่ะ!
..นางเอกรินน่ารักอ่อนหวานแสนดีทั้งถึกทั้งทนและตรงไปตรงมาที่สุด..อ่านไปก็คอยเอาใจช่วยนางเอกไป.
.ชอบซีนพระเอกไปเจอต้นยางที่สลักชื่อภูกับรินมาก...ซาบซึ้งกินใจT^T
..เรื่องนี้สนุกหวานและน่ารักมากกกกกกๆค่ะ....นิยายน้ำดีถูกหลักจารีตประเพณีอันดีงาม..จรรโลงหัวใจ...แนะนำสุดๆค่ะ♡