กลิ่นแก้วทวิกาล

by ไพลินภัทร

กาลเวลานำพา แก้วกังสดาล ย้อนสู่อดีต ปีพุทธศักราช 2436 เพื่อพบกับ นายเรือโท ขุนชลธีบริรักษ์ หม่อมราชวงศ์หนุ่ม ผู้รักชาติยิ่งชีวิต ก่อเกิดเป็นความรักท่ามกลางศึกสงครามยุคล่าอาณานิคม นำมาซึ่งความสูญเสียทั้งดินแดนและขวัญกำลังใจ

และกาลเวลาอีกเช่นกัน ที่ได้นำพา เจ้าประกายแก้ว หญิงสาวจากอดีตที่มีใบหน้าพิมพ์เดียวกับแก้วกังสดาลไม่ผิดเพี้ยนมาสู่ยุคปัจจุบัน เพื่อพบรักกับ ชานนท์ อาจารย์หนุ่มนักประวัติศาสตร์ที่หวงแหนสมบัติของชาติยิ่งชีวิต

หากเวลาแห่งความสุขมักไม่ยืนยาว ยามใดที่กลิ่นดอกแก้วแสนหอมโชยมา...เป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่า หญิงสาวทั้งสองต้องเดินทางไกลแสนไกลเพื่อกลับไปยังที่ที่เธอจากมา เก็บรักและไออุ่นแสนหวานไว้ในความทรงจำและระลึกถึงตลอดกาล จนกว่าเขาและเธอ...จะกลับมาพบกันอีกครั้ง ณ กาลเวลาแห่งรัก ที่หัวใจสถิตอยู่

463 pages, Paperback

First published March 1, 2015

Reviews

[Pika Cruz · Rating 3 out of 5]

สลับชาติภพและสลับตัว ไปยัง ร.ศ. 112 ถ้านึกไม่ออกก็ย้อนไปในรัชกาลที่5นั่นแหละค่ะ ความเจริญและต่างชาติเข้ามาเยอะขึ้น มาทั้งดีและร้าย ในเรื่องก็มีเหตุการณ์หลักๆอย่าง เหตุการณ์ ร.ศ.112 นะคะที่ไทยได้เสียดินแดนแก่ฝรั่งเศส เรื่องรักระหว่างพระนาง เรื่องนี้มีสองคู่ เจ้าประกายแก้วข้ามมาในอนาคตได้พบรักกับชานนท์คนที่คอยช่วยเหลือตลอด แก้วกังสดาลย้อนอดีตกลับไปเจอ ม.ร.ว.สิทธุิ์ เขาก็คอยช่วยเหลือเธอเช่นกัน มีในเรื่องกาลเวลาประตูเปิดปิด บทพิสูจน์ใจของคู่รัก

[Aung Aing · Rating 5 out of 5]

ในบ้านสวนโบราณติดริมน้ำแห่งหนึ่ง ยังมีดวงวิญญาณของเด็กชายคนหนึ่งอาศัยอยู่ ซึ่งมีหน้าที่คอยดูแลรักษาบ้านหลังนี้ เด็กชายคนนั้นได้เจอกับชายคนหนึ่งที่เหมือนพ่อของเขาในอดีตชาติ แต่จริงๆไม่ใช่ชายคนนั้นคือลูกหลานของเจ้าของบ้านหลังนี้ และกำลังคิดจะขายบ้านทำให้เด็กคนนั้นโกรธเขามากเลยคอยติดตามเขาไปทุกที่ นางเอกนั้นพ่อแม่เสียไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน วันหนึ่งเพื่อนคนสนิทที่เป็นผู้ชายซึ่งเขาทำงานเป็นอาจารย์เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ได้มาขอร้องเธอ ย้อนกลับไปในอดีตสมัยรัชกาลที่ห้า พระเอกเป็นหม่อนหลวงรับราชการเป็นทหาร เขารับเลี้ยงเด็กกำพร้าซึ่งก็คือวิญาณเด็กในอดีตนั้นเอง วังหม่อนแม่ของพระเอกต้องการให้เขาแต่งงานกับหญิงที่ท่านเลือกไว้ ซึ่งเขาคิดกับหญิงคนนั้นเพียงแค่พี่น้อง กลับมาในปัจจุบันนางเอกดันไปเจอชายคนที่มีวิญญาณเด็กคนนั้นคอยเดินตาม แถมเด็กคนนั้นยังบอกว่าเธอเป็นแม่ของเขา เธอถูกขอร้องจากเพื่อนที่เป็นอาจารย์ของเธอ ให้ไปขอร้องไม่ให้แฟนเก่าของเธอขายบ้านสวนโบราณ เธอไปขอร้องแฟนเขาแต่เขาปฏิเสธมาทำให้เธอโกรธมาก ฝ่ายพระเอกหม่อมแม่ของเขาก็ได้ไปขอหมั้นกับหญิงสาวคนนั้น แต่หล่อนกลับปฏิเสธเนื่องจากอยากแต่งกับคนที่ตนรักจริงๆ หล่อนวางแผนจะเดินทางหนีการแต่งงาน นางเอกเดินทางไปดูบ้านสวนเธอได้กลิ่นดอกแก้วหอมมากจึงเด็ดมันเวลาเดี่ยวกันในอดีตหญิงสาวที่หนีงานแต่งก็กำลังเด็ดดอกแก้วเช่นกัน ทำให้ทั้งสองหลุดมาในช่วงเวลาแห่งหนึ่งทั้งสองต่างตกใจที่มีน่าตาคล้ายกันเหมือนฝาแฝด แล้วทั้งคู่ก็หลุดไปในช่วงเวลาของอีกคนหนึ่งเข้า ฝ่ายนางเอกเมื่อหลุดมาก็ตกใจมากหนีเข้าไปหลบในห้องคิดจะโดดลงมาที่หน้าต่างแต่พลาด ดีที่พระเอกมาช่วยทัน พระเอกคิดว่าเธอเป็นผีที่มาเข้าสิงหญิงสาวเลยไล่จับเธอ เธอเลยต้องวิ่งหนีแต่ก็พลาดได้รับบาดเจ็บที่ขา พระเอกเลยช่วยเธอไว้และคิดว่าเธอเป็นคนบ้านเดียวกับเขา เธอยอมบอกความจริงว่าเธอมาจากอนาคตแต่เขาไม่เชื่อและยังจะตามหาน้องสาวเขาอีก เธอเสียใจมากจนร้องไห้เขาจึงรับรู้ว่าเขามีความรู้สึกพิเศษกับเธอ ทั้งยังคอยอยู่เป็นเพื่อนเธอ เขาพาเธอไปเรียนทำขนมกับกับป้าคนรู้จัก ขณะทำเธอเกิดได้รับบาดเจ็บ เขาจึงช่วยเหลือความใกล้ชิดทำให้ทั้งสองเกิดความรู้สึกดีต่อกัน ถึงแม้เขาจะทำงานแต่ทุกเย็นเขาจะกลับมาหาเธอเพื่อกินข้าวกับเธอและเธอยังทำอาหารได้อร่อยขึ้น เขารู้สึกว่าเธอเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต เธอรับรู้ว่าตนนั้นย้อนมาอยู่ในช่วงที่ฝรั่งเศสเข้ามายึดไทย ครั้งหนึ่งเขากลับบ้านสวนแต่ดันไปเจออริเก่า ซึ่งชายผู้นี้เคยสู่ขอน้องเขาพร้อมกับสาวที่หม่อมแม่เขาหมายตาพร้อมกันทั้งสองคน แต่ดีที่ผู้ใหญ่รู้ความจริงเข้าทั้งสองเลยไม่ได้แต่ง ซึ่งอริของเขาคิดว่าเขาลักพาตัวผู้หญิงคนนั้นมา เขาพาเธอไปเที่ยวพระนคร และเพราะเขาอยากจะใช้เวลาอยู่กับเธอ แต่น้องชายของหญิงที่หลงยุดไปดันมาเจอเลยมีเรื่องทะเลาะกันเพราะเขาคิดว่าพระเอกลักพาตัวพี่เขาไป นางเอกเข้าใจผิดเรื่องที่เขาลักพาตัวและเรื่องลูกเลี้ยงเขาทำให้เธอโกรธมาก จนกลับไปพร้อมกับหนุ่มคนนั้น พระเอกเสียใจมากที่เธอไม่รอเขาอธิบาย หม่อนแม่ของเขาจึงไปสู่ของเธอ ถึงเธอจะโกรธเขาแต่ก็อยากเห็นหน้า และลูกเลี้ยงเขาก็คอยมาอยู่เป็นเพื่อนเธอ และทั้งสองคนก็ได้แต่งงานกัน เธอคิดถึงวันเวลาที่อยู่ด้วยกันจึงยอมพูดคุยกับเขา เขาตัดพ้อที่เธอนึกว่าเขารักน้องสาวที่หลงยุดไป แต่แท้จริงแล้วเขารักเธอ พอถึงวันส่งตัวเข้าหอทั้งสองก็ปรับความเข้าใจกัน ด้วยพระเอกสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเธอเพราะรักเธอมาก เธอทุกข์ใจเพราะไม่รู้ว่าจะต้องจากเขาไปเมื่อใด คืนนั้นทั้งสองทำแค่เพียงนอนกอดกัน พระเอกพานางเอกมาอยู่บ้านสวนพร้อมกับลูกเลี้ยงเขาด้วย เธอพบพระสงฆ์รูปหนึ่งท่านกล่าวว่าเธอจะได้กลับไปยังที่ที่จากมา พระเอกต้องไปรบกับฝรั่งเศษเขาได้รับบาดเจ็บ และลอยไปติดอยู่ท่าน้ำบ้านสวนนางเอกมาเห็นเข้าจึงรีบพาส่งหมอ เขาตื่นขึ้นมาก็รีบไปห้ามเจ้านายไม่ให้ทำสงครามกับฝรั่งเศส เขาขอร้องเธอเป็นครั้งสุดท้ายให้เธอไปหยุดสงครามให้ได้ แต่เธอก็ทำไม่สำเร็จและเธอก็คิดว่าเขากำลังจะสิ้นใจ เธอเดินทางกลับมาบ้านสวนพร้อมกับลูกเลี้ยงที่รออยู่ แต่มีคนร้ายตามมาเด็กชายบอกให้เธอไปหลบในบ้าน เด็กน้อยออกไปจัดการกับโจร เธอได้ยินเสียงร้องจากลูกเลี้ยงก็ตกใจจะรีบออกไปช่วย แต่ตอนนั้นเหมือนมีหมอกควันลอยมาแล้วเธอก็ไปอยู่ที่อนาคต ฝ่ายหญิงในอดีตเมื่อหลุดมาอนาคตเพื่อนของนางเอกก็สงสัยหล่อน ครั้งพาหล่อนไปเยี่ยมชมวัดก็ดูสนใจและรู้เรื่องราวความเป็นมามากกว่าเพื่อนเขา เขาจึงถามหล่อนว่าเป็นใคร หล่อนตอบว่ามาจากรัชกาลที่ 5 และยังมีฝรั่งมาหาเรื่องหล่อนดีที่เขาช่วยไว้ทัน เขาพาหล่อนไปพักที่คอนโดของนางเอก หล่อนปรับตัวเข้ากับอนาคตได้ดี เขายังพาหล่อนไปเที่ยวแต่หล่อนเกิดเป็นลมเข้า แต่หล่อนก็ยังอยากกลับมาเที่ยวอีก ทั้งสองจึงพูดหยอกล้อกันทำให้เกิดความรู้สึกดีๆขึ้นต่อกัน เขายังเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้อาจารย์ที่เขาเคารพฟังและท่านก็เชื่อ หล่อนอาสาช่วยเขาเรื่องการซื้อขายบ้านสวนโบราณด้านวิญญาณเด็กก็พลังลดน้อยลงถึงแม้จะยังคอยติดตามหญิงที่ย้อนอดีตมาอนาคตอยู่ แต่พลังอ่อนมากจึงกลับมาอยู่ที่บ้านสวนดั่งเดิม หล่อนช่วยเขาด้วยที่ทั้งสองต้องหลอกเป็นผีที่เฝ้าบ้านสวนเพื่อทำให้คนที่จะมาซื้อกลัว แต่หมอนั้นดันรู้ว่าถูกหลอก แต่หนสุดท้ายก็เจอวิญญาณเด็กหลอกจนบาดเจ็บเขาจึงไม่คิดจะซื้อบ้านหลังนี้ เขาได้ไปเจอรูปถ่ายซึ่งเป็นพระเอกกับหญิงอีกคน ซึ่งเขาไม่รู้ว่าหญิงในรูปเป็นเพื่อนเขา หรือผู้หญิงที่หลงมาอยู่กับเขา เขาคิดว่าเป็นหล่อนที่อยู่ในรูปจึงคอยหลบหน้าเพราะเขาไม่อยากให้เกิดความรู้สึกดีๆต่อกันไปมากกว่านี้ เขาทะเลาะกับหล่อนเรื่องที่เขาคอยแต่หลบหน้า ด้วยที่เขาไม่รู้ว่เขาจะได้เจอหล่อนเป็นครั้งสุดท้าย หล่อนถูกแฟนเก่าของนางเอกจับตัวไปเนื่องจากแค้นที่ทำให้เขาเสียลูกค้า หมอนั้นให้เพื่อนนางเอกไปส่งของโบราณให้แก่ลูกค้าเพื่อแลกตัวกับเธอ แต่เขาถูกตำรวจจับได้ซึ่งเป็นแผนของคนร้าย ห��่อนถูกช่วยออกมาได้จากสายตำรวจ ตำรวจที่ช่วยเธอพาไปหลบที่บ้านคุณย่าของเขา ซึ่งคุณย่าของเขาเป็นหลานลูกคนสุดท้ายของน้องชายเธอในอดีต หญิงชราคนนั้นเล่าว่าหล่อนในอดีตได้บอกเธอว่านำสมบัติไปซ่อนไว้ที่บ้านสวนหลังนั้น ซึ่งเธอยอมเล่าความจริงว่าเธอหลงยุดมาก คุณย่าสั่งตำรวจหนุ่มห้ามรักกับหญิงคนนี้เด็ดขาดแต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ฝ่ายวิญญาณเด็กถูกคนของคนร้ายที่มีอาคมจับตัวไปแต่ก็หนีรอดมาได้ แล้วตำรวจหนุ่มก็พาเธอไปพบกับอาจารย์หนุ่มที่ถูกขังไว้ เมื่อทั้งสองเจอกันก็ต่างดีใจมากรีบเข้าไปกอดกันถึงจากมีลูกกรงขวางอยู่ ตำรวจและเขาวางแผนจับคนร้าย โดยให้เขาหลบหนีออกมาและให้ผู้ร้ายมาตามตัวเขาสุดท้ายก็จับได้ เขาคิดว่าหนทางที่จะส่งหล่อนกลับไปคือการต้องมีคนเสียสละชีวิต เขากำลังจะยิงตัวเองที่ใต้ต้นแก้วต้นนั้น แต่วิญญาณเด็กมาขัดขวางไว้ แล้วก็มีหมอกควันทำให้หญิงคนนั้นหายไป แต่ปรากฏเพื่อนเขาขึ้นมาแทน เธอร้องไห้เสียใจที่ไปช่วยลูกเลี้ยงไม่ทัน ผ่านไปหนึ่งเดือนเธอกลับไปทำงานและได้พบกับหลานเจ้าของบริษัทที่หน้าตาเหมือนพระเอก เธอกับเขาจึงเริ่มสนิทกัน เขาและเธอตกลงเป็นแฟนกันแต่ยังถูกวิญญาณเด็กคอยติดตามเขาอยู่ เขาทำตัวผิดไปจากอดีตรังเกียจความเป็นไทยทำให้เธอโกรธเขามากแต่เขาขอร้องไม่ให้เธอจากเขาไป เขาคิดว่าชีวิตนี้คงขาดเธอไม่ได้ และเธอก็รู้ความจริงว่าพระเอกยังไม่ตายในวันนั้น เขาดันไปเห็นภาพถ่ายของพระเอกกับนางเอกจึงคิดว่าตนกับนางเองเป็นคู่กันตั้งแต่อดีตชาติ เธอมารู้ว่าเขาเป็นลูกหลานของพระเอก เธอมารู้ว่าเขาเป็นเจ้าของบ้านสวยคนเก่าที่ขายไปให้แฟนเก่าเธอ แต่ตอนนี้เขาซื้อบ้านสวนกลับมาแล้วเพราะเธออยากได้ เธอโกรธเขามากจนขอเลิกกับเขา ฝ่ายอดีตของพระเอกเมื่อหญิงคนนั้นได้ย้อนกลับไปเธอก็นำสมบัติไปฝัง พร้อมบอกน้องชายตามคำที่คุณย่าของนายตำรวจหนุ่มให้ไว้ ฝ่ายตำรวจหนุ่มได้บอกถึงสมบัติให้แก่อาจารย์หนุ่มทั้งหมดจึงรีบไปกันยังบ้านสวน อาจารย์หนุ่มขุดเจอสมบัติแต่ชายคนนั้นที่หน้าตาเหมือนพระเอกก็มาต่อว่าเขาว่านั้นเป็นสมบัติของเขา นางเอกได้กลิ่นของดอกแก้วรับรู้ว่าเธอกำลังจะไปยังอดีตเธอตัดสินใจเลือกอดีต แต่ชายคนนั้นที่เหมือนพระเอกก็มาหยุดเธอจนย้อนไปไม่ได้ แต่หญิงจากในอดีตกลับมาปรากฏตัวแทน ขณะนั้นมีคนร้ายวางเพลิงเผ่าบ้านสวย ฝ่ายชายหนุ่มที่เหมือนพระเอกเข้าวิ่งเข้าไปในตัวบ้านเพราะห่วงสมบัติ เจอกับวิญญาณเด็กๆคนนั้นรู้ว่าในอดีตชายคนนี้เป็นโจรที่ฆ่าเขาและยังเป็นพ่อของเขาอีกด้วย ดีที่นางเอกมาช่วยชายคนนั้นได้ทัน ชายคนนั้นรู้ถึงความรักมากขึ้น เธอช่วยเขากับสมบัติไว้ได้แต่ตัวเองยังติดอยู่ในเพลิงไฟ เธอได้ให้ข้อคิดแก่ทายาทของพระเอกถึงการรักชาติ และเธอยังได้เจอวิญญาณของลูกเลี้ยงที่กำลังจะหลุดพ้น เธอจึงได้เดินทางไปยังอดีต ฝ่ายอาจารย์หนุ่มก็แต่งงานกับหญิงสาวที่มาจากอดีตอย่างมีความสุข พอนางเอกย้อนกลับไปอดีตก็เจอพระเอกและได้บอกรักเขา ทั้งคู่อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

i liked it.

เป็นโรแมนติกแฟนตาซีอิงประวัติศาสตร์สมัยร.5 ช่วงเสียดินแดนให้ฝรั่งเศส ความแฟนตาซีคือการที่นางเอกในยุคปัจจุบันวาร์ปสลับกับนางเอกยุดอดีต เนื้อเรื่องช่วงที่เล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ผู้เขียนทำการบ้านมาดีมากค่ะ ลงรายละเอียดกำลังดี ไม่ได้ทำให้นิยายกลายเป็นหนังสือประวัติศาสตร์ขนาดนั้น เอาตัวละครพระเอกที่สร้างขึ้นสอดแทรกเข้าไปในประวัติศาสตร์แบบเนียนได้ดีเลย ติดนิดเดียวกับเรื่องชาตินิยมที่ค่อนข้างเข้มไปหน่อย อ่านแล้วฟีลแบบทำอะไรตามฝรั่งคือเราจะเสียอัตลักษณ์ความเป็นคนไทยของเรากับเราไม่รักชาติไปเลย จังหวะการเล่าเรื่องก็กำลังดีค่ะ แม้จะเป็นการเล่าแบบตัดสลับระหว่างสองช่วงเวลา แต่ก็ไม่ได้รู้สึกสับสนอะไร อ่านได้เพลินๆ เรื่อยๆ เลยค่ะ

แต่ยังไงก็มีช่องโหว่อยู่บ้างในแง่ของการกระทำของบางตัวละคร หรือบางเหตุการณ์ที่ไม่แน่ใจว่าทำไมถึงออกมาแบบนี้ได้ เช่นนางเอกแม่แก้วในตอนท้าย

ความรักของพระนาง ส่วนตัวชอบคู่ของแม่แก้วกับคุณสินธุ์ pacing กำลังดี สมเหตุสมผลดี ยังพอมีความระแวงอะไรบ้าง แต่คู่คุณนนกับเจ้าแก้วก็คือเชื่อใจกันง่ายไปนิด

สำนวนการเขียนไม่มีปัญหาเลย เขียนได้อ่านง่าย ไหลลื่นมาก คำผิดก็มีนิดๆ หน่อยๆ พอรับได้ค่ะ

[Tkpslc. · Rating 2 out of 5]

เหมือนจะดีแต่ก็ไม่สุดค่ะ

อยู่ในเกณฑ์ เกือบดี

เราชอบพาร์ทของแก้วกังสดาลที่ย้อนไปนะ มันอบอุ่นน่ารักดีตอนแรกน่ะนะ ตอนที่เจอกันกับพระเอกคือกำลังดีเลย คอยดูแล ส่งไปเรียน มันอบอุ่นไม่มากไปน้อยไป แต่งงกับนางเอกมาก เป็นคนปัจจุบันเหมือนจะเข้าใจอะไรง่ายกว่านี้คิดว่าจะมีเหตุผลกว่านี้ตอนหลังดันนอยด์อะไรไม่รู้แล้วนอยด์เยอะมากจนเสียมู้ดดีๆ หวานๆตอนแรกไปเลย

แล้วก็ตอนจบ บอกตามตรงเราไม่คิดว่าจะจบแบบนี้เลย55 คือความรู้สึกเรามันไม่ใช่อะ มันจบแบบทื่อๆๆมาก เหมือนโดนยัดเยียด คือปมอะไรมันไม่ชัดพอ หรือทำให้เราอินไปด้วยไม่ได้เลยค่ะ เกือบสนุกแล้วค่ะ

[L-wind · Rating 4 out of 5]

ตอนแรกเกือบจะให้คะแนนเต็มกับเรื่องนี้แล้ว แต่ขอให้ประมาณ 8/10 ก่อน เพราะสำหรับเราแล้วถือว่าเป็นงานเขียนที่ดี คนเขียนตั้งใจดีในแง่ข้อมูลการเขียน แต่ในแง่นิยาย...ยังมีจุดที่ทำให้คนอ่านงงเล็กน้อย

พล้อตเข้าใจได้ง่าย นางเอกยุคปัจจุบัน (แก้วกังสดาล) ย้อนยุคไป ร.ศ. 112 แล้วสลับตัวกับ เจ้าแก้วประกาย ซึ่งมีใบหน้าเหมือนกันเด๊ะ นี่จึงเป็นนิยายที่คล้ายๆ จะเป็นสองพล้อตให้อ่านพร้อมกัน คือสาวยุคปัจจุบันรักกับหนุ่มยุคร.ห้า กับสาวยุคอดีตพบรักกับหนุ่มยุคปัจจุบัน

ถ้าถามว่าชอบช่วงไหนของนิยาย ชอบความรู้สึกระหว่างพระ-นาง ที่เกิดในยุคอดีตเพราะมันชัดดีว่าคุณทหารเรือยุคอดีตหลงรักนางเอกได้ยังไง (ส่วนคู่ชานนท์กับเจ้าแก้ว ก็น่ารักดีแต่ไม่ชัดเท่า) กับรายละเอียดทางประวัติศาสตร์ที่บอกชัดว่าคนเขียนเขาไม่ได้มาเล่นๆ เขาค้นมาดีจริงๆ อันนี้ยอมรับเลย หายากนักเขียนที่จะทำได้อย่างนี้

แต่...การเดินเรื่อง...ผิดไปจากที่เราคิดหลายจุด หลักใหญ่เลยคือเราว่าประเด็นข้ามยุคของตัวละครสามารถเก็บเป็นปมไว้เล่นเรื่องราวต่างๆ ได้ แต่ตัวนางเอกย้อนกลับไป พระเอกดูออกปุ๊บว่าไม่ใช่เจ้าแก้ว หรือฝั่งเจ้าแก้วที่เล่าความจริงให้ชานนท์ฟังแล้วเขาก็ไปเล่าให้คนอื่นฟังอีก (แล้วคนอื่นก็เชื่อด้วยนะ) คือแอบรู้สึกว่าถ้าเก็บไว้...มันน่าจะสร้างเหตุการณ์แปลกๆ ได้เยอะก��่านี้อีกนิด

กับอีกอย่าง...ตรรกะความคิดตัวละครบางครั้งมันแปลกสำหรับเรา เช่น ตอนแก้วกังสดาลนึกเคืองพระเอก คือมันงงๆ ว่าจะเคืองด้วยเรื่องนี้น่ะหรือ?? หรือตรรกะอาจารย์ปรัชญาที่ดีแตกตอนท้าย , หรือตำรวจเลวที่เตรียมป้ายสีชานนท์ ก็ให้เหตุผลว่าเขาคิดจะป้ายสีเพราะชานนท์ดูประวัติดีมาตลอด ??? (ใช่เหรอ จะหาแพะก็ควรหาคนที่ประวัติเสื่อมดูน่าเป็นคนร้ายสิ) คือมีหลายจุดที่ตัวละครเลือกกระทำแล้วเรางง การจัดวางพล้อตและตรรกะการกระทำตัวละคร ยังค่อนข้างแปลกแปร่งในหลายจุด อ่านแล้วสะดุดๆๆ อยู่หลายครั้ง

รู้สึกนิดนึงว่าเสียดายนางเอก ถ้าเฉียบแหลมกว่านี้อีกนิดจะดี น่าจะสร้างความครึกครื้นให้ได้กว่านี้ และสังเกตได้จากการคบผู้ชาย คนรักแรก วีรภัทร นิสัยแย่ อีกคนก็ภากร นิสัยไม่ดีอีก แม้จะยอมรับว่าคนเขียนวางคาแรกเตอร์ตัวร้ายไว้แบนไปหน่อย แต่มันก็แสดงว่าเธออาจจะคิดน้อยไปหน่อยถึงได้คบผู้ชายแบบนี้

อีกอย่าง เข้าใจว่าคนเขียนต้องการยกย่องเชิดชูบรรพบุรุษที่ปกป้องบ้านเมือง "น้ำเสียง" การเล่าจึงเชิดชูคนในอดีตมากๆ และย้ำบ่อยมากเรื่องบรรพบุรุษเหล่านี้ ส่วนตัวละครที่มาแนวร้ายนี่หยามความเป็นไทยแบบเต็มเหนี่ยวไปนิด ดูเกินจริงไปบ้าง ความจริงแล้วคนเขียนน่าจะใช้วิธี Show, don't tell มากกว่า แต่โดยมากคนเขียนมักฝากให้ตัวละคร "พูด" เลยดูจัดวางไปหน่อย

แต่โดยสรุปเราชอบนะ ถึงจะเป็นนักเขียนหน้าใหม่แต่รู้สึกได้ว่า "มีของ" โดยเฉพาะเรื่องนี้เค้าค้นคว้าดี พล้อตดี อ่านเล่มเดียวได้นิยายสองพล้อต เริ่มต้นเรื่องได้ดีเลย เป็นนิยายรักกึ่งประวัติศาสตร์ที่หาคนเขียนได้ดีได้ยาก แต่เค้าก็ทำได้ระดับหนึ่ง ไม่ผิดหวังนะกับเล่มนี้

[Miki · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆแต่แอบงงปับความรู้สึกตัวละครทำให้ไม่อินเท่าที่ควร
เรื่องราวตัดสลับไปสลับมา อ่านแล้วไม่งงเท่ากับบุคลิคของตัวละคร
หรือผิดที่กิก็ไม่รู้อ่านแล้วงง 555+
ตัวละครก็ปรับตัวกันง่ายดาย จนรู้สึกว่าไม่ได้เปลี่ยนยุคเปลี่ยนสมัยแต่อย่างใด
แต่ชอบข้อมูลที่นำมาเขียนค่ะ รศ.112 ค้นคว้าข้อมูลมาได้ดีค่ะ ^^