«Σεμομχέντε» στα γεωργιανά θα πει «κοίταξέ με». Είναι η επίκληση, σιωπηρή ή ηχηρή, κάθε ζωντανού σώματος που βρίσκεται πάνω σε μια σκηνή θεάτρου. Την ίδια επίκληση -αναγκαστικά σιωπηρή- εκπέμπει και ένα βιβλίο όπως αυτό, που επιχειρεί να καταγράψει τη διαδικασία της παράλληλης δημιουργίας ενός θεατρικού κειμένου και μιας θεατρικής παράστασης.
Η θεατρική παράσταση που με συγκλώνισε. Το βιβλίο το κρατάω πάντα με συγκίνηση σαν ανάμνηση εκείνης της βραδυάς.
Πώς σε λένε; Δεν πειράζει. Έτσι κι αλλιώς όλες οι γυναίκες είναι Μαρίες. Έτσι και φωνάξεις: -Μαρία! θα σταματήσουν αυτό που κάνουν και θα τρέξουν να μας εξυπηρετήσουν.