ดั่งฝันวันวาน

by นณกร

“คนรักในฝัน และวารวันของเรา”

ใครบางคนบนฟ้ากลั่นแกล้งให้เธอหลงลืมความจริงที่แสนสำคัญของหัวใจ ก่อนจะเล่นตลก ดลบันดาลให้ห้วงเวลาเหล่านั้นย้อนกลับมาทักทายในภาพความฝันแสนอ่อนหวาน ค่อยๆ แย้มพรายให้เธอประจักษ์ว่า แท้จริงแล้ว หัวใจที่ปิดตายไม่ให้ชายใดมาเชยชิด กำลังเฝ้ารอคอยใครคนหนึ่ง

เขา...คนที่เคยสัญญาจะเป็นทุกอย่างในชีวิต
เขา...ที่เป็นเพื่อนคู่คิด ดูแลใส่ใจไม่ห่าง
เขา...เจ้าของดอกไม้แห่งความทรงจำอันงดงามที่เธอแอบซ่อนไว้

‘ถ้าชาติหน้ามีจริง ขอสวดภาวนาทุกค่ำเช้า ให้เราจำกันและกันได้...ขอให้มีวาสนาทำให้ความงมงายในหัวใจเป็นจริงขึ้นมาสักครั้ง’

388 pages, Paperback

First published August 1, 2014

Reviews

[kunaom · Rating 4 out of 5]

เกือบไม่ชอบเพราะคาแรคเตอร์นางเอก แลดูอ่อยไปหน่อย
เกือบไม่ชอบที่เดาง่าย พล็อตตามหาความทรงจำไม่ใหม่เลยนะ

แต่เมื่อผ่านครึ่งเรื่องแรกไป จะพบว่าไอ้ความไม่ชอบสองข้อข้างบนนั้นไม่สำคัญเลย
ถ้านางเอกไม่สับสนอย่างนั้น คงบีบอารมณ์กันไม่ได้ขนาดนี้
และยังมีความจริงบ้างอย่างซุกซ้อนไว้ในพล็อตหลัก พิสูจน์รัก พิสูจน์ตัวละคร และพิสูจน์ตัวเราเองว่าจะยอมรับคำตอบที่เขาบอกไว้ได้รึป่าว คิดว่าคนเขียนยังใจดีไปหน่อย น่าจะให้ดาร์กดราม่าสุดๆไปเลยก็ยังได้ (คนอ่านแอบซาดิสม์ 55) และเราชอบผู้ชายทั้งสามคนในเรื่องเลย ยกให้เป็น 'พระเอก' ทั้งหมดยังได้เลย...

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้รีวิวยากมากอ่ะ แบบกลัวหลุดสปอยล์สุดๆ เราไม่เคยอ่านผลงานของนณกรมาก่อน แต่อ่านเรื่องนี้แล้วชอบมากเลยนะ เรียบๆ เรื่อยๆ แต่น่าดึงดูดใจ มีอะไรให้ได้ลุ้นและอยากจะอ่านต่อไปเรื่อยๆ ตลอด คือลุ้นมากเรื่องพระเอกแหละ เนื่องจากเรื่องนี้มีผู้ชายผ่านเข้ามาในชีวิตของนลิน หรือคุณเล็ก ถึง 3 คน 3 แบบ อ่านจนใกล้จบกว่าจะรู้ว่าใครเป็นพระเอก แต่ที่แน่ๆ เราเลือกหัวข้อ “พระรองกระชากใจ” ก็เพราะว่าเรื่องนี้คนที่ไม่ได้เป็นพระเอกอ่ะ น่ารักมากๆๆๆๆ ดีมากๆ ดีงามสุดๆ ทำให้นึกถึงชายสิบสี่ในปู้ปู้จิงซิน ฮ่าๆๆ อารมณ์ว่ารั่วซีรู้ว่าชายสิบสี่ดี แต่เพราะไม่ได้รักไง อารมณ์อย่างนั้นเลย

แล้วเราจะโฆษณาพระรองของเรายังไงดีหว่า คือว่าในบรรดาผู้ชายสามคนในเรื่องนะ คนนี้อ่ะบทบาทเยอะพอควร อ่านไปก็โอ๊ยย น่ารักอ่ะ ถ้าข้าพเจ้าเจอนะ คงจะกระโดดกอดคว้าไว้และรักอย่างสุดหัวใจเลย เป็นผู้ชายที่ดีมากอ่ะ วิธีการจีบคุณเล็กของเขาก็น่ารักน่าหยิก อ่านไปฟินไปร้อยบ้าน เป็นผู้ชายที่ดีงามนะ รู้ว่าสาวเจ้าไม่ได้รัก ก็ยอมที่จะอดทนรอจนกว่าสาวในดวงใจจะมอบหัวใจให้ แถมเมื่อรู้ว่าคนที่ตัวเองรักรักใครนั้น ก็ยอมที่จะปล่อยมือ และพอเห็นอุปสรรคความรักของคนที่ตัวเองรัก ก็ยอมทุ่มสุดตัวจนแม้ว่าจากไปแล้ว ก็ยังขอให้สาวในดวงใจได้สมหวังกับคนรักสักที โอ๊ยย ผู้ชายแบบนี้เราอ่านไปหลงรักไป เป็นเราคงคว้าหมับจริงๆ เลยนะ กริกริ แต่ก็เข้าใจแหละว่าคนที่ดี ไม่ใช่เป็นคนที่รัก มีให้เห็นเกลื่อนไป

ตอนแรกว่าจะลงเรื่องนี้ที่พีเรียด ย้อนอดีต เนื่องจากเปิดเรื่องมาที่ “ลีลาปัทม์” (ชื่อเล่นชื่อลี่ ชื่อเดียวกับเราเลย กริกริ) ล้มหัวฟาดพื้นเพราะช่วยย่าที่ลื่นในครัวไว้ แต่แล้วเธอกลับฟื้นขึ้นในร่างของนลิน หรือคุณเล็ก ที่ความจำเสื่อม จำอะไรไม่ได้เลย ก็น่าจะเป็นการย้อนอดีตกลับไปที่ชาติก่อนของลีลาปัทม์อ่ะ

คนเขียนบอกไว้ว่าอยากเขียนแนวนี้ (ถ้าจำไม่ผิดที่ได้อ่านจากตรงคำนำ) เราอ่านแล้วชอบนะ วิธีการเล่าเรื่อง พล็อตเรื่อง การวางให้ตัวละครได้พบกันและจากกัน โอ๊ย กระชากหัวใจมาก ทำให้รู้สึกว่าเจ็บปวดแทน เมื่อเป็นรักสามชายหนึ่งหญิง มันช่างเจ็บปวดยิ่งนัก สงสารคุณเล็กแหละ แบบว่าพอรู้ว่ารักใคร อุปสรรคก็ขวางอยู่เต็มๆ อีก

แอบเสียดายแค่ว่าตอนที่คุณเล็กตื่นจากฝัน กลับมาเป็นลีลาปัทม์ ช่วงนั้นระยะเวลาในการเล่าเรื่องสั้นไปหน่อย แง่ๆ อยากให้การได้พบเจอกันของความสุข เล่าให้ยาวกว่านี้ และอีกอย่างอยากให้พระรองอยู่จนถึงตอนที่พระนางได้เจอกันอีกครั้ง ลืมบอกไปว่าอารมณ์อ่านเรื่องนี้แล้วทำให้เราหวนระลึกถึงเรื่อง “แต่ปางก่อน” นิยายเรื่องโปรด ที่ชอบมาตั้งแต่มัธยม กว่าจะสมหวังในรัก กว่าจะได้เจอกันอีกครั้ง ก็มีเรื่องของชาติภพมาเกี่ยวข้อง

ที่ #รักเด็ก เป็นเพราะว่าคุณเล็กกับพระเอกของเธอ (ข้าพเจ้าบอกไม่ได้จริงๆ ว่าใคร นอกจากไปอ่านสปอยล์ที่ลี่จะเขียนไว้ข้างล่างนะคะ ฮ่าๆ) อายุห่างกันเกินหนึ่งรอบค่ะ พระเอกอายุประมาณรุ่นคุณอานางเอกเลย ในเรื่องมีบอกไว้ แล้วก็ในชาติต่อมาก็ยังอายุห่างกันเป็นรอบเหมือนเดิมแหละมั้งคะ เพราะนางเอกเป็นรุ่นหลานของคนในอดีตแล้ว แต่พระเอกเป็นรุ่นลูกของคนในชาติที่แล้ว ฮ่าๆๆ ซึ่งกว่าพระนางจะสมหวัง คนในอดีตที่รู้เรื่องราวของพระนางก็ตายไปกันไปแล้ว T^T แถมพระเอกก็แก่กว่านางเอกมากแหละ มีเอ่ยไว้ว่าพระเอกพูดประมาณว่าแก่ไปสำหรับนางเอกหรือเปล่า ฮ่าๆ

อ่านแล้วเกลียดชม้อยมากๆ เป็นสาวใช้คนสนิทของหนูเล็ก อ่านไปก็หมั่นไส้นางไปตั้งแต่แรก ทำตัวได้น่าตบได้เสมอต้นเสมอปลายจริงๆ ฮ่าๆๆ เรื่องนี้ดีนะคะ ทำให้เห็นว่าความอิจฉาริษยาเนี่ย ไม่ได้ทำให้ใครมีความสุขเลย ได้ข้อคิดดีๆ ให้เห็นอย่างแนบเนียน ^_^



[สปอยล์]

แบบว่าคันปากเหอะ อยากจะเล่าๆๆๆ ฮ่าๆๆ มีผู้ชายสามคนคือ ธนา คนนี้เป็นคู่หมั้นของพี่สาว ซึ่งก็คือพี่ใหญ่ แต่รักหนูเล็กมากๆ รักแบบที่มีแหวนแทนใจให้กับหนูเล็ก อ่านแล้วแอบรำคาญตอนก่อกวนหนูเล็ก ที่พยายามจะตัดใจจากเขา เพราะเขาเป็นคู่หมั้นคู่หมายของพี่สาวเธอ และสองพี่น้องก็แทบจะไม่ได้คุยกัน เนื่องจากพี่ใหญ่ก็รักในธนามากๆๆ มากแบบที่ว่าต่อให้เขาไม่รัก ก็ยอมแต่งด้วย

ผู้ชายคนที่สองคือภูดล หมอหนุ่มที่พักอยู่กับพี่โต อาศัยอยู่สวนแถวๆ บ้านหนูเล็กแหละ เป็นชายหนุ่มที่พ่อของหนูเล็กอยากให้แต่งงานกัน เป็นชายหนุ่มที่ดีงาม อ่านแล้วฟินจิกหมอนอ่ะ อร๊ากกกกกกกก คนแบบนี้แหละเหมาะเป็นคนของข้า กร๊ากๆ น่าสงสารภูดลมากอ่ะ นอกจากจะได้แต่งงานกับหนูเล็กที่ใจไม่ได้รักเขาแล้ว เขาก็เพิ่งมารู้ว่าหนูเล็กรักพี่โต หมอหนุ่มรุ่นพี่ที่เขาเคารพรัก เขาก็พร้อมใจที่จะหย่าให้ เพื่อให้หนูเล็กได้สมหวังกับพี่โต แต่ๆๆ ความรักของสองหนุ่มสาวใช่ว่าจะลงเอยในชาตินี้ คุณภูเลยต้องตามลุ้นต่อในชาติต่อไป เมื่อพี่โตมาเกิดเป็นลูกชายของเขา (ที่ไม่ใช่กับหนูเล็กนะ ฮ่าๆ) โดยบอกคนเป็นลูกชายว่า ต่อให้ตายไป ก็จะขอให้พระพรหมช่วยให้ลูกชายของเขาสมหวังในรัก แอบเสียดายมากๆ ตรงที่คุณภูอยู่ไม่ถึงตอนที่ตุลา หรือโตน ลูกชายเขาได้เจอกับลีลาปัทม์ แง่ๆๆ ไม่งั้นคงจะมีความสุขสุดๆ ที่ได้เจอลูกสะใภ้ที่เขารอคอยให้สมหวังกับลูกชายตัวเอง

ผู้ชายคนที่สามคือพี่โต คนนี้บทน้อยมาก เป็นหมอรุ่นพี่ของคุณภู ปกติจะไม่ค่อยยุ่งกับใคร เป็นคนที่พ่อของหนูเล็กไว้ใจในทุกเรื่อง ยกเว้นไม่ยอมให้ยุ่งเกี่ยวกับหนูเล็ก โหดร้ายอ่ะ ยิ่งพอรู้เหตุผลว่าที่พี่โตปล่อยให้หนูเล็กแต่งงานกับคุณภู เพราะว่ากลัวว่าตัวเองจะเป็นพี่ชายหรืออาของหนูเล็กที่แท้จริง เลยไม่สามารถรักกันได้ กว่าจะรู้ว่าไม่ได้เกี่ยวข้องกัน ก็ตอนหนูเล็กแต่งงานแล้ว สายไปเสียแล้ว ได้แต่อ่านไปเจ็บปวดไป แถมไม่พอ ตอนที่คุณภูยอมปล่อยให้หนูเล็กเป็นอิสระ รักพี่โตได้แล้ว หนูเล็กดันถูกชม้อยจัดการให้เอาไม้ไล่ตี ตีจนสมองเลือดคลั่ง ตายไปเลย โฮกกกก และที่เธอความจำเสื่อมคราวก่อน ก็เพราะชม้อยแหละ ทุกอย่างเพราะชม้อย เนื่องจากชม้อยรักพี่โตมากๆ มากจ���รู้ว่าหนูเล็กรักพี่โต เลยพยายามชักนำให้แย่งธนาจากพี่สาว ไม่ก็แต่งงานกับคุณภูไปซะ จริงๆ ตอนแรกหนูเล็กก็เข้าใจว่าตัวเองรักธนา แต่จริงๆ ก็ไม่ใช่แหละ เพราะผูกพันมากกว่า แต่คนที่รักจริงๆ คือพี่โต

สงสารพี่โตนะ นอกจากรู้ว่าสายไปที่จะได้รักหนูเล็กแล้ว ใจร้ายไล่เขาไปแต่งงานกับคนอื่น เขาเองยังเป็นมะเร็งร้ายแรงแบบที่ตายวันเดียวกับหนูเล็ก ทั้งสองเลยไม่ได้เห็นว่าอีกฝ่ายตายจากไป (สรุปว่าตายพร้อมกัน ฮ่าๆ)

พออ่านๆ ไปถึงชาติปัจจุบันก็ได้แต่เจ็บปวดแทนทุกๆ คนนะ ย่าของลีลาปัทม์ก็คือพี่ใหญ่ ส่วนปู่คือธนา มิน่าเปิดเรื่องมาบอกว่าคุณปู่รักหลานมาก แถมให้แหวนที่เคยเป็นของหนูเล็กให้กับลีลาปัทม์ด้วย รวมถึงชอบไปเฝ้ามองและคุยกับรูปของหนูเล็กที่วัด ส่วนพี่ใหญ่ก็น่าสงสารนะ ได้แต่งงานกับธนาก็จริง แต่ธนาก็ยังรักหนูเล็กเสมอมา จนหลานเกิดมา ย่ายังไม่ค่อยอยากจะเจอหรือคุยกับหลานเลย เพราะรู้สึกผิดว่าตัวเองมีส่วนทำให้หนูเล็กต้องตายไป T^T