کتاب مجموعه نمایشنامه های برگزیده ی بیست و هفتمین جشنواره ی تئاتر فجر. ناامنی اثر هاله مشتاقی نیا نگاهی به یک سو از هزار توی شهر اثر مرضیه ازگلی پلی از جنس شیشه اثر نگار نادری
از بین این سه نمایشنامه، نمایشنامهی پلی از جنس شیشه از دو نمایشنامهی دیگر از سطح بالاتری برخوردار بود و پیام نسبتاً واضحتری داشت. این نمایشنامه روایت زنی است که مورد تجاوز قرار میگیرد و شوهر متعصبش به جای حمایت از او، او را شماتت میکند. قاضی هم به جای حمایت از او و ثبت شکایتش، به او ایراداتی نظیر پوشش نامناسب و آرایش غلیظ و غیره را میچسباند. به عبارتی شاکی را تبدیل به متهم میکنند صرفاً به جرم زن بودن و میگویند «اگر آبرو داشت، شکایت نمیکرد». متجاوزین نیز تبدیل به پسرهای نازی میشوند که به خاطر بدحجابی زن اغفال شدهاند و بیآبرو. پدر زن هم به جای آن که به فکر حمایت عاطفی از دخترش باشد، به فکر حرفهایی است که از دهان همسایهها خارج میشود. نهایتاً هم پدر زن، دخترش را میکشد تا به خیال خود آبروی خود را بازپسگیرد. شیوهی دیالوگگویی بازیگران در این نمایشنامه من را به یاد نمایشنامهی بازی یا "Play" از بکت انداخت.
نمایشنامههای ناامنی و نگاهی به یک سو از هزارتوی شهر فاقد پیام واضحی بودند که البته این به این معنا نیست که در خوانش عمیقتر نیز شاید نتوان پیامی از آنها استخراج کرد. اما به هر روی، در برههی حاضر حوصلهی خوانش عمیق را ندارم و لذا نتوانستم از خواندن این دو نمایشنامه به نتیجهی خاصی برسم.
This entire review has been hidden because of spoilers.