ปราบพยศคุณเจ้านาย

撿到好野人 #2

by Zhan Qing, 湛清, จั้นชิง

‘โซเฟีย’ นึกสงสัยอยู่ตลอดเวลาว่าทำไมร้านขาหมูเฮียคิงถึงขายดิบขายดีแซงหน้าร้านขาหมูเฮียแมคของพ่อเธอได้ หญิงสาวรู้สึกว่าร้านนั้นไม่ชอบมาพากล เมื่อมองจากภายนอกแล้วยิ่งประหลาด มีร้านขาหมูที่ไหนบ้างที่ในร้านไม่มีขาหมูเลยสักขา! ร้านของเฮียคิงนี่มีแต่เคาน์เตอร์กับพนักงานขาย ถ้าอยากซื้อล่ะก็ต้องลงชื่อไว้ก่อนแล้วถึงจะจัดส่งไปที่บ้าน พิลึกจริงๆ!

โซเฟียหวังจะกอบกู้ธุรกิจให้พ่อ แต่เธอดันตกกระไดพลอยโจนได้เป็นพนักงานของร้านเฮียคิงซะงั้น และ ‘วินเซนต์’ คนที่เธอเคยเข้าใจว่าเป็นมาเฟียชุดดำก็กลายมาเป็นเจ้านายสุดหล่อ ยิ่งอยู่ใกล้ชิดแบบนี้ยิ่งน่ากลัว เธอจะถูกจับหั่นใส่หม้อต้มจนเปื่อยแล้วส่งออกขายมั้ยเนี่ย

แต่ก็อย่างที่มีคนเคยพูดไว้ล่ะนะว่า ‘ถ้าอยากได้ลูกเสือ ก็ต้องเข้าถ้ำเสือ’ ถ้ากลัวหัวหดเธอก็จะไม่รู้น่ะสิว่าร้านเฮียคิงมีอะไรดีกันแน่ งั้นงานนี้เป็นไงเป็นกัน ขอลุยสักตั้งเถอะ!

224 pages, Paperback

First published February 1, 2015

About the author

Associated Names:
* Zhan Qing (English)
* 湛清 (Chinese)
* จั้นชิง (Thai)

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ถือเป็นรีวิวแรกในนี้เลย ไม่เคยเขียนมาก่อน ก็ลองเล่นๆ ดู ตามที่มีคนแนะนำมา ฮ่าๆๆ

ตอนอ่านท้ายเล่มที่จั้นชิงบอกว่า มีส่วนเชื่อมโยงกับเล่มก่อนหน้า ฉันนี่ถึงกับงง เพราะไม่มีเอ่ยว่าชื่อเรื่องอะไร แล้วในคำนำของสำนักพิมพ์เองก็ไม่มีบอก เราเลยตามหาข้อมูล จนเดาได้ว่า น่าจะเป็นเรื่อง "แบดบอยมืออาชีพ" ที่เพิ่งอ่านจบไปได้ไม่นานมานี้ โดยจุดเชื่อมโยงฮามากอ่ะ เรื่องก่อนมีด็อกเตอร์ฉิว (นางเอกของเรื่องนั้นแหละ ที่ตั้งชื่อให้ตัวเองแบบฮาๆ) ถ่ายรูปมาร์สหน้าพระเอกตอนนอน แล้วส่งเมลไปให้เพื่อน เป็นอะไรที่ฮามากๆๆ ไม่คิดว่าจะดังมากในเน็ต จนโซเฟีย จี๋ นางเอกเรื่องนี้เอามาเลียนแบบบ้าง เริ่มจากทำรูปในโปรแกรมตกแต่งรูปก่อน แล้วก็มาทำจริง ตอนที่เขาสองคนมีอะไรกันแล้ว ฮ่าๆๆ เสียดายแค่ว่าไม่ได้ถ่ายรูปเอาไปลง ไม่แน่อาจจะชนะด็อกเตอร์ฉิวได้นะ ฮ่าๆๆ

ปกเล่มนี้ทำให้ฉันแปลกใจในตอนแรก เพราะว่าโซเฟียก็มีร้านขาหมูของพ่อชื่อร้านเฮียแมค ส่วนวินเซนต์ เว่ย ก็มีร้านขาหมูของพ่อที่ชื่อเฮียคิง หรือคิงส์ตัน ทำไมปกเป็นรูปคอมล่ะ ที่ไหนได้ เพื่อจะบอกว่า นี่คืองานของวินเซนต์นะ บริษัทขายคอม อ่านแล้วฮามากก็ที่วินเซนต์เอาบริษัทตัวเอง ย้ายทีมงานมาอยู่ในร้านขาหมู แถมเป็นร้านขาหมูที่ไม่มีขาหมู ฮ่าๆๆ รับออเดอร์แล้วส่งที่บ้าน โดยไปแอบซื้อจากร้านเฮียแมคมาขายในราคาต่ำกว่า ยอมขาดทุนนี่เอง เพราะจู่ๆ พ่อก็หนีไปเที่ยวรอบโลก ติดต่อไม่ได้ ปล่อยร้านให้ลูกดูแล ลูกกลับทำขาหมูไม่เป็นอีก และไม่สนใจเลย

เป็นอะไรที่กลับกันดี สำหรับโซเฟีย เก่งในด้านทำขาหมู และอาหารอื่นๆ มาก อ่านไปหิวไป วันก่อนเราเลยเพิ่งไปกินขาหมูที่บางรักมา ฮ่าๆๆ เธอแข็งแรงมาก สามารถแบกของได้เยอะมาก แม้กระทั่งวินเซนต์ ฮียังนึกว่าเธอพูดเล่นเลย แต่เธอแบกเขาขึ้นหลังได้จริงๆ อ่ะ ฮาฉากนั้นมากๆ เลย โซเฟียเก่ง แต่พ่อไม่เห็นคุณค่าในตัวเธอ ไม่ยอมรับให้เธอรับร้านไปดูแลต่อ ต้องการให้เธอไปเรียนครู เธอก็ไปเรียน แม้จะไม่ชอบเลย แล้วพอออกจากงานมาช่วยพ่อทำร้าน พ่อก็ไม่ให้ทำ กลับให้แต่งงานกับรุ่นพี่ (ศิษย์ของพ่อ) แล้วดูแลร้านด้วยกัน เธอก็รับไม่ได้ ก็หนีมาทำงานที่ร้านของวินเซนต์

ซึ่งจริงๆ ก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปทำหรอก แค่ไปแถวนั้น แล้วบังเอิญถูกดราก้อนฟลาย ลูกน้องของวินเซนต์ มัดมือชกให้เป็นพนักงานธุรการ และผู้ช่วยของวินเซนต์ ตอนแรกเธอเข้าใจว่าพวกเขาคือแกงค์มาเฟีย ก็ฮาดีนะ เพราะใครๆ ก็ต้องคิดแบบนั้นสิ แต่งตัวดำ ทำตัวลึกลับ ฮ่าๆๆ

วินเซนต์เป็นคนใจร้อน ขี้โวยวาย ลูกน้องกลัวกันมาก แต่โซเฟียไม่กลัวเลย เธอใจเย็น และทำให้เขาใจเย็นลงได้ด้วยคำพูดและการกระทำของเธอ สะใจมากกับฉากที่วินเซนต์ดูถูกเธอ แล้วเธอก็ใส่รองเท้าเตะหน้าแข้งเขาไป ทำเอาเขาเดินขากะเผลกไปหลายวัน ฮ่าๆๆๆๆ สมน้ำหน้าจริงๆ นะ รู้จักผู้หญิงน้อยไปนะจ๊ะ

ความที่โซเฟียทำให้วินเซนต์อยู่ในกำมือได้ คิงส์ตันกลับมาเจอ (วันที่สองคนนี้มีอะไรกันพอดี) ก็ทำให้รักในตัวโซเฟียมาก แบบว่าดีใจที่มีคนทำให้ลูกชายตัวเองดีขึ้นได้ ฮ่าๆ จริงๆ โซเฟียก็ยอมรับว่า เขายังมีข้อเสียมากมาย แต่ก็มีข้อดีให้เห็นเหมือนกันนะ

ฉากที่สะเทือนใจคือตอนพ่อของโซเฟียไม่ยอมรับฟังลูกสาว แถมไล่ออกจากบ้านอีก ถ้าไม่ยอมเลิกกับวินเซนต์ สุดท้ายคิงส์ตันก็ช่วยไว้ พูดให้เฮียแมคยอมรับลูกสาวจนได้ ลืมไปว่าก่อนหน้านี้วินเซนต์ก็เอาขาหมูของโซเฟียให้เฮียแมคได้กินด้วย เขาเลยคิดได้จริงๆ

แต่เสียดายนะ อุตส่าห์ปูมาให้พ่อลูกมีเรื่องขัดแย้งกัน แต่พอเวลาที่พ่อโอเคแล้ว ทำไมไม่มีฉากพ่อลูกปรับความเข้าใจกันเลยอ่ะ ถ้ามีฉากนี้เพิ่มเข้ามา เราว่ามันจะโอเคและสมบูรณ์แบบกว่านี้ พอตอนนี้ขาดหายไป ก็เลยรู้สึกว่าไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไร แบบเกริ่นมาตั้งแต่แรก ไหงจบไปแบบไม่เอ่ยถึงล่ะ

อีกอย่างที่สงสัยคือ ตอนแรกที่โซเฟียรู้ว่าวินเซนต์สั่งข้าวจากร้านเธอมาขายร้านเขา ทำไมยอดขายร้านเธอต้องตกลงมาด้วยอ่ะ เพราะเห็นบอกว่าร้านของเขาขายดีกว่าร้านเธอ ถ้าเขาเอามาจากร้านเธอ ยอดร้านเธอก็ต้องดีกว่าเยอะสิ เพราะมีรายได้ทั้งจากร้านของเขา แล้วก็ลูกค้าของตัวเองจริงๆ ทำไมหว่า ไม่ค่อยเข้าใจเท่่าไร ฮ่าๆๆๆ งงๆ ด้วยแหละ

แต่โดยรวมชอบเรื่องนี้มาก สนุกและฮาดี ขำจุดเชื่อมโยงของเรื่องนี้กับ "แบดบอยมืออาชีพ" เห็นว่ามีในชุดอีกเรื่องด้วย ก็คงเล่มที่ออกมาไล่ๆ กันนี่แหละ เดี๋ยวต้องไปตามอ่านอีกบ้าง

ขอบอกว่าเรื่องนี้ห้ามอ่านตอนกลางคืน ไม่งั้นได้หาขาหมูมากินแน่นอน ฮ่าๆๆๆ ไหนจะบะหมี่ขาหมู น่ากินมากอ่ะ อ่านแล้วหิวสุดๆ เลย

[Ahgase · Rating 3 out of 5]

ไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่แหะ
เล่มก่อนหน้า เผลอรักเข้าซะแล้ว สนุกกว่านี้อะ
เล่มนี้ไม่ใช่ว่าแย่นะ มันก็ดีแต่มันก็เฉยๆ ไง