De 26-jarige Iris Hauser begint met haar vreemde, intrigerende buurman Walter Gom een adviesbureau. Het wordt een groot succes. Op zijn eigen, onorthodoxe wijze helpt Walter uitgebluste schrijvers, mislukte kunstenaars, stuurloze acteurs en redt hij vastgelopen huwelijken. Het bib (Briljante Ideeën Bureau) verovert Nederland en het succes reikt zelfs tot in de hoogste maatschappelijke kringen. Wanneer een advies aan een minister volledig uit de hand loopt, beginnen de media een klopjacht op de mysterieuze adviseur. Wie is Walter Gom eigenlijk?
Ik heb lang getwijfeld tussen 3 sterren en 4 sterren. Langs de ene kant heb ik ontzettend genoten van dit boek, langs de andere kant had ik er toch wel wat problemen mee. Ik miste diepgang. Heel het verhaal en alle personages zijn behoorlijk oppervlakkig. Alles lijkt heel de tijd alleen maar goed te gaan: BIB groeit binnen een jaar uit tot een bekende multinational, iedereen is bevriend met iedereen, iedereen mag gezellig komen werken bij BIB,... Maar het is net daardoor dat het boek leest als een sneltrein. Niet te veel blah blah, niet te veel drama en gedoe. En soms heb je gewoon zo'n boek nodig. Een boek dat je kan uitlezen met een glimlach van oor tot oor, een boek waarbij je niet moet nadenken en een boek waar je gewoon van kan genieten. Daarom heb ik uiteindelijk gekozen voor de vier sterren, omdat dit het boek was dat ik momenteel nodig had en omdat ik er ontzettend van heb genoten.
2,5 /5 Liked the idea/plot more than the execution. The characters are all caricatures. I was rather annoyed by how it was written and what was said, but on the other hand it read fast and I kept going because I wanted to know what the deal was. Not sure how I feel about the reveal and the wrap up.
De tekst op de achterflap wist me te intrigeren en zorgde ervoor dat ik die boek wilde lezen, ook al wist ik niet goed wat ik er van mocht verwachten. Af en toe kom je zo een boek tegen dat je onverwachts uiterst positief verrast en dat was gelukkig het geval met ‘De gloriedagen van Walter Gom’.
Tijdens het lezen bleek al snel dat dit boek een aangename verrassing was. Walter Gom speelt daar uiteraard een grote rol bij. De term ‘uitzonderlijk’ lijkt te beperkt om deze man te omschrijven. Excentriek is dan weer wat overdreven. Eén ding is zeker … Walter Gom is een bijzonder personage. Een man die naar eigen zeggen geen talenten heeft en wiens grootste zorg is dat hij overlast ten alle tijde wil voorkomen.
Zo heeft hij zijn schoenen bijvoorbeeld bevestigd op kussentjes, zodat hij zeker geen geluidsoverlast voor zijn onderburen zou veroorzaken. Toch is het net deze onderbuurvrouw met wie hij geleidelijk aan een vriendschappelijke band opbouwt ondanks zijn gebrek aan spontaniteit en afkeer van fysiek contact.
Vaarmeijers’ De gloriedagen van Walter Gom lees je met een glimlach in één keer uit
Marcel Vaarmeijer schrijft met De gloriedagen van Walter Gom een verhaal dat weinig lijkt op zijn eerder verschenen romans. Hoewel de spanning en sensatie nog niet helemaal verdwenen zijn, krijgt de lezer in deze roman vooral een humoristisch verhaal voorgeschoteld. Die humor zorgt ervoor dat een grote glimlach tijdens het lezen van Vaarmeijers nieuwe roman niet kan ontbreken.
Deze glimlach wordt vooral veroorzaakt door Walter Gom. Walter is een vreemde man en dat is nog zacht uitgedrukt. Hij ziet zichzelf als een man zonder talent. Zijn onderbuurvrouw Iris Hauser is het daar niet mee eens. Zijn briljante adviezen hebben haar en haar vrienden al verschillende keren geholpen en ze besluit een adviesbureau te starten met Walter in de hoofdrol. Wanneer de gevolgen van een advies uit de hand begint te lopen gaat Iris zich pas afvragen wie Walter eigenlijk is.
Walter en Iris Hoofdpersonages Walter en Iris maken De gloriedagen van Walter Gom tot een feest van herkenning. Walter is een man met rare trekjes, anderen zouden hem misschien omschrijven als wereldvreemd en dat is precies wat zijn personage zo aandoenlijk maakt. ‘Walter stond op en liep naar de slaapkamer. Hij droeg nog altijd schoenen met kussentjes. Ik had al honderd keer gezegd dat ik geen last van hem had en dat hij die malle dingen moest uittrekken, maar hij liep er nog steeds mee rond.’ Iris is een zeer geloofwaardig personage, genuanceerd, een tikje naïef en heel herkenbaar. De combinatie van de twee maakt de roman een heerlijke feelgoodroman.
Feelgoodroman De adviezen die Walter Gom geeft aan zijn klanten zijn meestal zo absurd dat je er wel om moet lachen. Vaarmeijer bewijst echter dat absurditeit en genialiteit nooit ver van elkaar verwijderd zijn. De roman is dan ook niet alleen maar dolle pret, het einde van het verhaal is een stuk serieuzer. De verschillende verhaallijnen die in het begin van de roman door elkaar lopen zijn wat ingewikkeld, maar de noodzaak van deze zijsporen wordt in de ontknoping duidelijk. Deze humoristische feelgoodroman is een aanrader voor iedereen die een glimlach kan gebruiken.
Zo'n ontzettend leuk boek dit. Onwaarschijnlijk grappig en 'lekker' leesvoer. Het gebeurt me zelden dat ik hardop lach, bij het lezen van een boek. Maar Marcel Vaarmeijer is het gelukt: hij kreeg zowel mij als mijn man (die toch wel erg benieuwd was naar dat boek waar zijn vrouw telkens om moest lachen) aan het lachen. If you're feeling blue, of helemaal niet, dan toch: je móet het verhaal van Walter en zijn onderbuurvrouw Iris lezen. Echt.
Over het begin was ik alles behalve enthousiast. Het verhaal springt van fragment naar fragment. Na het uitlezen van het boek vraag ik mij nog steeds af waar dat voor nodig was. De functie voor het plot van de informatie zie ik, maar niet de manier waarop het gegeven werd. Naar het einde toe werd het verhaal een stuk sterker. De gebeurtenissen kwamen in een stroomversnelling. Er werden politieke kwesties aangesneden die nu bijna tien jaar later dan het boek zich in afspeelde nog steeds interessant zijn. De ontknoping was sterk en bracht de lijnen op een goede manier samen. Van mij had de uitwerking van de personages sterker gemogen. Er is wel ontwikkeling in de personages, maar dat het nog wat meer mogen zijn. Het ging iedereen in het boek wel heel erg gemakkelijk af, wat een deel van de spanning weg haalde. Het verhaal las van het begin tot aan het einde weg. Ik vond Walter een intrigerend personage en de manier waarop het einde op het begin leek een leuk detail.
‘De gloriedagen van Walter Gom’ deed mij sterk denken aan boeken zoals ‘het Rosie-project’ (Graeme Simsion) en ‘dagboek van Hendrik Groen’. Ik hou wel van die manier van schrijven die ervoor zorgt dat je de hoofdpersonages in je hart sluit. Het tragikomisch verhaal is goed geschreven en leest daardoor ook zeer vlot. Ik heb meermaals hardop moeten lachen waardoor de ontspannende waarde van dit boek zeer hoog lag. Ik ben benieuwd naar de rest van Marcel Vaarmeijer’s oeuvre...
Een ontzettend vermakelijk boek over Iris die bij toeval haar nogal bijzondere bovenbuurman Walter ontmoet en met hem een adviesbureau begint, naast hun zich ontwikkelende intieme vriendschap. De moeder van Walter speelt ook een belangrijke rol. Het leest als een trein en is heel grappig. Wel behoorlijk cliché en simpel (het adviesbureau wordt onmiddellijk een enorm succes en maakt iedereen gelukkig) en de karakters zijn een soort karikaturen. Daarom toch uiteindelijk 3 sterren voor mij.
De personages zijn plat, het plot rechtlijnig en zwak en pas vanaf hoofdstuk 15 van de 23 wordt het verhaal matig interessant, maar ook niet meer dan dat. Ik irriteerde me meer en meer aan de personages en het verhaal. Neem alleen al dat fantasieloze eten! schnitsels en pasta hawaii, boontjes en gehakballetjes.. je ruikt de spruitjeslucht in de hele roman.
Het verhaal is mooi opgebouwd, maar in het laatste gedeelte wordt ineens een trukendoos open getrokken die naar mijn idee nogal afgeraffeld wordt. Zeker omdat dit feitelijk gezien de basis vormt van het hele verhaal rondom Walter Gom.
Een gelaagd boek, thans voor wie de diepgang tussen het absurde en het luchtige schrijven kan ontdekken. Grappig en ietwat irreëel. Terwijl voor de inleiding/kennismaking voldoende tijd wordt genomen... vind ik dat het plot te vluchtig, te snel verwoord wordt. Leest vlot weg.
Ik vond de characters plat, veel saaie monologen ongeloofwaardig en meh, gewoon niet meer van deze schrijver lezen is beter :) Op zich hebben de boeken wel wat, niet verkeerd geschreven, alleen niet mijn smaak/interesse.
Wat had ik een moeite om door het eerste deel van het boek te komen! Meerdere keren geprobeerd en nu eens doorgezet. Na 1/3 vond ik hem echt leuk worden en móest ik blijven lezen.
echt heel origineel, grappig, lief, spannend, onverwacht, ontroerend, complex...ik ben echt fan van dit boek! absolute aanrader voor liefhebbers van het Rosie Project. en als je het Rosie Project niet kent: absolute aanrader!
Rechttoe, rechtaan dit boek. Gevat, to the point en anekdotisch verteld: zoals ik het 't liefst heb. Soms moest ik denken aan Amélie Nothomb, maar dan luchtiger, minder donker. Heerlijk !
Heerlijk boek, leest als een trein. Lichtelijk wereldvreemde Walter geeft verrassend rake en soms erg radicale adviezen op allerlei gebieden. Grappig met een serieuze kant.