WaRee12 reviews3 followersFollowFollowReadJuly 9, 2016พระอาทิตย์อย่างเขา พร้อมจะแผดเผาทุกคนที่ทำให้เจ็บไม่เว้นแม้กระทั่งกับคนที่"รัก"...รู้สึกคิดถูกที่ทดลองอ่านแล้วไม่หลงคิดว่าเรื่องนี้น้ำเน่าบทเชยล้าหลังไปหลายร้อยปีแสงแบบละครอันนั้นบทคนละเรื่องจะแทบไม่เหลือเค้าเดิมเลย..อ่านแล้วชอบทุกตัวละคร มีมิติสมบทบาทของตัวเองดีคนเขียนหาข้อมูลประกอบได้ดีนะ อย่างฉากงูเหลือมคิดอยู่ว่าจะพลาดมั๊ย แต่ไม่พลาดแฮะเนื้อเรื่องไม่หักมุมเลยออกแนวระนาบเดียวไม่ซับซ้อนแต่เล่นกับอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครแทนแล้วก็สื่อออกมาได้ดีจนคนอ่านกดดันกับบรรยากาศแบบนั้นไปด้วยน่าเสียดายว่าบทยังขยายได้อีกเยอะถ้าคนทำละครคงเส้นเรื่องนี้ไว้คนคงตกหลุมรักนายภู เจ้าพ่อจอมโหดที่จิตใจแสนบอบบางมุมอ่อนโยนเข้าหาหลานก็แสนน่าเอ็นดูแทนที่จะด่าทั่วบ้านทั่วเมืองแบบนี้
Clairdenoon1,966 reviews403 followersFollowFollowMay 29, 2016โหยยย...ดราม่าเข้มข้นรุนแรงมากกว่าจะอ่านจบอยากบอกว่าใจหายใจคว่ำอกสั่นขวัญหายจริงๆกลัวพระเอกมาก..คุณพระเอกเจ้าพ่อหมีภูถึงจะน่ารักขี้อ้อน(นิดๆในตอนท้ายๆ)แต่เฮียแกรักแรงโกรธแรงเกลียดแรงมากกกกกกสมชื่อเรื่อง...แรงตะวันจริงๆ...ลุ้นมากว่าเมื่อไหร่จะรักกัน..พอรักก็มีเหตุให้เข้าใจผิดอีก..อ่านไปก็ใจสั่นตอนนางเอกเข้าใจผิดแล้วกลับมาขอโทษนี่ก็โอ้ย..กว่าจะลงเอยด้วยดี..ใจนักเลงสมกับเป็นเจ้าพ่อจริงๆคู่ควรกับนางเอกสาวใจเด็ดกล้าแกร่งถึกทนยิ่งนักให้4ดาวเพราะหวานน้อยค่ะ..ใครชอบดราม่าเข้มข้นไม่เน้นเลิฟซีนไม่หวานเลี่ยนพระเอกแรงนางเอกอึด..แนะนำเรื่องนี้เลยค่ะ♥♥♥♥♥
RMN219 reviews17 followersFollowFollowMarch 30, 2015เนื้อเรื่องเข้มข้นดีค่ะ เสียดายที่บทสนทนาเยอะมากไปหน่อย รู้สึกว่ามันละเอียดยิบย่อยมากๆ จนอ่านแล้วทำให้รู้สึกเหมือนได้ยินคนตะโกนใส่กันอยู่ข้างๆ หูเลยทีเดียว ถ้าลดในส่วนนี้ลงแล้วเพิ่มบทบรรยายมากขึ้นอีกสักหน่อยคิดว่าน่าจะกลมกล่อมมากขึ้นค่ะ ตอนนี้อ่านแล้วคิดว่าคล้ายๆ กับกำลังอ่านบทโทรทัศน์อยู่เลยปมที่ใส่มาในเรื่องช่วงต้นเรื่องเปิดมาได้น่าสนใจทีเดียว แต่พออ่านๆ ไปก็จะเดาทางคนร้ายได้ไม่ยาก เนื่องจากมีการชี้นำในบทบรรยายอยู่พอสมควรว่าใครคิดอะไรทำอะไร ทำให้คาแรคเตอร์ของตัวร้ายค่อนข้างโดด และออกจะสุดโต่งไปสักหน่อย แต่ถ้าใส่แบคกราวน์สักนิดว่าตัวละครนี้มีที่มาที่ไปอย่างไร ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้ได้ จะทำให้รู้สึกอินมากขึ้นค่ะ ตอนท้ายเรื่องที่เฉลยเรื่องราวเลยไม่ค่อยเซอร์ไพรส์เท่าไหร่ ปมที่เราชอบมากที่สุดในเรื่องกลับเป็นปมของพระเอก ที่มีปมวัยเด็กอันสุดแสนโหดร้ายที่เกิดจากการเลี้ยงดูของพี่เลี้ยง เขียนได้เห็นภาพดีค่ะ เสียดายที่ไม่ได้ขยายความต่ออย่างชัดเจนเรื่องปมครอบครัวที่พ่อแม่แยกทางกันว่าเกิดจากอะไร ทำให้รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง เช่นเดียวกันกับปมของทางครอบครัวนางเอก ที่เราไม่เข้าใจว่าทำไมน้องพีทถึงได้กลายเป็นเด็กที่มีนิสัยขี้กลัวได้ขนาดนั้น อุตส่าห์มีซีนที่พระเอกให้จิตแพทย์มาดูแต่ก็โดนฝ่ายนางเอกไล่ไปเพราะไม่ยอมรับว่าหลานตัวป่วย เสียดายตรงนี้จริงๆ นะคะ เพราะเราคิดว่าคนอ่านจะได้สาระประโยชน์จากเรื่องการเลี้ยงดูเด็กได้อีกมาก (ทั้งกรณีพระเอกตอนเด็ก และหลานชาย)โดยรวมก็จัดว่าเป็นนิยายที่อ่านได้โดยเน้นที่เรื่องความสัมพันธ์พระเอกนางเอกเป็นหลักค่ะ (เกลียดกัน>ใกล้ชิดกัน>เริ่มรู้สึกดี>เปลี่ยนเป็นรัก>เข้าใจผิดกัน>ง้องอนกัน>แฮปปี้เอนดิ้ง)
Jintana1 reviewFollowFollowMarch 12, 2021การเขียนดำเนินเรื่องดีค่ะ แล้วผู้อ่านพยายาม plots เรื่องตัวละครมีส่วนร่วมในแต่ละฉาก ภาษาสละสลวย แต่การบรรยายเพื่อให้ผู้อ่านเข้าถึงเนื้อหาหรือว่า feeling express เวลาที่อาการยินดี เศร้า เสียใจของตัวละครแต่ละตัวยังน้อยไปสำหรับเราค่ะ เพราะเคยอ่านนิยายบางเล่มนั้นมันเป็นเล่มที่สามารถทำให้หัวใจเกิดอาการหวิว ยินดี ปริ่มเปรม หรือเศร้าตามไปด้วยค่ะ เคยมีถึงขนาดที่ทำให้ดีใจหรือิ่มใจถึงขั้นให้เกิดความสุขหลังจากการอ่าน อิ่มข้าว แล้วสามารถกลับไปอ่านเรื่องนั้นได้อีก 1-2 รอบค่ะ