What do you think?
Rate this book
Min of Meer een Monster
Kan je verliefd worden op een droom?
Op de vlucht voor een monster, verbergt de gewonde Virginia zich tussen de wortels van een mangrove aan de oever van een zoutmeer. Terwijl ze in doodsangst afwacht met niets meer dan haar kwellende herinneringen om haar gezelschap te houden, klampt haar ziel zich vast aan de vrouw die haar als een jonkvrouw in nood steeds redt in haar nachtmerries. Virginia heeft het gevoel dat deze vrouw de enige is bij wie ze écht zichzelf kan zijn, ondanks alles wat haar is overkomen. Maar kan deze lieve, geweldige vrouw die alleen bestaat in haar dromen haar wel redden van deze wakende nachtmerrie?
“Vergeleken met het monster dat nu op me jaagde, voelden die in het meer vreemd rustgevend, want ik kon me niet voorstellen dat wat daar in de diepte wachtte, erger was dan de monsters die gewoon onverhuld onder ons leefden.”
Op de vlucht voor een monster, verbergt de gewonde Virginia zich tussen de wortels van een mangrove aan de oever van een zoutmeer. Terwijl ze in doodsangst afwacht met niets meer dan haar kwellende herinneringen om haar gezelschap te houden, klampt haar ziel zich vast aan de vrouw die haar als een jonkvrouw in nood steeds redt in haar nachtmerries. Virginia heeft het gevoel dat deze vrouw de enige is bij wie ze écht zichzelf kan zijn, ondanks alles wat haar is overkomen. Maar kan deze lieve, geweldige vrouw die alleen bestaat in haar dromen haar wel redden van deze wakende nachtmerrie?
“Vergeleken met het monster dat nu op me jaagde, voelden die in het meer vreemd rustgevend, want ik kon me niet voorstellen dat wat daar in de diepte wachtte, erger was dan de monsters die gewoon onverhuld onder ons leefden.”
ebook
Published February 14, 2026
1 person is currently reading
8 people want to read
About the author
Marijke F. Jansen
17 books29 followersHet leven bestaat uit verhalen. Verhalen zijn mijn passie.
lezen | auteur | pseudoniem Lily Frank | bibliotheekmedewerker | communicatie
lezen | auteur | pseudoniem Lily Frank | bibliotheekmedewerker | communicatie
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
March 6, 2026
In Min of meer een monster wordt je meegenomen in een wereld waarin monsters er niet uitzien als een monster en geconfronteerd wordt met thematiek die ook nu weer erg actueel is.
Het is een novella en heeft ong 100 bladzijdes. In het begin moest ik echt even inkomen en wennen aan hoe de de schrijfstijl. Je springt namelijk regelmatig van het heden naar een terugblik of een nachtmerrie binnen een hoofdstuk zonder specifieke aanduiding. Dit zorgde bij mij soms voor verwarring. Toen ik eenmaal gewend was las ik er vlot doorheen.
Het is een spannende novella met een kat en muis spel en lees ook zeker de trigger warnings vantevoren. Zo is abortus een belangrijk thema in het boek. Het laat goed zien hoe er met vrouwen en abortus omgegaan is/wordt en daardoor benadrukt het naar mijn mening het belang van veilige en toegankelijke abortus. Het verhaal zet echt aan tot nadenken.
Naast de spanning in het boek, zit er ook wat romance in. Ikzelf had de romance niet echt gezien als liefde tussen partners, maar meer als tussen een ouder en een kind. Ik was dus ook even lichtelijk verbaasd bij een bepaald stuk in het verhaal. Maar dat ligt waarschijnlijk gewoon helemaal aan mij.
Kortom een spannend snackboekje met een monster, belangrijke thematiek, romance en een mythologisch wezen.
Bedankt Marijke voor het recensie exemplaar.
Het is een novella en heeft ong 100 bladzijdes. In het begin moest ik echt even inkomen en wennen aan hoe de de schrijfstijl. Je springt namelijk regelmatig van het heden naar een terugblik of een nachtmerrie binnen een hoofdstuk zonder specifieke aanduiding. Dit zorgde bij mij soms voor verwarring. Toen ik eenmaal gewend was las ik er vlot doorheen.
Het is een spannende novella met een kat en muis spel en lees ook zeker de trigger warnings vantevoren. Zo is abortus een belangrijk thema in het boek. Het laat goed zien hoe er met vrouwen en abortus omgegaan is/wordt en daardoor benadrukt het naar mijn mening het belang van veilige en toegankelijke abortus. Het verhaal zet echt aan tot nadenken.
Naast de spanning in het boek, zit er ook wat romance in. Ikzelf had de romance niet echt gezien als liefde tussen partners, maar meer als tussen een ouder en een kind. Ik was dus ook even lichtelijk verbaasd bij een bepaald stuk in het verhaal. Maar dat ligt waarschijnlijk gewoon helemaal aan mij.
Kortom een spannend snackboekje met een monster, belangrijke thematiek, romance en een mythologisch wezen.
Bedankt Marijke voor het recensie exemplaar.
March 3, 2026
✨️ Review Tijd ✨️ Blogtour
Vandaag is het mijn dag in de blogtour van Min of meer een monster van Marijke F. Jansen.
Het is een novelle van ong 116 pagina's (mijn tablet gaf aan 87) dus nog korter.
Het gaat over Virginia en zij is op de vlucht voor een monster.
Ondertussen wordt ze geteisterd door nachtmerries waarin ze in haar dromen een redder in nood krijgt. Of beter gezegd een redster in nood, waarnaar ze voelt dat ze zichzelf kan zijn en vertrouwd aanvoelt.
Kunnen dromen echt worden? En kan ze vluchten voor de monster?
1 ding is zeker; niet alle monsters zien er eng uit..
Omdat het zo kort is kan ik er inhoudelijk niet veel meer over vertellen.
Ik vond het in het begin heel rommelig geschreven omdat je van de scène, naar dromen weer naar het heden gaat. En dat in hetzelfde hoofdstuk zonder aanduiding. Dit was niet fijn om te lezen. Naarmate het verhaal vorderde begreep je meer hoe het geschreven was en kwam je er ook meer in. Daarna las het vlotter weg. En toen was het boek al uit omdat het een novelle is. Jammer genoeg kreeg ik geen band met de karakters waardoor ik geen gevoel kreeg bij de afgrijselijke gebeurtenissen.
Het idee van dit verhaal vond ik wel heel goed. Het speelt zich af in de jaren 40 in Amerika en wat er gebeurd en hoe de mensen op bepaalde dingen kijken is nu weer zwaar actueel in Amerika. Ook hier in Europa trouwens. En dat heeft ze wel goed gepakt.
Ik heb dit boek 2.75 sterren gegeven. Dus 3 sterren wordt het dan op goodreads.
Dus als je tegen het rommelige kan dan raadt ik je hem aan.
Dankjewel Marijke dat ik mee mocht doen met de blogtour.
Vandaag is het mijn dag in de blogtour van Min of meer een monster van Marijke F. Jansen.
Het is een novelle van ong 116 pagina's (mijn tablet gaf aan 87) dus nog korter.
Het gaat over Virginia en zij is op de vlucht voor een monster.
Ondertussen wordt ze geteisterd door nachtmerries waarin ze in haar dromen een redder in nood krijgt. Of beter gezegd een redster in nood, waarnaar ze voelt dat ze zichzelf kan zijn en vertrouwd aanvoelt.
Kunnen dromen echt worden? En kan ze vluchten voor de monster?
1 ding is zeker; niet alle monsters zien er eng uit..
Omdat het zo kort is kan ik er inhoudelijk niet veel meer over vertellen.
Ik vond het in het begin heel rommelig geschreven omdat je van de scène, naar dromen weer naar het heden gaat. En dat in hetzelfde hoofdstuk zonder aanduiding. Dit was niet fijn om te lezen. Naarmate het verhaal vorderde begreep je meer hoe het geschreven was en kwam je er ook meer in. Daarna las het vlotter weg. En toen was het boek al uit omdat het een novelle is. Jammer genoeg kreeg ik geen band met de karakters waardoor ik geen gevoel kreeg bij de afgrijselijke gebeurtenissen.
Het idee van dit verhaal vond ik wel heel goed. Het speelt zich af in de jaren 40 in Amerika en wat er gebeurd en hoe de mensen op bepaalde dingen kijken is nu weer zwaar actueel in Amerika. Ook hier in Europa trouwens. En dat heeft ze wel goed gepakt.
Ik heb dit boek 2.75 sterren gegeven. Dus 3 sterren wordt het dan op goodreads.
Dus als je tegen het rommelige kan dan raadt ik je hem aan.
Dankjewel Marijke dat ik mee mocht doen met de blogtour.
March 5, 2026
Kan je verliefd worden op iemand die alleen in je dromen bestaat?
Op de oever van een zoutmeer, verscholen tussen de verstikkende wortels van een mangrove, houdt Virginia haar adem in. Ze is gewond. Ze wordt opgejaagd. En het monster dat haar spoor volgt, komt steeds dichterbij. Terwijl de nacht zich om haar heen sluit, blijven alleen haar herinneringen over en zij. De vrouw die haar in haar dromen telkens redt. De vrouw bij wie ze zichzelf durft te zijn. De vrouw die niet kan bestaan. Maar wat als die dromen meer zijn dan een toevluchtsoord? Wat als de grens tussen nachtmerrie en werkelijkheid dunner is dan Virginia ooit had gedacht? En belangrijker nog: kan iemand die alleen in je slaap verschijnt je redden wanneer het monster wakker is?
Mijn ervaring:
Wat een spannende en indringende novelle. Een verhaal waarin fantasie en rauwe werkelijkheid op een verrassend natuurlijke manier samenkomen. Marijke F. Jansen schrijft direct en beeldend. Met korte zinnen en sterke innerlijke gedachten voel je de paniek en machteloosheid van Virginia bijna zelf. Het leest vlot, is soms confronterend, maar vooral meeslepend.
Vanaf de eerste pagina zit je in Virginia’s hoofd. Ze is een gelaagd personage dat niet alleen fysiek vlucht voor het ‘monster’, maar ook mentaal worstelt met wat haar is overkomen. De schaamte, de maatschappelijke druk en de angst om niet geloofd te worden maken haar strijd pijnlijk herkenbaar. Avicennia, de mysterieuze meermin, vormt een mooi tegenwicht. Zij staat voor zachtheid, hoop, verlangen en vrijheid. Daardoor krijgt het monster meerdere lagen: het is niet alleen een dader, maar ook een herinnering, een systeem en soms zelfs het harde oordeel dat je over jezelf kunt hebben.
De opbouw zit goed in elkaar. De dreiging in het heden wordt afgewisseld met reflecties en droomachtige scènes, waardoor het tempo prettig varieert. De spanning blijft voelbaar, terwijl er ook ruimte is voor thema’s als trauma, identiteit, schaamte en de kracht van verbinding. De magisch-realistische elementen voelen als een adempauze binnen een zware werkelijkheid en dat werkt heel sterk.
Dit verhaal kroop onder mijn huid. Ik voelde Virginia’s angst, haar woede en haar verlangen om gewoon gezien te worden zonder oordeel. De combinatie van harde realiteit en poëtische verbeelding maakt het origineel en indrukwekkend.
Min of meer een monster is een beklemmende, maar ook hoopvolle novelle die laat zien hoe dun de lijn kan zijn tussen dader en slachtoffer, tussen droom en werkelijkheid. Een intens verhaal dat raakt en nog even blijft hangen.
Op de oever van een zoutmeer, verscholen tussen de verstikkende wortels van een mangrove, houdt Virginia haar adem in. Ze is gewond. Ze wordt opgejaagd. En het monster dat haar spoor volgt, komt steeds dichterbij. Terwijl de nacht zich om haar heen sluit, blijven alleen haar herinneringen over en zij. De vrouw die haar in haar dromen telkens redt. De vrouw bij wie ze zichzelf durft te zijn. De vrouw die niet kan bestaan. Maar wat als die dromen meer zijn dan een toevluchtsoord? Wat als de grens tussen nachtmerrie en werkelijkheid dunner is dan Virginia ooit had gedacht? En belangrijker nog: kan iemand die alleen in je slaap verschijnt je redden wanneer het monster wakker is?
Mijn ervaring:
Wat een spannende en indringende novelle. Een verhaal waarin fantasie en rauwe werkelijkheid op een verrassend natuurlijke manier samenkomen. Marijke F. Jansen schrijft direct en beeldend. Met korte zinnen en sterke innerlijke gedachten voel je de paniek en machteloosheid van Virginia bijna zelf. Het leest vlot, is soms confronterend, maar vooral meeslepend.
Vanaf de eerste pagina zit je in Virginia’s hoofd. Ze is een gelaagd personage dat niet alleen fysiek vlucht voor het ‘monster’, maar ook mentaal worstelt met wat haar is overkomen. De schaamte, de maatschappelijke druk en de angst om niet geloofd te worden maken haar strijd pijnlijk herkenbaar. Avicennia, de mysterieuze meermin, vormt een mooi tegenwicht. Zij staat voor zachtheid, hoop, verlangen en vrijheid. Daardoor krijgt het monster meerdere lagen: het is niet alleen een dader, maar ook een herinnering, een systeem en soms zelfs het harde oordeel dat je over jezelf kunt hebben.
De opbouw zit goed in elkaar. De dreiging in het heden wordt afgewisseld met reflecties en droomachtige scènes, waardoor het tempo prettig varieert. De spanning blijft voelbaar, terwijl er ook ruimte is voor thema’s als trauma, identiteit, schaamte en de kracht van verbinding. De magisch-realistische elementen voelen als een adempauze binnen een zware werkelijkheid en dat werkt heel sterk.
Dit verhaal kroop onder mijn huid. Ik voelde Virginia’s angst, haar woede en haar verlangen om gewoon gezien te worden zonder oordeel. De combinatie van harde realiteit en poëtische verbeelding maakt het origineel en indrukwekkend.
Min of meer een monster is een beklemmende, maar ook hoopvolle novelle die laat zien hoe dun de lijn kan zijn tussen dader en slachtoffer, tussen droom en werkelijkheid. Een intens verhaal dat raakt en nog even blijft hangen.
March 1, 2026
Inmiddels begin ik de schrijfstijl van Marijke echt te herkennen. Het zijn geen standaardverhalen – ze geeft altijd nét iets extra’s mee wat je niet verwacht. Haar verhalen zijn fantasierijk, zetten je aan het denken en lezen met zoveel plezier dat je er moeiteloos in verdwijnt.
Ik was nog niet ver in dit boek toen ik me afvroeg of er geen trigger warnings waren. Die blijken achterin het boek te staan (wegens spoilers). Een vermelding voorin had ik persoonlijk prettiger gevonden. Na even contact met de auteur heb ik besloten door te lezen – en gelukkig viel het uiteindelijk reuze mee.
De korte hoofdstukken zorgden ervoor dat ik bleef doorlezen. Het verhaal hield me echt in zijn greep en ik bleef nieuwsgierig naar wat er zou gebeuren. Met een korte pauze om even te overleggen over de triggers heb ik het uiteindelijk in één ruk uitgelezen.
Het verhaal speelt zich af in de jaren ’40 in Amerika, maar behandelt thema’s die in onze huidige maatschappij nog altijd pijnlijk actueel zijn. Juist dat maakt het zo krachtig. ✨
Ik was nog niet ver in dit boek toen ik me afvroeg of er geen trigger warnings waren. Die blijken achterin het boek te staan (wegens spoilers). Een vermelding voorin had ik persoonlijk prettiger gevonden. Na even contact met de auteur heb ik besloten door te lezen – en gelukkig viel het uiteindelijk reuze mee.
De korte hoofdstukken zorgden ervoor dat ik bleef doorlezen. Het verhaal hield me echt in zijn greep en ik bleef nieuwsgierig naar wat er zou gebeuren. Met een korte pauze om even te overleggen over de triggers heb ik het uiteindelijk in één ruk uitgelezen.
Het verhaal speelt zich af in de jaren ’40 in Amerika, maar behandelt thema’s die in onze huidige maatschappij nog altijd pijnlijk actueel zijn. Juist dat maakt het zo krachtig. ✨
February 14, 2026
Ik heb "Min of meer een monster" ontvangen tijdens de Valentijnsactie van Fantasyromance.nl. Een aangrijpend verhaal, je voelt de uitzichtloosheid, maar daardoor vind ik het geen fantasy romance of romantacy. Daarvoor is de werkelijkheid te bruut. Dit valt voor mij meer onder magisch realisme, met een vleugje thriller. Iets heel anders dan ik van Marijke F. Jansen gewend ben, al leest het wel weer kenmerkend vlot weg. Het einde had van mij nog ietsje langer mogen duren. Al met al een gewaagde en interessante uitstap van deze schrijfster.
March 5, 2026
Recensie van:
Min of meer een monster
Kan een droom een nachtmerrie verslaan?
Auteur :
Marijke F. Jansen
Marijke F. Jansen (Dronten, 1986) wist al voor ze daadwerkelijk kon schrijven dat ze schrijfster wilde worden, omdat ze dol was op verhalen. In 2012 verscheen haar eerste verhaal en inmiddels schreef ze Stem van Sakura, de serie De Sprookjesjager en verschillende kortverhalen voor bundels van Dutch Venture Publishing. Haar romantische paranormale fantasyboek "Het Lot van de Muze" zat in de septemberbox 2024 van So Many Pages en belandde in de verschijningsmaand bij ruim 800 abonnees op de mat. Onder het pseudoniem Lily Frank schrijft Marijke F. Jansen bovendien feelgood voor volwassenen en in het dagelijks leven werkt ze als Leesmediaconsulent BoekStart bij de bibliotheek.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van de auteur zelf in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.
Uitgeverij:
Marijke F. Jansen
Genre:
Fantasy Novelle
Cover en flaptekst:
Een jonge vrouw op de rug gezien staat in het water omringd door de lange takken van bomen. Een droevig en tegelijkertijd benauwend beeld. Ik heb gelijk met de jonge vrouw te doen. Deze cover maakt me nieuwsgierig naar het verhaal.
De flaptekst is intens en nodigt tot lezen uit.
Quotes:
Bron: hoofdstuk 1:
Ik was al behoorlijk ten einde raad toen mijn voet ook nog eens ergens achter haakte en ik bijna struikelde. Maaiend met mijn armen wist ik een tak vol bladeren en witte bloemknoppen te grijpen en met moeite lukte het me om overeind te blijven. Poeh, dat ging net goed! Ik wierp een snelle blik om me heen, mijn ademhaling zwoegend als een ouderwetse stoomlocomotief, en met een kreun realiseerde ik dat het bos overgegaan was van de bloeiende zoete acaciabomen, de Texaanse ebben en de stekelige netelbessen naar de witte mangroven met hun verraderlijke pneumatoforen. Daar was ik zojuist over gestruikeld…
De bodem was bedekt met felgroen zoutkruid, zeekraal en paars bloeiend, stug zoutgras. Het dempte mijn voetstappen toen ik me afzette en mezelf dwong om verder te rennen, slalommend om de hinderlijke luchtwortels. Het kostte me moeite om niet weer te struikelen; de onregelmatige ondergrond liep ook nog eens sterk af en ik gromde gefrustreerd. Deze hele omgeving leek wel een fuik die me steeds verder naar binnen lokte tot ik er niet meer uit kon.
Bron: hoofdstuk 2:
In plaats daarvan vulde het gezicht van een vrouw mijn hoofd, met fonkelende ogen van turkoois en prachtig, lang, aardebruin haar dat sierlijk rondom haar hoofd wolkte. Terwijl haar lippen zich krulden in een brede glimlach, fluisterde ze mijn naam. ‘Virginia...’
De laatste restjes van de stormachtige draaikolk in mijn buik losten op in belletjes en transformeerden in een buitelende dolfijn. Mijn lichaam gloeide op als het lijf van een glimworm. Ik had geen idee waarom. Ik kende deze vrouw helemaal niet. Waarom leek ze mij dan wel te kennen? En waarom voelde ze meteen zo vertrouwd en geruststellend?
De vrouw zweefde nog iets dichterbij en hief haar hand naar me op. ‘Virginia,’ zei ze weer, en de zangerige manier waarop ze mijn naam uitsprak droeg een zee van liefde in zich. Zacht streelde ze mijn wang. ‘Daar ben je. Ik heb op je gewacht.’
Zij? Had gewacht? Op mij? Waar kende ze me dan van? En waarom had ze op me gewacht? Wat wilde ze van mij?
Mooie tekst:
Sweet dreams are made of this.
Who am I to disagree?
I travel the world and the seven seas.
Everybody’s looking for something.
Sweet Dreams (Are Made of This)
Eurythmics
Het verhaal:
Kan je verliefd worden op een droom?
Op de vlucht voor een monster, verbergt de gewonde Virginia zich tussen de wortels van een mangrove aan de oever van een zoutmeer. Terwijl ze in doodsangst afwacht met niets meer dan haar kwellende herinneringen om haar gezelschap te houden, klampt haar ziel zich vast aan de vrouw die haar als een jonkvrouw in nood steeds redt in haar nachtmerries. Virginia heeft het gevoel dat deze vrouw de enige is bij wie ze écht zichzelf kan zijn, ondanks alles wat haar is overkomen. Maar kan deze lieve, geweldige vrouw die alleen bestaat in haar dromen haar wel redden van deze wakende nachtmerrie?
"Vergeleken met het monster dat nu op me jaagde, voelden die in het meer vreemd rustgevend, want ik kon me niet voorstellen dat wat daar in de diepte wachtte, erger was dan de monsters die gewoon onverhuld onder ons leefden."
Mijn leesbeleving:
Nog niet eerder las ik een verhaal van auteur Marijke F. Jansen.
Nadat ik deze novelle gelezen had verlangde ik gelijk naar meer verhalen van Marijke F.Jansen.
Haar schrijfstijl benam me de adem. De beeldende, naar binnen meanderende, diepgaande schrijfstijl greep me vast en liet mij niet los.
Ondanks de triggerwarnings sloeg dit verhaal in als een alles vernietigende bom. Niks heel latend van mijn psyche en lijf.
Voor het eerst kon ik me indenken en voelen hoe een Anne, een Marianne, een Lisa zich in hun laatste momenten gevoeld moeten hebben. Ik voelde een alles overheersende adembenemende angst, de neiging me te moeten verstoppen omdat zij die mij lief zijn mij niet zo mogen zien maar aan de andere kant wint de woede het van de schaamte die ik voel. De wereld mag dit zien en weten. Wij vrouwen en meisjes nemen de regie over de nacht terug.
Het vergt concentratie en aandacht om dit verhaal te volgen. Enerzijds bevindt je je in een droomwereld, dan wer in de echte wereld om vervolgens weer te huiveren in een nachtmerrie. Maar alle woorden treffen doel metaforisch als ze zijn. Het meest inktzwarte monster dat met zijn leger op je jaagt wordt op de hielen gezeten door het allerwarmste zuivere lichtend baken dat er bestaat.
De personages zijn met oog voor detail uitgewerkt. Personage Virginia bevatte voor mij de meeste diepgang en door de gehanteerde ik-vorm ontvouwde haar wereld zich voor mij in een draaikolk aan gebeurtenissen. De andere personages volgen in haar kielzog en afhankelijk van wat Virginia beleefd openbaren zij zich aan de lezer. Maar zij blijven aan de oppervlakte. Waar je bij Virginia zowel de hoogte als de diepte in gaat. De neiging hebt haar te willen beschermen, vasthouden en niet meer loslaten.
Het perspectief gezien vanuit werkelijkheid, fantasie, droom, nachtmerrie of bovennatuurlijk vind ik fascinerend mooi gedaan. Mooi is niet dat er overal goud blinkt maar mooi dat alle gruwelijke, duistere en hartverscheurende momenten zo psychologisch en diepgaand uitgekristalliseerd worden. Je voelt alles zelf. Dat vind ik zo knap gedaan.
De plot voelde voor mij als een warme deken van troost, geborgenheid ver weg van ellende, diep vretende pijn en misselijkmakend geweld. En ik voelde dat Virginia gedragen werd. Ik kon met een gerust hart de laatste letter lezen. Ze werd en bleef gezien.
Mijn mening:
Ik geef 4 sterren voor
Een rauw, duister, gruwelijk, diepgaand, onderhuids kronkelend, bloedstollend en diepgelaagd verhaal.
Maar anderzijds ook een verhaal van onvoorwaardelijke liefde, troost, bescherming en trouw. Emotionerende en adembenemende momenten die je hart sneller doen slaan en je verwarmen terwijl andere momenten je tot op het bot verkillen. Kortom het beroerd al je emoties en zintuigen.
Is het alleen maar een droom. Word je wakker en zijn dan alle monsters verdwenen of zitten ze verankerd in je psyche en komen ze tevoorschijn wanneer zij dat willen onverwacht en meedogenloos. Of kun je ze aan horen of voelen komen en met vernietigende kracht verslaan?
Of red je het niet zonder hulp of is er geen hulp of uitweg meer? Wat is werkelijkheid en wat niet? Een verhaal dat me raakte, reflecteerde, onderhuids kroop en intens was.
Marijke F. Jansen hartelijk dank dat ik jouw fantasy novelle mocht lezen voor de blogtour.
In de toekomst lees en recenseer ik graag meer boeken van jou. Je schrijftalent is ongekend.
Min of meer een monster
Kan een droom een nachtmerrie verslaan?
Auteur :
Marijke F. Jansen
Marijke F. Jansen (Dronten, 1986) wist al voor ze daadwerkelijk kon schrijven dat ze schrijfster wilde worden, omdat ze dol was op verhalen. In 2012 verscheen haar eerste verhaal en inmiddels schreef ze Stem van Sakura, de serie De Sprookjesjager en verschillende kortverhalen voor bundels van Dutch Venture Publishing. Haar romantische paranormale fantasyboek "Het Lot van de Muze" zat in de septemberbox 2024 van So Many Pages en belandde in de verschijningsmaand bij ruim 800 abonnees op de mat. Onder het pseudoniem Lily Frank schrijft Marijke F. Jansen bovendien feelgood voor volwassenen en in het dagelijks leven werkt ze als Leesmediaconsulent BoekStart bij de bibliotheek.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van de auteur zelf in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.
Uitgeverij:
Marijke F. Jansen
Genre:
Fantasy Novelle
Cover en flaptekst:
Een jonge vrouw op de rug gezien staat in het water omringd door de lange takken van bomen. Een droevig en tegelijkertijd benauwend beeld. Ik heb gelijk met de jonge vrouw te doen. Deze cover maakt me nieuwsgierig naar het verhaal.
De flaptekst is intens en nodigt tot lezen uit.
Quotes:
Bron: hoofdstuk 1:
Ik was al behoorlijk ten einde raad toen mijn voet ook nog eens ergens achter haakte en ik bijna struikelde. Maaiend met mijn armen wist ik een tak vol bladeren en witte bloemknoppen te grijpen en met moeite lukte het me om overeind te blijven. Poeh, dat ging net goed! Ik wierp een snelle blik om me heen, mijn ademhaling zwoegend als een ouderwetse stoomlocomotief, en met een kreun realiseerde ik dat het bos overgegaan was van de bloeiende zoete acaciabomen, de Texaanse ebben en de stekelige netelbessen naar de witte mangroven met hun verraderlijke pneumatoforen. Daar was ik zojuist over gestruikeld…
De bodem was bedekt met felgroen zoutkruid, zeekraal en paars bloeiend, stug zoutgras. Het dempte mijn voetstappen toen ik me afzette en mezelf dwong om verder te rennen, slalommend om de hinderlijke luchtwortels. Het kostte me moeite om niet weer te struikelen; de onregelmatige ondergrond liep ook nog eens sterk af en ik gromde gefrustreerd. Deze hele omgeving leek wel een fuik die me steeds verder naar binnen lokte tot ik er niet meer uit kon.
Bron: hoofdstuk 2:
In plaats daarvan vulde het gezicht van een vrouw mijn hoofd, met fonkelende ogen van turkoois en prachtig, lang, aardebruin haar dat sierlijk rondom haar hoofd wolkte. Terwijl haar lippen zich krulden in een brede glimlach, fluisterde ze mijn naam. ‘Virginia...’
De laatste restjes van de stormachtige draaikolk in mijn buik losten op in belletjes en transformeerden in een buitelende dolfijn. Mijn lichaam gloeide op als het lijf van een glimworm. Ik had geen idee waarom. Ik kende deze vrouw helemaal niet. Waarom leek ze mij dan wel te kennen? En waarom voelde ze meteen zo vertrouwd en geruststellend?
De vrouw zweefde nog iets dichterbij en hief haar hand naar me op. ‘Virginia,’ zei ze weer, en de zangerige manier waarop ze mijn naam uitsprak droeg een zee van liefde in zich. Zacht streelde ze mijn wang. ‘Daar ben je. Ik heb op je gewacht.’
Zij? Had gewacht? Op mij? Waar kende ze me dan van? En waarom had ze op me gewacht? Wat wilde ze van mij?
Mooie tekst:
Sweet dreams are made of this.
Who am I to disagree?
I travel the world and the seven seas.
Everybody’s looking for something.
Sweet Dreams (Are Made of This)
Eurythmics
Het verhaal:
Kan je verliefd worden op een droom?
Op de vlucht voor een monster, verbergt de gewonde Virginia zich tussen de wortels van een mangrove aan de oever van een zoutmeer. Terwijl ze in doodsangst afwacht met niets meer dan haar kwellende herinneringen om haar gezelschap te houden, klampt haar ziel zich vast aan de vrouw die haar als een jonkvrouw in nood steeds redt in haar nachtmerries. Virginia heeft het gevoel dat deze vrouw de enige is bij wie ze écht zichzelf kan zijn, ondanks alles wat haar is overkomen. Maar kan deze lieve, geweldige vrouw die alleen bestaat in haar dromen haar wel redden van deze wakende nachtmerrie?
"Vergeleken met het monster dat nu op me jaagde, voelden die in het meer vreemd rustgevend, want ik kon me niet voorstellen dat wat daar in de diepte wachtte, erger was dan de monsters die gewoon onverhuld onder ons leefden."
Mijn leesbeleving:
Nog niet eerder las ik een verhaal van auteur Marijke F. Jansen.
Nadat ik deze novelle gelezen had verlangde ik gelijk naar meer verhalen van Marijke F.Jansen.
Haar schrijfstijl benam me de adem. De beeldende, naar binnen meanderende, diepgaande schrijfstijl greep me vast en liet mij niet los.
Ondanks de triggerwarnings sloeg dit verhaal in als een alles vernietigende bom. Niks heel latend van mijn psyche en lijf.
Voor het eerst kon ik me indenken en voelen hoe een Anne, een Marianne, een Lisa zich in hun laatste momenten gevoeld moeten hebben. Ik voelde een alles overheersende adembenemende angst, de neiging me te moeten verstoppen omdat zij die mij lief zijn mij niet zo mogen zien maar aan de andere kant wint de woede het van de schaamte die ik voel. De wereld mag dit zien en weten. Wij vrouwen en meisjes nemen de regie over de nacht terug.
Het vergt concentratie en aandacht om dit verhaal te volgen. Enerzijds bevindt je je in een droomwereld, dan wer in de echte wereld om vervolgens weer te huiveren in een nachtmerrie. Maar alle woorden treffen doel metaforisch als ze zijn. Het meest inktzwarte monster dat met zijn leger op je jaagt wordt op de hielen gezeten door het allerwarmste zuivere lichtend baken dat er bestaat.
De personages zijn met oog voor detail uitgewerkt. Personage Virginia bevatte voor mij de meeste diepgang en door de gehanteerde ik-vorm ontvouwde haar wereld zich voor mij in een draaikolk aan gebeurtenissen. De andere personages volgen in haar kielzog en afhankelijk van wat Virginia beleefd openbaren zij zich aan de lezer. Maar zij blijven aan de oppervlakte. Waar je bij Virginia zowel de hoogte als de diepte in gaat. De neiging hebt haar te willen beschermen, vasthouden en niet meer loslaten.
Het perspectief gezien vanuit werkelijkheid, fantasie, droom, nachtmerrie of bovennatuurlijk vind ik fascinerend mooi gedaan. Mooi is niet dat er overal goud blinkt maar mooi dat alle gruwelijke, duistere en hartverscheurende momenten zo psychologisch en diepgaand uitgekristalliseerd worden. Je voelt alles zelf. Dat vind ik zo knap gedaan.
De plot voelde voor mij als een warme deken van troost, geborgenheid ver weg van ellende, diep vretende pijn en misselijkmakend geweld. En ik voelde dat Virginia gedragen werd. Ik kon met een gerust hart de laatste letter lezen. Ze werd en bleef gezien.
Mijn mening:
Ik geef 4 sterren voor
Een rauw, duister, gruwelijk, diepgaand, onderhuids kronkelend, bloedstollend en diepgelaagd verhaal.
Maar anderzijds ook een verhaal van onvoorwaardelijke liefde, troost, bescherming en trouw. Emotionerende en adembenemende momenten die je hart sneller doen slaan en je verwarmen terwijl andere momenten je tot op het bot verkillen. Kortom het beroerd al je emoties en zintuigen.
Is het alleen maar een droom. Word je wakker en zijn dan alle monsters verdwenen of zitten ze verankerd in je psyche en komen ze tevoorschijn wanneer zij dat willen onverwacht en meedogenloos. Of kun je ze aan horen of voelen komen en met vernietigende kracht verslaan?
Of red je het niet zonder hulp of is er geen hulp of uitweg meer? Wat is werkelijkheid en wat niet? Een verhaal dat me raakte, reflecteerde, onderhuids kroop en intens was.
Marijke F. Jansen hartelijk dank dat ik jouw fantasy novelle mocht lezen voor de blogtour.
In de toekomst lees en recenseer ik graag meer boeken van jou. Je schrijftalent is ongekend.
March 6, 2026
Blogtours vind ik altijd leuk om te doen dus toen ik de oproep van Marijke langs zag komen op Facebook (en Instagram) heb ik me opgegeven om mee te doen. Haar Sprookjesjager-serie was ontzettend leuk om te lezen en de cover voor deze nieuwe novelle ziet er prachtig uit. Wel een beetje onheilspellend maar daar houd ik wel van.
Virginia is op de vlucht. Er jaagt een monster op haar. Ze is ontzettend bang dat hij haar te pakken zal krijgen. Ze rent naar het bosmeer en verschuilt zich tussen de wortels van de mangrovebomen die daar langs de waterlijn staan. Daar spreekt ze haar beschermengel aan en hoopt op haar redding.
Voorproefje:
'Hoelang hield ik dit nog vol? Hoelang zou het duren voor hij me had ingehaald? Ik waagde een snelle blik over mijn schouder, maar zag nog geen struikgewas bewegen. Ik wist dat het een kwestie van tijd zou zijn. Hij was er niet de persoon naar om op te geven.'
Het verhaal speelt zich gedeeltelijk af als een nachtmerrie die Virginia heeft over een traumatische gebeurtenis die haar is overkomen. Het gebeuren laat haar niet los en ze heeft het gevoel dat ze bij niemand terecht kan met haar zorgen. Ook de gevolgen van de gebeurtenis spelen haar parten in haar nachtmerrie.
Tijdens die nachtmerries verschijnt er een mysterieuze vrouw, als in een droom, die haar steun geeft en redding biedt.
Gedeeltes van het verhaal vertellen over de jeugd van Virginia en hoe ze het bosmeer en de moeilijk toegankelijke begroeiing heeft leren kennen. In feite is het bosmeer met haar waterlijn haar vriend geworden.
Het verhaal richt zich tegen het einde op de mysterieuze vrouw die Virginia in haar droom ziet en die haar advies geeft en een uitkomst biedt. Hoe deze uitkomst eruit ziet is vrij te interpreteren. (Mijn interpretatie was heftig. Meer zeg ik hier niet over.)
De boeken van Marijke zijn altijd heerlijk om te lezen. Met haar fijne, vlotte schrijfstijl weet ze mij steeds weer in het verhaal te trekken.
Ondanks het zware onderwerp van deze novelle, maakt deze schrijfstijl het verhaal goed leesbaar. De spanning blijft goed aanwezig en de verhaallijn verslapt niet. Je wilt niet stoppen met lezen voordat je bij het einde bent. Gelukkig hoeft dat ook niet omdat het een kort verhaal is en ondanks dat dit verhaal maar uit 82 pagina's bestaat omvat het wel alle ingrediënten die het compleet maken: spanning, opbouw, oorzaak en gevolg en een afgerond einde.
Dit is een onderwerp wat nooit weggewuifd mag worden en het blijft tijdloos actueel. Als je twijfelt of het verhaal iets voor je is vanwege het zware thema, bekijk dan, voordat je begint met lezen, de triggerwarnings. Deze zijn makkelijk bereikbaar aan het begin van dit e-book. Bedenk wel dat dit ook meteen spoilers zijn voor het verhaal.
📖
Virginia is op de vlucht. Er jaagt een monster op haar. Ze is ontzettend bang dat hij haar te pakken zal krijgen. Ze rent naar het bosmeer en verschuilt zich tussen de wortels van de mangrovebomen die daar langs de waterlijn staan. Daar spreekt ze haar beschermengel aan en hoopt op haar redding.
Voorproefje:
'Hoelang hield ik dit nog vol? Hoelang zou het duren voor hij me had ingehaald? Ik waagde een snelle blik over mijn schouder, maar zag nog geen struikgewas bewegen. Ik wist dat het een kwestie van tijd zou zijn. Hij was er niet de persoon naar om op te geven.'
Het verhaal speelt zich gedeeltelijk af als een nachtmerrie die Virginia heeft over een traumatische gebeurtenis die haar is overkomen. Het gebeuren laat haar niet los en ze heeft het gevoel dat ze bij niemand terecht kan met haar zorgen. Ook de gevolgen van de gebeurtenis spelen haar parten in haar nachtmerrie.
Tijdens die nachtmerries verschijnt er een mysterieuze vrouw, als in een droom, die haar steun geeft en redding biedt.
Gedeeltes van het verhaal vertellen over de jeugd van Virginia en hoe ze het bosmeer en de moeilijk toegankelijke begroeiing heeft leren kennen. In feite is het bosmeer met haar waterlijn haar vriend geworden.
Het verhaal richt zich tegen het einde op de mysterieuze vrouw die Virginia in haar droom ziet en die haar advies geeft en een uitkomst biedt. Hoe deze uitkomst eruit ziet is vrij te interpreteren. (Mijn interpretatie was heftig. Meer zeg ik hier niet over.)
De boeken van Marijke zijn altijd heerlijk om te lezen. Met haar fijne, vlotte schrijfstijl weet ze mij steeds weer in het verhaal te trekken.
Ondanks het zware onderwerp van deze novelle, maakt deze schrijfstijl het verhaal goed leesbaar. De spanning blijft goed aanwezig en de verhaallijn verslapt niet. Je wilt niet stoppen met lezen voordat je bij het einde bent. Gelukkig hoeft dat ook niet omdat het een kort verhaal is en ondanks dat dit verhaal maar uit 82 pagina's bestaat omvat het wel alle ingrediënten die het compleet maken: spanning, opbouw, oorzaak en gevolg en een afgerond einde.
Dit is een onderwerp wat nooit weggewuifd mag worden en het blijft tijdloos actueel. Als je twijfelt of het verhaal iets voor je is vanwege het zware thema, bekijk dan, voordat je begint met lezen, de triggerwarnings. Deze zijn makkelijk bereikbaar aan het begin van dit e-book. Bedenk wel dat dit ook meteen spoilers zijn voor het verhaal.
📖
March 3, 2026
Nachtmerries en troostdromen
Ze moet maken dat ze wegkomt. Weg van het monster dat naar haar op jacht is, in de hoop te kunnen schuilen in de armen die haar altijd troosten. De omhelzing die nachtmerries verzacht en angsten verjaagt.
Als Virginia diep onder de wortels van het mangrovebos een schuilplaats vindt, probeert ze haar gedachten te richten op de vrouw bij wie ze zich veilig voelt. Maar kan een droomfiguur haar wel redden van de realiteit.
Zal Virginia’s redder in donkere nachten, haar ook veilig houden tijdens wakkere momenten?
“Ik kon zijn voetstappen horen bonzen op de gebogen wortels een meter of zeven naast me. Hij moest niet veel dichterbij komen; dan werd de kans steeds groter dat hij me hier zou zien.” Marijke F. Jansen
Min of meer een monster van Marijke F. Jansen is een fantasy novelle die vanwege de aangrijpende inhoud met een trigger warning komt.
Inmiddels heb ik al heel wat boeken van deze auteur gelezen en ze weet me altijd heel goed mee te nemen in haar verhalen. En alhoewel ze vaak een sprankelende schrijfstijl heeft, bewijst ze met deze novelle maar weer eens dat ze ook een hele andere vertelstem beheerst. Min of meer een monster is duister, beklemmend en meer dan een fantasy verhaal. Marijke F. Jansen zorgde dat sommige momenten me letterlijk de adem benamen.
Het is bijzonder om te ervaren dat in deze fantasy novelle een thema wordt aangetipt dat binnen dit genre nooit eerder zo bij mij binnenkwam. Het is niet zo dat het er niet vaker in voorkomt, maar ik heb het niet eerder zo realistisch ervaren. In mijn beleving komt dat echt door de manier waarop Marijke F. Jansen het verhaal vertelt. Min of meer een monster is mysterieus, ongrijpbaar, ergens toch ook hoopvol en het heeft een fantasy randje dat subtiel wordt ingezet, terwijl het toch een prominente plek inneemt.
Met Min of meer een monster laat Marijke F. Jansen zien dat ze het vertellen in de vingers heeft, en niet schroomt om zwaardere thema’s en fantasy te mengen tot een mooi verhaal.
4½ ⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
Ze moet maken dat ze wegkomt. Weg van het monster dat naar haar op jacht is, in de hoop te kunnen schuilen in de armen die haar altijd troosten. De omhelzing die nachtmerries verzacht en angsten verjaagt.
Als Virginia diep onder de wortels van het mangrovebos een schuilplaats vindt, probeert ze haar gedachten te richten op de vrouw bij wie ze zich veilig voelt. Maar kan een droomfiguur haar wel redden van de realiteit.
Zal Virginia’s redder in donkere nachten, haar ook veilig houden tijdens wakkere momenten?
“Ik kon zijn voetstappen horen bonzen op de gebogen wortels een meter of zeven naast me. Hij moest niet veel dichterbij komen; dan werd de kans steeds groter dat hij me hier zou zien.” Marijke F. Jansen
Min of meer een monster van Marijke F. Jansen is een fantasy novelle die vanwege de aangrijpende inhoud met een trigger warning komt.
Inmiddels heb ik al heel wat boeken van deze auteur gelezen en ze weet me altijd heel goed mee te nemen in haar verhalen. En alhoewel ze vaak een sprankelende schrijfstijl heeft, bewijst ze met deze novelle maar weer eens dat ze ook een hele andere vertelstem beheerst. Min of meer een monster is duister, beklemmend en meer dan een fantasy verhaal. Marijke F. Jansen zorgde dat sommige momenten me letterlijk de adem benamen.
Het is bijzonder om te ervaren dat in deze fantasy novelle een thema wordt aangetipt dat binnen dit genre nooit eerder zo bij mij binnenkwam. Het is niet zo dat het er niet vaker in voorkomt, maar ik heb het niet eerder zo realistisch ervaren. In mijn beleving komt dat echt door de manier waarop Marijke F. Jansen het verhaal vertelt. Min of meer een monster is mysterieus, ongrijpbaar, ergens toch ook hoopvol en het heeft een fantasy randje dat subtiel wordt ingezet, terwijl het toch een prominente plek inneemt.
Met Min of meer een monster laat Marijke F. Jansen zien dat ze het vertellen in de vingers heeft, en niet schroomt om zwaardere thema’s en fantasy te mengen tot een mooi verhaal.
4½ ⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
Displaying 1 - 8 of 8 reviews