شامل مجموعه ای از شباهت یابی ها و پیگیری مضمون های مشترک بود از متون کهن از جمله عجایب نامه ها و تاریخ طبری و هزار و یک شب و ارداویراف نامه و مولوی و شاهنامه، تا رسیده به برخی داستان ها و متون هدایت. خوب و پُر خوانده بودن سردار صالحی مشخص است از لابلای سطور و مشخص است که میتواند تیز ببیند و اشتراک ها را پیدا کند. بعضاً هم که به معاصر و امروز خود (که می شود حول و حوش انقلاب سال 1357) نقب میزند و لحن طناز و کنایه آمیز داستان هایش را پیدا میکند، جالبتر میشود.
اما در کلیت خود، کتاب کسالت آوری بود و شاید شصت تا هفتاد درصدش خود متون کهن بودند، با ندرتاً توضیحات و اضافاتی از نویسنده میان آنها.
رضا قاسمی در فهرست کتب متفرقه اش- که عموماً نقد ادبی و فرهنگی هستند- این را معرفی کرده است.