Wanneer Richard naar het kleurrijke, zonnige Rome vlucht, ontmoet hij de engelachtige Matteo. Terwijl de twintigers de eeuwige stad en elkaar ontdekken, probeert Richard zich te verzoenen met zijn verleden. Verlost van zijn streng gereformeerde ouders en het grauwe platteland lijkt Richard voor niets en niemand bang, maar zijn stoerheid blijkt al snel een pose, een schild waarmee hij zijn onzekerheden probeert te verbergen. Het is de liefde van de speelse, sensuele Matteo die hem helpt zijn angsten te overwinnen. Voor korte tijd is Rome de hemel op aarde, totdat Richard en Matteo zich ook daar moeten verstoppen voor de blikken, meningen en vuisten van anderen. Deze keer zal Richard het er niet bij laten zitten. Twee Prinsen is een meeslepende roman over vrijheid en onvrijheid, over religie, liefde en lust en over twee jongens die voor even het sprookje leven dat al eeuwen niet mag bestaan.
Chabot (The Hague, March, 3, 1996) is a Dutch writer, TV maker and TV host.
Chabot is the third of four sons of poet and writer Bart Chabot and his wife Yolanda, who is a doctor. He grew up in the Benoordenhout district of The Hague. Chabot studied political science and theater sciences at the University of Amsterdam.
Sommige boeken lees je, en daarna leg je ze weer weg. Maar De Tweede Prins van Splinter Chabot blijft nog lang in je hoofd en hart rondzingen. Het is een verhaal over liefde, vrijheid en de moed om jezelf te zijn in een wereld die dat niet altijd accepteert.
In de roman volgen we Richard, een jongen die opgroeit in een streng religieuze omgeving op het platteland. Wanneer hij naar Rome vlucht, ontmoet hij de mysterieuze en speelse Mateo. Terwijl ze samen de Eeuwige Stad ontdekken, wordt Richard verliefd. Maar achter zijn stoere houding schuilt diepe onzekerheid en angst. Mateo helpt hem om die angsten onder ogen te zien, al blijkt de wereld buiten hun kleine bubbel minder veilig dan ze hopen.
Wat dit boek zo krachtig maakt, is dat het niet alleen een liefdesverhaal is. Het laat ook zien hoe zwaar maatschappelijke druk kan zijn voor jongeren uit de LGBTQ+-gemeenschap. Nog steeds voelen veel jongeren zich niet veilig om hand in hand over straat te lopen. Nog steeds worden mensen gepest of buitengesloten omdat ze “anders” zijn. Het boek herinnert ons eraan dat liefde in veel delen van de wereld nog steeds niet vrij is. In tientallen landen wordt homoseksualiteit strafbaar gesteld, en in sommige zelfs met de doodstraf.
Tijdens het lezen voelde ik hoe kwetsbaar Richard eigenlijk is. Zijn stoerheid blijkt een schild om zichzelf te beschermen. Juist daardoor voelt zijn groei zo echt en ontroerend. Het verhaal laat zien hoe belangrijk het is om iemand te ontmoeten die je laat zien dat je mag zijn wie je bent.
De Tweede Prins is uiteindelijk een ode aan anders zijn. Het laat zien dat liefde niet minder waard is omdat ze anders is. Dat diversiteit geen bedreiging is, maar juist iets dat de wereld mooier maakt. Boeken zoals dit zijn belangrijk, omdat ze laten zien dat achter elke discussie over acceptatie echte mensen schuilgaan – mensen met dromen, angsten en verlangens. En misschien is dat wel de grootste kracht van dit verhaal: het laat zien dat iedereen het recht heeft om vrij te leven en lief te hebben.
Dit boek zou eigenlijk door iedere jongere gelezen moeten worden 🌈 📖 @splintershabot
4.5 gorgeous book, an ode to Queer people who fight for their existence and the ones fighting in silence. A heartbreak story about love and justice, definitely a recommendation
A painfully, recognizable tragedy in the war between love and hate. In which hate resides within terror, power and deminshment and love needs character, kindness and freedom to thrive. An ode and reminder to everyone who is loved and is brave enough to love.
Heb genoten van Matteo en Richard en de liefde die er vanaf spatte. Het lijkt me het mooiste wat er is om zo verliefd te zijn op iemand. Ook het achtergrondverhaal van Richard vond ik interessant en schrijnend om te lezen. Tegelijkertijd vond ik het verhaal soms wat clichématig. De manier waarop dingen beschreven werden, raakte me niet altijd of sloeg wat mij betreft net de plank mis. Ook is het niet heel vernieuwend meer om te lezen over iemand die opgroeit in een streng religieuze gemeenschap. Wel is het een mooi verhaal voor jongeren en is het belangrijk dat er over homoseksuelen geschreven wordt.
Echt een super mooi en rauw verhaal over de liefde tussen twee mannen die verzuurd word door deze keiharde samenleving .Voor mij ook een paar keiharde herkenningspunten , die het verhaal nog een extra lading geven. Helaas nog steeds de waarheid in 2026 .Naar mijn mening een boek die iedereen gelezen moet hebben. En ook complimenten naar de verteller Thor Braun, die het verhaal nog wat mooier maakten
Ik begon dit boek wat twijfelachtig aangezien ik het vorige boek van Splinter Chabot zo verschrikkelijk vond dat ik het niet eens heb uitgelezen. Ik kreeg van dat boek echt de kriebels van de zachtheid van dingen. En ook in dit boek heb ik een paar keer flink mijn ogen gerold. Ik trek de manier waarop Splinter dingen zacht maakt gewoon niet helemaal goed. Bij woorden als strelen en vrijen gaan m’n nekharen overeind staan. Gelukkig was het bij dit boek aanwezig maar niet te overdadig. Het verhaal was pakkend en de switches tussen toen en heden waren nergens verwarrend en het was een mooi contrast. De struggles van het opgroeien met beperkte vrijheden in een Christelijk gezin en de grote liefde tussen Richard en Matteo in het heden waren mooi gedaan. Dat ook in de grote liefde nog steeds beperkingen in vrijheden zaten werd op een gegeven moment ook duidelijk, want als LHBTI-ers leef je altijd met beperkte vrijheden. Op een gegeven moment zag ik waar het verhaal heen ging maar alsnog was het een klap die hard aankwam. Prachtig werk van Splinter.
Wilde dit boek graag mooi vinden, maar vond het uiteindelijk vooral vermoeiend om te lezen. Ironisch genoeg benoemt het boek zijn eigen probleem: “Altijd zijn we té.” Dat geldt ook voor deze roman.
Alles is extreem. De liefde is allesverzengend, de tegenwereld extreem conservatief, en Matteo is bijna mythisch knap en vrij. Daardoor voelen de personages minder als echte mensen en meer als symbolen in een sprookje over queer liefde versus onderdrukking.
Dat kan werken, maar hier mist het verhaal alle nuance en ademruimte. De emoties staan continu op maximaal, waardoor ze juist hun kracht verliezen.
Wie eerder werk van Chabot heeft gelezen zal bovendien veel herkennen: opnieuw het verhaal van hoe zwaar, maar ook hoe mooi het is om gay te zijn in een wereld die je niet altijd accepteert. Een belangrijk thema, maar het begint wel als hetzelfde trucje te voelen..
Woorden schieten tekort als ik wil uitleggen hoe mooi dit boek is. Het zit vol liefde, maar ook vol woede en verdriet. Tegelijkertijd is het ontzettend herkenbaar. Ik voelde de emoties in dit boek in elke vezel; dat is echt een gave als je dat als schrijver zo weet over te brengen.
Ik heb de boekpresentatie van Splinter in Nijmegen bijgewoond, waar hij op een prachtige manier sprak over het boek en de boodschap waarmee hij het de wereld in heeft gestuurd. Ik liep naar buiten met een gedachte die ik altijd met me mee zal dragen: als we allemaal een klein beetje strijden voor meer vrijheid, bereiken we samen ontzettend veel. ❤️
Wat een beklemmend, ontroerend en bevrijdend boek. Het laat het goede en liefdevolle in mensen zien, maar ook het bekrompene en gevangene. Het geeft aan hoe je respectvol anders dan een ander kan zijn , maar ook hoe een overtuiging of beweging je kan gijzelen tot het punt dat je eigen leven niets meer waard is. De manier waarop de schrijver de hoofdpersoon zijn waarheid laat uitspugen op een zeer kwetsbaar moment laat zien dat dit verhaal realistischer is dan je zou wensen… Opnieuw neemt Splinter me mee in een wereld die zo levendig wordt beschreven dat het voelt alsof ik fysiek ben meegereisd.
Splinter doet het weer. Wat een prachtig verhaal met zoveel liefde, genegenheid, maar ook pijn en verdriet. Ik kon het tijdens het lezen niet wegleggen en het nam me helemaal mee in het verhaal. Van de verliefdheid tot de beklemmende angst die als een sluier over het boek heen lag. Ik heb Richard en Matteo in m’n hart gesloten. Laten we de vrijheid allemaal proberen te dragen als een kroon, totdat ook het sprookje van de Twee Prinsen voor altijd mag bestaan 💛
En ik hoop dat er in de wereld wat meer ‘Jorissen’ mogen zijn, want dat verdient iedereen. Onvoorwaardelijk <3
In de basis een verhaal dat zeker verteld moet worden, wat nog meer duidelijk wordt gemaakt in het nawoord. Maar ik stoorde me aan te veel beeldspraak, woorden en metaforen die te vaak herhaald werden en beschrijvingen die overdreven werden waardoor het ongeloofwaardig was en ik er niet door gegrepen werd.
Ik heb er wel echt mixed feelings over. De liefde wordt super mooi beschreven, toch vind ik het een pijnlijk en negatief verhaal. Aan het eind hoor je waarop de personages zijn gebaseerd en maakt het dan weer beter :)
Ontroerend mooi. Indrukwekkend schrijnend en toch ook hoopvol. De boodschap is duidelijk. De schrijfstijl is losjes, huppelend en tegelijkertijd indringend. Zakdoekjes bij de hand houden als je dit boek gaat lezen. Een must-read!
Heel belangrijk onderwerp, maar het stoorde mij behoorlijk dat er veel woorden telkens terug komen zoals uitgummen en onvrijheid. Dat laat ruimte voor wat meer verdieping.
wauw wauw wauw wat een prachtig boek! Tranen met tuiten gehuild zo ontroerend! Van de schrijfstijl tot de verhaallijn tot de boodschap en het nawoord! Dit boek verdient een gouden kroon!