ΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΚΡΥΦΟ ΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ;
Σέριφος, 1970: Το νησί φιλοξενεί ένα ορφανοτροφείο, όπου κυριαρχούν ο φόβος και η σιωπή. Παρά τη φιλανθρωπική του εικόνα, είναι γεμάτο σκιές και αυστηρότητα. Τα τρία τελευταία παιδιά που μεγαλώνουν εκεί έχουν δεθεί με έναν ιδιαίτερο δεσμό και μοιράζονται ένα κοινό μυστικό που έθαψαν κάτω από την άμμο του νησιού, όταν το ίδρυμα έκλεισε.
Ιανουάριος 2005: Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αργότερα, μία μητέρα και το παιδί της βρίσκονται δολοφονημένοι μέσα σε ένα ξύλινο κουτί, το οποίο η θάλασσα έχει ξεβράσει στην παραλία. Το νησί έχει αποκλειστεί λόγω της σφοδρής χειμερινής κακοκαιρίας και οι επικοινωνίες έχουν διακοπεί. Όταν μια νεαρή γυναίκα εξαφανίζεται, οι κάτοικοι τρομοκρατούνται και οι δύο μοναδικοί αστυνομικοί του τμήματος θα αναγκαστούν να ζητήσουν τη βοήθεια του αστυνόμου Αργυρίου, που βρίσκεται εκεί μετά από ένα τραγικό συμβάν.
Ένα σκοτεινό μυστικό από το παρελθόν, που έχει στοιχειώσει για χρόνια τον τόπο, έχει ξυπνήσει και πλέον κανείς δεν είναι ασφαλής. Σύντομα θα συνειδητοποιήσουν πως ανάμεσά τους κυκλοφορεί ένας ψυχοπαθής δολοφόνος, που περιφέρεται στις σκιές και θα χτυπήσει ξανά και ξανά, μέχρι να ολοκληρώσει το αρρωστημένο σχέδιό του.
Οι φόνοι της Μέδουσας είναι ένα εξαιρετικά καλογραμμένο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος. Η επιλογή της Σερίφου ως τόπου δράσης προσδίδει έντονη ατμόσφαιρα και λειτουργεί ουσιαστικά μέσα στην πλοκή, χωρίς να αποτελεί απλώς σκηνικό.
Η ιστορία εξελίσσεται με σωστό ρυθμό και έξυπνα δομημένες ανατροπές, ενώ ο δολοφόνος παραμένει δύσκολο να μαντέψει κανείς μέχρι τις τελευταίες σελίδες. Οι χαρακτήρες έχουν βάθος και ρεαλισμό, και η γραφή είναι καθαρή, ώριμη και ατμοσφαιρική.
Ένα βιβλίο που σέβεται τον αναγνώστη και ξεχωρίζει στο σύγχρονο ελληνικό αστυνομικό. Διαβάζεται με αγωνία και αφήνει πολύ καλή εντύπωση.