Κρυφά απ’ το Θεό

by Δημήτρης Αθανασέλος

Γλώσσα άμεση και τραχιά και λόγος προφορικός που δανείζεται ιδιωματισμούς από τον τόπο που εκτυλίσσονται οι ιστορίες, τη θεσσαλική επαρχία. Οι ήρωες, σπρωγμένοι από την ανάγκη, ορίζονται από την τραγωδία, αλλά και από τη στάτης τους απέναντι σε μια χωρίς έλεος πραγματικότητα, γεμάτη αντιφάσεις. Διηγήματα εν είδει εξομολόγησης, που ακροβατούν ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο, κρυφά απ' το Θεό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

112 pages, Paperback

First published November 1, 2025

Reviews

[Linda · Rating 5 out of 5]

Το Κρυφά απ’ το Θεό είναι μια συλλογή διηγημάτων που κινείται συνειδητά μακριά από την εντυπωσιοθηρία. Με λιτή, προφορική γλώσσα και χωρίς ωραιοποιήσεις, τα κείμενα εστιάζουν στη μνήμη, την απώλεια και στις σιωπηλές συνέπειες του παρελθόντος πάνω στους ανθρώπους.
Η αφήγηση είναι χαμηλόφωνη και απαιτητική, χωρίς εύκολες κορυφώσεις, κάτι που μπορεί να αποξενώσει αναγνώστες που αναζητούν ένταση ή πλοκή. Ωστόσο, η συνέπεια του ύφους και η ειλικρίνεια της γραφής δίνουν στο βιβλίο τη δική του βαρύτητα. Ένα έργο που απευθύνεται σε αναγνώστες που εκτιμούν τη σιωπή όσο και τον λόγο!

[Ach Tis · Rating 5 out of 5]

Μία από τις ωραιότερες συλλογές διηγημάτων που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί άριστα ντοπιολαλιά, η γλώσσα του είναι τόσο απλή όσο χρειάζεται να είναι μέσα στα αφηγηματικα πλαίσια που κινείται και φοβερά δουλεμενη. Δεν υπάρχει διήγημα που να υστερεί, σε όλα υπάρχει μια έντονη κλιμάκωση στην ιστορία και διαβάζοντας τα νιώθεις να είσαι συνεχώς στην τσιτα.
Εξαιρετική λογοτεχνία από κάθε άποψη.

[Reader · Rating 5 out of 5]

Το βιβλίο με συγκίνησε βαθιά, με τη λιτή και ταυτόχρονα δυνατή γλώσσα του. Κάθε διήγημα έχει έναν δικό του ψίθυρο, μια σιωπηλή ένταση που σε κρατάει μέσα στον κόσμο του. Ξεχώρισα το Γκελέδια, γιατί η ατμόσφαιρά του μένει μαζί σου μετά την ανάγνωση και οι χαρακτήρες νιώθουν αληθινοί, ζωντανοί, σχεδόν δίπλα σου.

[Vasilis Kyriazis · Rating 5 out of 5]

Το Κρυφά απ’ το Θεό με άγγιξε με τον τρόπο που μιλούν τα σιωπηλά πράγματα. Ιστορίες χαμηλόφωνες, γεμάτες μνήμη και απώλεια, που δεν ζητούν τη συγκίνηση αλλά τη γεννούν. Η γλώσσα είναι λιτή και ανθρώπινη, και οι ήρωες μένουν μαζί σου και μετά το τέλος.