What do you think?
Rate this book
Ostatni upadek
Magdalena Zimniak po raz kolejny zabiera czytelników w fascynującą podróż po ciemnych zakamarkach ludzkiego umysłu.
Gdy popularna pisarka Adrianna Leman odkrywa, że jej tożsamość jest oszustwem, postanawia rozpocząć życie od nowa. Rezygnuje ze znanego nazwiska i wyprowadza się z rodzinnego Gdańska. W nowym miejscu czuje, że odnalazła sens i z nadzieją patrzy w przyszłość. Sielanka jednak nie trwa długo.
Policja dostaje zawiadomienie o ciele kobiety znalezionym na placu budowy, a dziecko ofiary znika bez śladu. Nadkomisarz Krystyna Farkas z ekipą rozpoczyna poszukiwania. Czy za śmiercią pisarki i zaginięciem jej córeczki stoi ktoś z przeszłości, która Ada chciała zostawić za sobą?
Gdy popularna pisarka Adrianna Leman odkrywa, że jej tożsamość jest oszustwem, postanawia rozpocząć życie od nowa. Rezygnuje ze znanego nazwiska i wyprowadza się z rodzinnego Gdańska. W nowym miejscu czuje, że odnalazła sens i z nadzieją patrzy w przyszłość. Sielanka jednak nie trwa długo.
Policja dostaje zawiadomienie o ciele kobiety znalezionym na placu budowy, a dziecko ofiary znika bez śladu. Nadkomisarz Krystyna Farkas z ekipą rozpoczyna poszukiwania. Czy za śmiercią pisarki i zaginięciem jej córeczki stoi ktoś z przeszłości, która Ada chciała zostawić za sobą?
512 pages, Paperback
First published January 14, 2026
2 people are currently reading
5 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
January 22, 2026
W pierwszych słowach skierowanych do czytelnika autorka uprzedza, że jest to drugi tom serii o nadkomisarz Krystynie Farkas, ale wydarzenia w niej zawarte zdradzają historię sióstr Brzozowskich, które są opisane w książce "Pęknięta kra". To skłoniło mnie do przeczytania najpierw historii bliźniaczek. Nie podobała mi się. "Ostatni upadek" znacznie lepiej trafił w mój czytelniczy gust, jednak nie wyobrażam sobie, czy można ją w pełni zrozumieć, nie czytając "Pękniętej kry". W tej książce jest wspomniane, co spotkało siostry Brzozowskie, ale jest to zrobione bardzo powierzchownie. "Ostatni upadek" to właściwie kontynuacja losów bliźniaczek, a jedyny mianownik z "Krztałtem demona" to postać śledczej, która stara się wyjaśnić kryminalną zagadkę. W moim odczuciu "Ostatni upadek" powinien być drugim tomem "Pękniętej kry", bo wątek obyczajowy Krysi praktycznie nie istnieje.
Nadal zbyt dużo jest egzystencjalnych rozważań postaci w kryzysie, a pole do manewru w tych opisach jest znacznie większe, bo i więcej jest bohaterów, niż było ich w "Pękniętej krze". Zawsze lubiłam, gdy występowało dużo postaci, ale w tej książce trochę mi to przeszkadzało. Zaczęłam się gubić w zawiłościach kto jest kim i kto z kim. Poza tym nie każda postać była dopracowana. Powodem pewnie też była ich duża liczebność.
Porównując tę książkę do innych dzieł autorki, wypada na średniaka.
Nadal zbyt dużo jest egzystencjalnych rozważań postaci w kryzysie, a pole do manewru w tych opisach jest znacznie większe, bo i więcej jest bohaterów, niż było ich w "Pękniętej krze". Zawsze lubiłam, gdy występowało dużo postaci, ale w tej książce trochę mi to przeszkadzało. Zaczęłam się gubić w zawiłościach kto jest kim i kto z kim. Poza tym nie każda postać była dopracowana. Powodem pewnie też była ich duża liczebność.
Porównując tę książkę do innych dzieł autorki, wypada na średniaka.
January 18, 2026
Twórczość Magdaleny Zimniak zafascynowała mnie już przy pierwszym spotkaniu z jej piórem, a od tamtej pory z niecierpliwością czekam na każdą kolejną historię. Książki, które miałam przyjemność przeczytać, mogę z czystym sumieniem polecić miłośnikom thrillerów psychologicznych. Autorka wypracowała rozpoznawalny styl, który wyjątkowo do mnie trafia — oszczędny w formie, a jednocześnie silnie skoncentrowany na emocjach i psychologii postaci. Zimniak nie epatuje tanią sensacją, lecz cierpliwie buduje napięcie, prowadząc czytelnika przez gęstą sieć niedopowiedzeń, lęków i wewnętrznych konfliktów bohaterów.
Magdalena Zimniak po raz kolejny zabiera czytelników w fascynującą podróż po mrocznych zakamarkach ludzkiego umysłu. Gdy popularna pisarka Adrianna Leman odkrywa, że jej dotychczasowa tożsamość jest oszustwem, postanawia rozpocząć życie od nowa. Rezygnuje ze znanego nazwiska i wyprowadza się z rodzinnego Gdańska. W nowym miejscu odzyskuje poczucie kontroli nad własnym losem, odnajduje sens codzienności i z nadzieją patrzy w przyszłość. Sielanka nie trwa jednak długo.
Policja otrzymuje zgłoszenie o ciele kobiety znalezionym na placu budowy, a dziecko ofiary znika bez śladu. Śledztwo przejmuje nadkomisarz Krystyna Farkas wraz ze swoim zespołem. Każdy kolejny trop prowadzi coraz głębiej w przeszłość Adrianny — przeszłość, od której bohaterka za wszelką cenę chciała się odciąć. Czy to dawne decyzje i skrywane sekrety doprowadziły do tragedii? A może zagrożenie czai się znacznie bliżej, niż ktokolwiek przypuszcza?
„Ostatni upadek” to thriller, w którym Magdalena Zimniak od pierwszych stron buduje duszną, niepokojącą atmosferę i skutecznie wciąga czytelnika w opowieść. Już od początku czuć, że nie jest to historia oparta wyłącznie na sensacji czy gwałtownych zwrotach akcji, lecz znacznie głębsza opowieść, igrająca z emocjami i wymagająca uważnego śledzenia psychologicznych niuansów. To jedna z tych książek, które pochłaniają bez reszty — trudno je odłożyć, zanim nie przewróci się ostatniej strony.
Największym atutem „Ostatniego upadku” jest niewątpliwie mistrzowsko wykreowana psychologia postaci. Magdalena Zimniak z dużą wnikliwością i wyczuciem pokazuje, jak krucha potrafi być ludzka tożsamość oraz jak cienka bywa granica między tym, kim jesteśmy, a tym, kim chcielibyśmy się stać. Autorka nie ocenia swoich bohaterów wprost — pozostawia czytelnikowi przestrzeń do samodzielnej konfrontacji z ich decyzjami, lękami i słabościami. Dzięki temu postacie są niejednoznaczne, pełne sprzeczności i bardzo autentyczne. Nawet jeśli nie zawsze budzą sympatię, trudno pozostać wobec nich obojętnym.
Narracja prowadzona jest spokojnie, wręcz oszczędnie, a jednocześnie podszyta narastającym napięciem i poczuciem, że pod powierzchnią kryje się coś znacznie mroczniejszego. Z każdym kolejnym rozdziałem czułam stopniowo narastający, a potrzeba poznania prawdy stała się tak silna, że trudno mi było odłożyć książkę, choćby na chwilę. Autorka umiejętnie dawkuje informacje i nie spieszy się z odkrywaniem kart, dzięki czemu książkę czyta się z rosnącym zaciekawieniem i zaangażowaniem.
Fabuła została skonstruowana w sposób przemyślany i konsekwentny. Nie brakuje zwrotów akcji, które — choć nie są spektakularne — wynikają z psychologii postaci i logicznego rozwoju wydarzeń, a mimo to potrafią skutecznie zaskoczyć. „Ostatni upadek” nie próbuje szokować za wszelką cenę; zamiast tego stawia na wiarygodność i emocjonalną głębię.
Dla mnie ta powieść jest kolejnym dowodem na to, że Magdalena Zimniak doskonale odnajduje się w konwencji thrillera psychologicznego. Potrafi zaskoczyć nie tylko samą intrygą, lecz przede wszystkim sposobem, w jaki zagląda w głąb ludzkiej psychiki. To książka mroczna, inteligentna i nieoczywista — taka, która skłania do refleksji nad konsekwencjami dokonywanych wyborów oraz nad tym, jak silnie przeszłość potrafi determinować teraźniejszość.
Jeśli lubicie historie, które nie tylko trzymają w napięciu, lecz także pozostawiają po sobie lekki, trudny do strząśnięcia niepokój, to „Ostatni upadek” będzie bardzo dobrym wyborem.
Magdalena Zimniak po raz kolejny zabiera czytelników w fascynującą podróż po mrocznych zakamarkach ludzkiego umysłu. Gdy popularna pisarka Adrianna Leman odkrywa, że jej dotychczasowa tożsamość jest oszustwem, postanawia rozpocząć życie od nowa. Rezygnuje ze znanego nazwiska i wyprowadza się z rodzinnego Gdańska. W nowym miejscu odzyskuje poczucie kontroli nad własnym losem, odnajduje sens codzienności i z nadzieją patrzy w przyszłość. Sielanka nie trwa jednak długo.
Policja otrzymuje zgłoszenie o ciele kobiety znalezionym na placu budowy, a dziecko ofiary znika bez śladu. Śledztwo przejmuje nadkomisarz Krystyna Farkas wraz ze swoim zespołem. Każdy kolejny trop prowadzi coraz głębiej w przeszłość Adrianny — przeszłość, od której bohaterka za wszelką cenę chciała się odciąć. Czy to dawne decyzje i skrywane sekrety doprowadziły do tragedii? A może zagrożenie czai się znacznie bliżej, niż ktokolwiek przypuszcza?
„Ostatni upadek” to thriller, w którym Magdalena Zimniak od pierwszych stron buduje duszną, niepokojącą atmosferę i skutecznie wciąga czytelnika w opowieść. Już od początku czuć, że nie jest to historia oparta wyłącznie na sensacji czy gwałtownych zwrotach akcji, lecz znacznie głębsza opowieść, igrająca z emocjami i wymagająca uważnego śledzenia psychologicznych niuansów. To jedna z tych książek, które pochłaniają bez reszty — trudno je odłożyć, zanim nie przewróci się ostatniej strony.
Największym atutem „Ostatniego upadku” jest niewątpliwie mistrzowsko wykreowana psychologia postaci. Magdalena Zimniak z dużą wnikliwością i wyczuciem pokazuje, jak krucha potrafi być ludzka tożsamość oraz jak cienka bywa granica między tym, kim jesteśmy, a tym, kim chcielibyśmy się stać. Autorka nie ocenia swoich bohaterów wprost — pozostawia czytelnikowi przestrzeń do samodzielnej konfrontacji z ich decyzjami, lękami i słabościami. Dzięki temu postacie są niejednoznaczne, pełne sprzeczności i bardzo autentyczne. Nawet jeśli nie zawsze budzą sympatię, trudno pozostać wobec nich obojętnym.
Narracja prowadzona jest spokojnie, wręcz oszczędnie, a jednocześnie podszyta narastającym napięciem i poczuciem, że pod powierzchnią kryje się coś znacznie mroczniejszego. Z każdym kolejnym rozdziałem czułam stopniowo narastający, a potrzeba poznania prawdy stała się tak silna, że trudno mi było odłożyć książkę, choćby na chwilę. Autorka umiejętnie dawkuje informacje i nie spieszy się z odkrywaniem kart, dzięki czemu książkę czyta się z rosnącym zaciekawieniem i zaangażowaniem.
Fabuła została skonstruowana w sposób przemyślany i konsekwentny. Nie brakuje zwrotów akcji, które — choć nie są spektakularne — wynikają z psychologii postaci i logicznego rozwoju wydarzeń, a mimo to potrafią skutecznie zaskoczyć. „Ostatni upadek” nie próbuje szokować za wszelką cenę; zamiast tego stawia na wiarygodność i emocjonalną głębię.
Dla mnie ta powieść jest kolejnym dowodem na to, że Magdalena Zimniak doskonale odnajduje się w konwencji thrillera psychologicznego. Potrafi zaskoczyć nie tylko samą intrygą, lecz przede wszystkim sposobem, w jaki zagląda w głąb ludzkiej psychiki. To książka mroczna, inteligentna i nieoczywista — taka, która skłania do refleksji nad konsekwencjami dokonywanych wyborów oraz nad tym, jak silnie przeszłość potrafi determinować teraźniejszość.
Jeśli lubicie historie, które nie tylko trzymają w napięciu, lecz także pozostawiają po sobie lekki, trudny do strząśnięcia niepokój, to „Ostatni upadek” będzie bardzo dobrym wyborem.
January 23, 2026
Czy da się uciec od własnej przeszłości, zmieniając całe życie - imię, miejsce zamieszkania, porzucając bliskich i znajomych? Czy może to tylko iluzja, którą wcześniej czy później brutalnie ktoś nam odbierze?
„Ostatni upadek” Magdaleny Zimniak to książka, która kartka za kartką wpełza czytelnikowi pod skórę. Od pierwszych stron czuć, że autorce nie chodzi tylko o ukazanie świetnej zagadki kryminalnej ani o szybkie zwroty akcji. Magdalena Zimniak pokazuje nam coś znacznie bardziej niepokojącego - psychologiczne pęknięcia i to, co dzieje się w człowieku, kiedy próbuje wymazać siebie i napisać się od nowa.
Adrianna Leman to popularna pisarka, która decyduje się porzucić znane nazwisko i dawną tożsamość. Tak jakby wierzyła, że wystarczy zmienić adres, by zmienić własną historię. Przez chwilę ta wiara wydaje się działać. Jest nowe miejsce, nowa codzienność, nadzieja. A potem… przychodzi moment, w którym wszystko się rozpada - dosłownie i symbolicznie.
Zimniak po raz kolejny udowadnia, że jej największą siłą nie jest sama intryga, ale sposób, w jaki potrafi opowiadać o ludzkiej psychice. W tej historii napięcie nie wynika z krwi i brutalności, lecz z niedopowiedzeń, z ciągłego poczucia, że coś jest nie tak. Z każdego akapitu bije poczucie, że pod powierzchnią normalności kryje się coś groźnego.
Bardzo podobało mi się to, że Adrianna nie jest bohaterką „idealną”. To postać niejednoznaczna, momentami irytująca, a za chwilę budząca współczucie, ale przez to prawdziwa. Jej decyzje nie zawsze są racjonalne, często są emocjonalne, impulsywne, podszyte lękiem - dokładnie takie, jakie podejmują ludzie, którzy próbują uciec przed bólem.
Równolegle prowadzony wątek śledztwa, którym kieruje nadkomisarz Krystyna Farkas jest jedynie tutaj tłem dla warstwy psychologicznej. Farkas jest chłodna, konkretna i konsekwentna. Sprawa śmierci Adrianny i zaginięcia jej córeczki działa na wyobraźnię, tym bardziej jeśli poznaje się tę historię jako rodzic. Mnie osobiście motyw krzywdy, czy zaginięć dzieci boli podwójnie odkąd zostałam mamą i mocno działa na moją wyobraźnię.
Ocena: 8/10 - bo „Ostatni upadek” to książka o cenie, jaką płaci się za życie w kłamstwie, i o tym, że przeszłość zawsze znajdzie sposób, by się upomnieć o swoje. Czytałam ją powoli, z narastającym niepokojem i przeżywając każdą emocję. Nawet po jej zamknięciu rozmyślałam jeszcze o bohaterach oraz ich wyborach.
„Ostatni upadek” Magdaleny Zimniak to książka, która kartka za kartką wpełza czytelnikowi pod skórę. Od pierwszych stron czuć, że autorce nie chodzi tylko o ukazanie świetnej zagadki kryminalnej ani o szybkie zwroty akcji. Magdalena Zimniak pokazuje nam coś znacznie bardziej niepokojącego - psychologiczne pęknięcia i to, co dzieje się w człowieku, kiedy próbuje wymazać siebie i napisać się od nowa.
Adrianna Leman to popularna pisarka, która decyduje się porzucić znane nazwisko i dawną tożsamość. Tak jakby wierzyła, że wystarczy zmienić adres, by zmienić własną historię. Przez chwilę ta wiara wydaje się działać. Jest nowe miejsce, nowa codzienność, nadzieja. A potem… przychodzi moment, w którym wszystko się rozpada - dosłownie i symbolicznie.
Zimniak po raz kolejny udowadnia, że jej największą siłą nie jest sama intryga, ale sposób, w jaki potrafi opowiadać o ludzkiej psychice. W tej historii napięcie nie wynika z krwi i brutalności, lecz z niedopowiedzeń, z ciągłego poczucia, że coś jest nie tak. Z każdego akapitu bije poczucie, że pod powierzchnią normalności kryje się coś groźnego.
Bardzo podobało mi się to, że Adrianna nie jest bohaterką „idealną”. To postać niejednoznaczna, momentami irytująca, a za chwilę budząca współczucie, ale przez to prawdziwa. Jej decyzje nie zawsze są racjonalne, często są emocjonalne, impulsywne, podszyte lękiem - dokładnie takie, jakie podejmują ludzie, którzy próbują uciec przed bólem.
Równolegle prowadzony wątek śledztwa, którym kieruje nadkomisarz Krystyna Farkas jest jedynie tutaj tłem dla warstwy psychologicznej. Farkas jest chłodna, konkretna i konsekwentna. Sprawa śmierci Adrianny i zaginięcia jej córeczki działa na wyobraźnię, tym bardziej jeśli poznaje się tę historię jako rodzic. Mnie osobiście motyw krzywdy, czy zaginięć dzieci boli podwójnie odkąd zostałam mamą i mocno działa na moją wyobraźnię.
Ocena: 8/10 - bo „Ostatni upadek” to książka o cenie, jaką płaci się za życie w kłamstwie, i o tym, że przeszłość zawsze znajdzie sposób, by się upomnieć o swoje. Czytałam ją powoli, z narastającym niepokojem i przeżywając każdą emocję. Nawet po jej zamknięciu rozmyślałam jeszcze o bohaterach oraz ich wyborach.
January 19, 2026
„Ostatni upadek” to powieść z serii tych gdzie przestrzeń psychologicznego niepokoju panoszy się na dobre, a przestrzenie między prawdą a kłamstwem zmieniają się niezwykle dynamicznie.
Historia sama w sobie nie jest dynamiczna, za to bardzo skupia się na budowaniu aury o niepewność i nieustannym poczuciu zagrożenia. Historia Adrianny Leman, czyli kobiety próbującej uciec od przeszłości, by rozpocząć wszystko od nowa, jednak jak wiadomo nie od dziś, przeszłość ma znakomita pamięć i nigdy nie daje o sobie zapomnieć, a co gorsza w niespodziewanym momencie może uderzyć z iście brutalną siłą. Spodobało mi się, że wspomniana Adrianna nie jest papierową bohaterką, a jej niejednoznaczność, decyzje które podejmuje budzą często skrajne emocje i odczucia.
Nadkomisarz Farkas nadal jest sobą, czyli kobietą rzeczową, chłodną i do bólu konsekwentna, a ja cenie te cechy więc i samą bohaterkę lubię.
Autorka kolejny już raz pokazała swój kunszt w budowaniu warstwy psychologicznej w swoich historiach. Zimniak z niesamowitą dbałością ukazuje fiunkcjonujujace mechanizmy ucieczki, wyparcia i budowania fałszywego poczucia bezpieczeństwa.
„Ostatni upadek” to jedna z tych książek, które działają pobudzając wyobraźnie i wzbudzając emocje. Próżno w niej szukać brutalności, są za to niedopowiedzenie, stopniowe odkrywanie prawdy i pękanie fasady człowieka. To trudna historia o cenie, jaką trzeba ponieść za życie w kłamstwie i o tym jak rozpoczęcie wszystkiego od początku jest trudne.
Historia sama w sobie nie jest dynamiczna, za to bardzo skupia się na budowaniu aury o niepewność i nieustannym poczuciu zagrożenia. Historia Adrianny Leman, czyli kobiety próbującej uciec od przeszłości, by rozpocząć wszystko od nowa, jednak jak wiadomo nie od dziś, przeszłość ma znakomita pamięć i nigdy nie daje o sobie zapomnieć, a co gorsza w niespodziewanym momencie może uderzyć z iście brutalną siłą. Spodobało mi się, że wspomniana Adrianna nie jest papierową bohaterką, a jej niejednoznaczność, decyzje które podejmuje budzą często skrajne emocje i odczucia.
Nadkomisarz Farkas nadal jest sobą, czyli kobietą rzeczową, chłodną i do bólu konsekwentna, a ja cenie te cechy więc i samą bohaterkę lubię.
Autorka kolejny już raz pokazała swój kunszt w budowaniu warstwy psychologicznej w swoich historiach. Zimniak z niesamowitą dbałością ukazuje fiunkcjonujujace mechanizmy ucieczki, wyparcia i budowania fałszywego poczucia bezpieczeństwa.
„Ostatni upadek” to jedna z tych książek, które działają pobudzając wyobraźnie i wzbudzając emocje. Próżno w niej szukać brutalności, są za to niedopowiedzenie, stopniowe odkrywanie prawdy i pękanie fasady człowieka. To trudna historia o cenie, jaką trzeba ponieść za życie w kłamstwie i o tym jak rozpoczęcie wszystkiego od początku jest trudne.
January 26, 2026
Magdalena Ziemniak jest mistrzynią thrillerów, które zabierają nas w podróż po najciemniejszych zakamarkach ludzkiego umysłu. Wspaniale tutaj pokazała złożoną charakterystykę Ady, której siostra bliźniaczka zginęła spadając z dachu. Nie wiadomo co się stało wtedy, czy została zepchnięta czy był to nieszczęśliwy wypadek. Ada ma problemy ze sobą i często prowadzi życie jako Agnieszka.
Pewnego dnia i ona spada z dachu, a dziecko, które urodziła znika. Czy przeszłość postanowiła się o nią upomnieć? Tego próbuje dowiedzieć się Nadkomisarz Krystyna Farkas. Autorka wspaniale wykreowała tę postać, która nie jeden raz chciała poddać się emocjom, które mogły zakłócić przebieg śledztwa. Jest to postać bardzo empatyczna, a jednocześnie doskonale wykonująca swoje zadania.
Autorka wspaniale również połączyła wątek kryminalny z obyczajowym, wplatając w nie nieco dreszczyku dzięki czemu książka zdobyła również elementy thrillera. Zaglądając w głąb ludzkiej psychiki autorka wciągnęła mnie bez reszty w świat Ady, który z każdym kolejnym rozdziałem coraz bardziej mnie interesował.
„Ostatni upadek” to książka, która można czytać niezależnie od „Pękniętej kry”, jednak zachęcam po przeczytanie jej. Wydarzenia z „Ostatniego upadku” nawiązują do właśnie tej książki. Ale bez jej znajomości też odnajdziecie się.
Jeśli lubicie dobrze napisany kryminały, z rozbudowaną warstwą obyczajową to bardzo polecam ten tytuł.
Pewnego dnia i ona spada z dachu, a dziecko, które urodziła znika. Czy przeszłość postanowiła się o nią upomnieć? Tego próbuje dowiedzieć się Nadkomisarz Krystyna Farkas. Autorka wspaniale wykreowała tę postać, która nie jeden raz chciała poddać się emocjom, które mogły zakłócić przebieg śledztwa. Jest to postać bardzo empatyczna, a jednocześnie doskonale wykonująca swoje zadania.
Autorka wspaniale również połączyła wątek kryminalny z obyczajowym, wplatając w nie nieco dreszczyku dzięki czemu książka zdobyła również elementy thrillera. Zaglądając w głąb ludzkiej psychiki autorka wciągnęła mnie bez reszty w świat Ady, który z każdym kolejnym rozdziałem coraz bardziej mnie interesował.
„Ostatni upadek” to książka, która można czytać niezależnie od „Pękniętej kry”, jednak zachęcam po przeczytanie jej. Wydarzenia z „Ostatniego upadku” nawiązują do właśnie tej książki. Ale bez jej znajomości też odnajdziecie się.
Jeśli lubicie dobrze napisany kryminały, z rozbudowaną warstwą obyczajową to bardzo polecam ten tytuł.
January 20, 2026
"Ostatni upadek" Magdaleny Zimniak powiązany jest z dwiema innymi powieściami autorki luźniej z "Kształtem demona", ściślej z "Pękniętą krą".
Popularna pisarka Adrianna Leman zostaje znaleziona martwa, a jej kilkumiesięczna córeczka znika bez śladu. Nadkomisarz Krystyna Farkas rozpoczyna szeroko zakrojone poszukiwania, które szybko przeradzają się w skomplikowane i pełne napięcia śledztwo.
Magdalena Zimniak jest mistrzynią w łączeniu gatunków z pogranicza thrillera psychologicznego, kryminału i powieści obyczajowej. Ten nieoczywisty miks oferuje chwytliwą, ciekawą i niezwykle angażującą fabułę, przez co książkę trudno odłożyć choćby na chwilę - po prostu musisz wiedzieć, co spotka bohaterów uwikłanych w tę nieprawdopodobną intrygę. Wydarzenia przedstawione z kilku perspektyw dają czytelnikowi panoramiczny wgląd w myśli, uczucia i motywacje wszystkich zaangażowanych w historię postaci.
Klimat powieści jest duszny, gęsty od tajemnic, które stopniowo wychodzą na jaw. Postacie są dobrze zarysowane, a ich lęki, wątpliwości i pragnienia dodają fabule głębi. Autorka umiejętnie buduje napięcie - każdy rozdział odsłania nowe, zaskakujące fakty, a jak wiadomo, motywy dotyczące dzieci wywołują najwięcej emocji. Wszystkie powieści pani Magdy cechuje nieprzewidywalność i właśnie za to tak bardzo je lubię.
Popularna pisarka Adrianna Leman zostaje znaleziona martwa, a jej kilkumiesięczna córeczka znika bez śladu. Nadkomisarz Krystyna Farkas rozpoczyna szeroko zakrojone poszukiwania, które szybko przeradzają się w skomplikowane i pełne napięcia śledztwo.
Magdalena Zimniak jest mistrzynią w łączeniu gatunków z pogranicza thrillera psychologicznego, kryminału i powieści obyczajowej. Ten nieoczywisty miks oferuje chwytliwą, ciekawą i niezwykle angażującą fabułę, przez co książkę trudno odłożyć choćby na chwilę - po prostu musisz wiedzieć, co spotka bohaterów uwikłanych w tę nieprawdopodobną intrygę. Wydarzenia przedstawione z kilku perspektyw dają czytelnikowi panoramiczny wgląd w myśli, uczucia i motywacje wszystkich zaangażowanych w historię postaci.
Klimat powieści jest duszny, gęsty od tajemnic, które stopniowo wychodzą na jaw. Postacie są dobrze zarysowane, a ich lęki, wątpliwości i pragnienia dodają fabule głębi. Autorka umiejętnie buduje napięcie - każdy rozdział odsłania nowe, zaskakujące fakty, a jak wiadomo, motywy dotyczące dzieci wywołują najwięcej emocji. Wszystkie powieści pani Magdy cechuje nieprzewidywalność i właśnie za to tak bardzo je lubię.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews