De leugenaar

by Martine Kamphuis

Sommige leugens hebben dodelijke gevolgen…

Wanneer Sylvia ontdekt dat haar man vreemdgaat, klopt ze aan bij psychologe Wynona Post, die haar jaren geleden behandeld heeft. WP werkt inmiddels in een tbs-kliniek en daar hoort Sylvia natuurlijk niet thuis. Toch bedenkt ze een manier om haar te helpen.

Als Sylvia en WP samen de draad van de therapie oppakken, gebeurt er iets Sylvia's dochtertje verdwijnt spoorloos en haar man liegt over zijn alibi. Verbergt hij meer dan alleen een buitenechtelijke affaire? WP gaat op zoek naar de waarheid, maar wordt geconfronteerd met haar eigen verleden… en met de dood.

Martine Kamphuis werkt als psychiater. In 2006 debuteerde ze met de thriller Vrij. Sindsdien heeft ze vele verhalen voor zowel kinderen als volwassen gepubliceerd.

296 pages, Kindle Edition

Published January 6, 2026

About the author

Martine Kamphuis on Wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Martine...

Reviews

[Boekenpearls76 JN Kingma Postma · Rating 5 out of 5]

Recensie van:

De Leugenaar

Auteur :

Martine Kamphuis

Martine Kamphuis (1963) werkt als psychiater/ psychotherapeut en verwerkt haar vakkennis in haar boeken. Ze schrijft zowel kinder- en jeugdboeken als spannende thrillers voor volwassenen.

Wijze van lezen:

Recensie-exemplaar e-book ontvangen van uitgeverij De Crime Compagnie in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.

Tevens proefgeluisterd voor De Crime Compagnie geïnitieerd door Sarina Boontjes

Via: Podimo

Voorlezer:

Irma Hartog

Mijn luisterervaring:

Irma heeft een prettige stem in naar te luisteren.

Ze articuleert prima en weet met de toon van haar stem spanning, angst, haat, verdriet of een goed gevoel van de personages over te brengen op de luisteraar.

Je waant je in het verhaal. Irma tilt het met haar stem naar nog grotere hoogten. Hulde.

Uitgeverij:

De Crime Compagnie

Genre:

Thriller

Cover en flaptekst:

Een cover met een persoon die een trap afdaalt naar wat het lijkt een onder de grond zijnde ruimte. Wie is zij? Nieuwsgierig makende cover met mooie bij elkaar passende kleurtinten.  

De flaptekst is hartverscheurend heftig maar nodigt ook uit het verhaal erachter te leren kennen.

Quote:

Zie hiervoor de foto’s bij mijn post op de socials betreft de proloog van dit verhaal.

Mooie tekst:

Sommige leugens hebben dodelijke gevolgen

Vrijheid is wat jij doet met wat jou wordt aangedaan

Jean Paul Sartre

Het verhaal:

Wanneer Sylvia ontdekt dat haar man vreemdgaat, klopt ze aan bij psychologe Wynona Post, die haar jaren geleden behandeld heeft. WP werkt inmiddels in een tbs-kliniek en daar hoort Sylvia natuurlijk niet thuis. Toch bedenkt ze een manier om haar te helpen.

Als Sylvia en WP samen de draad van de therapie oppakken, gebeurt er iets vreselijks: Sylvia’s dochtertje verdwijnt spoorloos en haar man liegt over zijn alibi. Verbergt hij meer dan alleen een buitenechtelijke affaire? WP gaat op zoek naar de waarheid, maar wordt geconfronteerd met haar eigen verleden… en met de dood.

Mijn leesbeleving:

Dit verhaal maakte diepe indruk op mij. Het was gelijk spot on en het licht ging niet meer uit totdat ik de laatste letter had gelezen.  Doordat de belevingswereld van WP en Sylvia in de ik vorm geschreven waren kwam dit keihard binnen. Het kroop onderhuids en zelf kroop ik in de hoofden van WP en Sylvia. Daar mocht ik niet meer weggaan totdat ik hun verhalen met al mijn zintuigen had beleefd.

Zelf heb ik sinds mijn vroege puberteit mentale problemen. Of dat te maken heeft met mijn vroeggeboorte of NAH, dat je dan extra kwetsbaar bent, dat weet ik niet. Wat ik wel weet is dat het leven me iedere dag overweldigd en dat ik uit zelfbehoud het liefste verdwijn in een paralelle wereld.

Mijn mentale problematiek werd erger naarmate ik opgroeide. Mijn ouders waren emotioneel afwezig door hun eigen traumatische jeugd. Toch deden ze ongelooflijk hun best en dat waardeer ik.

Ook het geluk vinden bij mijn vriend en vandaag de dag man lieten diepe sporen na. Weliswaar van liefde doordrenkt maar ik vroeg me continu af ben ik het waard doe ik het wel goed? Na de geboorte van mijn oudste dochter bleek ik in de zwangerschap manisch depressief te zijn geweest. Soortgelijke episoden had ik ook in mijn jeugd, in de verkeringstijd met mijn man en toen we trouwden. Na de zwangerschap belandde ik in een diepe depressie. Maar ik hield van mijn dochter. Door haar en de borstvoeding leerde ik wat knuffelen was en huid op huid contact. Nooit wilde ik jaar wat aandoen. Ik kreeg hulp van de GGZ en werd met diverse diagnoses om de oren gegooid en getrakteerd op een cocktail aan medicatie en therapie. Ik kon me dus haarfijn inleven in de belevingswereld van Sylvia. Haar gevoelens en gedachten. Alleen die van geweld herkende ik niet.

Mijn man was en is de rots in mijn onstuimige branding. In hem zag ik zeker Bas terug. Maar zonder Bas af te vallen vind ik dat mijn man door zijn helikopterview nog beter weet wat er in mij omgaat. En anticipeert hij daar tijdig op. We besloten niet nog meer kinderen te krijgen. Toch raakte ik na 8 jaar onverwacht zwanger. Deze zoon overleed tien jaar geleden waardoor ik PTSS opliep. Een jaar later schonk ik het leven aan een dochter. Kerngezond en vandaag de dag 9 jaar. Ook met haar en haar broer had ik een zware postnatale depressie en ook psychoses. Toch trok ook hier het geven van borstvoeding en de nabijheid en liefde van mijn man en oudste dochter mij erdoor heen. Ook al blijft het zwaar.

De imaginaire rescripting behandelingen herkende ik. Ik heb een sessie gehad en toen hoorde ik dat mijn psychiater ander werk had. Een psychiater die ik al zeventien jaar kende. Maar de behandeling die zij mij gaf was indrukwekkend en intensief maar ik merkte dat ik het een ongelooflijk fijne manier van behandelen vond. Wel voel ik me een speelbal van de hulpverlening. Nu bij een zorgverlener die mijn NAH begeleidt maar zegt dat ik alles wel kan en dat ik mezelf mentaal in de weg zit. Ik weet het dus even niet meer. Online goeroes vind ik onbetrouwbaar. Wat dat aangaat was ik dankbaar voor Sylvia dat zij opnieuw in therapie kon bij WP.

Dat als je ze onbedoeld een vinger geeft dan pakken ze je hele hand dat herkende ik ook. Ondanks alle hartverscheurende, rauwe, vreselijke en mensonterende gebeurtenissen in dit boek bleef ik doorlezen. Ik wilde weten wat datgene was wat diegene dreef. Was het bewust of was het meeliften op de sterke golven van het gevoel? Kon iemand zoekt goed voor hulpbehoevend schaap spelen zo der dat iemand onder die schaapskleren de wolf ontdekte?

Dit verhaal legt op ingenieuze wijze de menselijke belevingswereld met verleden heden en toekomst bloot. Tot op het bot gefileerd en uitgekristalliseerd door Martine Kamphuis. Geen mooi verhaal maar mooi dat zoiets in een verhaal naar voren gebracht wordt. De wereld van hulpverleners die met hun hart en ziel mensen met mentale traumatische problematiek willen begeleiden om zo hun levens eigenwaarde terug te vinden. Maar dit verhaal laat ook zien dat er mensen zijn die  niet geholpen kunnen of willen worden. Zij die de koning of koningin van manipulatie willen zijn. De cast aan personages vind ik prima en geloofwaardig uitgewerkt.  De interactie tussen hen is levendig en doorloopt in razend tempo diverse stadia. De schrijfstijl is beeldend en in mijn geval intens en reflecterend. 

De spanning is er continu op topniveau. Een kat en muisspel die zijn gelijke moeilijk vindt. Psychologische mindf*ck die je continu op het verkeerde been wil zetten. Ik ben ongelooflijk blij dat ik deze talentvolle auteur heb mogen leren kennen middels deze blogtour. Ik ben zeker van plan alle boeken uit de WP serie te lezen en te recenseren om haar nog beter te leren kennen. Ik vond het nu al moeilijk om haar achter te laten toen het boek uit was.

De plot is adembenemend en siddert en suddert gewoon rustig verder. Hopelijk naar een nieuw deel.

Ik lees en recenseer graag meer boeken van auteur Martine Kamphuis. Wat een ongelooflijk getalenteerde auteur. Haar eigen kennis en ervaring sijpelt geloofwaardig door in het verhaal.

Hartelijk dank De Crime Compagnie en Sarina Boontjes dat ik deel mocht nemen aan deze blogtour.

Mijn mening:

Ik geef 5 sterren.

Een diepgaand, psychologisch, hartverscheurend, heftig, rauw en meedogenloos verhaal. Door de gehanteerde ik vorm nog intenser. De personages leer je uitgebreid kennen om hum verleden, heden en toekomst. De definitie van de leugenaar wordt op ultieme wijze uitgediept en laat de lezer meedenken en puzzelen wie dit nu eigenlijk is in dit verhaal; de dader, het slachtoffer, de hulpverlening, het gezag. Leugens om bestwil, uit zelfbehoud, om de mensheid te behoeden voor een ramp die niet te overzien is, leugens om iemand voor eigen gewin te onderwerpen aan jouw wil, te beschadigen en om dingen te doen die het daglicht niet kunnen verdragen. IJzingwekkend, reflecterend, spiegelend maar gruwelijk goed geschreven.

Martine Kamphuis en WP zijn nog niet van mij af.

Een diepe buiging voor Martine Kamphuis die mijn hart veroverd heeft met haar schrijftalent.

 

 

  

 

 

[Booksanddreamz · Rating 3 out of 5]

Martine Kamphuis is werkzaam als psychiater, gespecialiseerd in gedragsstoornissen. In 2006 debuteerde ze en sindsdien schreef ze diverse boeken, zowel voor volwassenen als voor kinderen. Haar medische en psychologische kennis verwerkte ze reeds eerder in psychologische thrillers met Wynona Post als hoofdpersoon. De leugenaar is het vijfde boek in deze reeks.

Sylvia is een labiele persoon. Wanneer ze ontdekt dat haar man vreemd gaat, zoekt ze hulp bij psychologe Wynona Post, die haar reeds eerder heeft behandeld. Als Sylvia’s kind verdwijnt, gaan ze samen op zoek naar meer informatie en naar antwoorden.
Maar die zoektocht brengt ook goed verborgen feiten uit Wynona’s verleden aan de oppervlakte.

De leugenaar begint met een proloog die meteen verwachtingen oproept. De hoofdstukken zijn zeer uitgebreid, maar er volgen wel voortdurend perspectiefwissels tussen psychiater Wynona Post en haar cliënte Sylvia. De focus ligt in deze psychologische thriller niet zozeer op onderhuidse spanning, maar de hoofdmoot van het psychische aspect zit in de therapiegesprekken tussen beide hoofdpersonen en wat dit teweeg brengt voor hen allebei.
Deze therapiesessies worden aan elkaar geregen met achtergrondinformatie over het dagelijkse leven van Sylvia en Wynona en ook hun verleden komt aan bod. De uitdieping van de personages is in dit boek dus zeer groot en is in de eerste helft van het boek de kern van het verhaal. De psychische ontwikkeling en het functioneren van Sylvia, die met een persoonlijkheidsstoornis kampt, is het belangrijkste ingrediënt van De leugenaar.
Gaandeweg wordt de keuze van de cover en titel duidelijk en blijken beide zeer goed bij het verhaal te passen.
Halfweg het boek is een plottwist voorzien, die vrij voorspelbaar is, maar de verdere uitwerking is dat niet. Het verhaal wordt spannender en het tempo wordt opgedreven. Dat uit zich ook in snelle perspectiefwissels van personages. De thrillerfan komt hier meer aan zijn trekken. Het einde is echter heel abrupt. Er is geen epiloog, maar het open einde biedt een ingang voor een vervolgverhaal.
Dat Martine Kamphuis zelf psychiater is, merk je in dit verhaal. De details, de aanpak van de gesprekken en de opbouw van het verhaal zijn erg specifiek en de lezer voelt dat de auteur weet waarover ze schrijft.
Schrijftechnisch zijn er wel verbeterpunten. De ene keer zijn de beschrijvingen erg lang, gevolgd door een heus script aan dialogen. Een evenwichtige mix van dialogen, handelingen en beschrijvingen leest aangenamer en biedt een betere dynamiek.
De leugenaar is het vijfde boek rond personage Wynona Post, maar is volledig apart te lezen. Het is een doordachte psychologische thriller die zeker het lezen waard is. Dit boek is een aanrader voor thrillerliefhebbers met interesse voor de menselijke psyche.

Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl (bij de bezoekersreacties). Dankjewel, Vrouwenthrillers en uitgeverij De Crime Compagnie, voor het recensie-exemplaar.
Beoordeling: 3,5*

[Joke · Rating 4 out of 5]

In 2006 debuteerde Martine Kamphuis met de psychologische thriller Vrij. Met hoofdpersonage Wynona Post, ook wel WP genoemd, verschenen eerder Alibi, Spiegelbeeld, Zondebok, Sterrenstof en De leugenaar. Kamphuis schrijft niet alleen voor volwassenen, maar ook voor kinderen en jongeren. Ze won meerdere prijzen voor haar boeken. Ze werkt als psychiater en psychotherapeut, iets wat zich terug laat vinden in haar verhalen met de series rondom WP en Sanne. In De leugenaar valt veelvuldig de term Imaginair Rescriptin, een therapeutische techniek waarbij een traumatische herinnering in de verbeelding herbeleefd wordt en herschreven wordt naar een positievere uitkomst. De oorspronkelijke gedachtenis krijgt zo een minder beladen betekenis.

Door de ontdekking van het vreemdgaan van haar man neemt voormalig client Sylvia weer contact op met WP die inmiddels voor een tbs-kliniek werkt. In overleg met haar collega's mag WP haar een behandelingstraject aanbieden onder strikte voorwaarden. Langzaam begint de situatie uit de hand te lopen als Sylvia's dochtertje verdwijnt en zij WP steeds meer begint te claimen.

De proloog trekt de lezer meteen in het verhaal en maakt nieuwsgierig naar de rest. Als lezer puzzelen we mee in een uiterst verwarrende zaak waarin gevoelens belangrijk zijn. WP heeft als therapeut onbedoeld zaadjes in het brein van een verknipt persoon geplant die verstrekkende gevolgen hebben. Een deel van de plot wordt gevormd door de hernieuwde kennismaking tussen WP en Sylvia, waarbij de psychiater erachter komt dat zij haar cliënt onderschat heeft. Haar privéleven komt onder druk te staan, waardoor zij gedwongen wordt maatregelen te nemen.

Vanaf het begin is er een onderhuidse spanning die verder oploopt door het gedrag van Sylvia. We leren haar goed kennen en komen door de therapiegesprekken achter een deel van haar verleden dat haar gevormd heeft. De lezer kent Sylvia's gedachten en wordt deelgenoot van haar plannen. De interactie tussen beide vrouwen komt geloofwaardig over en waar in eerste instantie meegeleefd wordt met Sylvia gaat dit gaandeweg over in afgrijzen. Het is een kwetsbare, manipulerende vrouw met een zeer duistere kant. Toch is deze voorspelbaarheid van haar gedrag niet storend, maar maakt eerder nieuwsgierig. Ze heeft last van emotionele moodswings die beïnvloed worden door stressverhogende voorvallen en haar onderliggende traumatiek. WP leeft mee met haar cliënt en moet zorgvuldig afwegen wat ze tegen haar zegt.

Door de veelvuldige perspectiefwisselingen moet de aandacht erbij gehouden worden. Het tempo ligt niet hoog in het verhaal, wat verandert richting het einde als de vaart versnelt, net als de perspectiefwisselingen. Kamphuis weet inzichten te geven in de kwetsbaarheid van zowel behandelaar als cliënt. Ze brengt een actueel thema, wachtlijsten in de zorg in beeld, waardoor therapeuten zich in een hoek gedreven voelen en zich in allerlei bochten willen wringen om iemand te helpen. De afsluiting van De leugenaar is vrij abrupt en laat ruimte over voor een vervolg.

De leugenaar is een verhaal vol menselijke emoties die het hart raken en waarin personages onverwachte kanten van zichzelf laten zien.
Eerder verschenen op Vrouwenthrillers.

[Sarah · Rating 3 out of 5]

De leugenaar volgt het verhaal van Sylvia, die na een ontwrichtende gebeurtenis in haar persoonlijke leven opnieuw professionele hulp zoekt bij therapeut Wynona Post (WP), die op dat moment werkzaam is binnen een tbs-kliniek. Het hernieuwde contact tussen beiden vormt een belangrijk element in het verhaal. Wanneer de situatie van Sylvia verder escaleert, wordt steeds duidelijker dat niet iedereen openheid van zaken geeft. De zoektocht naar helderheid legt niet alleen spanningen bloot binnen Sylvia’s omgeving, maar dwingt ook de behandelaar om haar eigen leven onder ogen te zien.


Het boek opent met een proloog die de lezer direct het verhaal in trekt en nieuwsgierig maakt naar het verdere verloop. De spanning is voornamelijk onderhuids en psychologisch van aard, wat goed aansluit bij de thematiek en de setting van het verhaal.

De personages zijn geloofwaardig uitgewerkt. De auteur weet een realistische context te creëren voor het contact tussen WP en Sylvia. Opvallend is de keuze om WP in de derde persoon te beschrijven, een vertelwijze die de professionele en emotionele afstand benadrukt die inherent is aan haar rol als therapeut. Daartegenover staat Sylvia, die in de ik-vorm wordt neergezet als een complex personage, gekenmerkt door emotionele wisselingen, onderliggende traumatiek en een beladen verleden. Deze gelaagdheid maakt haar karakter overtuigend en invoelbaar. Als lezer kun je je daardoor goed verplaatsen in beide posities binnen de therapeutische relatie.

Het boek is grotendeels dialogisch opgebouwd. Deze vorm vraagt om een actieve leeshouding. Tijdens het lezen is er een moment waarop duidelijk wordt dat de verhaallijn kantelt, richting een omslagpunt in de machts- en afhankelijkheidsverhoudingen tussen de personages. De auteur weet deze ontwikkeling op een realistische en geleidelijke wijze uit te werken, al wordt het verdere verloop hierdoor enigszins voorspelbaar.

Richting het einde neemt het tempo toe en volgen de perspectiefwisselingen elkaar sneller op. De afronding is bewust niet volledig sluitend, wat de suggestie wekt dat niet alles definitief is beëindigd.

[Sali Reads · Rating 4 out of 5]

Recensie exemplaar:
​In De Leugenaar maak ik voor het eerst kennis met psycholoog Wynona (WP). Zij werkt in de complexe wereld van de TBS-kliniek. Martine Kamphuis is zelf psychiater, en dat merk je aan alles. De vakkennis van protocollen tot terminologie en methodes als 'imaginaire rescripting'—het vakgebied vormt een rode draad plek in dit verhaal.
De kern van het verhaal draait om Sylvia, een oud-cliënte die WP nog kent uit haar tijd vóór de TBS. Sylvia was een succesverhaal, maar wanneer zij na jaren weer contact opneemt omdat haar man vreemdgaat, raakt WP iets te betrokken. Ze wil Sylvia zo graag opnieuw helpen dat ze beslissingen neemt die buiten de gebruikelijke kaders vallen. Wanneer Sylvia’s dochtertje verdwijnt, wordt de situatie pas echt spannend.
Tijdens het lezen bekroop me constant het gevoel dat er iets niet klopte. De manier waarop Sylvia zich kwetsbaar opstelt en de specifieke vragen die ze stelt, er was iets mee. WP is echter zo gedreven om ook deze behandeling tot een succes te maken, dat ze blind lijkt voor de valkuilen waar ze met open ogen in stapt.
Het boek wisselt in korte hoofdstukken af tussen het perspectief van WP en dat van Sylvia. Hierdoor dacht ik precies te weten hoe de vork in de steel zat, maar niets bleek minder waar. De plottwist was onverwacht en veranderde de toon van het boek direct in die van een echte thriller. Het tempo schiet omhoog, net als de spanning in het leven van de personages.
Een sterke psychologische thriller die een kijkje geeft in de keuken van de geestelijke gezondheidszorg. Hoewel de vaktermen me soms iets te veel werden, zorgde de onvoorspelbare twist voor een zeer geslaagde leeservaring.

[Petra De Rechter · Rating 4 out of 5]

De leugenaar van Martine Kamphuis is een meeslepende psychologische thriller die zich afspeelt in een beklemmende TBS-kliniek en waarin leugens, geheimen en persoonlijke trauma’s samenkomen. Het verhaal draait om Sylvia, die ontdekt dat haar man vreemdgaat en hulp zoekt bij psychologe Wynona Post. Wanneer Sylvia’s dochtertje spoorloos verdwijnt, blijkt haar man te liegen over zijn alibi en rijst de vraag of hij meer verbergt dan alleen een affaire. Terwijl Wynona probeert de waarheid te achterhalen, wordt zij geconfronteerd met haar eigen verleden. Kamphuis weet de spanning voortdurend vast te houden door korte hoofdstukken en een afwisseling van perspectieven, waardoor de lezer actief moet meedenken en steeds twijfelt aan wat waar is. Haar achtergrond als psychiater geeft het verhaal een authentieke psychologische diepgang en maakt de personages geloofwaardig en indringend. De setting van de TBS-kliniek versterkt de beklemmende sfeer en geeft het boek een unieke invalshoek binnen het thriller-genre. De kracht van De leugenaar ligt in de combinatie van realistische psychologie, een constante spanningsopbouw en een originele omgeving. Het wisselen van perspectief zorgt ervoor dat je je moet blijven concentreren. Het verhaal kent ook hierdoor een enorme diepgang. Kamphuis bewijst opnieuw dat zij haar vakkennis meesterlijk kan inzetten in fictie en levert een thriller af die niet alleen spannend is, maar ook psychologisch overtuigt.

[Niek Grotenhuis · Rating 4 out of 5]

In ‘De Leugenaar’ komt die iets wat eigengereide Wynona Post, psychiater in een TBS kliniek eindelijk weer terug. En dat vond ik al een feestje waard. Las je de triologie niet dan is er niets aan de hand want dit boek is prima te lezen als standalone. Een oude cliënte van Wynona, Sylvia, neemt weer contact met haar op als ze merkt dat haar man vreemdgaat. Sylvia was vroeger toen WP nog psychologe was cliënt van haar. Ze denkt dat Wynona de juiste therapeut voor haar kan zijn. In de TBS kliniek onder mom van een opfriscursus starten hun gesprekken.

In deze spannende thriller waar niets is wat het lijkt en waar slachtoffers daders blijken te zijn en omgekeerd schetst Martine een intrigerend inkijkje in het hoofd van een psychisch getraumatiseerd personage. In korte hoofdstukken vanuit twee perspectieven,te weten Sylvia en WP, vertelt Martine ons dit verhaal.

Ik zat op mijn puntje van mijn stoel en heb het boek in één middag uitgelezen. En toen het uit was riep ik hard: ‘Nee!’ Niet nu al. Ik wil meer.

⭐️⭐️⭐️⭐️ dikke sterren!

[Miekes.boekenwereld · Rating 3 out of 5]

In deze vlot lezende psychologische thriller lezen we dat psychologe WP een psychisch ernstig getraumatiseerd personage genaamd Sylvia in behandeling neemt. Het verhaal wordt chronologisch verteld en het perspectief wisselt voortdurend tussen WP en Sylvia; soms wel elke bladzijde, dus opletten en schakelen is vereist, maar het voordeel is dat je van beide personen hun kijk op de zaak krijgt en dat geeft een breed gelaagd beeld. Het stukje privéleven van WP dat interfereert met de zaak geeft ook meer diepgang aan het verhaal.

Het boek zit psychologisch ontzettend goed in elkaar, de spanning wordt goed opgebouwd en je wordt als lezer heen en weer geslingerd tussen wie er wel en niet te vertrouwen is. De ontknoping kwam vrij plotsklaps en het ontbreken van een afsluiting vond ik niet bevredigend. Al met al heb ik wel genoten onderweg, maar ik sloeg het boek helaas niet met een wauw-gevoel dicht.

Met dank aan De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

[Fleurtje Eliza · Rating 2 out of 5]

Motto: Vrijheid is wat je doet met wat jou is aangedaan - Jean-Paul Sartre

Sylvia is client by psychologe Wynona en verdenkt haar man van vreemdgaan. Volgens Wynona was 'het heel goed mogelijk dat Sylvia zich in haar relatie met Bas zo gedragen had, dat zij hem onbewust van zich afduwde.' (p. 33) Victim blaming? Door een psycholoog?

[Mirjam Regelink · Rating 5 out of 5]

mijn recensie is te lezen op vrouwenthrillers.nl en hebban.nl