กำไลมาศ

เครื่องประดับอาถรรพณ์

by พงศกร

" กำไลมาศวงนี้พี่ให้น้อง
แทนบ่วงคล้องใจรักสมัครหมาย
ขอจงสวมติดกรไว้ไม่ห่างกาย
ตราบชีพวายใจภักดิ์อยู่คู่กำไล "

ชะตากรรมพาชีวิตของริ้วทองขึ้นสูงสุด แต่แล้วชะตากรรมก็
ซัดกระหน่ำรุนแรงจนหญิงสาวไม่ทันตั้งตัว
เมื่อความรักแปรเปลี่ยนเป็นความลวง ความชอบกลับกลาย
เป็นความชัง จึงมีเพียงกำไลทองสุดรักสุดหวงเพียงวงเดียวเท่านั้น
ที่เป็นสิ่งยึดเหนี่ยวสุดท้ายในใจเธอ
..กำไลมาศวงงาม ที่ริ้วทองยังคงยึดเอาไว้ แม้สิ้นลมหายใจ..

724 pages, Paperback

First published December 1, 2014

About the author

พงศกร เป็นทั้งชื่อจริงและนามปากกาของ นายแพทย์พงศกร จินดาวัฒนะ
จบการศึกษาจาก คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และอบรมเป็นผู้เชี่ยวชาญสาขา เวชศาสตร์ครอบครัวจาก Pennsylvanin State University ประเทศสหรัฐอเมริกา

เคยรับราชการเป็นแพทย์ ประจำอยู่ที่กลุ่มงานเวชกรรมสังคม โรงพยาบาลราชบุรี ปัจจุบันทำงานในตำแหน่ง Senior Director of Communication ประจำอยู่ที่ศูนย์การแพทย์ โรงพยาบาลกรุงเทพ

พงศกร ได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมจากบิดามารดา จึงรักการอ่าน และชอบขีดเขียนมาตั้งแต่เรียนชั้นประถม ผลงานเรื่องสั้นเรื่องแรกชื่อ ปุกปุย ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารสวิตา เมื่อตอนอายุ 11 ปี จากวันนั้นถึงวันนี้ ก็วนเวียนเขียนหนังสือมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้น เรื่องยาว สารคดี รวมทั้งบทความทางการแพทย์ และคอลัมน์ตอบปัญหาสุขภาพในนิตยสาร

ปัจจุบันยังคงมีผลงานตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร สกุลไทย หญิงไทย พลอยแกมเพชร และ volume โดยมีสำนักพิมพ์เป็นของตนเองร่วมกับ นายอรรถรัตน์ จันทรวรินทร์ ในนาม groove publishing

Reviews

[RMN · Rating 3 out of 5]

เปิดเรื่องได้น่าสนใจและน่าติดตามมากค่ะ หลังจากที่ตามอ่านผลงานชุดซีรีส์ผ้าของคุณหมอจนเริ่มเกิดความรู้สึกเบื่อๆ บ้างแล้ว เรื่องกำไลมาศถือว่าเปิดเรื่องได้ดีค่ะ ระหว่างที่เล่าเรื่องปูเหตุการณ์ในพาร์ทปัจจุบันไป ก็มีการสอดแทรกความรู้เกี่ยวกับคณะหุ่นกระบอก ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับกำไลมาศเจ้าปัญหาโดยตรงเท่าไหร่นะคะ แต่กลายเป็นว่าทำให้เราไม่ต้องไปโฟกัสที่อาถรรพ์ที่มากับกำไลมากนัก เป็นจุดที่ทำให้รู้สึกว่าเรื่องนี้วางพล็อตได้แตกต่างจากชุดผีผ้าเล่มอื่นๆ ทำให้รู้สึกว่าน่าติดตามกว่าที่ผ่านๆ มา

แต่ประเด็นที่ทำให้รู้สึกสะดุดอยู่ตรงที่ การบรรยายเหตุการณ์ซ้ำๆ เช่น การบรรยายถึงบรรพบุรุษฝั่งพระเอกที่เป็นเจ้านาย เล่าไปแล้วแป้บๆ เมื่อ 4-5 หน้าก่อน เอ๊ะ กลับมาเล่าใหม่อีกแล้ว หรือแม้กระทั่งการบรรยายเรื่องผีกำไล ก็ใช้บริบทเดิมๆ จนรู้สึกว่าเล่าซ้ำมากเกินไปจนทำให้เสียอรรถรสอยู่บ้างเล็กน้อย อีกเรื่องคืออาชีพของนางเอกที่เคลมว่าจบดร.ด้านดนตรีบำบัดจากนอก ทำงานเป็นอ.มหาวิทยาลัย แล้วก็เกิดต้องทำงานวิจัยเกี่ยวกับเรื่องดนตรีไทยที่ใช้ในคณะละครหุ่นกระบอก เป็นเหตุให้ต้องไปเกี่ยวข้องกับพระเอกที่เป็นลูกหลานสายตรงของเจ้านายที่เคยอุปการะคณะหุ่นกระบอกของนายรวยพอดี๊ แต่เอาเข้าจริงๆ ประเด็นเรื่องการทำวิจัยในเรื่องนี้กลับถูกทิ้งหายไปหมด เพราะมัวแต่ไปตามหาว่าใครเป็นเจ้าของกำไลมาศที่สลักชื่อไว้ว่าริ้วทอง -*- ซึ่งต่อมาก็ได้รู้ว่าริ้วทองนี้น่าจะเป็นคนเดียวกันกับที่เคยอยู่ในวังที่พระเอกอาศัยอยู่มาก่อน เป็นคนเชิดหุ่นกระบอก ลูกสาวเจ้าของคณะที่บรรพบุรุษพระเอกอุปการะไว้นั่นเอง ส่วนเกิดอะไรขึ้นกับริ้วทองและกำไลมาศนั้น ต้องไปอ่านเองนะคะ ไม่สปอยล์ๆ ฮ่าๆๆ

ถามว่าอ่านจบแล้วรู้สึกอย่างไร ก็พูดตรงๆ ว่าไม่ค่อยอิ่มเท่าไหร่ รู้สึกว่าบางเรื่องบางเหตุการณ์นั้นตั้งใจให้บังเอิญมากเกินไป โดยเฉพาะอุปสรรคจากบรรดาตัวร้ายพาร์ทปัจจุบันที่เหมือนตัดจบแบบง่ายดายจนคิดว่าประเด็นนี้ไม่ต้องมีก็ได้นะเพราะไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องหลักๆ เท่าไหร่ แล้วก็ไม่เข้าใจว่าผีกำไลต้องการอะไรกันแน่ อ่านจบแล้วก็แบบ...เหยยยย แค่เนี๊ย!! เป็นตัวละครที่ไม่ทำให้เรารู้สึกสงสารเลยสักนิด ไม่เหมือนกรณีผีเจ้าสีเกด ในสาปภูษาที่เราอ่านแล้วรู้สึกเข้าอกเข้าใจ และมีความเห็นใจตัวละคร ทุกการกระทำในอดีตของริ้วทองก็สมควรแล้วที่จะได้พบจุดจบแบบนั้น

เราคิดว่าเรื่องนี้มีเหตุการณ์ที่ไม่สมเหตุสมผลพอสมควร เลยทำให้ไม่ค่อยกลมกล่อมเท่าไหร่ค่ะ ประเด็นความรักของพระนางก็มาแบบงงๆ มากค่ะ ไปรักกันตอนไหนหว่า..

[Cinnamon · Rating 3 out of 5]

อ่านสนุกดี หลอนพอประมาณ แต่ผีแม่ริ้วทองในนิยายไม่ได้ออกฤทธิ์ออกเดชตามล้างตามฆ่าอย่างที่คิด ไม่รู้ว่าเวอร์ชั่นละครที่ช่อง 3 เอามาทำจะออกมาเป็นยังไง แต่เข้าใจว่าบทแม่ริ้วทองน่าจะดุดันกว่าในนิยาย

[Kamons · Rating 4 out of 5]

กำไลมาศ
บอกก่อนว่ากำไลมาศฉบับนิยายและฉบับละครไม่เหมือนกันดังนั้นคนที่ดูละครไม่ต้องกลัวว่าอ่านแล้วจะไม่สนุก เพราะมันเหมือนคนละเรื่องกันเลย

ตัวละครเยอะมากเข้ามาเกี่ยวข้องในเรื่องนี้ทั้งปัจจุบันและอดีต พอเรื่องนี้เน้นพาร์ทอดีตมากกว่าเนื้อเรื่องอิรุงตุงนังในยุคปัจจุบันเลยไม่เข้มข้น ที่จริงตัดออกไปก็ได้หนังสือจะได้บางลง

ตัวละครในพาร์ทอดีตเราว่าเป็นสีเทาๆ แม่ริ้วเราก็ไม่สงสารจะว่าไปกึ่งนึงก็เพราะตัวเองไปรักคนมีลูกเมียแล้ว ถ้าแม่ริ้วสมหวังก็จะมีครอบครัวนึงผิดหวัง
พระดิเรกนี่ก็ไม่โอเค ถ้าไม่รักแม่ล้อมก็ไม่น่าจะเอาทำเมียตั้งแต่ต้น
ส่วนฝั่งติณชาตินี่ก็ร้ายไม่เบา
สรุปพาร์ทอดีตไม่มีใครดีเลย
ที่จริงแอบลุ้นว่ามันน่าจะมีอะไรพลิกบ้าง แบบคนที่เราคิดว่าดีมาตลอดที่จริงร้ายงี้ แต่ไม่มีค่ะ มันเลยกลายเป็นพล็อตดาษๆ ตามนิยายทั่วไป จบแบบอ้าว แค่นี้เองเหรอ

ถ้าเราจะได้อะไรจากเรื่องนี้คงเป็นคนเราต้องมีธรรมเป็นที่พึ่ง ดำเนินชีวิตด้วยศีลด้วยธรรมอันดีละมั้ง นอกจากกรรมอันเป็นผลการกระทำในอดีตแล้ว ถ้าคนเรามีศีลมีธรรมตั้งแต่แรกเรื่องมันคงไม่วุ่นวายมาจนถึงปัจจุบันนี้แหละ

[Maneechan · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวสนุกน่าติดตาม ถึงบางฉากจะดูน่ากลัวมากก็เถอะ ตอนเป็นละครดูบ้างไม่ดูบ้าง ไม่ได้ตั้งใจดู พอมาอ่านนิยายก็สนุกดี ในเรื่องตัวละครเยอะ มีการเล่าปูมหลังของตัวละครเกือบทุกตัว กว่าจะจำได้ว่าใครเป็นใคร ญาติฝั่งไหนก็ใช้เวลาเหมือนกัน ความรักของทุกคนดูยุ่งเหยิงกันไปหมด เป็นปมๆ ขนาดใหญ่ ต้องบอกเลยว่าปรุงรักริ้วทองมากๆ ริ้วทองเองก็รักปรุงมากเหมือนกัน ถึงจะเป็นความรักแบบน้องรักพี่ก็ตาม เรื่องนี้ถือว่าจบดี คนทำดีได้ดีตอบ ทำไม่ดีก็ได้รับผลกรรมตอบแทน ชอบที่หนังสือของคุณหมอสอดแทรกแนวคิดทางพระพุทธศาสนาเอาไว้เยอะ แต่เล่มนี้คิดว่ายาวเกินไปเพราะมีแต่คำอธิบายรายละเอียดตัวละครซ้ำไปมาว่าใครเป็นญาติใคร ลูกหลานใคร แต่พอคิดไปคิดมาก็คงเพราะตัวละครมันเยอะ คุณหมอคงกลัวผู้อ่านจำไม่ได้เลยต้องย้ำหลายๆ รอบ

[Kanyarat Phophum · Rating 4 out of 5]

นิยายเล่มนี้เป็นเรื่องที่ 5 ที่เราได้อ่านของคุณพงศกร สนุกจนวางไม่ลงจริงๆ เนื้อเรื่องต่างจากละครมากพอสมควร ในละครมีการเพิ่มด้วยเนื้อหาตรงการทำเสน่ห์ แต่เราว่าสนุกต่างสไตล์กันนะ ถึงใครดูละครแล้วก็ควรอ่านด้วยนะเราแนะนำ

[Jeab · Rating 3 out of 5]

รู้สึกว่าตัวละครเยอะเกินไป และปมของเรื่องถูกเบี่ยงเบนเป๋ไปมาเล็กน้อย โดยรวมแล้วก็ยังถือว่าน่าสนุก น่าติดตามค่ะ

[Miki · Rating 3 out of 5]

ชอบเนื้อเรื่องที่สอดแทรกประวัติศาสตร์ไทยไว้ได้อย่างเหมาะสม
แต่เนื้อเรื่องมีบางจุดบางตอนที่ไม่ค่อยสมจริงเท่าไหร่ แต่อ่านเรื่อยๆเพลินไป