Είναι Έγκλημα Χημ… ίου

by Βαγγέλης Νάστος

Το Είναι Ζήτημα Χημ…Ίου (Βραβείο Καλύτερου Ελληνικού Διηγήματος Public 2023) μάς απέδειξε ότι η χημεία δεν είναι απλά μέρος της ζωής μας, η χημεία είναι η ίδια η ζωή! Τώρα επιστρέφει για να μας αποκαλύψει την πιο… σκοτεινή πλευρά της. Γιατί, κακά τα ψέματα. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, οι πιο απρόβλεπτες, οι πιο σιωπηλές, οι πιο σκοτεινές απειλές ήταν συνδεδεμένες με τον ίδιο αόρατο ιστό: τη χημεία.
Αυτή τη φορά κάτι σκοτεινό κρύβεται στις σελίδες του. Οι διαδρομές του οδηγούν σε επικίνδυνες διασταυρώσεις, όπου η επιστήμη συναντά το απρόβλεπτο και το αθώο γίνεται επικίνδυνο. Κάθε κεφάλαιο είναι ένα μονοπάτι στο ημίφως, μια αποκάλυψη που ισορροπεί ανάμεσα στο μυστήριο και τη γνώση.
Ο ήρωας, εγκληματολόγος πια, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας δίνης, όπου οι φόνοι τού παρόντος μοιάζουν με ίχνη που οδηγούν ολοένα και πιο βαθιά στο σκοτάδι.
Μα η πιο μεγάλη απειλή έρχεται από το παρελθόν. Στην πιο επικίνδυνη δοκιμασία της ζωής του, θα κληθεί να σώσει τον μόνο άνθρωπο που δεν έχει περιθώριο να χάσει. Τον ίδιο του τον εαυτό.
Κάθε μόριο κρύβει μια ιστορία. Κάθε ιστορία κρύβει τα δικά της μυστικά. Και κάποια από αυτά είναι θανατηφόρα.
Μια ιστορία εγκλημάτων γεμάτη ανατροπές και χιούμορ, ένας γρίφος που αποδεικνύει ότι η χημεία δεν βρίσκεται μόνο στα εργαστήρια, αλλά και στις πιο σκοτεινές πτυχές της ζωής.

256 pages, Paperback

Published November 1, 2025

About the author

Ο Βαγγέλης Νάστος γεννήθηκε στη Φλώρινα. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Χημείας του ΑΠΘ και κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Σπουδών στη «Δημιουργική Γραφή» του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με κατεύθυνση τη «Συγγραφή».

Έχουν εκδοθεί και κυκλοφορούν δυο μυθιστορήματά του, τα «Τυχερά Μονοπάτια» από τις εκδόσεις iWrite (20 12) κι «Ο Χορός των Κυμάτων» από τις εκδόσεις «Fylatos Publishing» (2014), ενώ τον Οκτώβρη του 2022 κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τίτλο "Είναι ζήτημα χημ-ίου" από τις εκδόσεις Bell, το οποίο και κέρδισε την 1η θέση στην ψηφοφορία των Public, ως το καλύτερο ελληνικό διήγημα του 2022!

Το διήγημά του «Στο Πανηγύρι», φιλοξενείται στον συλλογικό τόμο «Αμύνταιο – Συντηρητές Μνήμης», εκδόσεις iWrite (2014), το διήγημα με τίτλο «Απομάκρυνση», στο «Αντίθετο Ημισφαίριο 4», εκδόσεις Gamecraft (2017) κι ένα ακόμα διήγημα με τίτλο «Αναπόδραστη μοίρα», στη συλλογή διηγημάτων της σειράς Θεσσαλονίκη Νουάρ – Απειλητική Νύμφη, εκδόσεις Αρχέτυπο (2023).

Τέσσερα διηγήματά του έχουν διακριθεί και κερδίσει βραβεία σε διαγωνισμούς διηγήματος, τρεις πανελλήνιους από την εφημερίδα Γνώμη (2016), από τις εκδόσεις Κοράλλι (2019) και από το λογοτεχνικό περιοδικό Κέφαλος (2019) κι έναν που διεξήχθη σε Ελλάδα και Κύπρο, από την Πνευματική Συντροφιά Λεμεσού (2017), ενώ ένα μικροδιήγημά του κέρδισε τον πανελλήνιο διαγωνισμό κοινού των 121 words (2019).

Reviews

[Τασοπούλου Παναγιώτα · Rating 5 out of 5]

Η λογοτεχνία και η χημεία στα καλύτερα της. Ο συγγραφέας παίζει δυνατό παιχνίδι, ποντάροντας στις γνώσεις του. Παίζει με τις λέξεις και τον τονισμό τους και ο αναγνώστης εύκολα αντιλαμβάνεται την ψυχή που κρύβει η πένα του Β. Νάστου!
Εξαιρετικό!

[Έλενα Παπαδοπούλου · Rating 4 out of 5]

Δε θα μπορούσα να έχω διαλέξει καλύτερο βιβλίο για το τέλος της χρονιάς!

Η ιδανική μείξη fiction-non fiction

Το sequel του "Είναι ζήτημα χημ...ιου" ήταν εξίσου καλό με το πρώτο. Μάλιστα μου φάνηκε πως ήταν πιο δεμένο από άποψη πλοκής, πιο κοντά στο μυθιστόρημα. Είχε φυσικά τα κομμάτια της χημείας που μου φάνηκαν εξίσου ενδιαφέροντα. Το τέλος με κάνει να ανυπομονώ ήδη για το επόμενο.

[Yiota Vasileiou · Rating 4 out of 5]

Όταν ένα βιβλίο είναι καλό βρε παιδί μου, το καταλαβαίνεις με το που πλησιάζει το τέλος του και σε πιάνει εκείνη η λύσσα του να μάθεις τι έγινε τελικά και του να μην θες να τελειώσει. Η αλήθεια είναι πως με το Είναι έγκλημα χημ…ΙΟΥ του Βαγγέλη Νάστου πέρασα πολύ καλά. Κι όταν λέω πολύ, εννοώ εκείνη η ωραία ανάγνωση που σε κρατά σε εγρήγορση και σου κλείνει πονηρά το μάτι. «Μην το παίρνεις σοβαρά, βιβλίο είναι… φύλαγε όμως και τα ρούχα σου ‒ για καλό και για κακό».

Ο Βαγγέλης ξέρει να παίζει με τη γλώσσα, να στήνει ατμόσφαιρα και να σε βάζει σε ένα σύμπαν όπου το έγκλημα δεν είναι απλώς υπόθεση ποινικού δικαίου, αλλά στάση ζωής, οπτική, σχεδόν φιλοσοφία. Υπάρχει χιούμορ, υπάρχει ειρωνεία, υπάρχει αυτή η αίσθηση ότι ο συγγραφέας γουστάρει τρελά και πρώτος απ’ όλους το παιχνίδι που σου στήνει. Και αυτό, πιστέψτε με, περνάει στον αναγνώστη.

Η αναφορά και άτυπη συνομιλία θα έλεγα, με το παλιότερο βιβλίο του, Είναι ζήτημα χημ…ΙΟΥ ‒ και τα δύο από τις εκδόσεις BELL, λειτουργεί σαν ευγενική υπενθύμηση στους παλιούς αναγνώστες και σαν trigger του τύπου «α, εδώ κάτι γίνεται» για τους καινούργιους. Και όχι, μην φοβηθείτε ότι πρόκειται για επανάληψη. Δεν είναι! Είναι εξέλιξη. Η χημεία παραμένει η ίδια, το πείραμα αλλάζει.

Και λέγοντας για χημεία, έχω να γκρινιάξω ότι αν τα έβαζα σε ζυγαριά η χημεία θα βάραινε έναντι της αστυνομικής πλοκής. Και εφόσον έχουμε να κάνουμε με αστυνομικό, θα ήθελα λίγη ακόμα αστυνομική πλοκή. Λίγη περισσότερη έρευνα, λίγη παραπάνω σπαζοκεφαλιά, λίγο ακόμη σφίξιμο της θηλιάς. Όχι γιατί λείπει το σασπένς, κάθε άλλο, αλλά γιατί ένιωσα πως υπήρχε χώρος να πατήσει πιο γερά στο καθαρόαιμο αστυνομικό κομμάτι.

Γι’ αυτό και τα 4 αστεράκια στο Goodreads. Όχι ως τιμωρία φυσικά αλλά γιατί ξέρω ότι το 5άρι έρχεται στην επόμενη ιστορία του Βαγγέλη Νάστου!

Να το διαβάσετε! Και δώρο να το κάνετε! Αξίζει!

https://vivliografika.blogspot.com/ | https://yiotavasileiou.gr/

[Manos Velivasakis · Rating 3 out of 5]

Οι πληροφορίες περί χημείας ήταν οι περισσότερες αρκετά ενδιαφέρουσες, αλλά κάπως χάνονταν μέσα στο λογοτεχνικό περιτύλιγμα. Η ιστορία δηλαδή δεν μου προκάλεσαι ιδιαίτερο ενδιαφέρον, οπότε ένιωθα κάπως σαν να προσπαθώ να βρω με το κουτάλι τα λαχταριστά κομμάτια ψαριού μέσα σε ένα τεράστιο μπολ σχεδόν άνοστης ψαρόσουπας. Προτιμώ το στυλ του Archeostoryteller που η πληροφορίες περί αρχαιολογίας αποτελούν το 90% των βιβλίων του κι απλά με δυο τρεις απλούς διαλόγους γεμίζει τους αρμούς. 6/10

[Pasxalis Lipitkas · Rating 5 out of 5]

Το είναι ζήτημα χημ..ιου κέρδισε δικαίως το βραβείο κοινού Public ως το καλύτερο ελληνικό διήγημα της χρόνιας που κυκλοφορησε, θέτοντας δικαίως ψηλά τον πήχη για το σίκουελ. Η αλήθεια είναι ότι το παρέλαβα διστακτικά, αλλά από το 1ο κεφάλαιο οι αμφιβολίες σκόρπισαν και βυθίστηκα στον κόσμο του, που πλέον δε μοιάζει με αυτόν του πρώτου, αλλά θεωρώ πως τον ξεπερνά!

Πρόκειται για κάτι εντελώς πρωτότυπο, που θεωρώ ότι δεν θα περάσει απαρατήρητο και ίσως ακομα να δημιουργήσει σχολή!

Συγχαρητήρια σε ολους@