Η τραγική ιστορία “της τρελής της γειτονιάς”, των ανθρώπων και των τεράτων που πέρασαν απ’ τη ζωή της. Το διήγημα αυτό δεν περιλαμβάνει ήρωες, ούτε κάποιον χαρακτήρα με τον οποίο θα μπορούσε να νιώσει μια κάποια ταύτιση ο αναγνώστης. Διαποτισμένο από ωμό ρεαλισμό που έχει μείνει εκτός ψυγείου και έχει αρχίσει να μυρίζει, ξεδιπλώνει έναν κόσμο ενοχλητικά γνώριμο.
Ένα διήγημα του Γιώργου Μικάλεφ για τις παθογένειες της ελληνικής επαρχίας (και όχι μόνο). Ο/ η τρελός/ -ή του χωριού (ή και της πόλης). Το θηλυκό που είναι αντικείμενο, που πρέπει να το παντρέψουμε αλλιώς θα ντροπιαστεί το σπιτικό. Οι μνηστήρες που κάνουν παρέλαση. Η γειτονιά που σχολιάζει. Όλα αυτά, μεταξύ άλλων, σε αυτό το μεγάλης φόρμας διήγημα. Ωμή ανά στιγμές γραφή, με την κατάλληλη δόση ειρωνείας και κυνισμού (δηλαδή μεγάλη δόση) και τα εξαιρετικά σκίτσα του Μικάλεφ που δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα για αυτήν την -όχι και τόσο- σουρεάλ ιστορία.