What do you think?
Rate this book
Looklucht
Hoe pleeg je de perfecte gifmoord? Onder het pseudoniem Webra schrijft de enigszins verzuurde Werner Brabants al jaren de succesvolle misdaadserie Thomas Tender. Voor een nevenproject, een boek gesitueerd in het Vaticaan, vraagt hij advies aan een toxicoloog.
Terzelfder tijd leeft de auteur in onmin met de regisseur die zijn boeken verfilmt. Als deze onverwacht overlijdt, lijkt het in eerste instantie op een hartaanval. Een post-mortemlookgeur doet bij de toxicoloog echter een belletje rinkelen. Die denkt meteen aan vergiftiging en wijst naar Webra. De moordmethode staat exact beschreven in de synopsis van diens Vaticaanverhaal.
Wie wil Webra een misdaad in de schoenen schuiven? Samen met een superfan, de stijlvolle, intelligente Caroline Brandenbergh, gaat hij op zoek naar de ware dader.
Terzelfder tijd leeft de auteur in onmin met de regisseur die zijn boeken verfilmt. Als deze onverwacht overlijdt, lijkt het in eerste instantie op een hartaanval. Een post-mortemlookgeur doet bij de toxicoloog echter een belletje rinkelen. Die denkt meteen aan vergiftiging en wijst naar Webra. De moordmethode staat exact beschreven in de synopsis van diens Vaticaanverhaal.
Wie wil Webra een misdaad in de schoenen schuiven? Samen met een superfan, de stijlvolle, intelligente Caroline Brandenbergh, gaat hij op zoek naar de ware dader.
316 pages, Paperback
Published October 1, 2025
5 people are currently reading
45 people want to read
About the author
Merho
223 books31 followersAlias Robert Merhottein, most known for his comic series Kiekeboe
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
October 6, 2025
Hij had op zijn lauweren kunnen rusten.
Het ware hem meer dan gegund.
Maar neen, niet cruisen in een 540K Special Roadster, noch het bezoeken van de graven van Brel en Gaugin op Hiva Oa stond bovenaan de bucketlist van het Vlaamse stripfenomeen, wél het schrijven van een misdaadroman.
Dat zulks met arendsogen en niet geheel zonder vooroordelen zou bekeken worden, woog niet op tegen de droom.
En dat merk je.
Het credo ‘schrijf wat je kent’ indachtig voert Merho in zijn thrillerdebuut een succesvol schrijver op die bekender is onder zijn (ietwat goedkope) pseudoniem dan onder zijn eigen naam.
Ook de hele premisse - irritante, zelfingenomen regisseur verfilmt/verneukt een van zijn boeken - doet ons denken aan het debacle (*) dat Misstoestanden ooit was. Gelukkig voor hem onderging de regisseur van die flop niet hetzelfde lot als Arnold Dufilho, slachtoffer van dienst.
Wat zich vervolgens ontspint is het soort zorgvuldig geconstrueerde plot die je van een stripmaker annex gepassioneerd/gepensioneerd thrillerliefhebber kunt verwachten.
Degelijk. Vaak geestig anti-Antwerps.
Af en toe licht tenenkrullend anti-woke, maar als het grappig is, mag dat: "Hij staart ongelukkig voor zich uit met de blik van een vegetariër die geen groenten lust".
En… er is meer.
Want na twintig pagina’s wordt de plot plotsklaps onderbroken door een eerste fragment over een pauselijk conclaaf in 2099.
Intrigerend, dat zeker, maar wat heeft een wereld waarin eerst sinterklaas, later de kerstman vervangen is door een genderneutrale winterpersoon, te maken met een dood-met-een-lookluchtje-aan van zeventig jaar eerder?
Dat kom je te weten als je je, zonder enige vooringenomenheid, laat meenemen door een man met een missie: een streepje op de bucketlist afvinken, maar wel zodanig dat hij meteen naast Dufilho - oeps - Deflo (en anderen ) kan staan.
Missie volbracht.
Maar laat ons hopen dat niemand op het idee komt om dit te verfilmen!
__
(*) https://depoort.com/nl/nieuws/kiekebo...
Het ware hem meer dan gegund.
Maar neen, niet cruisen in een 540K Special Roadster, noch het bezoeken van de graven van Brel en Gaugin op Hiva Oa stond bovenaan de bucketlist van het Vlaamse stripfenomeen, wél het schrijven van een misdaadroman.
Dat zulks met arendsogen en niet geheel zonder vooroordelen zou bekeken worden, woog niet op tegen de droom.
En dat merk je.
Het credo ‘schrijf wat je kent’ indachtig voert Merho in zijn thrillerdebuut een succesvol schrijver op die bekender is onder zijn (ietwat goedkope) pseudoniem dan onder zijn eigen naam.
Ook de hele premisse - irritante, zelfingenomen regisseur verfilmt/verneukt een van zijn boeken - doet ons denken aan het debacle (*) dat Misstoestanden ooit was. Gelukkig voor hem onderging de regisseur van die flop niet hetzelfde lot als Arnold Dufilho, slachtoffer van dienst.
Wat zich vervolgens ontspint is het soort zorgvuldig geconstrueerde plot die je van een stripmaker annex gepassioneerd/gepensioneerd thrillerliefhebber kunt verwachten.
Degelijk. Vaak geestig anti-Antwerps.
Af en toe licht tenenkrullend anti-woke, maar als het grappig is, mag dat: "Hij staart ongelukkig voor zich uit met de blik van een vegetariër die geen groenten lust".
En… er is meer.
Want na twintig pagina’s wordt de plot plotsklaps onderbroken door een eerste fragment over een pauselijk conclaaf in 2099.
Intrigerend, dat zeker, maar wat heeft een wereld waarin eerst sinterklaas, later de kerstman vervangen is door een genderneutrale winterpersoon, te maken met een dood-met-een-lookluchtje-aan van zeventig jaar eerder?
Dat kom je te weten als je je, zonder enige vooringenomenheid, laat meenemen door een man met een missie: een streepje op de bucketlist afvinken, maar wel zodanig dat hij meteen naast Dufilho - oeps - Deflo (en anderen ) kan staan.
Missie volbracht.
Maar laat ons hopen dat niemand op het idee komt om dit te verfilmen!
__
(*) https://depoort.com/nl/nieuws/kiekebo...
October 31, 2025
Werner Brabants (psuedoniem Webra) schrijft een succesvolle misdaadserie rond Thomas Tender.
In een nevenproject wil hij een boek buiten deze serie schrijven. Een moordverhaal dat zich afspeelt in de coulissen van het Vaticaan. Bij een professor zoekt hij informatie over een gif dat geen sporen nalaat.
Ondertussen worden zijn boeken verfilmd maar dat loopt heel anders dan hij verwacht. En hij is er helemaal niet gelukkig mee. Werner krijgt een bloedhekel aan de regisseur. Als die onverwachts sterft, volgt een moordonderzoek. Hij is vergiftigd volgens de methode die Webra in zijn boek wou gebruiken. Dat is nog niet geschreven maar de synopsis is al bij een paar personen verspreid.
De politie verdenkt Webra, hijzelf start een onderzoek, geholpen door een diehard fan, naar de andere verdachten.
Het kenmerk van de gifmoord: een sterke knoflooklucht.
Op de cover met zwarte achtergrond, zien we een glas met daarin een heel raar soort bloem. Merho geeft zelf in het nawoord een uitleg. Een verwijzing naar de garlic roses van Peter de Cupere, bloemen gemaakt van knoflookbollen gemonteerd op rozenstengels.
Verder, bovenaan in het groot, de karakteristieke signatuur van Merho, de tekenaar van De Kiekeboes.
Een verzorgd boek met duidelijk en niet te klein lettertype. Op het eerste blad enkele citaten, waarvan ik het laatste, van Wim Kan, wil vermelden: Voorspellen is moeilijk, vooral als het de toekomst betreft. Geen voorwoord, wel een Dankwoord.
Het boek is opgebouwd rond twee verhaallijnen, eentje in het heden dat het verloop van het moordonderzoek volgt en een 75 jaar in de toekosmt, telkens goed te onderscheiden aangeduid met de titel "Het Conclaaf van 2099". Is die 75 jaar symbolisch voor de leeftijd van Merho? Het speelt in de toekomst en is duidelijk fictie (binnen de fictie van het boek zelf) en verwijst zowel naar het verre verleden bij pausverkiezingen van heel lang geleden als naar de periode van het moordonderzoek.
De subtitel van de toekomstfragmenten is Fragment plus een nummering, in contrast met de doorlopende nummering van de normale hoofdstukken, die onderbroken wordt voor de fragmenten over het Conclaaf.
De verhaallijn rond het moordonderzoek wordt verteld vanuit het perspektief van Werner Brabants, die zijn onschuld wil bewijzen, maar bevat ook een contrasterende onderstroom waarbij de hoofdinspectuer Daoudi tracht te bewijzen dat Webra de schuldige is.
Qua timing lopen beide verhaallijnen chronologisch en bevatten ook allebei verwijzingen naar het verleden om bepaalde punten te verduidelijken, zonder dat er sprake is van echte flashbacks.
Bij de ontknoping komen beide verhaallijnen niet echt samen maar in de toekomst wordt er toch een connectie gelegd via de Kinderen van het Licht, een dissidente sekte binnen de Katholieke Kerk die door de eeuwen heen bleef bestaan en macht nastreeft.
De pausverkiezing gaat gepaard met intriges, tot moord toe, zoals dat in de geschiedenis ten overvloede gedocumenteerd werd. Een onverwachte uitkomst, bepaald door het toekomstbeeld van de twee rivaliserende fracties waarbij de ene "vooruitstrevend" is en vrouwen gelijke rechten wil geven, zelfs een vrouwelijke Paus overweegt en de andere oerconservatief is en met de moslims wil samengaan en daarbij de klok 1500 jaar wil terugdraaien.
Het eigenlijke moordonderzoek, toch wel de hoofdbrok van het boek, kent ook een merkwaardig verloop. Merho zet de lezer lang op het verkeerde been en pas op het allerlaatste moment komt de waarheid naar boven. Dat komt echt wel als een schok.
De cover, de titel, het gebruikte vergif, de link naar de toekomst en de plot in het algemeen, het is allemaal uniek. Zoiets kan enkel uit de koker van de geestelijke vader van Marcel Kiekeboe komen.
Binnen het verhaal is er na de aanvankelijk opbouw een eerste plotwending met de dood van de regisseur. Gevolgd door de ontdekking dat het om een moord gaat. En dan dat het gebruikte gif, waar verder nog nooit iemand van gehoord heeft, voorkomt in de synopsis van Werner Brabants nieuwste boek. De arrestatie van Webra gevolgd door zijn vrijlating onder voorwaarden is ook weer een plotwending, zonder dewelke het verhaal en einde zou zijn. Zijn samenwerking met lesbienne en grootste fan Caroline is de laatste plotwending die gevolgd wordt door nog een moord. En dat leidt dan in haast rechte lijn naar de ontknoping.
Het is een erg beeldend geschreven verhaal, het komt uiteraard uit de pen van iemand die aan de basis ligt van één van de meest succesvolle stripreeksen in Vlaanderen (en in mindere mate in Nederland). De toon is luchthartig wat het makkelijk leesbaar maakt. Geen moeilijke woorden of ellenlange volzinnen. Volks, geschreven vanuit de protagonisten van beide tijdlijnen met ruim plaats voor de mening van de andere karakters. De korte hoofdstukken bevorderen de leessnelheid.
De karakters worden voldoende grondig opgebouwd zodat de lezer er zich mee kan vereenzelvigen en ze aanvaardbaar en geloofwaardig maakt. Nadat de basis gelegd werd blijven de personages evolueren en zal de schrijver de lezer steeds nieuwe aspecten van hun denken tonen zodat ze blijven evolueren. Psychologisch misschien niet altijd lief en aardig maar zeker sterk gebracht.
Het verhaal van Webra speelt in en rond Antwerpen en gebruikt een mix van echte plaatsen en personen en fictieve alternatieven waar het origineel kwetsend kan zijn of een inbreuk op privacy kan betekenen. Soms is het wel héél makkelijk om het verband te leggen, zoals het vaak geciteerde café De boer van Beveren is natuurlijk een verwijzing naar De Boer van Tienen.
Merho komt over als een volks persoon en zo schrijft hij ook, zijn decor is het volkse Antwerpen, de bruine kroegen, de kleine theater, de gewone mensen. Kunst speelt een belangrijke rol op de achtergond, de boeken, de verfilming, het theater... Dit is natuurlijk een milieu dat de schrijer door en door kent.
De spanning wordt langzaam opgebouwd, na eerder lange schets van de achtergronden wordt de eerste moord gepleegd. En dan neemt het tempo toe, met de beschuldiging en het starten van het eigen onderzoek. Een speciale vermelding verdient de advocate van Werner die een transpersoon is. En dat toont dat Merho (al dan niet onder druk van de uitgeverij) heel wat plaats en aandacht besteedt aan het woke-gebeuren. En dat betekende dan misschien weer tijdsdruk bij het uitbrengen van het boek omdat het woke-gebeuren bij de niet-linkse elite flink de strot uitkomt en zijn hoogtepunt voorbij is. En dat is ook een indruk die het boek nalaat, dat het snel moest gaan.
Romantiek, lust en seks zit hem in enerzijds de nogal kille verhouding tussen Werner en zijn vrouw en anderzijds de relatie met biseksuele Caroline. Maar dat blijft (een belangrijke) achtergrond, het bepaald niet echt de loop van het verhaal.
Een sterke plot met onverwacht einde, een redelijk niveau van spanning met de nodige aktie en humor.
Een vleugje romantiek en iets te veel krampachtige wokeness. Niet echt geschikt voor jeugdige striplezers maar wel echt bedoeld voor een volwassen publiek (die uiteraard ook striplezer kunnen zijn).
Wat zal blijven hangen is de titel en zijn associaties: Looklucht.
In een nevenproject wil hij een boek buiten deze serie schrijven. Een moordverhaal dat zich afspeelt in de coulissen van het Vaticaan. Bij een professor zoekt hij informatie over een gif dat geen sporen nalaat.
Ondertussen worden zijn boeken verfilmd maar dat loopt heel anders dan hij verwacht. En hij is er helemaal niet gelukkig mee. Werner krijgt een bloedhekel aan de regisseur. Als die onverwachts sterft, volgt een moordonderzoek. Hij is vergiftigd volgens de methode die Webra in zijn boek wou gebruiken. Dat is nog niet geschreven maar de synopsis is al bij een paar personen verspreid.
De politie verdenkt Webra, hijzelf start een onderzoek, geholpen door een diehard fan, naar de andere verdachten.
Het kenmerk van de gifmoord: een sterke knoflooklucht.
Op de cover met zwarte achtergrond, zien we een glas met daarin een heel raar soort bloem. Merho geeft zelf in het nawoord een uitleg. Een verwijzing naar de garlic roses van Peter de Cupere, bloemen gemaakt van knoflookbollen gemonteerd op rozenstengels.
Verder, bovenaan in het groot, de karakteristieke signatuur van Merho, de tekenaar van De Kiekeboes.
Een verzorgd boek met duidelijk en niet te klein lettertype. Op het eerste blad enkele citaten, waarvan ik het laatste, van Wim Kan, wil vermelden: Voorspellen is moeilijk, vooral als het de toekomst betreft. Geen voorwoord, wel een Dankwoord.
Het boek is opgebouwd rond twee verhaallijnen, eentje in het heden dat het verloop van het moordonderzoek volgt en een 75 jaar in de toekosmt, telkens goed te onderscheiden aangeduid met de titel "Het Conclaaf van 2099". Is die 75 jaar symbolisch voor de leeftijd van Merho? Het speelt in de toekomst en is duidelijk fictie (binnen de fictie van het boek zelf) en verwijst zowel naar het verre verleden bij pausverkiezingen van heel lang geleden als naar de periode van het moordonderzoek.
De subtitel van de toekomstfragmenten is Fragment plus een nummering, in contrast met de doorlopende nummering van de normale hoofdstukken, die onderbroken wordt voor de fragmenten over het Conclaaf.
De verhaallijn rond het moordonderzoek wordt verteld vanuit het perspektief van Werner Brabants, die zijn onschuld wil bewijzen, maar bevat ook een contrasterende onderstroom waarbij de hoofdinspectuer Daoudi tracht te bewijzen dat Webra de schuldige is.
Qua timing lopen beide verhaallijnen chronologisch en bevatten ook allebei verwijzingen naar het verleden om bepaalde punten te verduidelijken, zonder dat er sprake is van echte flashbacks.
Bij de ontknoping komen beide verhaallijnen niet echt samen maar in de toekomst wordt er toch een connectie gelegd via de Kinderen van het Licht, een dissidente sekte binnen de Katholieke Kerk die door de eeuwen heen bleef bestaan en macht nastreeft.
De pausverkiezing gaat gepaard met intriges, tot moord toe, zoals dat in de geschiedenis ten overvloede gedocumenteerd werd. Een onverwachte uitkomst, bepaald door het toekomstbeeld van de twee rivaliserende fracties waarbij de ene "vooruitstrevend" is en vrouwen gelijke rechten wil geven, zelfs een vrouwelijke Paus overweegt en de andere oerconservatief is en met de moslims wil samengaan en daarbij de klok 1500 jaar wil terugdraaien.
Het eigenlijke moordonderzoek, toch wel de hoofdbrok van het boek, kent ook een merkwaardig verloop. Merho zet de lezer lang op het verkeerde been en pas op het allerlaatste moment komt de waarheid naar boven. Dat komt echt wel als een schok.
De cover, de titel, het gebruikte vergif, de link naar de toekomst en de plot in het algemeen, het is allemaal uniek. Zoiets kan enkel uit de koker van de geestelijke vader van Marcel Kiekeboe komen.
Binnen het verhaal is er na de aanvankelijk opbouw een eerste plotwending met de dood van de regisseur. Gevolgd door de ontdekking dat het om een moord gaat. En dan dat het gebruikte gif, waar verder nog nooit iemand van gehoord heeft, voorkomt in de synopsis van Werner Brabants nieuwste boek. De arrestatie van Webra gevolgd door zijn vrijlating onder voorwaarden is ook weer een plotwending, zonder dewelke het verhaal en einde zou zijn. Zijn samenwerking met lesbienne en grootste fan Caroline is de laatste plotwending die gevolgd wordt door nog een moord. En dat leidt dan in haast rechte lijn naar de ontknoping.
Het is een erg beeldend geschreven verhaal, het komt uiteraard uit de pen van iemand die aan de basis ligt van één van de meest succesvolle stripreeksen in Vlaanderen (en in mindere mate in Nederland). De toon is luchthartig wat het makkelijk leesbaar maakt. Geen moeilijke woorden of ellenlange volzinnen. Volks, geschreven vanuit de protagonisten van beide tijdlijnen met ruim plaats voor de mening van de andere karakters. De korte hoofdstukken bevorderen de leessnelheid.
De karakters worden voldoende grondig opgebouwd zodat de lezer er zich mee kan vereenzelvigen en ze aanvaardbaar en geloofwaardig maakt. Nadat de basis gelegd werd blijven de personages evolueren en zal de schrijver de lezer steeds nieuwe aspecten van hun denken tonen zodat ze blijven evolueren. Psychologisch misschien niet altijd lief en aardig maar zeker sterk gebracht.
Het verhaal van Webra speelt in en rond Antwerpen en gebruikt een mix van echte plaatsen en personen en fictieve alternatieven waar het origineel kwetsend kan zijn of een inbreuk op privacy kan betekenen. Soms is het wel héél makkelijk om het verband te leggen, zoals het vaak geciteerde café De boer van Beveren is natuurlijk een verwijzing naar De Boer van Tienen.
Merho komt over als een volks persoon en zo schrijft hij ook, zijn decor is het volkse Antwerpen, de bruine kroegen, de kleine theater, de gewone mensen. Kunst speelt een belangrijke rol op de achtergond, de boeken, de verfilming, het theater... Dit is natuurlijk een milieu dat de schrijer door en door kent.
De spanning wordt langzaam opgebouwd, na eerder lange schets van de achtergronden wordt de eerste moord gepleegd. En dan neemt het tempo toe, met de beschuldiging en het starten van het eigen onderzoek. Een speciale vermelding verdient de advocate van Werner die een transpersoon is. En dat toont dat Merho (al dan niet onder druk van de uitgeverij) heel wat plaats en aandacht besteedt aan het woke-gebeuren. En dat betekende dan misschien weer tijdsdruk bij het uitbrengen van het boek omdat het woke-gebeuren bij de niet-linkse elite flink de strot uitkomt en zijn hoogtepunt voorbij is. En dat is ook een indruk die het boek nalaat, dat het snel moest gaan.
Romantiek, lust en seks zit hem in enerzijds de nogal kille verhouding tussen Werner en zijn vrouw en anderzijds de relatie met biseksuele Caroline. Maar dat blijft (een belangrijke) achtergrond, het bepaald niet echt de loop van het verhaal.
Een sterke plot met onverwacht einde, een redelijk niveau van spanning met de nodige aktie en humor.
Een vleugje romantiek en iets te veel krampachtige wokeness. Niet echt geschikt voor jeugdige striplezers maar wel echt bedoeld voor een volwassen publiek (die uiteraard ook striplezer kunnen zijn).
Wat zal blijven hangen is de titel en zijn associaties: Looklucht.
December 25, 2025
Thrillerdebuut van Merho, bekend als auteur van Kiekeboe. Vlot geschreven, met de nodige humor en een onverwacht einde. Goed maar niet wauw.
November 15, 2025
Voor zijn eerste thriller kan dit tellen. Het boek blijft je boeien vanaf het begin. Magistraal ineen gestoken. Ik kijk alvast uit naar een volgende "Merho".
December 8, 2025
Recensie van:
Looklucht
Auteur:
Merho (1948) werd geboren in Antwerpen als Rob Merhottein. Tijdens zijn middelbare schooltijd tekende hij vanaf 1964 een reeks gags rond Comi & Dacske voor een vakblad van de middenstand, en een jaar later de gagstrip Zoz en Zef in Jong Caritas. Van beide jeugdzonden verscheen een album en deze zijn nu gegeerde verzamelobjecten. Daarna volgde hij een opleiding Toegepaste Grafiek aan het Sint-Lucasinstituut in Brussel.
In 1970 kreeg hij zijn eerste professionele job bij Studio Vandersteen. Daar werkte hij in de schaduw van grootmeester Willy Vandersteen en werd hij ingezet voor de series Pats en Jerom. Hij bleef tot 1976 aan de studio verbonden.
De reeks Kiekeboe startte in 1977 voor de kranten Het Laatste Nieuws/De Nieuwe Gazet. Eind 1979 verscheen het eerste avontuur van Kiekeboe, De wollebollen, in albumvorm. In 1984 ontving Merho de Bronzen Adhemar, meteen de hoogste onderscheiding voor striptekenaars in Vlaanderen.
In 1990 maakte Merho de overstap naar Standaard Uitgeverij. Er kwamen verschillende adaptaties voor film, televisie, toneel en radio. Verder ook een postzegel, een luchtballon, standbeelden en stripmuren.
Bij het verschijnen van album 125, in 2010, onderging Kiekeboe een grondige facelift. Op een groter formaat en met een gans nieuwe coverlay-out werd de reeksnaam omgedoopt tot de Kiekeboes.
In 2014 riepen de luisteraars van Radio 1 ‘Album 26’, uit tot beste Belgische strip aller tijden. Met meer dan 25 miljoen verkochte exemplaren is de Kiekeboes momenteel de best lopende stripreeks in Vlaanderen.
In 2025 verschijnt zijn thrillerdebuut Looklucht.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar paperback ontvangen van uitgeverij Manteau/Standaard uitgeverij BE in ruil voor mijn recensie en deelname aan Chicklit.nl leesclub o.l.v. Hilma Werff
Uitgeverij:
Manteau/Standaard uitgeverij BE
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Ik vind de cover mooi. Aards en tegelijkertijd mysterieus. Die knoflook bol vind ik zo mooi.
De flaptekst is informerend en nodigt tot lezen uit.
De auteursfoto en informatie is een waardevolle toevoeging.
Mooie teksten:
‘Op een filmset heeft zelfs de juffrouw die de koffie rondbrengt meer inspraak in het scenario dan de man die het geschreven heeft.’
Ben Elton
‘Heeft u iets tegen het hogere wezen? Nee, alleen tegen zijn grondpersoneel.’
Fons Jansen en
‘Voorspellen is moeilijk, vooral als het de toekomst betreft.’
Wim Kan
Het verhaal:
Hoe pleeg je de perfecte gifmoord? Onder het pseudoniem Webra schrijft de enigszins verzuurde Werner Brabants al jaren de succesvolle misdaadserie Thomas Tender. Voor een nevenproject, een boek gesitueerd in het Vaticaan, vraagt hij advies aan een toxicoloog.
Terzelfder tijd leeft de auteur in onmin met de regisseur die zijn boeken verfilmt. Als deze onverwacht overlijdt, lijkt het in eerste instantie op een hartaanval. Een post-mortem lookgeur doet bij de toxicoloog echter een belletje rinkelen. Die denkt meteen aan vergiftiging en wijst naar Webra. De moordmethode staat exact beschreven in de synopsis van diens Vaticaanverhaal.
Wie wil Webra een misdaad in de schoenen schuiven? Samen met een superfan, de stijlvolle, intelligente Caroline Brandenbergh, gaat hij op zoek naar de ware dader.
Mijn leesbeleving:
Voordat bij Chicklit.nl de leescluboproep kwam had ik nog nooit van dit boek of deze auteur gehoord.
Het boek trok me gelijk. De afwisselingen in tijd en plaats zijn vloeiend. Ik blijf geboeid lezen. Het boek wegleggen dat vind ik moeilijk. Als ik weer ga lezen moet ik er eventjes in komen maar dat zijn seconden en is niet erg.
Het is enerzijds spannend, mysterieus. En vanuit een unieke invalshoek: een misdaadschrijver die zijn eigen onschuld gaat bewijzen in een moordzaak met zijn grootste boeken fan. En de sprongen in de tijd.
De personages vind ik intrigerend, weerzinwekkend, grappig, lief, ongenaakbaar en sommige hebben een verborgen agenda. Mijn favoriete personage was Caroline. Ik vond haar een vindingrijke, zelfstandige, aimabele jongedame die haar mannetje stond.
Falicia Raminaz die als een femme fatale haar weg probeerde vrij te banen naar het hoogste ambt; de vrouwelijke paus. Ze lijkt wel wat op Caroline. Mooi dat getoond wordt dat vrouwen ook wat in de melk te brokkelen hebben.
De personages hebben een groei doorgemaakt:
Eerst zijn ze terughoudend, onderdanig en later pakken ze door met alle kracht die ze bezitten en zingen de van nature arrogante zelfvoldane types een toontje lager.
De schrijfstijl is filmisch alsof je een scenario aan het lezen bent en beeldend alles komt echt tot leven als je leest. Ik vind het thema leuk. Ik moest eerst wel even wennen aan alle personages maar dat ging vrij vlot.
Het boek met deze thematiek is origineel. Maar ik heb vaker boeken gelezen van auteurs die ook andere dingen ernaast doen zoals Merho striptekenaar of Guillaume van Stighelen van Rozeke ook scenario’s schrijft of Pierre LeMaitre die Het Serpent schreef. Zij weten hoe je een verhaal tot in de finesse filmisch en beeldend overbrengt. Ik vind dat verfrissend.
De opbouw vind ik goed. De afwisselingen met de verre toekomst met het conclaaf verlopen soepel. De spanningsboog zit in het onverwachte. Je blijft geboeid door lezen omdat je de clou wilt weten. Ook word je uitgedaagd om mee te denken en te puzzelen.
Verrassende plottwists zijn er keer op keer. Gelijk in het begin als de hoofdpersoon voor onderzoek en ondervraging door de politie wordt gehoord. Ook in de verre toekomst met het conclaaf en de hele geschiedschrijving er omheen is er nooit een saai moment.
De wisselingen naar het conclaaf in 2099. Dat wilde Webra in zijn toekomstige boek hebben en wordt in dit verhaal al helemaal uitgeschreven wat het verhaal een interessante twist oplevert. Wat ik opvallend vond is de volledige ommezwaai van Het Vaticaan: vrouwen toelaten in de hoogste kringen, samenwerking met de islam dat zou nu ondenkbaar zijn.
Kunnen we ervan leren of is het uitgesloten dat dit ooit gebeurt? En dan in beide verhaallijnen een verdacht overlijden onder soortgelijke omstandigheden. En het belichten van de kennis en kunde van vrouwen ten op zichte van mannen.
Wat ik leuk vond aan dit boek was de vaak zwarte humor. Dat een fan en de auteur zelf op onderzoek uitgaan. Minder leuk vond ik de zelfoverschattende fan van zichzelf houding van auteur Webra. Maar misschien schuilt daar ook wel de kracht. Je blijft doorlezen onder het mom wat doet en denkt Webra nu weer en waarom?
De afwisseling met de verre toekomst toegespitst op het Vaticaan en het conclaaf vond ik intrigerend, ook wel beklemmend omdat ik er in 2099 niet meer ben het confronteert met je eigen sterfelijkheid maar die enige dame vond ik wel lekker pittig en vindingrijk in zo’n mannenbolwerk.
Ik kende deze auteur niet maar ik ben wel benieuwd naar meer werk van hem.
Ik moest het een paar keer herlezen omdat ik niet begreep hoe er ineens zo’n ommezwaai in handelen plaats kon vinden.
De plot verraste mij zo had ik het totaal niet verwacht.
Mijn mening:
Ik geef 4 ❤️❤️❤️❤️
Het verhaal is beeldend en filmisch geschreven. De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt en komen tijdens het lezen tot leven.
Sommige sluit je gelijk in je hart en andere haat je. Het verhaal is boeiend en je blijft doorlezen omdat je van de hoed en de rand wilt weten.
De wisselingen met de toekomst zijn duidelijk en geven het verhaal een extra twist. Grappig hoe beide verhalen bij elkaar komen.
De plot zag ik niet aankomen en begreep ik eerst niet. Ik had het zo niet verwacht.
Looklucht
Auteur:
Merho (1948) werd geboren in Antwerpen als Rob Merhottein. Tijdens zijn middelbare schooltijd tekende hij vanaf 1964 een reeks gags rond Comi & Dacske voor een vakblad van de middenstand, en een jaar later de gagstrip Zoz en Zef in Jong Caritas. Van beide jeugdzonden verscheen een album en deze zijn nu gegeerde verzamelobjecten. Daarna volgde hij een opleiding Toegepaste Grafiek aan het Sint-Lucasinstituut in Brussel.
In 1970 kreeg hij zijn eerste professionele job bij Studio Vandersteen. Daar werkte hij in de schaduw van grootmeester Willy Vandersteen en werd hij ingezet voor de series Pats en Jerom. Hij bleef tot 1976 aan de studio verbonden.
De reeks Kiekeboe startte in 1977 voor de kranten Het Laatste Nieuws/De Nieuwe Gazet. Eind 1979 verscheen het eerste avontuur van Kiekeboe, De wollebollen, in albumvorm. In 1984 ontving Merho de Bronzen Adhemar, meteen de hoogste onderscheiding voor striptekenaars in Vlaanderen.
In 1990 maakte Merho de overstap naar Standaard Uitgeverij. Er kwamen verschillende adaptaties voor film, televisie, toneel en radio. Verder ook een postzegel, een luchtballon, standbeelden en stripmuren.
Bij het verschijnen van album 125, in 2010, onderging Kiekeboe een grondige facelift. Op een groter formaat en met een gans nieuwe coverlay-out werd de reeksnaam omgedoopt tot de Kiekeboes.
In 2014 riepen de luisteraars van Radio 1 ‘Album 26’, uit tot beste Belgische strip aller tijden. Met meer dan 25 miljoen verkochte exemplaren is de Kiekeboes momenteel de best lopende stripreeks in Vlaanderen.
In 2025 verschijnt zijn thrillerdebuut Looklucht.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar paperback ontvangen van uitgeverij Manteau/Standaard uitgeverij BE in ruil voor mijn recensie en deelname aan Chicklit.nl leesclub o.l.v. Hilma Werff
Uitgeverij:
Manteau/Standaard uitgeverij BE
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Ik vind de cover mooi. Aards en tegelijkertijd mysterieus. Die knoflook bol vind ik zo mooi.
De flaptekst is informerend en nodigt tot lezen uit.
De auteursfoto en informatie is een waardevolle toevoeging.
Mooie teksten:
‘Op een filmset heeft zelfs de juffrouw die de koffie rondbrengt meer inspraak in het scenario dan de man die het geschreven heeft.’
Ben Elton
‘Heeft u iets tegen het hogere wezen? Nee, alleen tegen zijn grondpersoneel.’
Fons Jansen en
‘Voorspellen is moeilijk, vooral als het de toekomst betreft.’
Wim Kan
Het verhaal:
Hoe pleeg je de perfecte gifmoord? Onder het pseudoniem Webra schrijft de enigszins verzuurde Werner Brabants al jaren de succesvolle misdaadserie Thomas Tender. Voor een nevenproject, een boek gesitueerd in het Vaticaan, vraagt hij advies aan een toxicoloog.
Terzelfder tijd leeft de auteur in onmin met de regisseur die zijn boeken verfilmt. Als deze onverwacht overlijdt, lijkt het in eerste instantie op een hartaanval. Een post-mortem lookgeur doet bij de toxicoloog echter een belletje rinkelen. Die denkt meteen aan vergiftiging en wijst naar Webra. De moordmethode staat exact beschreven in de synopsis van diens Vaticaanverhaal.
Wie wil Webra een misdaad in de schoenen schuiven? Samen met een superfan, de stijlvolle, intelligente Caroline Brandenbergh, gaat hij op zoek naar de ware dader.
Mijn leesbeleving:
Voordat bij Chicklit.nl de leescluboproep kwam had ik nog nooit van dit boek of deze auteur gehoord.
Het boek trok me gelijk. De afwisselingen in tijd en plaats zijn vloeiend. Ik blijf geboeid lezen. Het boek wegleggen dat vind ik moeilijk. Als ik weer ga lezen moet ik er eventjes in komen maar dat zijn seconden en is niet erg.
Het is enerzijds spannend, mysterieus. En vanuit een unieke invalshoek: een misdaadschrijver die zijn eigen onschuld gaat bewijzen in een moordzaak met zijn grootste boeken fan. En de sprongen in de tijd.
De personages vind ik intrigerend, weerzinwekkend, grappig, lief, ongenaakbaar en sommige hebben een verborgen agenda. Mijn favoriete personage was Caroline. Ik vond haar een vindingrijke, zelfstandige, aimabele jongedame die haar mannetje stond.
Falicia Raminaz die als een femme fatale haar weg probeerde vrij te banen naar het hoogste ambt; de vrouwelijke paus. Ze lijkt wel wat op Caroline. Mooi dat getoond wordt dat vrouwen ook wat in de melk te brokkelen hebben.
De personages hebben een groei doorgemaakt:
Eerst zijn ze terughoudend, onderdanig en later pakken ze door met alle kracht die ze bezitten en zingen de van nature arrogante zelfvoldane types een toontje lager.
De schrijfstijl is filmisch alsof je een scenario aan het lezen bent en beeldend alles komt echt tot leven als je leest. Ik vind het thema leuk. Ik moest eerst wel even wennen aan alle personages maar dat ging vrij vlot.
Het boek met deze thematiek is origineel. Maar ik heb vaker boeken gelezen van auteurs die ook andere dingen ernaast doen zoals Merho striptekenaar of Guillaume van Stighelen van Rozeke ook scenario’s schrijft of Pierre LeMaitre die Het Serpent schreef. Zij weten hoe je een verhaal tot in de finesse filmisch en beeldend overbrengt. Ik vind dat verfrissend.
De opbouw vind ik goed. De afwisselingen met de verre toekomst met het conclaaf verlopen soepel. De spanningsboog zit in het onverwachte. Je blijft geboeid door lezen omdat je de clou wilt weten. Ook word je uitgedaagd om mee te denken en te puzzelen.
Verrassende plottwists zijn er keer op keer. Gelijk in het begin als de hoofdpersoon voor onderzoek en ondervraging door de politie wordt gehoord. Ook in de verre toekomst met het conclaaf en de hele geschiedschrijving er omheen is er nooit een saai moment.
De wisselingen naar het conclaaf in 2099. Dat wilde Webra in zijn toekomstige boek hebben en wordt in dit verhaal al helemaal uitgeschreven wat het verhaal een interessante twist oplevert. Wat ik opvallend vond is de volledige ommezwaai van Het Vaticaan: vrouwen toelaten in de hoogste kringen, samenwerking met de islam dat zou nu ondenkbaar zijn.
Kunnen we ervan leren of is het uitgesloten dat dit ooit gebeurt? En dan in beide verhaallijnen een verdacht overlijden onder soortgelijke omstandigheden. En het belichten van de kennis en kunde van vrouwen ten op zichte van mannen.
Wat ik leuk vond aan dit boek was de vaak zwarte humor. Dat een fan en de auteur zelf op onderzoek uitgaan. Minder leuk vond ik de zelfoverschattende fan van zichzelf houding van auteur Webra. Maar misschien schuilt daar ook wel de kracht. Je blijft doorlezen onder het mom wat doet en denkt Webra nu weer en waarom?
De afwisseling met de verre toekomst toegespitst op het Vaticaan en het conclaaf vond ik intrigerend, ook wel beklemmend omdat ik er in 2099 niet meer ben het confronteert met je eigen sterfelijkheid maar die enige dame vond ik wel lekker pittig en vindingrijk in zo’n mannenbolwerk.
Ik kende deze auteur niet maar ik ben wel benieuwd naar meer werk van hem.
Ik moest het een paar keer herlezen omdat ik niet begreep hoe er ineens zo’n ommezwaai in handelen plaats kon vinden.
De plot verraste mij zo had ik het totaal niet verwacht.
Mijn mening:
Ik geef 4 ❤️❤️❤️❤️
Het verhaal is beeldend en filmisch geschreven. De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt en komen tijdens het lezen tot leven.
Sommige sluit je gelijk in je hart en andere haat je. Het verhaal is boeiend en je blijft doorlezen omdat je van de hoed en de rand wilt weten.
De wisselingen met de toekomst zijn duidelijk en geven het verhaal een extra twist. Grappig hoe beide verhalen bij elkaar komen.
De plot zag ik niet aankomen en begreep ik eerst niet. Ik had het zo niet verwacht.
December 15, 2025
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Met ‘Looklucht’ waagt Merho, de geestesvader van de geliefde Kiekeboe-stripreeks, zich aan zijn thrillerdebuut en bewijst hij dat zijn unieke creativiteit ook in de misdaadliteratuur verrassende wegen inslaat. Deze thriller is een knap geconstrueerde pageturner die de lezer met een unieke mix van spanning, originaliteit en humor weet te boeien.
Het boek is opgebouwd uit twee schijnbaar losstaande, maar intelligent verweven verhaallijnen. Enerzijds volgen we de succesvolle, maar in ongenade gevallen, thrillerauteur Werner Brabants (pseudoniem Webra) in het heden in en rond Antwerpen. Webra wordt de hoofdverdachte in de moord op een filmregisseur die zijn werk verminkte met een beroerde verfilming. Het moordwapen? Een zeldzaam gif dat een penetrante knoflookgeur ('looklucht') achterlaat, exact het middel dat Webra van plan was te gebruiken in zijn nieuwe, nog ongeschreven manuscript.
Anderzijds neemt Merho ons mee naar de verre toekomst in "Het Conclaaf van 2099", waar we getuige zijn van een explosieve pausverkiezing in Vaticaanstad. De stervende paus ruikt naar knoflook en voor de eerste keer ooit is er een vrouwelijke kandidate in het scharlakenrood, die het opneemt tegen de traditionele en uiterst conservatieve krachten. Deze toekomstvisie is duidelijk fictie binnen de fictie en biedt een prikkelende kijk op intriges, machtsstrijd en progressie binnen de kerk.
Merho levert een verzorgd boek af met een vlotte, luchthartige toon die de hoge leessnelheid bevordert en ook de korte hoofdstukken en de constante wisseling tussen heden en toekomst houden de vaart erin.
De verhaallijn in het heden is de hoofdbrok en wordt verteld vanuit het perspectief van Webra, die wanhopig zijn onschuld probeert te bewijzen. Zijn eigen onderzoek, geholpen door zijn diehard fan Caroline Brandenbergh, is een reeks plotwendingen: van de onverwachte moord en zijn arrestatie, tot zijn samenwerking met Caroline en een tweede moord.
De auteur zet de lezer keer op keer op het verkeerde been. De karakters, waaronder de hoofdinspecteur Daoudi en de intrigerende transpersoon-advocate, zijn voldoende uitgewerkt en evolueren gedurende het verhaal. De roman bevat ook elementen van romantiek en lust in de gespannen relatie van Webra en zijn affaire met de biseksuele Caroline.
Wat ‘Looklucht’ uniek maakt, is de manier waarop de twee verhaallijnen aan het einde samenkomen. Hoewel de plots niet volledig in elkaar overvloeien, wordt een connectie gelegd via de "Kinderen van het Licht", een dissidente, machtsbeluste sekte die door de eeuwen heen bleef bestaan. De ontknoping van de moordzaak in het heden is een schokkende verrassing en bewijst de intelligentie van de plot.
De plot in het algemeen, de titel, de verwijzing naar de knoflooklucht en de link naar de toekomst – het draagt allemaal de onmiskenbare handtekening van Merho's originele geest.
‘Looklucht’ is een geslaagd thrillerdebuut dat een sterke plot combineert met een onverwacht einde. Het boek biedt een redelijk niveau van spanning, de nodige actie, humor en een vleugje romantiek. De titel en zijn associaties zullen de lezer zeker bijblijven. Een aanrader voor lezers die houden van een unieke thriller met een vleugje toekomstige intrige en een verrassend inzicht in de menselijke aard.
Met ‘Looklucht’ waagt Merho, de geestesvader van de geliefde Kiekeboe-stripreeks, zich aan zijn thrillerdebuut en bewijst hij dat zijn unieke creativiteit ook in de misdaadliteratuur verrassende wegen inslaat. Deze thriller is een knap geconstrueerde pageturner die de lezer met een unieke mix van spanning, originaliteit en humor weet te boeien.
Het boek is opgebouwd uit twee schijnbaar losstaande, maar intelligent verweven verhaallijnen. Enerzijds volgen we de succesvolle, maar in ongenade gevallen, thrillerauteur Werner Brabants (pseudoniem Webra) in het heden in en rond Antwerpen. Webra wordt de hoofdverdachte in de moord op een filmregisseur die zijn werk verminkte met een beroerde verfilming. Het moordwapen? Een zeldzaam gif dat een penetrante knoflookgeur ('looklucht') achterlaat, exact het middel dat Webra van plan was te gebruiken in zijn nieuwe, nog ongeschreven manuscript.
Anderzijds neemt Merho ons mee naar de verre toekomst in "Het Conclaaf van 2099", waar we getuige zijn van een explosieve pausverkiezing in Vaticaanstad. De stervende paus ruikt naar knoflook en voor de eerste keer ooit is er een vrouwelijke kandidate in het scharlakenrood, die het opneemt tegen de traditionele en uiterst conservatieve krachten. Deze toekomstvisie is duidelijk fictie binnen de fictie en biedt een prikkelende kijk op intriges, machtsstrijd en progressie binnen de kerk.
Merho levert een verzorgd boek af met een vlotte, luchthartige toon die de hoge leessnelheid bevordert en ook de korte hoofdstukken en de constante wisseling tussen heden en toekomst houden de vaart erin.
De verhaallijn in het heden is de hoofdbrok en wordt verteld vanuit het perspectief van Webra, die wanhopig zijn onschuld probeert te bewijzen. Zijn eigen onderzoek, geholpen door zijn diehard fan Caroline Brandenbergh, is een reeks plotwendingen: van de onverwachte moord en zijn arrestatie, tot zijn samenwerking met Caroline en een tweede moord.
De auteur zet de lezer keer op keer op het verkeerde been. De karakters, waaronder de hoofdinspecteur Daoudi en de intrigerende transpersoon-advocate, zijn voldoende uitgewerkt en evolueren gedurende het verhaal. De roman bevat ook elementen van romantiek en lust in de gespannen relatie van Webra en zijn affaire met de biseksuele Caroline.
Wat ‘Looklucht’ uniek maakt, is de manier waarop de twee verhaallijnen aan het einde samenkomen. Hoewel de plots niet volledig in elkaar overvloeien, wordt een connectie gelegd via de "Kinderen van het Licht", een dissidente, machtsbeluste sekte die door de eeuwen heen bleef bestaan. De ontknoping van de moordzaak in het heden is een schokkende verrassing en bewijst de intelligentie van de plot.
De plot in het algemeen, de titel, de verwijzing naar de knoflooklucht en de link naar de toekomst – het draagt allemaal de onmiskenbare handtekening van Merho's originele geest.
‘Looklucht’ is een geslaagd thrillerdebuut dat een sterke plot combineert met een onverwacht einde. Het boek biedt een redelijk niveau van spanning, de nodige actie, humor en een vleugje romantiek. De titel en zijn associaties zullen de lezer zeker bijblijven. Een aanrader voor lezers die houden van een unieke thriller met een vleugje toekomstige intrige en een verrassend inzicht in de menselijke aard.
December 18, 2025
Merho is reeds gekend als auteur van de stripreeks Kiekeboe.
Hij droomde ervan om later ooit een thriller te schrijven, dus hierbij maakt hij zijn debuut als thrillerauteur waar. “Looklucht” is geboren. Iets volledig anders.
Looklucht brengt ons het verhaal over de schrijver Werner Brabants, gekend onder zijn pseudoniem “Webra”.
Webra schrijft al jaren de ontzettend populaire reeks “De Thomas Tender” thrillers.
Op het ogenblik dat we met Werner kennismaken, is er reeds beslist dat zijn werk verfilmd zal worden. Uiteraard was Webra enthousiast met dit nieuws, maar de werkzaamheden betreffende de verfilming lopen niet echt van een leien dakje. Dit alles dankzij de slechte verstandhouding met de regisseur. Webra steekt zijn mening niet onder stoelen of banken, ook al vraagt zijn uitgever om zich rustig te houden.
Tijdens een persconferentie lijkt deze regisseur plots een hartaanval te krijgen en sterft ter plaatse. Opvallend is dat er een indringende lookgeur waargenomen wordt door de omstaanders. De ambulance en de politie komen ter plekke en het lichaam wordt meegenomen voor onderzoek. Resultaat: een verdacht overlijden.
Na de autopsie blijkt dat de regisseur vermoord werd. Wie is de hoofdverdachte? Webra uiteraard.
De schrijver is, naast zijn succesvolle reeks, ook bezig met onderzoek te doen om een totaal nieuw boek te schrijven. Hiervoor was Webra informatie gaan inwinnen bij een toxicoloog met als vraag: “Hoe pleeg je de perfecte gifmoord?”
Als tweede verhaallijn kan je het verhaal lezen met als titel “Het Conclaaf van 2099” - Fragment 1 - Je volgt alle verschillende fragmenten die zich situeren in de toekomst.
Deze worden afgewisseld met het verdere onderzoek met de zoektocht naar de moordenaar van de regisseur in het heden.
Webra gaat samen met een grote fan van hem, Caroline, op zoek naar de echte moordenaar. Ga je mee op speurtocht?
Merho zijn schrijfstijl is vlot, beeldend en gedetailleerd. Hij maakt gebruik van korte hoofdstukken waardoor het leestempo lekker hoog blijft. Door de ervaring die Merho heeft opgedaan als schrijver kan hij met woorden goochelen. Door hier en daar een grapje en humor te verwerken in zijn teksten, tovert hij vlug een glimlach op je gezicht.
De personages zijn mooi uitgewerkt. Vooral de wisselwerking tussen de politiemensen en op het uitgeverskantoor enerzijds en de personen in het futuristisch verhaal anderzijds vond ik soms verrassend, maar heel goed gevonden. Actuele onderwerpen worden mooi verwerkt.
Merho heeft de gave om zijn kritische blik op onze wereld te beschrijven en deze op zijn eigen succesvolle manier weer te geven.
Wat ook leuk is in dit boek zijn de herkenbare plaatsen in Antwerpen die in het verhaal genoemd worden. Dit brengt het boek iets dichter naar je toe.
Door twee totaal verschillende verhaallijnen te combineren blijven de lezers geboeid verder lezen. Op welke manier komen deze onwaarschijnlijke andere werelden elkaar tegen?
Dit thrillerdebuut heeft een verrassende ontknoping en ik vond het zeker leuk om het te lezen.
Voor mij zeker 4**** waard
Hij droomde ervan om later ooit een thriller te schrijven, dus hierbij maakt hij zijn debuut als thrillerauteur waar. “Looklucht” is geboren. Iets volledig anders.
Looklucht brengt ons het verhaal over de schrijver Werner Brabants, gekend onder zijn pseudoniem “Webra”.
Webra schrijft al jaren de ontzettend populaire reeks “De Thomas Tender” thrillers.
Op het ogenblik dat we met Werner kennismaken, is er reeds beslist dat zijn werk verfilmd zal worden. Uiteraard was Webra enthousiast met dit nieuws, maar de werkzaamheden betreffende de verfilming lopen niet echt van een leien dakje. Dit alles dankzij de slechte verstandhouding met de regisseur. Webra steekt zijn mening niet onder stoelen of banken, ook al vraagt zijn uitgever om zich rustig te houden.
Tijdens een persconferentie lijkt deze regisseur plots een hartaanval te krijgen en sterft ter plaatse. Opvallend is dat er een indringende lookgeur waargenomen wordt door de omstaanders. De ambulance en de politie komen ter plekke en het lichaam wordt meegenomen voor onderzoek. Resultaat: een verdacht overlijden.
Na de autopsie blijkt dat de regisseur vermoord werd. Wie is de hoofdverdachte? Webra uiteraard.
De schrijver is, naast zijn succesvolle reeks, ook bezig met onderzoek te doen om een totaal nieuw boek te schrijven. Hiervoor was Webra informatie gaan inwinnen bij een toxicoloog met als vraag: “Hoe pleeg je de perfecte gifmoord?”
Als tweede verhaallijn kan je het verhaal lezen met als titel “Het Conclaaf van 2099” - Fragment 1 - Je volgt alle verschillende fragmenten die zich situeren in de toekomst.
Deze worden afgewisseld met het verdere onderzoek met de zoektocht naar de moordenaar van de regisseur in het heden.
Webra gaat samen met een grote fan van hem, Caroline, op zoek naar de echte moordenaar. Ga je mee op speurtocht?
Merho zijn schrijfstijl is vlot, beeldend en gedetailleerd. Hij maakt gebruik van korte hoofdstukken waardoor het leestempo lekker hoog blijft. Door de ervaring die Merho heeft opgedaan als schrijver kan hij met woorden goochelen. Door hier en daar een grapje en humor te verwerken in zijn teksten, tovert hij vlug een glimlach op je gezicht.
De personages zijn mooi uitgewerkt. Vooral de wisselwerking tussen de politiemensen en op het uitgeverskantoor enerzijds en de personen in het futuristisch verhaal anderzijds vond ik soms verrassend, maar heel goed gevonden. Actuele onderwerpen worden mooi verwerkt.
Merho heeft de gave om zijn kritische blik op onze wereld te beschrijven en deze op zijn eigen succesvolle manier weer te geven.
Wat ook leuk is in dit boek zijn de herkenbare plaatsen in Antwerpen die in het verhaal genoemd worden. Dit brengt het boek iets dichter naar je toe.
Door twee totaal verschillende verhaallijnen te combineren blijven de lezers geboeid verder lezen. Op welke manier komen deze onwaarschijnlijke andere werelden elkaar tegen?
Dit thrillerdebuut heeft een verrassende ontknoping en ik vond het zeker leuk om het te lezen.
Voor mij zeker 4**** waard
January 7, 2026
Een thriller met een geurtje.
Looklucht is het thrillerdebuut van Merho, een naam die voor velen onlosmakelijk verbonden is met De Kiekeboes. Achter deze schuilnaam schuilt dus een vertrouwde stem, maar wel eentje die hier een andere toon aanslaat. Minder luchtig. Donkerder. En duidelijk gedreven door een oude droom: ooit een echte thriller schrijven.
Het verhaal volgt Webra, een succesvol auteur die leeft op het hoogtepunt van zijn carrière: zijn boek wordt verfilmd. Maar wat een bekroning moest zijn, verandert al snel in een bron van frustratie wanneer de regisseur zijn eigen visie doordrukt. De spanning tussen schrijver en filmmaker loopt hoog op tot de regisseur plots sterft. En alle sporen richting Webra leiden.
Wat volgt is een kat-en-muisspel waarin Webra, net als in zijn eigen romans, op zoek moet naar de waarheid. En vooral: naar de echte dader.
Met dit uitgangspunt leest Looklucht als een echte pageturner. De vaart zit er vanaf de eerste pagina goed in en Merho weet de lezer alert te houden. Tussendoor krijgen we nog een tweede verhaallijn voorgeschoteld: het conclaaf van 2099. Een opvallend intermezzo dat verrassend goed werkt. Niet storend, maar net verrijkend, alsof het verhaal even ademhaalt en daarna scherper terugkomt.
Toch schuurt het soms. Vooral de herhaaldelijke anti-woke uitspraken liggen er af en toe wat te dik bovenop. Een losse sneer kan werken, maar hier nemen ze soms te veel ruimte in zonder echt iets toe te voegen aan het verhaal. Ook Webra’s relaties met andere personages voelen op momenten wat stroef of onevenwichtig aan.
Maar: zet je die kanttekeningen opzij, dan blijft er een vlot leesbare thriller over. Geen diepgravende psychologische roman met lagen die je eindeloos kunt afpellen, wel een spannend boek dat doet wat het belooft. Ideaal voor wie zin heeft in een snelle, meeslepende leeservaring, eentje die je zonder schuldgevoel in één ruk uitleest.
Looklucht is het thrillerdebuut van Merho, een naam die voor velen onlosmakelijk verbonden is met De Kiekeboes. Achter deze schuilnaam schuilt dus een vertrouwde stem, maar wel eentje die hier een andere toon aanslaat. Minder luchtig. Donkerder. En duidelijk gedreven door een oude droom: ooit een echte thriller schrijven.
Het verhaal volgt Webra, een succesvol auteur die leeft op het hoogtepunt van zijn carrière: zijn boek wordt verfilmd. Maar wat een bekroning moest zijn, verandert al snel in een bron van frustratie wanneer de regisseur zijn eigen visie doordrukt. De spanning tussen schrijver en filmmaker loopt hoog op tot de regisseur plots sterft. En alle sporen richting Webra leiden.
Wat volgt is een kat-en-muisspel waarin Webra, net als in zijn eigen romans, op zoek moet naar de waarheid. En vooral: naar de echte dader.
Met dit uitgangspunt leest Looklucht als een echte pageturner. De vaart zit er vanaf de eerste pagina goed in en Merho weet de lezer alert te houden. Tussendoor krijgen we nog een tweede verhaallijn voorgeschoteld: het conclaaf van 2099. Een opvallend intermezzo dat verrassend goed werkt. Niet storend, maar net verrijkend, alsof het verhaal even ademhaalt en daarna scherper terugkomt.
Toch schuurt het soms. Vooral de herhaaldelijke anti-woke uitspraken liggen er af en toe wat te dik bovenop. Een losse sneer kan werken, maar hier nemen ze soms te veel ruimte in zonder echt iets toe te voegen aan het verhaal. Ook Webra’s relaties met andere personages voelen op momenten wat stroef of onevenwichtig aan.
Maar: zet je die kanttekeningen opzij, dan blijft er een vlot leesbare thriller over. Geen diepgravende psychologische roman met lagen die je eindeloos kunt afpellen, wel een spannend boek dat doet wat het belooft. Ideaal voor wie zin heeft in een snelle, meeslepende leeservaring, eentje die je zonder schuldgevoel in één ruk uitleest.
December 31, 2025
Looklucht – Merho
Merho is bij het grote publiek vooral bekend als de geestelijke vader van De Kiekeboes, maar wie zijn interviews of achtergrond kent, weet dat hij een grote liefde koestert voor misdaadromans. Die passie vormde duidelijk de drijfveer om zelf een thriller te schrijven. Met Looklucht zet Merho een opvallend en geslaagd debuut neer binnen het thrillergenre.
Het verhaal bestaat uit twee afzonderlijke verhaallijnen die zich afspelen in verschillende tijdsperiodes. Aanvankelijk lijken deze verhalen los van elkaar te staan, maar gaandeweg duiken er subtiele overeenkomsten en verbanden op. Toch blijven het twee duidelijk onderscheiden verhalen, elk met een eigen sfeer, tempo en focus. Die opzet zorgt ervoor dat je als lezer alert blijft en voortdurend probeert verbanden te leggen.
Merho’s schrijfstijl is vlot, helder en toegankelijk. De hoofdstukken lezen makkelijk weg en de spanningsopbouw is goed gedoseerd. Er wordt niet overhaast naar een climax gewerkt; in plaats daarvan laat de auteur het verhaal rustig groeien, waardoor de dreiging steeds tastbaarder wordt. De afwisseling tussen de twee tijdsperiodes werkt daarbij bijzonder effectief en zorgt ervoor dat je telkens nieuwsgierig blijft naar hoe beide verhaallijnen zich verder ontwikkelen.
Wat Looklucht extra interessant maakt, is hoe Merho speelt met thema’s als geheimen, menselijke zwaktes en de impact van het verleden op het heden. Zonder te vervallen in clichés weet hij een verhaal neer te zetten dat zowel spannend als gelaagd is.
Looklucht is een overtuigend thrillerdebuut dat laat zien dat Merho meer kan dan alleen stripverhalen. Een aanrader voor liefhebbers van misdaad- en spanningsromans, en zeker ook voor lezers die benieuwd zijn naar een andere kant van deze bekende auteur.
⭐️⭐️⭐️⭐️
Merho is bij het grote publiek vooral bekend als de geestelijke vader van De Kiekeboes, maar wie zijn interviews of achtergrond kent, weet dat hij een grote liefde koestert voor misdaadromans. Die passie vormde duidelijk de drijfveer om zelf een thriller te schrijven. Met Looklucht zet Merho een opvallend en geslaagd debuut neer binnen het thrillergenre.
Het verhaal bestaat uit twee afzonderlijke verhaallijnen die zich afspelen in verschillende tijdsperiodes. Aanvankelijk lijken deze verhalen los van elkaar te staan, maar gaandeweg duiken er subtiele overeenkomsten en verbanden op. Toch blijven het twee duidelijk onderscheiden verhalen, elk met een eigen sfeer, tempo en focus. Die opzet zorgt ervoor dat je als lezer alert blijft en voortdurend probeert verbanden te leggen.
Merho’s schrijfstijl is vlot, helder en toegankelijk. De hoofdstukken lezen makkelijk weg en de spanningsopbouw is goed gedoseerd. Er wordt niet overhaast naar een climax gewerkt; in plaats daarvan laat de auteur het verhaal rustig groeien, waardoor de dreiging steeds tastbaarder wordt. De afwisseling tussen de twee tijdsperiodes werkt daarbij bijzonder effectief en zorgt ervoor dat je telkens nieuwsgierig blijft naar hoe beide verhaallijnen zich verder ontwikkelen.
Wat Looklucht extra interessant maakt, is hoe Merho speelt met thema’s als geheimen, menselijke zwaktes en de impact van het verleden op het heden. Zonder te vervallen in clichés weet hij een verhaal neer te zetten dat zowel spannend als gelaagd is.
Looklucht is een overtuigend thrillerdebuut dat laat zien dat Merho meer kan dan alleen stripverhalen. Een aanrader voor liefhebbers van misdaad- en spanningsromans, en zeker ook voor lezers die benieuwd zijn naar een andere kant van deze bekende auteur.
⭐️⭐️⭐️⭐️
October 22, 2025
Een thriller aan de hand van Merho. Daar was ik natuurlijk enorm benieuwd naar.
Het verhaal gaat over de thrillerauteur Webra. Een zeer succesvolle schrijver waarvan zijn boeken op het punt staan om verfilmd te worden. Alleen is Webra helemaal niet blij met de keuze van de regisseur.
Intussen schrijft Webra ook nog een andere thriller die zich in de toekomst in het Vaticaan afspeelt. Daarvoor heeft hij zich bij een gelovige toxicoloog geïnformeerd naar een vergif dat de illusie geeft dat het slachtoffer doodgaat aan een natuurlijke oorzaak. Wanneer de regisseur plots komt te overlijden en ontdekt wordt dat hij vergiftigd is, wordt Webra een hoofdverdachte.
Door stukken van het manuscript van de vaticaanthriller op te nemen in het eigenlijke verhaal, lees je ook mee met een ander verhaal. Op die manier heb je een origineel tweede perspectief. Maar wat hebben ze met elkaar gemeen?
De schrijfstijl van Merho leest redelijk vlot en bevat hier en daar humor (misschien een beetje teveel anti-woke grapjes). De thriller zelf is niet zo heel spannend. Maar wekt wel volde de interesse om verder te lezen. Enkel op het einde wordt de spanning wat groter maar de plottwist/ontknoping is wel heel verrassend!
Niet mijn nieuwe favoriete thriller maar wel een heel leuk tussendoortje!
Het verhaal gaat over de thrillerauteur Webra. Een zeer succesvolle schrijver waarvan zijn boeken op het punt staan om verfilmd te worden. Alleen is Webra helemaal niet blij met de keuze van de regisseur.
Intussen schrijft Webra ook nog een andere thriller die zich in de toekomst in het Vaticaan afspeelt. Daarvoor heeft hij zich bij een gelovige toxicoloog geïnformeerd naar een vergif dat de illusie geeft dat het slachtoffer doodgaat aan een natuurlijke oorzaak. Wanneer de regisseur plots komt te overlijden en ontdekt wordt dat hij vergiftigd is, wordt Webra een hoofdverdachte.
Door stukken van het manuscript van de vaticaanthriller op te nemen in het eigenlijke verhaal, lees je ook mee met een ander verhaal. Op die manier heb je een origineel tweede perspectief. Maar wat hebben ze met elkaar gemeen?
De schrijfstijl van Merho leest redelijk vlot en bevat hier en daar humor (misschien een beetje teveel anti-woke grapjes). De thriller zelf is niet zo heel spannend. Maar wekt wel volde de interesse om verder te lezen. Enkel op het einde wordt de spanning wat groter maar de plottwist/ontknoping is wel heel verrassend!
Niet mijn nieuwe favoriete thriller maar wel een heel leuk tussendoortje!
November 13, 2025
een heel aangename verrassing
January 27, 2026
Waar gaat het over;
Een wat oudere en chagrijnige schrijver Werner, schrijft al jaren, onder pseudoniem, misdaadboeken over Thomas Tender. Op een dag besluit hij over de perfecte moord te schrijven en wil hij het laten afspelen in het Vaticaan, daar is niet iedereen blij mee. Hij krijgt een aanbod om een film over Thomas te maken. Maar dan overlijdt de regisseur plotseling en lijkt er een connectie te zijn met zijn idee over de perfecte moord, die herkenbaar is de knoflooklucht. De verdenking valt op Werner en wordt hij gearresteerd. Hij komt vrij, maar de politie blijft hem in de gaten houden en mag zich uiteraard niet met de zaak bemoeien. Gelukkig is een vrouw een grote fan van hem, zij wil graag dingen voor Werner uitzoeken. Van het één komt het ander… Tegelijkertijd loopt er nog een tweede verhaallijn door het boek. Dat speelt zich af in 2099 in Rome. De Paus overlijdt en er moet een nieuwe Paus komen. De kardinalen gaan in afzondering net zo lang tot ze een Paus verkozen hebben. Er zijn een hoop dingen veranderd in vergelijking met onze tijd maar sommige systemen of gedachten veranderen nooit.
Wat vond ik ervan:
In het begin moest ik even wennen aan hoe het boek loopt. Die twee verhalen die door elkaar lopen en totaal niets met elkaar te maken lijken te hebben. Ook de beschrijving van het leven van Werner kon mij in het begin niet zo pakken. Toch veranderende dat langzamerhand. Opeens pakte het boek mij en begon ik iets te vermoeden over wat het ene verhaal met het andere te maken zou hebben. Toch was de afloop totaal anders dan ik had zien aankomen. De uiteindelijke ontknoping al helemaal. Heb echt twee keer het einde gelezen om te kijken of ik het wel goed gelezen had
Een wat oudere en chagrijnige schrijver Werner, schrijft al jaren, onder pseudoniem, misdaadboeken over Thomas Tender. Op een dag besluit hij over de perfecte moord te schrijven en wil hij het laten afspelen in het Vaticaan, daar is niet iedereen blij mee. Hij krijgt een aanbod om een film over Thomas te maken. Maar dan overlijdt de regisseur plotseling en lijkt er een connectie te zijn met zijn idee over de perfecte moord, die herkenbaar is de knoflooklucht. De verdenking valt op Werner en wordt hij gearresteerd. Hij komt vrij, maar de politie blijft hem in de gaten houden en mag zich uiteraard niet met de zaak bemoeien. Gelukkig is een vrouw een grote fan van hem, zij wil graag dingen voor Werner uitzoeken. Van het één komt het ander… Tegelijkertijd loopt er nog een tweede verhaallijn door het boek. Dat speelt zich af in 2099 in Rome. De Paus overlijdt en er moet een nieuwe Paus komen. De kardinalen gaan in afzondering net zo lang tot ze een Paus verkozen hebben. Er zijn een hoop dingen veranderd in vergelijking met onze tijd maar sommige systemen of gedachten veranderen nooit.
Wat vond ik ervan:
In het begin moest ik even wennen aan hoe het boek loopt. Die twee verhalen die door elkaar lopen en totaal niets met elkaar te maken lijken te hebben. Ook de beschrijving van het leven van Werner kon mij in het begin niet zo pakken. Toch veranderende dat langzamerhand. Opeens pakte het boek mij en begon ik iets te vermoeden over wat het ene verhaal met het andere te maken zou hebben. Toch was de afloop totaal anders dan ik had zien aankomen. De uiteindelijke ontknoping al helemaal. Heb echt twee keer het einde gelezen om te kijken of ik het wel goed gelezen had
Displaying 1 - 12 of 12 reviews