Það er aðfangadagur og hjónin á Kölduhömrum búa sig undir jólahaldið. Handan áramóta eiga þau von á sínu fyrsta barni og spennan í kviðnum smitar andrúmsloftið. Snjórinn hleðst upp og vegurinn út úr firðinum hefur ekki enn verið ruddur. Þegar kýrin á bænum tekur sótt hrökkva dyr upp á gátt sem ekki verður lokað.
Frumbyrjur er margbrotin og nístandi saga um hversdagsleg kraftaverk og ástir sem rata ekki svo auðveldlega í orð.
Vá.. bara vá - bókin lýsti svo fallegri og mildri birtu við lestur. Næ ekki að setja lestrarupplifunina betur í orð (kannski viðeigandi?) en vona að fleiri tengi.
Þetta er áhugaverð og vel skrifuð skáldsaga sem gerist á aðfangadag í íslenskri sveit, á Vestfjörðum. Hún fjallar um hjón og kú, og bæði eiginkonan og kýrin eru komnar að fæðingu. Frásögnin snýst að miklu leyti um þetta ástand, en einnig um samband hjónanna, sameiginlega fortíð þeirra og atburði sem halda áfram að móta nútíð þeirra.
Skáldsagan er ljóðræn og afar vel skrifuð, og mér fannst meginhugmyndin sérstaklega snjöll. Titillinn er snjall þar sem hann vísar til bæði konu og kúar, og samhliða lýsingar á hinu dýrslega og mannlega eru unnar af mýkt og nærfærni. Sambandi eiginkonunnar og kýrinnar er fallega lýst, um leið og samband hjónanna er dregið upp á áhrifaríkan hátt, ekki síst vanhæfni þeirra til að tjá hvort öðru tilfinningar sínar. Eiginmaðurinn vill koma sínum hugsunum og kenndum til skila, og skrifar því ljóðu sem hann nær því miður ekki að koma á framfæri. Þetta undirstrikar samskiptaleysið milli þeirra.
Mér fannst skáldsagan þó á köflum nokkuð endurtekningasöm, þar sem ákveðin orð og hugmyndir koma upp aftur og aftur. Þótt það styrki ljóðrænan blæ verksins fannst mér það ekki alltaf nauðsynlegt. Í heild sinni naut ég þó lestursins.
Las þessa bók á Austfjörðum yfir jól. Sem er viðeigandi þar sem bókin gerist í afskekktum firði á jólunum. Íslensk, jólaleg, Aðventuleg bók. DH skrifar í fallegum, margræðum setningum. Hefði gefið henni 4,5 ef það væri í boði. Er samt smá vonsvikin út í Gumma söguhetju og var að reyna að sjúkdómsgreina hann alla bókina (MS?).
Er þetta eitthvað eða ekkert? Fallegur texti um viðburðaríkan sólarhring í sveit. Hver elskar ekki að lesa um einangrað líf í sveit? Aðfangadagur! Kýr að bera, kona að fæða. Hélt nánast í mér andanum á meðan ég las, spennt með athyglina skrúfaða í botn. Þarf að lesa þessa aftur.
Ég er svo döpur því bókin er búin. Mig langaði ekki að hún kláraðist svo ég hætti að lesa þegar nokkrar blaðsíður voru eftir og tók svo aftur til við lesturinn í friði og ró. Ég athugaði hvenær bíómyndin kom út sem þeir fóru á. Ég sá þetta allt fyrir mér. Svo mikil ró, svo ljóðrænt, eins og silki og hlýtt teppi. Ég ætla að lesa hana aftur og smjatta á setningunum. Þær eru svo fallegar. Takk fyrir þessa bók.
Ljós og myrkur, örfá orð úr þögn. ,,Þú veist það drengur minn að fólk er líka brothætt, aldrei gleyma því, til þess eru ljóðin, að minna okkur á brotin innra með okkur." Það er viðeigandi að vera orðlaus eftir þennan lestur. Þessa mun ég lesa aftur og aftur.
Mín fyrstu kynni af höfundi. Ljóðrænan er skýr. Mikil endurtekning stakra orða þótti mér einhæf frekar en magnað stílbragð. Þarf að lesa fleiri verk höfundar.