ร้อยรักมเหสี

by 湛露, จั้นลู่, อริสรา ภิรมย์ (Translator)

องค์หญิงสิ้นแคว้นเช่นนางมิมีทางเดินเหลือให้เลือกมากนัก

นางยอมละทิ้งศักดิ์ศรีที่มี สวามิภักดิ์แก่แคว้นเทียนฝู่ แคว้นอริซึ่งเป็นผู้ทำลายถิ่นเกิดของนางจนย่อยยับ

หวังเพียงจะปกป้องราษฎรเรือนร้อยหมื่นในแคว้นเป่ยเยี่ยนของนางให้ยังคงอยู่ได้อย่างสงบสุข
คิดไม่ถึงว่าจักรพรรดิแห่งเทียนฝู่จะตีค่านางสูงส่ง
มอบตำแหน่งอัครมเหสี อันเป็นตำแหน่งสำคัญที่สุดในฝ่ายในให้นางครอบครอง
หรือบางทีนี่อาจเป็นกลศึกในการเก็บศัตรูไว้ไม่ให้ห่างกายก็เป็นได้
นางหวังเพียงจะอยู่ในวังอย่างสงบ ด้วยการผูกสัมพันธ์กับเหล่าสนมนางใน
ทว่าเหตุการณ์ร้ายกลับเกิดขึ้น ส่งผลให้ ‘เสิ่นมู่หลิง’ เทพสงครามแห่งเทียนฝู่ต้องกลับเข้าวังกะทันหัน

อยู่ไกลตาอาจยังพอทนได้ แต่หากต้องพบเจอเขาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันเช่นนี้
นางจะระงับเพลิงแค้นในใจลงได้อย่างไร
ในเมื่อแคว้นเป่ยเยี่ยน แผ่นดินเกิดของนาง จักรพรรดิแห่งเป่ยเยี่ยน พี่ชายของนาง
แล้วยังชาวเป่ยเยี่ยนอีกไม่รู้เท่าไร
ล้วนดับสิ้นไม่มีวันกลับคืนมาได้อีกเพราะฝีมือของเขา!

Genres: China

240 pages, Paperback

First published June 1, 2012

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

เฉินเยี่ยนปิงนางเอกของเรื่อง ไม่สวยเหมือนเรื่องอื่นๆ หน้าตามีปานสีเขียวจันทร์เสี้ยว
บนใบหน้า แต่ที่ดูรูปหน้าปกก็ยังสวยอยู่ดี ฮา แต่จีนสมัยก่อนแค่มีรอยขีดข่วนบน
ใบหน้าในนิยายนี่ก็ถือว่าอัปลักษณ์แล้วค่ะ นับประสาอะไรกับปาน

เข้าเรื่องดีกว่า เรื่องนี้เหนือความคาดหมายมากค่ะ ตอนแรกคิดว่าจะมากกว่ารักเบาๆ
ทั่วไป แต่กลับเข้มข้นถูกใจ จนแอบคิดว่ามันสั้นไปหรือเปล่า เรื่องราว
เริ่มต้นจากนางเอกเสียเมืองให้กับฝ่ายศัตรู จึงเอาตัวเองมาบรรณาการเพื่อแลก
เปลี่ยนกับบ้านเมืองและประชาชนของนางให้มีความสุข ทว่าเหนือความคาดหมาย
อยู่ดีๆก็ได้ตำแหน่งอัครมเหสีมาอยู่ในมือ แต่อำนาจนั้นนางจะมีจริงๆหรือเพียง
ตำแหน่งเปล่าที่ได้มา นางเอกฉลาดและเก่งพอสมควรค่ะ รู้จักหลบหลีก
ระวังภัย

เมื่อมาอยู่ในวังนางต้องเจอกับศัตรูตัวฉกาจที่ทำให้บ้านเมืองของนางต้อง
พ่ายแพ้สงครามนั้นก็คือ ท่านอ๋องผู้เป็นแม่ทัพ เสิ่นมู่หลิง พระเอกของเรื่อง
แปลกใจกันละสิคะ นางเอกเป็นอัครมเหสีจะมาเป็นคนรักกับพระเอกได้
ยังไงทั้งยังความแค้นอีก ในเล่มมีคำตอบค่ะ คำตอบที่จะอดใจอ่อน
ไปพร้อมนางเอกไม่ได้

เรื่องนี้ไม่ได้ดราม่าหนักขนาดน้ำตาร่วง แต่ก็มีส่วนของความคับแค้นใจ
เมื่อเหตุผลและความจริงบางอย่างปรากฏอย่าง พระเอกดูใจร้าย และพูดจา
จิกกัดนางเอกตลอดเวลา แล้วซ้ำยังดูเหมือนจะชิงบัลลังก์จากพี่ชายตัว
เอง เพราะเสนาบดีใครๆต่างก็หวาดกลัว ทั้งที่ความจริงแล้ว พระเอกของ
เราหลงรักนางเอกมาตั้งแต่ก่อน ไม่ใช่ด้วยหน้าตาแต่เป็นสมองของนางเอก
เพราะมีเหตุให้พระเอกได้เห็นความสามารถ จึงได้ชื่นชมและสนใจนางเอก
มาตั้งแต่ครั้งนั้น

ส่วนตัวเนื้อเรื่องว่าพระเอกรักกันยังไงอยากให้ไปอ่านเล่ม ในส่วนของ
จุดเฉลยปมสำคัญ แล้วทำให้นางเอกต้องยอมรับ และเริ่มเข้าใจในตัว
พระเอก แม้ตรงจุดนี้คนเขียนยังขะยี้ปมไม่มากพอ เปลี่ยนอารมณ์เร็ว
ไปนิด แต่ก็ตามนิสัยนางเอกที่ไม่ได้คิดถึงตนเอง หรือความแค้นเป็นหลัก
สิ่งที่เธอคิดมาเหนือสิ่งอื่นใด คือ ความสงบสุขของประชาชน เล่มนี้
จึงเป็นอีกหนึ่งเล่มที่ชอบพอสมควรเลยค่ะ

[ดอนญ่า เดอ เมียหมิง · Rating 4 out of 5]

แล้วเรื่องนี้โอเคแค่ไหน เรียกว่าสนุกดีนะคะ พล็อตน่าจะเศร้าแต่ไม่เศร้าค่ะ ไม่ต้องกลัวจบไม่ดี ใครที่ชอบเรื่องที่พระเอกรักนางเอกค่อนข้างมาก รักนางเอกก่อนด้วยซ้ำ และทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้แต่งงานกับนางเอก เรื่องนี้ใช่เลยนะคะ ถ้าไม่เกิดอะไรผิดพลาดตั้งแต่แรกสถานะของทั้งสองคนอาจจะไม่ใช่พี่สะใภ้กับน้องสามี แต่คงเป็นสามีภรรยากันไปแล้ว แต่มันก็มีสีสันไปอีกแบบที่ทำให้เรื่องมันมีปมมากขึ้น ลุ้นมากขึ้นในอีกระดับค่ะ เรียกว่าอ่านแล้วค่อนข้างชอบเล่มนี้ไม่น้อยเลยนะคะ

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ร้อยรักมเหสี (鬼面皇后)
ผู้แต่ง – จั้นลู่ (湛露 Zhan Lu) เขียน อริสรา ภิรมย์ แปล

นางเอกพระเอก
เฉินเยี่ยนปิง (เยี่ยน แปลว่านกนางแอ่น ปิง แปลว่าน้ำแข็ง ความหนาวเย็น จากหน้า 27)
เสิ่นมู่หลิง หรืออู่อ๋อง อายุ 28 ปี


รีวิวหลังอ่าน

อ่านแล้วชอบเรื่องนี้มากเลย ให้ดาวร้อยดวงเลยจ้า สนุกและเพลินมากๆ ชอบทั้งพระนางเลย น่ารักอ่ะ ปกงามมากด้วยอ่ะ ชอบๆๆ

ตอนแรกก็สงสัยนะว่า ทำไมชื่อภาษาจีนเรื่องนี้ถึงได้ชื่อว่า 鬼面皇后 ฮองเฮาหน้าผี ทั้งๆ ที่ปกก็ออกจะงาม ในเรื่องก็จะมีบอกว่าเฉินเยี่ยนปิงอ่ะ มีรอยปานเสี้ยวพระจันทร์ที่ใต้ตา ซึ่งการมีรอยบนใบหน้า ถือว่าหน้าอัปลักษณ์ เราเลยต้องรีบย้อนกลับมาดูหน้าปกเลย หน้าปกนี้รอยปานไม่ค่อยชัดนะ ฮ่าๆ ถ้าไม่ได้อ่าน ก็คงจะไม่ได้สังเกตเห็นอ่ะ แต่ปกนี้นางเอกงามมากจริงๆ ชอบๆๆ

ถ้าใครชอบหวานๆ ก็อาจจะไม่ชอบเรื่องนี้ได้ เพราะบทหวานๆ ระหว่างพระเอกมีน้อยนิดมาก แถมไม่มีฉาก 18+ นะจ๊ะ อ่านๆ ไป แอบคิดถึงนิยายของอวี๋ฉิงเลยอ่ะ มันละเมียดละไม ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปในความรัก อร๊ายยย อ่านแล้วฟินอ่ะ

ลองค้นดูก็พบว่าเขียนเรื่อง “จอมคนขายภรรยา” เรื่องนั้นเราก็ชอบนะ แต่เราชอบเรื่อง “ร้อยรักมเหสี” นี้มากกว่าอ่ะ สนุกๆๆ

เรื่องราวจะเน้นการชิงไหวพริบกันระหว่างพระนาง เหตุบ้านการเมืองของเมืองพระเอกกับเมืองนางเอก อ่านแล้วก็ได้แต่คิดตามและลุ้นตามว่าจะจบยังไงหว่า เรื่องมันดูเหมือนจะดราม่า แต่ก็ไม่ได้ดราม่าอะไรมากนัก ออกแนวชิงไหวพริบกันมากกว่าแหละ

ใครยังไม่ได้อ่าน ก็ขอแนะนำให้อ่านนะคะ สนุกมากค่ะ อยากให้มีเล่มต่อจังเลย เอ๊ะ หรือมี แต่ยังไม่ได้เอามาแปลหว่า

[สปอยล์]

อ่านแล้วจิกหมอนมาก ที่เฉลยว่าเสิ่นมู่หลิงแอบหลงรักเฉินเยี่ยนปิงมาตั้งแต่แรกพบ แล้วพอรู้ว่าเป็นคนวางกลศึกทำให้เขาหลงกลขึ้นมา ก็ทึ่งในความสามารถในการศึกของเยี่ยนปิง และแอบเสียดายความรู้ความสามารถของเยี่ยนปิง ที่ไม่มีใครนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์จริงๆ

เสิ่นมู่หลิงชอบกระแนะกระแหนเยี่ยนปิงตลอดอ่ะ ว่าหน้าอัปลักษณ์แบบนี้ใครจะไปชอบได้ แล้วสุดท้ายใครหลงรักจนโงหัวไม่ขึ้นจ๊ะ ทั้งกล้าปลดเยี่ยนปิงออกจากตำแหน่งมเหสีด้วย เอามาเป็นชายาของตัวเอง ฮ่าๆ จะมีใครกล้าทำแบบไม่สนใจใครแบบนี้บ้างนะ นอกจากเสิ่นมู่หลิงคนเดียวเท่านั้น

องค์รัชทายาทแอบร้ายกาจนะ มาขออยู่กับเยี่ยนปิง แล้วยอมทำร้ายตัวเอง เพื่อใส่ร้ายเยี่ยนปิง ดีว่าเสิ่นมู่หลิงมองแผนการออก ยังดีว่าสุดท้ายเหมือนองค์รัชทายาทจะใช้ความเกลียดชังในตัวอาของตัวเอง พยายามตั้งใจจะเป็นจักรพรรดิที่ดีในอนาคตให้ได้

ตอนแรกนึกว่าจักรพรรดิจะมีบทบาทมากกว่านี้ ที่ไหนได้ เจอเลือดออกในสมอง จนโผล่มาแค่ฉากที่แต่งตั้งเยี่ยนปิงเป็นมเหสี แล้วหลังจากนั้นก็ไม่ฟื้นมาอีกเลย น่าจะเป็นเจ้าชายนิทรามั้งนะ เดาจากอาการแล้ว

แอบขำเล็กๆ ก็ตรงที่เสิ่นมู่หลิงฝากจักรพรรดิดูแลเยี่ยนปิงให้ดี ตอนที่เขายังจัดการศึกกับเมืองนางยังไม่เรียบร้อย ที่ไหนได้ตีความผิด เลยรับเป็นเมียเอก แม่ของแผ่นดินให้กับเยี่ยนปิงซะงั้น ดีว่าเสิ่นมู่หลิงกลับมาทันเวลา ไม่งั้นเสียยอดรักไปแล้ว

ส่วนประเด็นเรื่องของเยี่ยนปิงนั้น น่าสงสารอ่ะ พี่ชายหลอกว่าตายไปแล้ว อัครเสนาบดีก็หลอกลวง เอาของนางไปทั้งหมด แม่ทัพก็วางแผนจะฆ่านาง ประชาชนของเมืองนาง ต่างก็ไม่มีใครรักและหวังดีกับเยี่ยนปิงจริงๆ ซึ่งจริงๆ พี่ชายก็น่าสงสารแหละ ก็เข้าใจนะว่าคงกลัวที่จะตายในสงคราม เลยแอบหนีไป แต่ก็สงสารเยี่ยนปิงมากๆ อ่ะ ที่ต้���งมารับรู้ว่าพี่ชายตาย แต่สุดท้ายมารู้ว่าพี่ชายหลอกลวงกัน ปล่อยให้นางเอาตัวเข้าแลกกับเมืองของพระเอก แถมสุดท้ายมารับรู้ว่า คนที่รักนางที่สุดก็คือเสิ่นมู่หลิงนั่นเอง ทำทุกอย่างเพื่อเยี่ยนปิงจริงๆ

เรื่องก็จบได้ดีจริงๆ แหละว่า แค่เธอรู้ว่าพี่ชายยังอยู่ แต่ไม่ได้แสดงตัว แค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว เธอรับรู้แล้วว่าพี่ชายไม่ได้ตั้งใจทำร้ายเธอจริงๆ ก็เพียงพอแล้ว แต่ก็เศร้าแหละ สองพี่น้องยังมีชีวิตอยู่ แต่ก็ไม่ได้พบเจอกันอีก

แอบเสียดายฉากที่เยี่ยนปิงเข้าวังไปเป็นชายาของเสิ่นมู่หลิง ตรงโมเม้นท์นั้น น่าจะมีฉากที่ทุกคนตกใจว่า เยี่ยนปิงถูกปลด แล้วก็กลายเป็นชายาของอู่อ๋องไปได้อย่างไรเนี่ย ฮ่าๆๆๆ คงจะขำแบบสุดๆ แล้วก็เสียดายว่าไม่มีฉากเข้าหอของพระนาง แบบว่าบางเรื่องก็เยอะไปนะ แต่เรื่องนี้ไม่มีเลย ซึ่งเราก็อยากให้มี เพื่อให้เราจิกหมอนบ้างก็ยังดี แต่แค่นี้ก็ฟินมากๆ แล้ว รักเรื่องนี้อ่ะ ชอบมากๆ เลยนะขอบอก




Start 8.05 น. Tue 22 Sep 2015
End 7.32 น. Thu 24 Sep 2015
Review Date 23.21 น. Sat 26 Sep 2015

[Polyj · Rating 4 out of 5]

เฉินเยี่ยนปิง องค์หญิงไร้บัลลังก์ ที่กลายมาเป็น อัครมเหสี โดยมิได้คาดหมาย
เสิ่นมู่หลิง แม่ทัพใหญ่และเป็น อู่อ๋อง น้องชายขององค์จักรพรรดิ


เรื่องนี้พระเอกนางเอกฉลาดและช่างวางแผน ก็เลยได้โต้ตอบกันด้วยสติปัญญาอยู่เนือง ๆ แต่นักเขียนก็เขียนให้คนอ่านอย่างเราสังเกตได้ว่า พระเอกนั้นน่าจะมีใจให้นางเอกอยู่ เพียงแต่ว่าไม่ได้แสดงออกให้รู้กันชัดๆ ได้แต่วางแผนบางอย่างแล้วค่อยๆ ดำเนินการพิชิตตัวและหัวใจนางเอกไปอย่างช้า ๆ
ไม่สนใจว่านางจะเป็นพี่สะใภ้ -- เพราะถึงยังไงนางก็ยังไม่ทันเข้าหอกับพี่ชาย -- ไม่สนใจว่านางจะหน้าตาอัปลักษณ์ (เขาว่ามีปานสีเขียวที่แก้มซ้ายใต้ตา) แต่เขามองกันที่หัวใจและสติปัญญานะฮะ

ชอบเรื่องโทนประมาณนี้ค่ะ ไม่ต้องรักกันหวือหวาแต่ก็ฟินได้นะ
อยากให้ยาวกว่านี้อีกหน่อย จบไวไปอะ

4 / 5 ดาวค่ะ

[Thitima KT · Rating 2 out of 5]

ดองนานเกินไป หยิบมาอ่านช้าเกินไป จากที่อ่านรีวิวว่าสนุก พอมาอ่านเองแล้วแบบ อยากจะร้องไห้มาก
สำนวนจักรๆ วงศ์ๆ และนางเองที่ปูพื้นมาว่าฉลาดมากกกกกก แต่อ่านแล้วไม่รู้สึกถึงความฉลาดเลยสักนิด
เนื้อเรื่องก็อ่านแล้วแปลกๆ ไม่อินสักนิด อยากจะขายทิ้งตั้งแต่ยังอ่านไม่จบ แต่ดันเผลอทำตกสันยุบไปอีก โอ๊ยกรรม

[Or_O · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวขององค์หญิงสิ้นแคว้นที่ขายตัวเอง ยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อปกป้องแคว้นตัวเอง ตอนแรกแค่จะขอเป็นสนมคนหนึ่งซึ่งพอมีสิทธิมีเสียงบ้าง แต่จักรพรรดิกลับมอบตำแหน่งอัครมเหสีให้นาง เรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งนอกจากจะมีตำแหน่งแค่ในนามแล้ว หน้าตาก็ไม่สวยเนื่องจากมีรอยปานรูปพระจันทร์เสี้ยวอยู่ที่โหนกแก้ม (แต่บนปกสวยมากจ้ะ :D) นางเอกก็ต้องพยายามใช้สติปัญญา เอาตัวรอดจากฝ่ายใน และกลเกมต่างๆ ในวัง จนถึงเรื่องระหว่างแคว้น

นางเอกเรื่องนี้ฉลาดค่ะ เราจะได้เห็นบทสนทนาคมๆ ของนางเอก การพยายามดิ้นรนเพื่อให้อยู่รอด วางแผนการต่างๆ เพราะจริงๆ แล้วนางเอกก็เจ็บแค้นที่แคว้นเป่ยเยี่ยนของตัวเองต้องล่มสลายกลายเป็นหนึ่งในเมืองขึ้นของเทียนฝู่ พี่ชายของนางก็ตายระหว่างการสู้รบ ความเสียใจ ความแค้นเคืองของนางเอกมีมากแน่นอน แต่จะแสดงออกไม่ได้ เพราะมาอยู่ในถิ่นศัตรูแล้ว ก็ต้องพยายามกลมกลืนหน้าชื่นอกตรมให้ได้

แม้เล่มจะไม่หนา แต่เนื้อเรื่องเข้มข้นทุกประโยค อ่านแล้วไม่น่าเบื่อ ตื่นเต้นตลอดว่านางเอกจะเจอกับอะไรต่อไป

โอชอบนางเอกเรื่องนี้นะคะ คือตอนเป็นองค์หญิง นางเอกก็เป็นผู้หญิงธรรมดาที่มีความสุขกับครอบครัว แต่พอแพ้ศึกสงคราม สถานการณ์บีบคั้น เธอก็ต้องปรับตัว ดึงเอาศักยภาพของตัวเองออกมา ไม่ว่าจะเป็นกลเกมศึก การเอาชนะในวัง การวางตัวต่อผู้อื่น แผนการต่างๆ ที่วางไว้ ซึ่งมีทั้งที่สำเร็จ แล้วก็ไม่ ด้วยปัจจัยและปัญหาที่ไม่เคยนึกถึง เราจะเห็นนางเอกชนะบ้าง แพ้บาง ซึ่งโอชอบมากเพราะรู้สึกถึงความเป็นคนธรรมดา แล้วนางเอกก็ยังเด็ก ไม่ใช่คนที่มีเล่ห์เหลี่ยมมาตั้งแต่ต้น ความพยายามของนางเอกแค่นี้โอว่าก็เก่งและดีมากๆ แล้วค่ะ

พระเอก เรื่องนี้พระเอกจะไม่ค่อยบอกเหตุผลการกระทำ แต่จะใช้วิธีให้นางเอกเรียนรู้จากเหตุการณ์จริง ซึ่งมันดีมากถ้าคิดในแง่ที่ว่า สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น ยิ่งพระเอกยังถือว่าเป็นศัตรูตัวฉกาจของนางเอกด้วยแล้ว

เนื้อเรื่องดำเนินมาอย่างมีเหตุ และมีผล การกระทำที่สอดคล้องกับเจตนา อดีตที่ส่งผลต่อการกระทำและความคิด

การแปลทำได้ดีค่ะ อ่านแล้วลื่นไหลเข้าใจง่ายมาก ชื่นชมคนแปลค่ะ

ในแง่ของพระนาง ไม่หวานนะคะ แต่มีสีสัน แล้วก็มีช่วงเวลาที่อมยิ้มอยู่มากทีเดียวค่ะ อย่างที่บอกทั้งคู่ถือว่าเป็นศัตรูกัน เริ่มต้นจากเกลียด จนเรื่องดำเนินถึงบทสรุปว่าทำไมถึงรัก

อ่านเพิ่มเติม http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[Eatjah Kah · Rating 2 out of 5]

ปกสวย ตามสไตล์นิยายชุดมากกว่ารัก
ความพลิกผันหลายๆ อย่าง สิ่งที่ทำ ไม่เป็นไปตามที่หวัง
สิ่งที่เห็นไม่ใช่ความจริง คนที่ซื่อสัตย์กลับเป็นหลอกลวง
อ่านเพื่อความบันเทิงได้ระดับหนึ่งล่ะ

คลิกอ่านตัวอย่างหนังสือ
http://www.jamsai.com/uploads/product...

[M · Rating 3 out of 5]

3.5
ถึงจะสนุกแบบอ่านได้ต่อเนื่อง แต่พออ่านจบกลับไม่ได้รู้สึกฟินหรืออินขนาดนั้น
อาจจะเป็นเพราะทุกอย่างมันอยู่ในค่ากลาง จริงๆ นางเอกมีปมแค้นกับพระเอกมาก การคลายปมมันไม่ค่อยสะเทือนอารมณ์เท่าไหร่ แล้วเหมือนเรื่องราวพระ-นางมันไม่ค่อยลึกมั้ง เอาง่ายๆ คือเล่มนี้ไม่มีความดราม่าว่างั้นแหละ พระ-นางเป็นเหตุเป็นผลมาก

แต่เอาจริงๆ เคยอ่านที่เป็นเหตุเป็นผลและดราม่าด้วย อันนั้นสนุกดี
เล่มนี้จบแบบรวบรัดดี เสียดายแค่ไม่รู้ว่าตัวละครตัวอื่นอะไรยังไงต่ออ่ะ
ประทับใจพระเอกที่ตะล่อมนางเอกแบบเนียนๆ วางแผนไว้ทุกขั้นตอน
ถามว่านางเอกฉลาดมั้ย ก็ประมาณนึง แต่อ่านๆ ไปจะรู้เลยว่าเทียบพระเอกแทบไม่ได้ รายนั้นรู้ทุกอย่าง จัดการทุกขั้นตอน เบ็ดเสร็จเด็ดขาด มันดูมีความต่า��ชั้นกันประมาณนึง ตอนจบก็ลงเอยง่ายเกินไป ดูไม่ค่อยมีอุปสรรคเท่าไหร่อ่ะนะ เลยทำให้เฉยๆ ไปงั้น

[Noo · Rating 2 out of 5]

ไม่ชอบเรื่องนี้เท่าไหร่นะ อ่านเพราะเห็นคะแนนรีวิวดีและไม่ยาวมาก

เรื่องของนางเอกที่มายอมจำนนให้ต่างแคว้นที่ชนะศึก เพื่อความสงบสุขของบ้านเมืองตัวเอง
ในเรื่องเหมือนจะบอกว่านางเอกฉลาดมาก แต่พออ่านๆ นางโดนหลอกตลอด ทุกคนหลอกนาง 555 นอกจากวางกลยุทธ์ในการศึกชนะพระเอกครั้งเดียวนี่แหละ นอกนั้นนางคิดอะไรไม่ทันใครเค้าเลย
ส่วนพระเอกดีงามมาก เก่งจริง ฉลาดจริง (ข่มนางเอกไปอีกก) พยายามดึงตัวนางเอกมาโดยให้นางเอกยินยอม ยอมรับ ไม่บังคับ (โคตรหล่ออ่ะ)
เรื่องรบและกลยุทธ์ไม่ได้มากเกินไป และกว่านางเอกจะรักพระเอกก็ท้ายเรื่องไปแล้ว (แต่รักแบบมีเหตุมีผลดีนะ) จบแฮบปี้ แต่อ่านแล้วหลายสิ่งขัดใจนะ ทั้งธรรมเนียบในวังนี้ งงๆ กับความเป็นไปเป็นมากๆ เรื่องของอีกห้าแคว้นที่เหลือ ปูมาดิบดี จมหายไปไหนไม่รู้ และความฉลาดของนางเอก ตรงไหน

สรุปว่าอ่านได้ แต่ไม่ปลื้ม อ่านแล้วลืม จำไม่ได้อีก

[alwaysalice · Rating 1 out of 5]

เสียดายนิดๆที่ไม่มีกดติดลบ...
หลายๆรีวิวคือไปในทิศทางดีซะเยอะ
ปูพื้นมาว่านางเอกฉลาดมาก ฉลาดจนน่ากลัว ฉลาดขนาดอาจล่มบ้านล่มเมืองได้เลย แต่อ่านแล้วอ่านอีกก็สัมผัสไม่ถึงความฉลาดล้ำของนางปานนั้น
เรื่องรักของพระนางก็ไม่อิน ทั้งปมการเมืองล่มแคว้นหักหลังก็ไปไม่สุด บทนางจะแค้นก็แค้น บทจะหวั่นไหวก็ใจอ่อน สภาพจิตใจนางเอกคุ้มดีคุ้มร้ายมาก ไม่เหมือนพวกฉลาดล้ำ เหมือนพวกอวดเก่งเสียล่ะมาก พระเอกก็ร้ายๆมาตลอดแล้วก็ค่อยๆเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ถึงจะมีหย่อนปมระหว่างทางมาบ้างและสุดท้ายจะเฉลยปมเบื้องหลัง ก็ยังรู้สึกว่า 'แค่เนี้ย แล้วต้องถึงกับทำขนาดนั้นเลยเหรอพ่อคุณ'

สำหรับเรา โดยส่วนตัวขออ่านรอบเดียวก็พอแล้ว

[Ning · Rating 4 out of 5]

ด้วยที่ว่ามันเป็นเล่มเล็กๆ เนื้อเรื่องอะไร มันก็ไปไม่สุด
ด้านสงครามก็มานิดๆ ด้านวังหลวง ก็มาหน่อยๆ
ด้านความรัก แทบไม่โผล่

คิดว่าถ้าเอามาทำเล่มยาวน่าจะได้รสมากกว่านี้
แต่ก็อยู่ในเกณฑ์ที่ชอบนะ

ตัวละครดูฉลาดดี อ่านได้เพลินๆดีค่ะ

[Artanya · Rating 4 out of 5]

ชอบนะ เน้นเรื่องการเมือง พระ&นางต่างโชว์กึ๋นกันไปมา อ่านแล้วเพลินดีน่าติดตาม สนุกในระดับมากกว่าค่ากลางแหละ
ต...แต่ว่า ขาดอารมณ์หวานๆไปนะ ปร้าหามุมฟรินไม่เจอ กร๊ากกกก

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 4 out of 5]

หลังอ่านของน้ำฝน : https://wp.me/p6yYEv-aB

[Nalisaii Nanidrin]

good

[Fe-rin Fernita · Rating 4 out of 5]

ชอบ❤️

[Patrawan Dear]

#ร้อยรักมเหสี / จั้นลู่

เรื่องราวความรักบนความขัดแย้งของแผ่นดินเกิดเล่มนี้ อ่านสนุกพอประมาณค่ะ ไม่หวาน และไม่ได้ดึงดราม่าอะไรมากมาย แม้วิธีแก้ปัญหาเรื่องฐานะพี่สะใภ้-น้องชายสามีของพระนางจะดูเถรตรง ไร้ซึ่งชั้นเชิงไปนิด แม้เรื่องจะจบลงแบบห้วนๆไปหน่อย แต่ก็จัดว่าอ่านได้สนุกตามมาตรฐานงานมากกว่ารักเล่มบางนะคะ :)