What do you think?
Rate this book
De Hondekop
In dertien verhalen beschrijft Marco de Boer mensen van diverse pluimage die een keuze willen of moeten maken omdat de omstandigheden hen daartoe dwingen; keuzes waarvan ze de gevolgen niet kunnen overzien. De schrijver sleept je mee in verrassende dilemma’s, twijfels, verdriet en vreugde van personages die de lezer nog lang zullen bijblijven.
In het verhaal Tim kiest Johan voor het populisme. Hij is ervan overtuigd dat hij die weg moet gaan, maar ontdekt al gauw dat er verschillende versies van de waarheid bestaan. In De Hondekop verstopt meneer van Zanten zich, na een ruzie met zijn vrouw, in het Spoorwegmuseum in een van de beroemdste treinstellen van de Nederlandse Spoorwegen en neemt een drastisch besluit. Net als Selva die in het gelijknamige verhaal in de wereld van Extinction Rebellion stapt. In Mister Integrity beseft notaris Fabian dat zijn omvangrijke fraude is ontdekt en zijn onkreukbare imago aan diggelen valt. Maar hoe integer is John, de journalist die daarmee een primeur wil scoren?
‘Marco’s ideeënstroom is fascinerend. Zijn verhalen vangen op boeiende wijze de menselijke keuzestrijd.’ - Inge van der Krabben, schrijver
In het verhaal Tim kiest Johan voor het populisme. Hij is ervan overtuigd dat hij die weg moet gaan, maar ontdekt al gauw dat er verschillende versies van de waarheid bestaan. In De Hondekop verstopt meneer van Zanten zich, na een ruzie met zijn vrouw, in het Spoorwegmuseum in een van de beroemdste treinstellen van de Nederlandse Spoorwegen en neemt een drastisch besluit. Net als Selva die in het gelijknamige verhaal in de wereld van Extinction Rebellion stapt. In Mister Integrity beseft notaris Fabian dat zijn omvangrijke fraude is ontdekt en zijn onkreukbare imago aan diggelen valt. Maar hoe integer is John, de journalist die daarmee een primeur wil scoren?
‘Marco’s ideeënstroom is fascinerend. Zijn verhalen vangen op boeiende wijze de menselijke keuzestrijd.’ - Inge van der Krabben, schrijver
190 pages, Paperback
Published October 3, 2025
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
November 28, 2025
Tijdens zijn studie rechten in Rotterdam, ontdekt Marco de Boer (1959) zijn passie voor het schrijven. Hij gaat werken als advocaat, maar aan het einde van zijn carrière herontdekt hij uiteindelijk toch zijn liefde voor het schrijven. De Hondekop is zijn debuut.
Wat het eerst opvalt wanneer je het boek vastneemt, is de titel in grote beige letters, gevolgd door de iets kleiner gedrukte naam van de auteur in het wit. De hoofdkleur van de cover is donkergroen. Op de achtergrond ontdek je een voertuig. Wanneer je het eerste verhaal uit de bundel leest, ontdek je de naam van dit voertuig. Dus geen tijd te verliezen, lezen maar!
De Hondekop is een verhalenbundel die 13 verhalen omvat. Verhalen over mensen die een keuze willen of moeten maken. Verhalen met onderwerpen als het huwelijk, verdriet, vervreemding, fraude, alcoholisme, de liefde, pensioen, ijdelheid en uiterlijk, een (veilige) werkplek, machtsverhoudingen, activisme, geld, aantrekkingskracht, geaardheid, hokjesdenken, drugs, geloof, ouderdom, gezondheid, muziek, inbeslagname, eenzaamheid, dakloos, jeugdvrienden, tweelingzielen, homohuwelijk, herinneringen, obsessies, Rusland, politiek en MH17.
De verhalen in De Hondekop zijn korte verhalen, je leest er snel eentje tussendoor. Het lettertype is vrij klein en er staat veel tekst op een blad wat lezen soms wel vermoeiend maakt. Dit kan ook aan de ogen van deze recensent liggen.
Elk verhaal is voorzien van een titel die je ook terugvindt in de inhoudsopgave vooraan in het boek. De verhalen zijn vlot geschreven en puilen uit van de emoties die bij het maken van een keuze horen. Zowel positieve als negatieve emoties. Marco de Boer schrijft zeer beeldend en gedetailleerd. Hij weet met een kort verhaal een thema te kiezen dat herkenbaarheid oproept. De ene keer verhalend, de andere keer vanuit het ik-perspectief.
“‘Ik ben gewoon Selva. Weet je trouwens wat dat betekent?’ Ik schudde mijn hoofd. ‘Oerwoud.’ Ze lachte. ‘Zo voel ik mij ook, en tegelijk zo kwetsbaar voor wat mensen me kunnen aandoen.’”
Je leert de personages kort kennen. Toch weet de Boer hen diepgang te geven. Je leert hun innerlijke belevingswereld kennen en net als je ze een beetje kent verdwijnen ze weer. Hun keuzes als de rode draad in het fragment uit hun leven. Ze zetten je aan het denken. Wat zou jij doen in hun plaats? Welke keuze zou jij maken? Hoe zou jij je voelen? Na elk verhaal blijf je een beetje verweesd achter, poppen de vragen op in je hoofd.
De verhalen hebben een open einde, het is geen boek dat leest als een sprookjesboek waarvan de verhalen eindigen met een happy end. De personages komen op een kruispunt in hun leven terecht. Een kruispunt waar je moet kiezen; links, rechts, rechtdoor of terug. Wat er gekozen wordt, blijft in de lucht hangen. In sommige gevallen is het een goede keuze, in andere gevallen is er geen weg terug en zie je het personage de verkeerde kant opgaan, soms is er spijt. De keuze wordt gemaakt met het hoofd, hart en/of een externe factor.
De Hondekop bevat rauwe verhalen die enorm binnenkomen. ‘Brief van de koning’ is daar een goed voorbeeld van. Andere verhalen geven je een benauwd gevoel als je je bedenkt hoe snel je in bepaalde situaties verzeild geraakt, zoals in ‘Leegte’. Mijn favoriete verhaal is ‘Meneer Jacobs’, waar goed doen voor anderen en empathie beloond worden.
Heb ik je nieuwsgierig gemaakt? Lees dan zeker De Hondekop. Tijdens het lezen overvalt je het gevoel van vroeger, wanneer je ouders je een verhaal vertelden voor het slapengaan.
In De Hondekop zijn de thema’s niet altijd even sprookjesachtig. En is “eind goed al goed” geen zekerheid. Maar Marco de Boer neemt je beet en voert je mee naar de wereld van zijn personages. Een wereld waar je een kleine glimp van mag opvangen voor deze weer verdwijnt. Je wilt eigenlijk meer over hen te weten komen, elk personage verdient zijn of haar eigen boek. En dat is de kracht van een verhalenverteller. Je krijgt er nooit genoeg van. Marco de Boer is zo een verhalenverteller en daarom krijgt De Hondekop van mij 4 sterren.
Ellen Boutsen
Boekencast
Genre: verhalenbundel
Uitgever: Palmslag
ISBN: 9789493465060
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 190
Uitgave: oktober 2025
Met dank aan uitgeverij Palmslag (www.palmslag.nl) voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
Wat het eerst opvalt wanneer je het boek vastneemt, is de titel in grote beige letters, gevolgd door de iets kleiner gedrukte naam van de auteur in het wit. De hoofdkleur van de cover is donkergroen. Op de achtergrond ontdek je een voertuig. Wanneer je het eerste verhaal uit de bundel leest, ontdek je de naam van dit voertuig. Dus geen tijd te verliezen, lezen maar!
De Hondekop is een verhalenbundel die 13 verhalen omvat. Verhalen over mensen die een keuze willen of moeten maken. Verhalen met onderwerpen als het huwelijk, verdriet, vervreemding, fraude, alcoholisme, de liefde, pensioen, ijdelheid en uiterlijk, een (veilige) werkplek, machtsverhoudingen, activisme, geld, aantrekkingskracht, geaardheid, hokjesdenken, drugs, geloof, ouderdom, gezondheid, muziek, inbeslagname, eenzaamheid, dakloos, jeugdvrienden, tweelingzielen, homohuwelijk, herinneringen, obsessies, Rusland, politiek en MH17.
De verhalen in De Hondekop zijn korte verhalen, je leest er snel eentje tussendoor. Het lettertype is vrij klein en er staat veel tekst op een blad wat lezen soms wel vermoeiend maakt. Dit kan ook aan de ogen van deze recensent liggen.
Elk verhaal is voorzien van een titel die je ook terugvindt in de inhoudsopgave vooraan in het boek. De verhalen zijn vlot geschreven en puilen uit van de emoties die bij het maken van een keuze horen. Zowel positieve als negatieve emoties. Marco de Boer schrijft zeer beeldend en gedetailleerd. Hij weet met een kort verhaal een thema te kiezen dat herkenbaarheid oproept. De ene keer verhalend, de andere keer vanuit het ik-perspectief.
“‘Ik ben gewoon Selva. Weet je trouwens wat dat betekent?’ Ik schudde mijn hoofd. ‘Oerwoud.’ Ze lachte. ‘Zo voel ik mij ook, en tegelijk zo kwetsbaar voor wat mensen me kunnen aandoen.’”
Je leert de personages kort kennen. Toch weet de Boer hen diepgang te geven. Je leert hun innerlijke belevingswereld kennen en net als je ze een beetje kent verdwijnen ze weer. Hun keuzes als de rode draad in het fragment uit hun leven. Ze zetten je aan het denken. Wat zou jij doen in hun plaats? Welke keuze zou jij maken? Hoe zou jij je voelen? Na elk verhaal blijf je een beetje verweesd achter, poppen de vragen op in je hoofd.
De verhalen hebben een open einde, het is geen boek dat leest als een sprookjesboek waarvan de verhalen eindigen met een happy end. De personages komen op een kruispunt in hun leven terecht. Een kruispunt waar je moet kiezen; links, rechts, rechtdoor of terug. Wat er gekozen wordt, blijft in de lucht hangen. In sommige gevallen is het een goede keuze, in andere gevallen is er geen weg terug en zie je het personage de verkeerde kant opgaan, soms is er spijt. De keuze wordt gemaakt met het hoofd, hart en/of een externe factor.
De Hondekop bevat rauwe verhalen die enorm binnenkomen. ‘Brief van de koning’ is daar een goed voorbeeld van. Andere verhalen geven je een benauwd gevoel als je je bedenkt hoe snel je in bepaalde situaties verzeild geraakt, zoals in ‘Leegte’. Mijn favoriete verhaal is ‘Meneer Jacobs’, waar goed doen voor anderen en empathie beloond worden.
Heb ik je nieuwsgierig gemaakt? Lees dan zeker De Hondekop. Tijdens het lezen overvalt je het gevoel van vroeger, wanneer je ouders je een verhaal vertelden voor het slapengaan.
In De Hondekop zijn de thema’s niet altijd even sprookjesachtig. En is “eind goed al goed” geen zekerheid. Maar Marco de Boer neemt je beet en voert je mee naar de wereld van zijn personages. Een wereld waar je een kleine glimp van mag opvangen voor deze weer verdwijnt. Je wilt eigenlijk meer over hen te weten komen, elk personage verdient zijn of haar eigen boek. En dat is de kracht van een verhalenverteller. Je krijgt er nooit genoeg van. Marco de Boer is zo een verhalenverteller en daarom krijgt De Hondekop van mij 4 sterren.
Ellen Boutsen
Boekencast
Genre: verhalenbundel
Uitgever: Palmslag
ISBN: 9789493465060
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 190
Uitgave: oktober 2025
Met dank aan uitgeverij Palmslag (www.palmslag.nl) voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
January 15, 2026
Elke keuze laat een echo na.
In De hondekop neemt Marco de Boer je mee langs dertien kortverhalen die zich stilletjes onder je huid nestelen. Van een man die zich verstopt voor zijn vrouw tot iemand die aangifte doet van gestolen staatsgeheimen. De thematiek wisselt, maar de spanningsboog blijft strak. Elk verhaal is precies lang genoeg om je aandacht vast te houden, zonder ooit te veel te willen verklaren.
Wat deze bundel zo sterk maakt, is hoe vaak alles begint met een keuze. Een kleine beslissing, ogenschijnlijk onschuldig, waarvan je pas later de zwaarte voelt. Dat herkenbare kantelpunt (kiezen zonder de gevolgen te kennen) krijgt hier soms een ongemakkelijke, bijna dreigende lading. Heftiger dan het alledaagse, maar juist daardoor des te intrigerender.
De Boer durft zijn verhalen open te laten. Geen afgeronde strikjes, geen geruststellende slotscène. Je blijft achter met vragen, met beelden, met dat lichte gevoel van onrust dat goede literatuur kan oproepen.
Dit is een sterk debuut. Een bundel die je doet verlangen naar nóg een kortverhaal. En geloof me, dat is geen vanzelfsprekendheid.
In De hondekop neemt Marco de Boer je mee langs dertien kortverhalen die zich stilletjes onder je huid nestelen. Van een man die zich verstopt voor zijn vrouw tot iemand die aangifte doet van gestolen staatsgeheimen. De thematiek wisselt, maar de spanningsboog blijft strak. Elk verhaal is precies lang genoeg om je aandacht vast te houden, zonder ooit te veel te willen verklaren.
Wat deze bundel zo sterk maakt, is hoe vaak alles begint met een keuze. Een kleine beslissing, ogenschijnlijk onschuldig, waarvan je pas later de zwaarte voelt. Dat herkenbare kantelpunt (kiezen zonder de gevolgen te kennen) krijgt hier soms een ongemakkelijke, bijna dreigende lading. Heftiger dan het alledaagse, maar juist daardoor des te intrigerender.
De Boer durft zijn verhalen open te laten. Geen afgeronde strikjes, geen geruststellende slotscène. Je blijft achter met vragen, met beelden, met dat lichte gevoel van onrust dat goede literatuur kan oproepen.
Dit is een sterk debuut. Een bundel die je doet verlangen naar nóg een kortverhaal. En geloof me, dat is geen vanzelfsprekendheid.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews