رویای نوشتن

by The Paris Review, مژده دقیقی

رویای نوشتن: نویسندگان معاصر از نوشتن می گویند: جرج پلیمپتن، گابریل گارسیا مارکز، وودی آلن، پی. دی. جیمز، اسماعیل کاداره ...

336 pages, Hard Cover

First published January 1, 2005

About the author

Founded in Paris by Harold L. Humes, Peter Matthiessen, and George Plimpton in 1953, The Paris Review began with a simple editorial mission: “Dear reader,” William Styron wrote in a letter in the inaugural issue, “The Paris Review hopes to emphasize creative work—fiction and poetry—not to the exclusion of criticism, but with the aim in mind of merely removing criticism from the dominating place it holds in most literary magazines and putting it pretty much where it belongs, i.e., somewhere near the back of the book. I think The Paris Review should welcome these people into its pages: the good writers and good poets, the non-drumbeaters and non-axe-grinders. So long as they're good.”

Decade after decade, the Review has introduced the important writers of the day. Adrienne Rich was first published in its pages, as were Philip Roth, V. S. Naipaul, T. Coraghessan Boyle, Mona Simpson, Edward P. Jones, and Rick Moody. Selections from Samuel Beckett's novel Molloy appeared in the fifth issue, one of his first publications in English. The magazine was also among the first to recognize the work of Jack Kerouac, with the publication of his short story, “The Mexican Girl,” in 1955. Other milestones of contemporary literature, now widely anthologized, also first made their appearance in The Paris Review: Italo Calvino's Last Comes the Raven, Philip Roth's Goodbye Columbus, Donald Barthelme's Alice, Jim Carroll's Basketball Diaries, Peter Matthiessen's Far Tortuga, Jeffrey Eugenides’s Virgin Suicides, and Jonathan Franzen’s The Corrections.

In addition to the focus on original creative work, the founding editors found another alternative to criticism—letting the authors talk about their work themselves. The Review’s Writers at Work interview series offers authors a rare opportunity to discuss their life and art at length; they have responded with some of the most revealing self-portraits in literature. Among the interviewees are William Faulkner, Vladimir Nabokov, Joan Didion, Seamus Heaney, Ian McEwan, and Lorrie Moore. In the words of one critic, it is “one of the single most persistent acts of cultural conservation in the history of the world.”

Reviews

[Mana Ravanbod · Rating 3 out of 5]

مصاحبه‌کننده با کاداره و پی دی جیمز و طاهر بن جلون شوشا گوپی است که همان شمسی عصار دختر‌آخرین فیلسوف ملاصدرایی، آ سید کاظم عصار، است. کتاب معرکه است در ترجمه و نسخه‌پردازی. اگر سه ستاره دادم فقط برای مصاحبه‌هایی بود که نمی‌ارزید. مثل سینگر و کاداره و بن‌جلون. ولی در عوض پی دی جیمز و ساراماگو و نایپل معرکه بود.
از چیزهای جالب مصاحبه‌های دیگر هم یکی دوستیِ طاهر بن جلون با ژان ژنه بود که با رندی شوشا گوپی از زیر زبانش می‌کشد و بعد بن جلون تعریف می‌کند که ژان ژنه به انقلاب ایران و شخص آقای خمینی علاقه مند شده بوده و می‌گفته همین خوبه یکی اومده به امریکا و غرب میگه «گور باباتون». البته آقای ژنه نیستند اینجا ببینند که یک مقدار هزینه و اینها هم دارد این گور باباتون که البته فدای سر آقای ژنه که آخر عمری انگار ویر سیاست جور دیگری به تکاپو واداشته بودش.
(ضمناً حیف است جهان کتاب نداند جلد کتاب اصولاً ناخنی می‌خواهد. نیلوفر نمی‌فهمد به خودش ربط دارد جلدهای سفید سابق و صورتی-داف-پینکیِ فعلی را بدون ناخنی می‌دهد دست خواننده و صحافی پیزوری پتکی‌شان اینجوری زودترم خراب می‌شود. جهان کتاب این چیزها بهتر از همه‌ی ما بلدند.)

[Behnam Taki · Rating 4 out of 5]

رویای نوشتن مجموعه‌ای از مصاحبه‌های انتخاب شده از مجله پاریس ریویوو است.
اغلب مصاحبه‌ها با نویسندگان قدری است که هر کدام شخصیت‌های بی‌نظیر و متفاوتی دارند. برخی از آن‌ها برندگان جایزه نوبل ادبی بودند که تعدادی از مصاحبه‌ها پیش از بردن این جایزه انجام گرفته است. وی.اس نایپل، ایشی‌گورو، گارسیا مارکز، ساراماگو، سینگر و اورهان پاموک و ... از نوشتن می‌گویند. شاید بارزترین نکته ای که از کتاب در ذهنم تکرار می‌شود تأثیر بی‌دریغ زیست نویسنده در نوشته‌هایش است. آن چه به داستان‌ها جان می‌دهد واقعیت بازسازی شده‌ای است از زندگی نویسنده که به داستان اضافه می‌شود.
مصاحبه با پی.دی.جیمز ونایپل و ساراماگو و گزارش از کارگاه سه‌روزه مارکز از نظر من بهترین متن‌ها بودند.

[Roya Fourstar · Rating 3 out of 5]

http://fourstar.ir/1387/01/14/20080402/

[Amir · Rating 2 out of 5]

مصاحبه های خوبی نیستند در کل
حرفای دست چندم زیاده توش
شاید حرف های طاهر بن جلون به خاطر هویت پاره پاره اش جذاب تر و متفاوت تر از بقیه ی نویسنده های این مجموعه باشه

[foroogh · Rating 4 out of 5]

هم نویسنده هاش رو دوست دارم و‌هم مترجمش رو.
مصاحبه با وودی الن و مارکز و سر در اوردن از دنیای پس ذهن اونا برام‌خیلی لذت بخشه.

[Maryam]

سلام کسی هست به من کمک کنه من خیلی دوست دارم بنویسم از چه کتابایی کمک بگیرم

[Thecritic · Rating 4 out of 5]

a great insight to some great authors and even an editor and a translator literary life. i loved this book.