Willem Zoetelief, koning van Aloeka is een bijzondere jeugdroman van Ronnie van Veen (Ronald Venema), ook bekend van De jacht op een tongzoen en podcast Alles Onwijs Eerlijk. Willem Zoetelief wil niets liever dan reizen. Maar met een werkloze vader is er geen geld voor vakanties. Gelukkig heeft Willem een eiland met een eigen vlag, een volkslied en bijzondere vogelsoorten. Willem reist er 's avonds naartoe om er allerlei avonturen te beleven. Op een dag meren ongewenste gasten aan op de Aloekaanse Kust. Ze verjagen koning Willem uit zijn kasteel en zetten het eiland op z'n kop. Kan Willem zijn eiland heroveren? En kan hij op school pestkop Wessel overtuigen van het bestaan van Aloeka?
3,5 ⭐️ Willem heeft geen makkelijke thuissituatie en bezoekt daarom het eiland Aloeka in zijn dromen. Er zitten een hoop creatieve vondsten in het verhaal, maar ik vond het deel wat zich op Aloeka afspeelde steeds minder interessant worden t.o.v. de stukken in het gewone leven.
Een grappig en avontuurlijk kinderboekendebuut, waar het vertelplezier van afspat! Willem wil het allerliefst over de wereld reizen, maar door zijn thuissituatie gaat dat niet zomaar. Daar is namelijk geen geld voor. Met een beetje fantasie is daar Aloeka, een prachtig eiland met een bamboekasteel waar hij de koning van wordt. Aloeka is een eiland zonder zorgen, met eigen vlag, bijzondere planten en pratende capybara’s. Op een dag komt het Kofschip aan op Aloeka, met als kapitein pestkop Wessel. Willem gaat in zijn fantasie de strijd aan met de problemen in zijn echte leven. Een heerlijk boek wat grote thema’s niet uit de weg gaat, maar toch nooit echt zwaar wordt.
Uitgegeven bij Luitingh-Sijthoff met illustraties van Mark Janssen. Voor lezers vanaf 10 jaar.
We bespreken dit boek in aflevering 155 van De Grote Vriendelijke Podcast. Luister nu via Spotify, je podcast-app of https://degrotevriendelijkepodcast.nl
Het gezin van Willem heeft drie afwasmachines: Ans, Willem en de zesjarige kleuter Elsje. Willems vader moest stoppen met zijn werk en loopt graag in zijn onderbroek richting de koelkast voor een sjiek goud blik met ‘Premium’ erop. Willems moeder werkt alle dagen in een doe-het-zelfzaak. Pressure is high, zullen we maar zeggen.
Alles weet Willem van topografie. En met gele oordoppen in tegen het snurken van Elsje waant hij zich met dat gedempte achtergrondgeluid op een strand - dat van zijn zelfverzonnen eiland Aloeka. Waar hij koning is en alle dagen fijn zijn.
Dit debuut is een qua energie uitermate hoog in de energie zittend verhaal over een jongen met een ruime verbeelding en een optimistische kijk op zijn heel kleine leven.
De verhaallijn meandert mij een beetje veel van geestige passage naar grappige gebeurtenis, en weet wat lastig een echt strakke spanningsboog te houden. De lore in Aloeka weet mij persoonlijk niet zo geboeid te houden, maar de verhaallijn in de realiteit is naïef en steevast geestig, al had er een wat diepere afwikkeling mogen zijn in plaats van de ‘bierblikverwijdering ex machina’ die acuut een vlot lopender huwelijk tussen Willems ouders en wat minder geldzorgen bewerkstelligt.
Toen ik de kaft zag van dit boek was ik gelijk om. Het ziet er zo mooi en interessant uit. Ik vond het leuk dat je als lezer telkens afwisselde tussen Willems echte wereld en zijn fantasiewereld. Ik herkende zoveel dingen van mezelf in Willem: de vieze s-woorden (zoals smakken, snurken, etc.), het willen ontsnappen naar een leukere (fantasie)wereld en het verzinnen van deze wereld voor het slapengaan. In het begin vond ik de delen over Aloeka erg interessant, maar op een gegeven moment begon het een beetje makkelijk en simpel te worden, terwijl het hele concept juist wel heel goed is. De pratende capibara, de sum (achteruitvliegende mus), de grondwet 1: doe aardig, het volkslied en andere dieren. Ik vond het wel een beetje gek hoe de capibara zo deftig praatte, dat voegde niet per se heel veel toe aan het verhaal. Het was wel grappig hoe in de fantasiewereld er opeens heel veel Barry's zijn. Naarmate het verhaal verder ging, werd de realistische wereld juist interessanter en leuker om te lezen. Het was mooi om de gelijkenissen tussen de twee werelden te zien en te zien hoe Willem omgaat met gebeurtenissen in zijn leven. Daarnaast werd er soms, zoals met de sum, leuk gespeeld met taal. De zelfscanners in de supermarkt worden supermarktlaserpistool genoemd. Zo is er de (af)luistervink, fluistervink en slavink. Toch zitten er ook mooie zinnen en wijsheden in het boek:
"Meelopen is altijd makkelijker dan je eigen weg gaan." (pagina 95)
"De een spelt zijn naam net iets anders, de ander laat een minicapibara uit in het park. Iedereen leeft een beetje in zijn eigen wereld." Ik fronste met mijn wenkbrauwen. 'Er is toch maar één wereld?', vroeg ik. 'Jawel', antwoorde Luuk met k-e-e-s, 'maar er zijn miljarden manieren om die wereld te zien en te ervaren. Dat verschilt per persoon, begrijp je?' Ik schudde mijn hoofd. 'Kijk', vervolgde de parkman, 'we leven inderdaad in dezelfde wereld, maar wat jij ziet, kan ik heel anders zien. Zo is het net of we elk onze eigen wereld hebben.' (pagina 127)
Al met al is het een leuk en vermakelijk kinderboek. Het leest makkelijk weg en is herkenbaar.
Zeker niet slecht, maar niet helemaal mijn ding. Ik hoopte op een verhaal in de trant Oz/Wonderland/Oneindige verhaal, maar Aloeka is duidelijk een dagdroom ipv een 'echte' wereld. Daardoor voelde het alsof er minder op het spel stond.
Voor de juiste lezer is het ongetwijfeld een superboek (het is goed geschreven, en de karakters spreken aan), vandaar toch de 4 sterren.
De stukken over Willems ‘echte’ leven waren humoristisch, soms aandoenlijk en ook heel goed voor te stellen. In de fantasiewereld vond ik het soms wat voor de hand liggend. Maar wel mooi hoe het op het eind samenkomt.
2.5* niet helemaal mijn boek. Ik kon niet mee in de fantasiewereld van Willem. Te voorspelbaar grappig en wat saai. Het verhaal van Willems echte wereld was veel boeiender. In die zin wel benieuwd naar een ander boek van deze schrijver.
Willem Zoetelief heeft het niet makkelijk. Zijn vader is werkeloos en daardoor hebben zijn ouders moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Een vakantie zit er echt niet in. Willem trekt zich daarom vaak terug op zijn verzonnen eiland Aloeka. Maar wat als ineens de pestkoppen van school ook op zijn verzonnen eiland de baas gaan spelen? Hoe krijgt hij zijn koninkrijk weer terug? En hoe komt hij van die pestkop af? Zowel op zijn eiland als in het echt?
Al een tijdje geleden uitgekomen, maar ik had nog niet de tijd gehad om hem te lezen. Na alle positieve berichten hierover waren mijn verwachtingen hoog gespannen. Te hoog denk, want ik vond hem nu dus een beetje tegenvallen. Het was een leuk boek, maar meer ook niet helaas naar mijn mening.
Willem Zoetelief heeft geen makkelijke thuissituatie. Zijn moeder werkt hard om het gezin draaiende te houden, zijn vader drinkt teveel bier en wordt snel boos. Willem stoort zich aan veel dingen en geluiden die zijn vader maakt. Als de juf voor de zomervakantie vraagt waar iedereen op vakantie gaat, antwoordt Willem: Aloeka. Een zelfverzonnen eiland, waar hij ‘s avonds kan ontsnappen aan zijn problemen thuis en de pestkoppen op school. Vlot en grappig geschreven! Geschikt vanaf groep 6.