Nocny welon

Saga wileńska #4

by Ewa Sobieniewska

Kiedy tajemnice wychodzą na jaw, kobieta musi mieć odwagę, by się z nimi zmierzyć...

Świat Wiktorii Łempickiej, pani na Zielnej, rozpadł się, gdy ukochany mąż zginął w powstaniu styczniowym. Młoda dziedziczka mimo upływu lat nie potrafi się z tym pogodzić, wciąż nosi żałobę i obrączkę. Zajęta sprawami w majątku i dorastającymi synami nie liczy już na szczęście. Czy będzie umiała wykorzystać szansę od losu na nowe i lepsze życie, czy też tęsknota za zmarłym mężem okaże się silniejsza?

Tymczasem stara ochmistrzyni Róża w obliczu choroby zmuszona jest zmierzyć się z bolesną historią sprzed sześćdziesięciu lat, kiedy jako młoda dziewczyna popełniła wielki grzech...

Napisana z rozmachem saga historyczna o kobietach, które naznaczone bolesnymi wydarzeniami musiały się nauczyć żyć na nowo. Dzieje przyjaźni, niszczącej zazdrości, miłości niemożliwej i takiej, na którą nigdy nie jest za późno. To opowieść o ludzkich słabościach, o wybaczaniu, zgodzie na to, czego nie można zmienić, a także o przeszłości, która nieproszona powraca i dręczy.

352 pages, Paperback

First published May 5, 2025

Reviews

[papierow.a · Rating 5 out of 5]

Myślałam, że po tym, jak trzeci tom „Czarna sukienka” złamał mi serce, już nic mnie tak nie poruszy. Byłam w ogromnym błędzie. Ta historia pokazała mi, że autorka potrafi stworzyć opowieść, która wywołuje cały wachlarz emocji, łamie serce, składa je na nowo, by za chwilę znów je roztrzaskać. „Nocny welon” to historia o miłości takiej, która potrafi pokonać wszystko. To także opowieść o kobietach, które zniosą naprawdę wiele. Nadal jestem oczarowana tą serią i tak bardzo nie chcę jej kończyć, że po kolejny tom sięgnę dopiero za jakiś czas.❤️‍🩹

[Kawka Nad Książką · Rating 4 out of 5]

🌙🕊️ Nocny Welon autorstwa Ewy Sobieniewskiej to poruszająca, pełna emocji kontynuacja sagi historycznej, w której przeszłość wciąż mocno trzyma w swoich szponach. Główna bohaterka, Wiktoria Łempicka, pani na Zielnej, mimo upływu lat od śmierci męża Ksawerego, nie potrafi uwolnić się od żałoby. Każdy dzień wypełnia obowiązkami, dbając o majątek i dorastających synów, jednak noce należą wyłącznie do jej wspomnień – wtedy w myślach prowadzi rozmowy z ukochanym, którego utrata złamała jej serce. Autorka z wielką wrażliwością pokazuje, jak trudno jest odnaleźć nadzieję, gdy tęsknota staje się codziennym towarzyszem.

🌙🕊️ Tytułowy nocny welon staje się metaforą emocjonalnej tarczy Wiktorii – ochroną przed światem, który próbuje wnieść do jej życia coś nowego. Jednym z tych, którzy usiłują przebić się przez tę zasłonę, jest Dominik, bratanek Ksawerego, od lat obecny w jej otoczeniu. Dla Wiktorii jest lojalnym przyjacielem i powiernikiem, dla niego zaś ta relacja ma wymiar znacznie głębszy. Ich wątek to jeden z najbardziej subtelnych, ale i poruszających elementów powieści, niosący obietnicę zmiany i pytanie, czy serce po wielkiej stracie może jeszcze zaufać.

🌙🕊️ Ważnym akcentem w historii jest postać Jędrka – chłopca z wioski, którego Wiktoria przygarnia pod swój dach po tym, jak popadł w konflikt z jej synem Maurycym. Nowa sytuacja wywraca życie dziecka do góry nogami, a ciepło i troska, jakie otrzymuje, odsłaniają w powieści nieco jaśniejsze barwy. Relacja Jędrka z nowym otoczeniem wprowadza momenty wzruszenia i nadziei, kontrastując z przytłaczającą atmosferą żałoby. To dzięki temu wątkowi historia zyskuje dodatkową głębię i odrobinę światła wśród cieni.

🌙🕊️ W Nocnym Welonie nie tylko Wiktoria zmaga się z ciężarem przeszłości. Autorka oddaje głos także innym kobietom – ochmistrzyni Róży, hrabinie Oktawii, Natalii czy Rozalii. Każda z nich skrywa sekrety, żale i marzenia, które kształtują ich decyzje. Wątki te splatają się, tworząc wielowymiarową opowieść o solidarności, zazdrości, wybaczeniu i niemożliwej miłości. To właśnie w tych relacjach najlepiej widać, jak różne oblicza może mieć kobieca siła – od cichej determinacji po odważne stawanie w obronie tego, co ważne.
ㅤ
🌙🕊️ Jednym z największych atutów powieści jest tło historyczne, oddane z ogromną dbałością o szczegóły. Autorka kreśli realia Wileńszczyzny po upadku powstania styczniowego z taką precyzją, że można niemal poczuć ciężar tamtej epoki – nieustanną obecność strachu, groźbę konfiskaty majątku i represji ze strony rosyjskich władz. Opisy codzienności, strojów, obyczajów i konwenansów nie tylko wzbogacają fabułę, ale też nadają jej autentyczności, sprawiając, że czytelnik łatwo zanurza się w świecie sprzed ponad wieku.
ㅤ
🌙🕊️ Nocny Welon to powieść o żałobie, która z czasem staje się częścią tożsamości, o przeszłości, która nie pozwala o sobie zapomnieć, i o nadziei, która potrafi przebić się przez najgęstszy mrok. Ewa Sobieniewska tworzy historię pełną melancholii, ale też cichej wiary w to, że nigdy nie jest za późno, by otworzyć się na nowe życie. To książka, która poruszy szczególnie tych, którzy cenią wielowątkowe sagi, realistycznie oddane realia historyczne i psychologiczne portrety bohaterów. Lektura pozostawia po sobie refleksję, że choć żal może być ciężarem, czasem warto odsunąć welon i spojrzeć w przyszłość.

[Ewelina Zaczkiewicz · Rating 5 out of 5]

(...) Minęły już cztery lata od śmierci Ksawerego. Wiktoria nadal nie jest w stanie myśleć o sobie jako o wdowie. Zajęta majątkiem i troską o synów nie zauważa, że tuż obok czyjeś serce zaczyna mieć nadzieję na jej uczucie. Czy Wiktoria zdejmie wreszcie czerń i da szansę szczęściu?

"Nocny welon" to już czwarty tom wileńskiej sagi, w której jestem zakochana od samego początku. Autorka potrafi zafascynować czytelnika kunsztem pisarskim, za pomocą którego idealnie wprowadza w atmosferę dawnych lat, oddaje klimat minionej epoki, odkrywając jej uroki i trudy, zadziwiając komplikacjami wynikającymi z konwenansów. Czas, w którym została osadzona opowieść przeplata się z wątkami z przeszłości, w których poznajemy bliżej historię Róży. Daje nam to obraz całości, a wraz z nim ogrom zaskoczenia. Fabuła osnuta aurą tajemniczości, jest tak poprowadzona, że przepłynełam przez nią z lekkością i bez znużenia. Wykreowani bohaterowie to wyraziste, pełnokrwiste postacie, tak jakby byli na wyciągnięcie ręki. Zżyłam się z nimi niesamowicie, szczególnie z Wiktorią, wraz z nią przeżywałam to co aktualnie działo się w jej sercu i w myślach. A działo się nie mało. Natłok emocji nie opuszczał mnie do samego końca. Smutek, z którym przyszło mi kończyć trzeci części, został w pełni ukojony, ale nie zdradzę jak tego autorka dokonała.

Ewa postawiła w tej historii, od pierwszego tomu, na kobiety, na ich siłę i hart ducha nawet w obliczu straty rozdzierającej serce. Przyjaźń, zazdrość, śmierć, trudy życia codziennego. To wszystko nie omija bohaterek sagi wileńskiej, ale radzą sobie tak jak potrafią i idą do przodu , nawet gdy na chwilę trzeba przystanąć i zapłakać.

Jeśli jeszcze nie dane wam było odwiedzić Łempic i Zielnej, to gorąco polecam nadrobienie zaległości. Gwarantuję, że z każdym kolejnym tomem będziecie chcieć coraz więcej.

[anita_and_cupoftea · Rating 5 out of 5]

Wiktoria Pani na Zielnej wciąż przeżywa żałobę po stracie ukochanego męża. Wciąż czuje się jego żoną. W dzień jest matką, zarządza również majątkiem, przygarnia sierotę i troszczy się o jej dobro. W nocy żyje w swoim świecie, wciąż rozmawia z mężem, którego kocha bez ustanku. To kolejny tom sagi wileńskiej, po raz kolejny autorka nie zawodzi. Z wielką uwaga i dbałością o szczegóły XIX wieku oddaje ducha ówczesnych czasów. Złożoność charakterów postaci tylko wzbogaca fabułę, którą moknie przez strony książki, nie ma tutaj przestojów, a emocje aż buzują. Wątki poboczne przemyślane i z wątkiem głównym wplatają się w spójną całość.
Książka o miłości, wierności, ale przede wszystkim o sile kobiet. Polecam gorąco i czekam na kolejną książkę autorki