In 2010 werden in Amerika tien Russische spionnen gearresteerd, nadat ze jarenlang hun ware identiteit hadden verborgen voor hun vrienden, buren en zelfs hun kinderen. Ze maakten deel uit van een spionageprogramma dat bijna een eeuw eerder was begonnen, toen de Sovjetregering burgers naar het buitenland stuurde die zich voordeden als aristocraten, kooplieden en studenten. Sommigen kregen toegang tot uiterst geheime informatie, anderen bezweken onder de druk van een dubbelleven. Op basis van tientallen interviews en nieuw archiefmateriaal schreef Shaun Walker een ware pageturner. Infiltranten brengt het meest ambitieuze spionageprogramma in de geschiedenis tot leven en laat zien hoe die verborgen geschiedenis Rusland en het Westen heeft gevormd.
GE-WEL-DIG!! Mega interessant, las echt als een spannend fictie boek. Ik heb een enorm slaaptekort opgebouwd deze week omdat ik elke avond niet kon stoppen met lezen!! Echt een aanrader.
Zeer meeslepend boek over Russische spionnen. We volgen enkele spionnen tijdens hun opleiding, uitzending, en eventuele ontmaskering of terugkomst naar hun land. En passant leren we heel wat over de geschiedenis van Rusland, de Koude Oorlog, en de huidige trollenfabrieken. Dit boek gaat niet alleen over politiek, maar vooral over het menselijke offer.
Een van de meest onthullende passages betreft de ontboezeming van Stalin, die ondanks alle inlichtingen die hierop wezen, totaal verrast was toen Hitler het Molotov-Ribbentrop-pact verbrak tijdens de tweede Wereldoorlog.
"De Sovjetstrijdkrachten waren verzwakt door Stalins weigering om ze voor de invasie in de hoogste staat van paraatheid te brengen, en door het feit dat heel wat van de beste bevelhebbers in de voorafgaande jaren waren geëxecuteerd. ‘Lenin heeft ons een grootse erfenis nagelaten. Wij, zijn erfgenamen, hebben die compleet verkloot,’ zei Stalin een week na de inval op een zeldzaam moment van paniekerige introspectie."
Ook wist Stalin, wederom dankzij inlichtingen, al eerder van de atoombom af dan de Amerikaanse president Truman!
"Terwijl Stalin stapels rapporten kreeg met inlichtingen die waren verzameld in Groot-Brittannië en Amerika, beschikten Londen en Washington over niet één agent die toegang had tot de hoogste kringen van de macht in Moskou. Dit betekende dat Stalin tijdens de conferenties van de ‘Grote Drie’ in Teheran, Jalta en Potsdam, waar werd besloten over het lot van het naoorlogse Europa, veel meer wist over zijn zogenaamde bondgenoten dan zij over hem. Toen de nieuwe Amerikaanse president Harry Truman hem in Potsdam probeerde te imponeren met het nieuws dat zijn land beschikte over ‘een nieuw wapen met een ongekend verwoestende kracht’, verbaasde het hem dat Stalin niet erg onder de indruk leek. In feite wist Stalin al veel langer van de bom dan Truman, omdat die laatste het geheim pas te horen kreeg nadat hij was ingezworen als president."
De psychologische tol die in dit fragment wordt beschreven—depressie, alcoholisme en paranoia—was een veelvoorkomend probleem binnen deze eenheid.
"Barsky’s ervaringen met het leven als illegale agent zetten de obsessieve wijze waarop de KGB aan deze spionagemethode vasthield in een schril licht. Decennialang waren meer infiltranten in hun missie mislukt dan geslaagd. De meeste agenten die echt spionagewerk bij de hoofdvijand hadden kunnen verrichten, zoals Rudi Herrmann, waren uiteindelijk toch gesnapt. En boven op de twijfelachtige resultaten kwam nog eens de psychische belasting voor de spionnen en hun naasten. Sommige spionnen waren misschien van huis uit al harteloze sociopaten, maar velen waren het slachtoffer van een KGB-programma dat een normaal gevoelsleven onmogelijk maakte. Galina Linitskaja, een van de weinige vrouwelijke infiltranten die in hun eentje werkten, deed enkele jaren nadat ze in Praag voor Operatie Vooruitgang was ingezet een zelfmoordpoging."
Ik zou nog fragmenten kunnen delen, maar ik wil ook niet het volledige boek "spoilen". Dit was zeer aangenaam om te lezen, je voelt je erg betrokken bij deze spionnen, én ik heb weer een hoop bijgeleerd. Wat wil je nog meer van een boek? Vijf sterren absoluut waard!
Muy interesante y adictivo. Gran documentación y trabajo de campo. Es no ficción, pero a veces las historias de los ilegales son tan intrigantes y absorbentes, tanto por la preparación minuciosa, el trabajo y los diferentes destinos que parecen pequeñas historias de espías.
El trasfondo de la antigua URSS y la actual Rusia es de gran fidelidad.
Los Ilegales es un potente documento histórico sobre la parte probablemente más gris del espionaje moderno. Personas que, infiltradas en las sociedades enemigas, fingen durante años y décadas una identidad falsa, una vida impostada e incluso una familia gestada bajo una mentira, para activarse cuando el Servicio lo requiere. Este libro para mi no tiene tanto valor como novela, ya que no hay una trama más allá del componente temporal, pero es un documento de corte histórico novelado muy competente. Me ha gustado mucho.
El inicio del libro es prometedor. De repente uno se encuentra en una película de espías, pero la alegría se acaba pronto. A partir de entonces se nos detalla una historia acerca de los inicios del programa espía de la URSS y más tarde de Rusia. Aunque algunas historias son interesantes, no dejan de ser todas iguales. El libro no se hace pesado en ningún momento, pero sí repetitivo. En definitiva no es un mal libro pero con menos se hubiese explicado lo mismo.
Sin duda alguna que para comprender el presente hay que mirar antes al pasado. Y este libro ayuda a comprender cosas de nuestros días, sobre todo a lo concerniente al mundo del espionaje y la complicada geopolítica actual.