Jeśli naprawdę chcesz zrozumieć, co to znaczy oddychać cudzym lękiem i własną tęsknotą jednocześnie, pozwól mi otworzyć przed tobą drzwi do mojego świata, ale pamiętaj, że raz wejdziesz, już nie wyjdziesz z niego obojętnie.
♥️ Opinia recenzencka ♥️
@sylwiakruk.autorka @editio.red #współpracareklamowa
Kolejny tom ksiazki to ta część, która dopadła mnie emocjonalnie bardziej, niż chciałam to przed sobą przyznać. Nie chodzi nawet o sam mrok towarzyszący historii, chodzi o sposób, w jaki autorka potrafi ten mrok dawkować. Najbardziej uderzyło mnie to, jak świetnie autorka oddaje sprzeczności, które siedzą w człowieku, kiedy jest rozdarty między pragnieniem wolności, a ciężarem więzi, która wcale nie musi być fizyczna, by bolała. To właśnie te niuanse uczyniły tę część tak dojmującą. Nie ma tu prostych emocji. Nie ma oczywistych reakcji. Nie ma wygodnych odpowiedzi. Zamiast tego jest poczucie duszności, które momentami aż kłuło w żołądku i które sprawiało, że nie potrafiłam odłożyć książki nawet wtedy, kiedy potrzebowałam od niej przerwy. Autorka w tej części wyraźnie przesuwa granice, nie fabułą, ale psychologią. Każde zachowanie bohaterów wydaje się mieć drugie dno, każde spojrzenie ma swój ciężar, a milczenie nabiera większej wymowy niż słowa. To sprawia, że jako czytelniczka wchodzisz w tę historię pełniej, niż planowałaś. Zaczynasz rozumieć emocje, których nie aprobujesz. Czujesz dyskomfort, który jest celowy i właśnie dlatego ta część działa tak mocno, bo nie daje możliwości zbudowania bezpiecznego dystansu. Czytając, cały czas miałam w sobie mieszankę napięcia i niepewności, która sprawiała, że przerzucałam strony w rytmie przyspieszonego tętna. Ta książka nie oferuje komfortu, ale oferuje prawdę emocji, która boli, ale jednocześnie zostaje w nas w środku. To, co szczególnie doceniam, to fakt, że autorka nie powiela schematów z poprzednich tomów. Każdy kolejny jest dojrzalszy, celniejszy, emocjonalnie bardziej precyzyjny. W tej czesci poprzeczka jest postawiona wyraźnie wyżej. Nie chodzi tylko o mrok, chodzi o jego konsekwencje. O to, jak wpływa na psychikę, jak zmienia dynamikę relacji, jak odbiera poczucie orientacji w tym, co jest opieką, a co kontrolą.