เรื่องเริ่มต้นไม่ค่อยสวยงามสำหรับคู่นี้ อันมาจากความประทับใจแรกๆ ต่อกันที่ไม่ได้ดีมากมาย นับตั้งแต่ที่นายเล็กของเหมืองแร่ดีบุกขับรถเฉี่ยวครูปลื้มใจที่ตั้งใจมาสร้างโรงเรียนแก่เด็กชาวเขาโดยต่างฝ่ายไม่รู้ว่าอีกคนเป็นใคร (เหมืองอยู่ที่ตากค่ะ) หรือตอนเธอตามคชา เพื่อนของเขาซึ่งเป็นผู้กองไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลเนื่องจากพระเอกโดนยิงแล้วโดนเขาลวนลาม จนถึงขั้นเลวร้ายสุดๆ ก็ตอนที่พระเอกเมาแล้วข่มขืนนางเอกเพราะเข้าใจว่าจะมาเป็นเมียน้อยอีกคนของพ่อ เรียกได้ว่าถ้าไม่ใช่เพราะนางเอกเป็นเด็กกำพร้าที่มีความมุ่งมั่นในวิชาชีพสูง เธอคงไม่อยู่ทนในต่างจังหวัดที่ไม่ใช่บ้าน แต่เพียงเคยมาออกค่ายสมัยเป็นนักศึกษาจนพอจะคุ้นเคยกับผู้คนที่นั่นอยู่บ้างแน่ๆ
พระเอกเรื่องนี้โดนนางเอกด่าว่าเลวว่าชั่วไปเยอะ ซึ่งก็สมควรจริงๆ เพราะก่อนจะมาติดใจนางเอกได้ เขาเป็นเสือผู้หญิงตัวยงชนิดเกือบจะไม่เลือก แล้วพอมาติดใจนางเอกหลังข่มขืนไปแล้ว ก็ยังอุตส่าห์หาทางมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ แล้วใช้คำพูดยั่วยุ ซึ่งความปากเสียของพระเอกก็ดูจะเป็นหนึ่งในนิสัยที่พ่อเจ้าประคุณเลิกยากจริงๆ เพราะขนาดในที่สุดได้แต่งงานกัน หลงรักเธอมากขึ้นและพยายามปรับปรุงตัวแล้ว ก็ยังปากเสียจนทำเธอช้ำใจได้บ่อยๆ แต่รวมพลก็เป็นแบบอย่างพระเอกแบดบอยของแท้ คือเสือผู้หญิง ขี้เหล้า (ตอนหลังยอมเลิกเพราะนางเอก) ปากเสีย เอาแต่ใจเพราะเป็นลูกคนเดียวที่พ่อตามใจมาก โกรธง่ายหายไว น้ำใจแบบนักเลง รักแรงหึงแรง บางทีก็มุ่งมั่นใจร้อนแบบเด็กๆ เลย แต่ก็ดูเข้ากันดีเวลาอยู่กับนางเอกที่เป็นครูแบบเข้มข้น
ส่วนปลื้มใจที่เป็นนางเอกของเรื่อง ถ้าตามท้องเรื่องที่เธอเป็นบัณฑิตครูหมาดๆ ก็น่าจะอายุราวๆ 23-24 ซึ่งเท่ากับอ่อนกว่าพระเอก 6-7 ปี แต่บุคลิกและความคิดอ่านเป็นผู้ใหญ่กว่าโข อาจเพราะลำบากที่ไม่มีพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก แถมพอเจอพระเอกก็ทำแต่เรื่องให้เสียน้ำใจ ดังนั้นเวลาไหนที่เขามาทำดีเอาอกเอาใจ เธอก็เลยไม่อาจวางใจได้สนิท อาจดูบุคลิกและการโต้ตอบพระเอกแข็งๆ ไปหลายครั้ง แต่เราว่าถ้าคนที่ผ่านประสบการณ์เลวร้ายมาตั้งแต่เด็กจริงๆ ก็คงเป็นแบบนี้แหละ คือไม่ไว้ใจใครง่ายๆ ไหนพระเอกจะชอบมัดมือชกทุกเรื่องอีก จนกระทั่งใกล้คลอดก็ยังไม่วายทำให้เธอน้อยใจ แต่ก็ทำให้อ่านไปลุ้นไปว่าคู่นี้จะลงเอยกันได้ยังไงแบบตัวโก่งเหมือนกันนะ
สำหรับเรื่องนี้ ตัวละครที่เราชอบที่สุดกลับเป็นพยัคฆ์ ลูกน้องที่พระเอกเลี้ยงไว้ตั้งแต่เด็กๆ แล้วก็ชอบตามติดเจ้านายต้อยๆ เป็นห่วงเป็นใย สั่งให้ทำอะไรก็ทำ แล้วก็เป็นหนึ่งในคนที่คอยช่วยประสานเวลาพระเอกนางเอกผิดใจกันด้วย ถ้าหากใครเคยอ่านมหา’ลัยเหมืองแร่ของลุงอาจินต์ ปัญจพรรค์ พยัคฆ์จะให้อารมณ์แบบไอ้ไข่ที่ชอบติดอาจินต์อย่างนั้นเลย คือเป็นเด็กหนุ่มใสซื่อ หัวไว ขี้สงสัยและทะเล้นหน่อยๆ ที่น่าดีใจก็คือตอนนี้คุณฝนกำลังเขียนเรื่องให้พยัคฆ์เป็นพระเอกเองด้วย นี่เราก็รอติดตามเรื่องนี้อย่างใจจดจ่ออยู่เหมือนกันค่ะ