Το φθινόπωρο του 1995, με πρωτοβουλία της Γιάννας Αγγελοπούλου και του John F. Kennedy School of Government οργανώθηκε στο Χάρβαρντ ένα Συνέδριο στο οποίο συζητήθηκε – με τη συμμετοχή πανεπιστημιακών, πολιτικών, διπλωματών και δημοσιογράφων – το φαινόμενο εκείνο, που καθιερώθηκε να ονομάζεται “Το Ελληνικό Παράδοξο”. Οι εργασίες του Συνεδρίου κυκλοφόρησαν στο βιβλίο το 1997, στις Εκδόσεις Παπαζήση. Σήμερα, 20 χρόνια αργότερα πολλά έχουν αλλάξει εκτός από τα “ελληνικά παράδοξα” που γεωμετρικά έχουν αυξηθεί. Η μεγάλη οικονομική κρίση, η εμπειρία των ολυμπιακών, η μετάλλαξη της κρίσης από αμιγώς οικονομική σε αξιακή, μας έχουν κάνει να αναθεωρήσουμε κατεστημένες απόψεις και παγιωμένες αντιλήψεις δεκαετιών. Όπως λέει η κυρία Αγγελοπούλου “ενώ οι Έλληνες ως άτομα ανοιγόμαστε και ανοίγουμε διαρκώς νέους ορίζοντες στον κόσμο, ενώ διαπρέπουμε στην οικονομία, στην επιστήμη, στις τέχνες και στη δημόσια ζωή, την ίδια στιγμή η Ελλάδα μένει πίσω”. Άραγε αυτό οφείλεται στην επικράτηση του “ατομικού” έναντι του “συλλογικού” που αποτελεί διαχρονικό γνώρισμα του ελληνικού έθνους και επανέρχεται άλλοτε ως κατάρα και ενίοτε ως ευλογία; ή μήπως αποτελεί γνώρισμα μιας κοινωνίας που μεταλλάσσεται μέσα από μια διαδικασία ωρίμανσης και προσαρμογής στο σύγχρονο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι; Αυτή την πραγματικότητα – και τις δυνατότητες να την ξεπεράσουμε - εξετάζει το “Ξαναδιαβάζοντας το Ελληνικό Παράδοξο” είκοσι χρόνια μετά την 1η έκδοση και πιο επίκαιρο από ποτέ.
Librarian Note: Also writes under the name Graham Allison.
Graham Tillett Allison, Jr. (born 23 March 1940) is an American political scientist and professor at the John F. Kennedy School of Government at Harvard. He is renowned for his contribution in the late 1960s and early 1970s to the bureaucratic analysis of decision making, especially during times of crisis. His book Remaking Foreign Policy: The Organizational Connection, co-written with Peter Szanton, was published in 1976 and had some influence on the foreign policy of the administration of President Jimmy Carter which took office in early 1977. Since the 1970s, Allison has also been a leading analyst of U.S. national security and defense policy, with a special interest in nuclear weapons and terrorism.
Allison is best known as a political scientist for his book Essence of Decision: Explaining the Cuban Missile Crisis (1971), in which he developed two new theoretical paradigms — an organizational process model and a bureaucratic politics model — to compete with the then-prevalent approach of understanding foreign policy decision making using a rational actor model. Essence of Decision swiftly revolutionized the study of decision making in political science and beyond.