เงือกน้อยร้อยเหลี่ยมรัก

Ever After… หัวใจในกาลครั้งหนึ่ง

by ศรัณญ์ชล

...เงือกน้อยผู้หลงรักเจ้าชาย และยอมสละโลกทั้งใบของตัวเองเพื่อความรัก อาจเคยคล้ายเรื่องราวความรักของเธอราวกับพิมพ์เดียวกัน...

‘มารินดา’ จากเรื่องราวบางอย่างมาไกลแสนไกลถึงเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่งทางภาคใต้ เก็บซ่อนอดีตเงียบงัน และสร้างกำแพงบางๆ ตีห่างจากคนรอบตัว จนกระทั่งวันที่นักเดินทางหนุ่มสองคนเดินทางเข้ามาพักที่เกสต์เฮ้าส์ของเธอในวันเดียวกัน ภายนอกพวกเขาทั้งคู่อาจดูเหมือนนักเดินทางธรรมดา แต่มารินดารับรู้อยู่ลึกๆ ว่า...พวกเขาพิเศษมากกว่านั้น

‘รามิน’ และ ‘ชูริค’ ต้องการอะไร สิ่งนั้นเกี่ยวโยงกับอดีตที่เธอพยายามหนีจากมาหรือไม่...มารินดาไม่แน่ใจ เธอรู้แต่เพียงว่าทั้งคู่จะไม่มีวันได้สิ่งนั้นไปง่ายๆ ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตาม

192 pages, Paperback

First published October 1, 2014

About the author

Associated Names:
* Clear Ice
* ศรัณญ์ชล
* อะมีราห์
* ภูวดี ตู้จินดา

Reviews

[Thirds · Rating 3 out of 5]

ถ้าเทียบกับเรื่องอื่นในเซ็ทที่ออกแนวรักหวานแหวว
แต่เรื่องนี้ จะออกแนวซึ้งแบบหม่นๆ มากกว่าค่ะ

ด้วยความที่นางเอกมีอดีตที่ผิดพลาดและไม่ค่อยสวยงาม
กับพระเอกที่บอกว่าตัวเองไม่ใช่คนดี แต่อยู่เฉดสีเทาเข้ม
และโทนเรื่องที่ไม่ได้เน้นไปในเรื่องรักๆเท่าไหร่นัก
(อย่างที่บอกว่าจะออกแนวซึ้ง)

แต่ก็สนุกในแนวเน้นเนื้อเรื่องนะคะ
ปมเรื่องจะค่อยๆคลายว่าใครเป็นใคร ต้องการอะไร

ที่หักคะแนนเป็นความชอบส่วนตัวมากกว่าค่ะ
เราชอบเรื่องที่มันสมบูรณ์ จบทุกข้อสงสัย อธิบายในเนื้อเรื่องไปเลย
อันนี้ต้องอ่านท้ายเล่มเอาเอง แต่ก็ยังมีจุดที่เราไม่ค่อยเคลียร์อยู่ด้วย


อย่างมีฉากที่บอกว่า
มีข่าวดังใน'แวดวง' ว่าอีวานต้องการของ ให้ราคาสูง
แต่ทำไมถึงมีชูริคมาแย่งแค่คนเดียว
(ของชูริคนี่เข้าใจว่านาทัลญ่ามาบอก)
ทั้งเรื่องแย่งล๊อคเก็ตน่าจะมีมืออาชีพมากกว่าชูริคมาพยายามแย่งเหมือนกัน(หรือเปล่า)
แล้วก็เรื่องกุญแจที่อยู่ที่นางเอก จะว่ามีแค่นาทัลญ่าสืบรู้มาอยู่คนเดียวก็ไม่น่านะ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

อ่านแล้วชอบแนวคิดของพี่ไอซ์มากเลยค่ะ ที่เอาเทพนิยายเรื่องเงือกน้อยกลายเป็นฟองคลื่นมาเป็นนิยายเล่มนี้ ปกติลี่จะชอบเปิดอ่านปกหลัง คำนำ คำโปรย จากใจนักเขียนท้ายเล่ม เลยเกือบจะอ่านในส่วนที่พี่ไอซ์เขียนว่า “คุยกันหลังอ่าน” แล้วด้วย ถ้าไม่เจอประโยคดักคอว่า ถ้ายังไม่ได้อ่านเนื้อเรื่อง อย่าเพิ่งอ่านนะ เพราะจะสปอยล์เรื่อง ฮ่าๆ เราเลยรีบปิดกลับมาแทบไม่ทัน แล้วก็เริ่มอ่านเนื้อเรื่องอย่างจริงจัง โดยพยายามห้ามใจตัวเองไม่ให้เปิดไปที่หน้าสุดท้าย แต่ก็เห็นแวบๆ แหละว่าปิดท้ายด้วยที่นาทัลญ่า กร๊ากๆ แต่ก็เดาเรื่องไม่ได้อยู่ดีแหละ

กลัวจะหลุดสปอยล์ไปมากเลย เพราะเรื่องนี้ของพี่ไอซ์ต้องอ่านไปเรื่อยๆ ถึงจะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด ชอบมากที่ผูกทุกอย่างเข้าด้วยกัน และทิ้งปริศนาบางอย่างให้ได้คิดและสงสัย และรู้สึกดีจริงๆ ที่ได้อ่าน “คุยกันหลังอ่าน” ไม่งั้นก็ปล่อยให้ตัวเองสงสัยแต่ไม่ได้คิดอะไรต่อไป ฮ่าๆๆๆ

และที่แน่ๆ ชอบตัวละครนะ ทั้งมารินดา รามิน ชูริค และกานต์รวี เพราะความที่ตัวละครไม่ได้เป็นสีขาว แต่เป็นตัวละครที่มีด้านสีดำให้เห็นด้วย ก็เลยเป็นตัวละครสีเทา (หลังจากผสมสีดำกับขาวแล้ว ฮ่าๆ) เลยทำให้รู้สึกจับต้องได้ รู้สึกถึงความเป็นคนธรรมดา ที่มีทั้งด้านสว่างและด้านมืดในตัวของเราเอง และชอบที่ไม่ได้ปิดท้ายเรื่องว่า และตัวร้ายจะต้องลงเอยด้วยการโดนจับหมดเลย เพราะความเป็นจริงมันก็ยากที่จะเป็นแบบนี้แหละ ตัวร้ายก็ยังใช้ชีวิตของตัวร้ายต่อไป

อ่านไปลุ้นไปตลอดว่าตัวละครหลักทั้ง 4 ตัวจะทำยังไง และชอบที่สุดท้ายทุกคนก็ใช้วิธีการพูดความจริงให้รับรู้ และร่วมมือกัน ถึงได้ผ่านพ้นช่วงชีวิตที่ต้องอยู่อย่างลองเชิงกันไปมา

ชอบรูปแบบของร้าน Ever After จังเลย ทำเอาอยากรู้ว่าบาร์เทนเดอร์หนุ่มคนนั้นคือใครกัน ฮ่าๆๆๆ พี่ๆ ช่วยเขียนเรื่องของเขาคนนี้ได้ไหม น่าสนใจจริงๆ นะ ตอนนี้เหลืออีกสองเล่มที่ยังไม่ได้อ่านคือ “มงกุฎนางฟ้า” และ “สะกิดรักเล่ห์อสูร” เดี๋ยวจะต้องตามอ่านให้ครบในเร็ววัน อิอิ

เป็นเล่มบางๆ ที่ให้อะไรดีๆ ในสไตล์ของพี่ไอซ์ค่ะ และดีใจจริงๆ ที่อ่านเล่มนี้ อ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นสไตล์ที่ไม่เหมือนใคร และชอบมากจริงๆ (นี่บอกไม่ถูก จนเขียนวนไปวนมาแบบนี้แล้วอ่ะ ฮ่าๆ)

ปกนิยายชื่อเรื่องกลืนไปกับปกไปหน่อย เลยทำให้มองไกลๆ แล้วมองไม่เห็นชื่อเรื่องเลย แง่ๆ ทำไมหน้าปกไม่ใช่เงือก แต่เป็นหอยอ่ะ ทำเอาอยากกินหอยเลย ฮ่าๆ

[สปอยล์]

คุ้นเคยกับนาทัลญ่าดีอยู่แล้วจากเรื่อง “ระบำรัก” ที่พระเอกเป็นโจรสุดหล่อ ฮ่าๆ อ่านไปก็ชอบความฉลาดของนาทัลญ่านะคะ จนแอบเชียร์ว่า เมื่อไรเธอคนนี้จะเจอคู่ของเธอสักทีนะ ถึงเรื่องนี้เหมือนนาทัลญ่าจะเป็นตัวเอกที่ทำให้เรื่องดำเนินไป จริงๆ ก็ทุกตัวแหละ แต่ไม่ใช่นางเอกนะ ก็ยังได้แต่ลุ้นกันต่อไป ชอบที่พี่ไอซ์บอกว่าเธอคนนี้ฉลาดจนแอบติดที่ดักฟังแบบที่ไฮเทคมาก แล้วเปลี่ยนที่ตลอดด้วย อ่านตรงนี้แล้วขำมากอ่ะ

นั่งลุ้นว่าใครจะคู่ใครกันแน่ แล้วก็เป็นไปตามนั้น มารินดากับรามิน (ชื่อก็คล้ายกันนะ) และชูริคกับกานต์รวี ตอนเห็นชื่ออีริค เนี่ยแอบสับสนงงงวยกับชื่อของชูริคมาก ฮ่าๆ เพราะมีคำว่า “ริค” เหมือนกัน แล้วก็ดีใจว่าตอนท้ายมีเฉลยท้ายเล่มว่า คนที่คล้ายอีริคคือพี่ชายของอีริค ไม่งั้นลี่จินตนาการไปไกลแล้วว่า จริงๆ อีริคไม่ตาย แล้วจะกลับมาหากานต์รวีในเล่มถัดไป ฮ่าๆๆๆ

เด็ดมากตรงที่มารินดาคิดได้ว่าควรจะทำยังไงหลังจากที่ได้คุยกันแบบเปิดใจกันเลย มันทำให้รู้สึกว่าบางทีการพุ่งเข้าชนปัญหาเลย ก็ดีกว่าที่จะต้องอยู่อย่างหลบหนีมันไปแบบนั้นตลอดไป

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 5 out of 5]

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-4A