What do you think?
Rate this book
กลางฝูงแพะหลังหัก
รวมเรื่องสั้นชุดนี้เป็นผลงานรวมเล่มของอุมมีสาลาม อุมาร นักเขียนสาวรุ่นใหม่ผู้ได้รับคัดเลือกเป็น “ศิลปินหน้าใหม่” (Young Thai Artist Award) สาขาวรรณกรรม ในปี ๒๕๕๕
พูดถึงปรากฏการณ์ชีวิตผู้หญิงกับ “ความจริง” และ “ความลวง” ในชายแดนใต้-แผ่นดินอาถรรพ์ พวกเธอมักได้รับการโต้ตอบด้วยความเชื่อ จึงจำยอมผลกระทบอย่างไม่อาจปฏิเสธ บ้างก็จำใจยอมรับด้วยความรู้สึกว่าความเสียเปรียบนั้นเป็นธรรมชาติ เป็นความรักและความหวังดี บ้างก็สะท้อนวิถีชีวิตท้องถิ่นที่สอดคล้องกับหลักศาสนาและความเชื่อต่างๆ ของชาวมุสลิม หลายๆ ประเพณี พิธีกรรม จะเป็นที่แปลกตาของนักอ่านทั่วไป เพราะนักเขียนที่ไม่ใช่คนมลายูท้องถิ่นไม่สามารถเข้าถึงพิธีกรรมและประเพณีเหล่านั้นได้
พูดถึงปรากฏการณ์ชีวิตผู้หญิงกับ “ความจริง” และ “ความลวง” ในชายแดนใต้-แผ่นดินอาถรรพ์ พวกเธอมักได้รับการโต้ตอบด้วยความเชื่อ จึงจำยอมผลกระทบอย่างไม่อาจปฏิเสธ บ้างก็จำใจยอมรับด้วยความรู้สึกว่าความเสียเปรียบนั้นเป็นธรรมชาติ เป็นความรักและความหวังดี บ้างก็สะท้อนวิถีชีวิตท้องถิ่นที่สอดคล้องกับหลักศาสนาและความเชื่อต่างๆ ของชาวมุสลิม หลายๆ ประเพณี พิธีกรรม จะเป็นที่แปลกตาของนักอ่านทั่วไป เพราะนักเขียนที่ไม่ใช่คนมลายูท้องถิ่นไม่สามารถเข้าถึงพิธีกรรมและประเพณีเหล่านั้นได้
176 pages, Paperback
First published October 1, 2014
4 people are currently reading
45 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
January 22, 2022
“นั่นแหละ…แผ่นดินนี้ง่ายเกินไปสำหรับการป้ายสีคนอื่นและอยู่ยากยิ่งขึ้นสำหรับผู้ที่ไม่ยอมประกาศตนว่าเป็นคนดี”
“ถ้าไม่ชอบในสิ่งที่พวกเขาทำแล้วไปทำเหมือนเขาทำไม เราจะทำอย่างนั้นทำไม ในเมื่อเราไม่ชอบกับสิ่งที่เขาทำกับเรา”
____
หนังสือรวมเรื่องสั้นของนักเขียนหญิงมุสลิมชาวปัตตานี
เรื่องสั้นที่ชวนให้เราสงสัยและคิดตามเกี่ยวกับเรื่อง “เรื่องปกติ ใคร ๆ เขาก็ทำ มันก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว” ของสังคมรอบข้างที่เราอยู่
ผู้เขียนเป็น “ผู้หญิง” “มุสลิม” “ชาวปัตตานี/ชาวทะเลใต้” และเลือกจะถ่ายทอดเรื่องราวที่ทำให้เราได้เรียนรู้เรื่องของสามอย่างนี้หรือมุมมองเรื่องต่าง ๆ ผ่านเลนส์ใดเลนส์หนึ่งบ้าง สองเลนส์บ้าง หรือครบทั้งสามเลนส์เลยบ้าง
ไม่ค่อยมีวรรณกรรมไหนเขียนถึงเรื่องเหล่านี้เท่าไร พอมีขึ้นมาก็เลยน่าสนใจ
เราอยากอ่านเรื่องราวเหล่านี้ให้มากขึ้น
_____
เคื่องนึงนำเสนอผ่านเรื่องราวของตัวละครในจังหวัดชายแดนใต้
ดังนั้นก็เลยจะได้สัมผัสกับเรื่องราววิถีชีวิตคนที่อยู่ในใต้สภาวะ~ที่เหมือนจะอยู่ในภาวะเผชิญความรุนแรง เสี่ยงจะเสียชีวิตได้ตลอด ปัญหาทั้งจากคนเองก็ดี รัฐเองก็ดี ที่ทำให้วิถีชีวิตที่สวยงามก็ต้องเปลี่ยนไป
นอกจากปัญหานอกบ้าน ก็ยังต้องเจอกับเรื่องภายในครอบครัวอีก การกดทับทางตรงและทางอ้อม ความคาดหวังของสังคมกับผู้หญิงมุสลิม ความคาดหวังของพ่อแม่ ความคาดหวังของลูก ความคาดหวังของสังคม
ความรู้สึกของคน ๆ นึงที่ไม่รู้ว่าควรจะต้องแสดงออกไปอย่างไรให้ดีกับทุกฝ่าย เรื่องราวที่ทำให้ต้องสับสนว่าจะมีความทุกข์หรือความสุขได้ไหม
การไว้ใจและโดนหักหลัง การเสริมเติมแต่งเรื่องราว จนอาจจะทำให้ชีวิตคน ๆ หนึ่งต้องเจ็บแค้นใจ และนำพาเข้าสู่หนทางที่ทำให้ผู้คนรอบข้างต้องหลีกหนี แม้ว่าจะมีสาเหตุยังไง แต่ผู้คนก็ลืมและไม่ใส่ใจอีกต่อไป เศร้านะ
แน่นอนว่าไม่ได้ใส่เรื่องเหล่านี้มาโต้ง ๆ
ผู้เขียนก็เขียนขึ้นมาว่ามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น และดำเนินไปแบบนี้ ไม่ได้ใส่ความคิดอะไรเพิ่ม นอกจากความเอ้ะในบางช่วง
เราอ่านแล้วเราก็เอ้ะ และตีความต่อและตั้งคำถามได้แบบนี้เอง
เราเองก็ไม่รู้คำตอบบางเรื่องหรอก แต่เราก็อยากเข้าใจให้มากขึ้น
เรื่องการปากเปราะป้ายสี อคติ ฟังข่าวสารไม่คิดวิเคราะห์ จนสังคมตกอยู่ในอิทธิพลของ “เรื่องเล่าไร้เหตุผล” และสังคมก็ไม่สนใจคนที่ได้รับผลกระทบทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ทำผิดอะไรเลย ~ มันไม่ใช่เรื่องที่ควรเกิด ใคร ๆ ก็รู้ แต่ใคร ๆ ก็ทำแบบนั้น และก็ปล่อยให้มันดำเนินไปแบบนั้น ~~~~ ใคร ๆ ที่ว่านั้นคือเราด้วยรึเปล่า?
เสียงเล็ก ๆ ที่พยายามสื่อถึงความทุกข์ในใจ เลือกจะอดทนเพื่อใครหลาย ๆ คน ความคาดหวังให้อดทน หากไม่อดทนก็จะกลายเป็นคนไม่ดีไปเสียฉิบ ~ เรื่องที่ขอให้อดทนนั้นสมควรไหมนะ? โกรธได้ไหมนะ?
คนเราจะจัดการความทุกข์ใจอย่างไร บางการกนะทำอาจจะเป็นวิธีหลีกหนีจากความทุกข์ใจ ~ เราเป็นใคร รู้เรื่องอะไรแค่ไหน ถึงจะไปตัดสินอะไรใคร ไปต่อว่าใครว่าไม่เหมาะสม?
แล้วก็มีเรื่องที่ทำให้เราฉุกคิดขึ้นมาว่า คนเราก็มีหลายบทบาท คนนึงอาจจะเป็นคนดีในบทบาทหนึ่งและเป็นคนเหี้ยในอีกบทบาทหนึ่งก็ได้ และเราอาจจะได้พบเจอกับบทบาททั้งคู่ของใครคนนั้น หรือเราอาจจะเป็นใครคนนั้นสำหรับบางคนอยู่ก็ได้
หนังสือเล่มนี้แสดงภาพความเป็นมนุษย์ได้ดีมากเลย
มันหลายหลาย มันมีเรื่องไม่สวยงามที่สวยงาม
____
หนังสือดี ได้อ่านแล้วชอบ
ถึงเรื่องหลัง ๆ จะจบได้น่าเสียดายไปเสียหน่อย
“ถ้าไม่ชอบในสิ่งที่พวกเขาทำแล้วไปทำเหมือนเขาทำไม เราจะทำอย่างนั้นทำไม ในเมื่อเราไม่ชอบกับสิ่งที่เขาทำกับเรา”
____
หนังสือรวมเรื่องสั้นของนักเขียนหญิงมุสลิมชาวปัตตานี
เรื่องสั้นที่ชวนให้เราสงสัยและคิดตามเกี่ยวกับเรื่อง “เรื่องปกติ ใคร ๆ เขาก็ทำ มันก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว” ของสังคมรอบข้างที่เราอยู่
ผู้เขียนเป็น “ผู้หญิง” “มุสลิม” “ชาวปัตตานี/ชาวทะเลใต้” และเลือกจะถ่ายทอดเรื่องราวที่ทำให้เราได้เรียนรู้เรื่องของสามอย่างนี้หรือมุมมองเรื่องต่าง ๆ ผ่านเลนส์ใดเลนส์หนึ่งบ้าง สองเลนส์บ้าง หรือครบทั้งสามเลนส์เลยบ้าง
ไม่ค่อยมีวรรณกรรมไหนเขียนถึงเรื่องเหล่านี้เท่าไร พอมีขึ้นมาก็เลยน่าสนใจ
เราอยากอ่านเรื่องราวเหล่านี้ให้มากขึ้น
_____
เคื่องนึงนำเสนอผ่านเรื่องราวของตัวละครในจังหวัดชายแดนใต้
ดังนั้นก็เลยจะได้สัมผัสกับเรื่องราววิถีชีวิตคนที่อยู่ในใต้สภาวะ~ที่เหมือนจะอยู่ในภาวะเผชิญความรุนแรง เสี่ยงจะเสียชีวิตได้ตลอด ปัญหาทั้งจากคนเองก็ดี รัฐเองก็ดี ที่ทำให้วิถีชีวิตที่สวยงามก็ต้องเปลี่ยนไป
นอกจากปัญหานอกบ้าน ก็ยังต้องเจอกับเรื่องภายในครอบครัวอีก การกดทับทางตรงและทางอ้อม ความคาดหวังของสังคมกับผู้หญิงมุสลิม ความคาดหวังของพ่อแม่ ความคาดหวังของลูก ความคาดหวังของสังคม
ความรู้สึกของคน ๆ นึงที่ไม่รู้ว่าควรจะต้องแสดงออกไปอย่างไรให้ดีกับทุกฝ่าย เรื่องราวที่ทำให้ต้องสับสนว่าจะมีความทุกข์หรือความสุขได้ไหม
การไว้ใจและโดนหักหลัง การเสริมเติมแต่งเรื่องราว จนอาจจะทำให้ชีวิตคน ๆ หนึ่งต้องเจ็บแค้นใจ และนำพาเข้าสู่หนทางที่ทำให้ผู้คนรอบข้างต้องหลีกหนี แม้ว่าจะมีสาเหตุยังไง แต่ผู้คนก็ลืมและไม่ใส่ใจอีกต่อไป เศร้านะ
แน่นอนว่าไม่ได้ใส่เรื่องเหล่านี้มาโต้ง ๆ
ผู้เขียนก็เขียนขึ้นมาว่ามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น และดำเนินไปแบบนี้ ไม่ได้ใส่ความคิดอะไรเพิ่ม นอกจากความเอ้ะในบางช่วง
เราอ่านแล้วเราก็เอ้ะ และตีความต่อและตั้งคำถามได้แบบนี้เอง
เราเองก็ไม่รู้คำตอบบางเรื่องหรอก แต่เราก็อยากเข้าใจให้มากขึ้น
เรื่องการปากเปราะป้ายสี อคติ ฟังข่าวสารไม่คิดวิเคราะห์ จนสังคมตกอยู่ในอิทธิพลของ “เรื่องเล่าไร้เหตุผล” และสังคมก็ไม่สนใจคนที่ได้รับผลกระทบทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ทำผิดอะไรเลย ~ มันไม่ใช่เรื่องที่ควรเกิด ใคร ๆ ก็รู้ แต่ใคร ๆ ก็ทำแบบนั้น และก็ปล่อยให้มันดำเนินไปแบบนั้น ~~~~ ใคร ๆ ที่ว่านั้นคือเราด้วยรึเปล่า?
เสียงเล็ก ๆ ที่พยายามสื่อถึงความทุกข์ในใจ เลือกจะอดทนเพื่อใครหลาย ๆ คน ความคาดหวังให้อดทน หากไม่อดทนก็จะกลายเป็นคนไม่ดีไปเสียฉิบ ~ เรื่องที่ขอให้อดทนนั้นสมควรไหมนะ? โกรธได้ไหมนะ?
คนเราจะจัดการความทุกข์ใจอย่างไร บางการกนะทำอาจจะเป็นวิธีหลีกหนีจากความทุกข์ใจ ~ เราเป็นใคร รู้เรื่องอะไรแค่ไหน ถึงจะไปตัดสินอะไรใคร ไปต่อว่าใครว่าไม่เหมาะสม?
แล้วก็มีเรื่องที่ทำให้เราฉุกคิดขึ้นมาว่า คนเราก็มีหลายบทบาท คนนึงอาจจะเป็นคนดีในบทบาทหนึ่งและเป็นคนเหี้ยในอีกบทบาทหนึ่งก็ได้ และเราอาจจะได้พบเจอกับบทบาททั้งคู่ของใครคนนั้น หรือเราอาจจะเป็นใครคนนั้นสำหรับบางคนอยู่ก็ได้
หนังสือเล่มนี้แสดงภาพความเป็นมนุษย์ได้ดีมากเลย
มันหลายหลาย มันมีเรื่องไม่สวยงามที่สวยงาม
____
หนังสือดี ได้อ่านแล้วชอบ
ถึงเรื่องหลัง ๆ จะจบได้น่าเสียดายไปเสียหน่อย
March 17, 2018
ถ้าอ่านแค่ 1-3 เรื่องแรกจะรู้สึกว่าใช้ได้ดูมีเอกลักษณ์แม้ซ้ำทาง
พวกรุ่นเก่าทางใต้ไปหน่อย แต่พอหลังจากนั้นจะพบว่าซ้ำซาก
มาก ผู้เขียนองค์ความรู้ไม่ค่อยกว้าง เข้ารอบสุดท้ายซีไรต์ได้
ถือว่าแปลกทีเดียว คิดถึงข่าวที่เคยได้ยินว่ากรรมการ
ปี 60 เลือกไม่ค่อยดี
พวกรุ่นเก่าทางใต้ไปหน่อย แต่พอหลังจากนั้นจะพบว่าซ้ำซาก
มาก ผู้เขียนองค์ความรู้ไม่ค่อยกว้าง เข้ารอบสุดท้ายซีไรต์ได้
ถือว่าแปลกทีเดียว คิดถึงข่าวที่เคยได้ยินว่ากรรมการ
ปี 60 เลือกไม่ค่อยดี
January 30, 2024
งานชิ้นนี้ทำให้รู้สึกอยากอ่านงาน memoir ของผู้เขียน (หรือคืออยากให้เขาเขียนใน genre นั้น) เพราะประเด็นผู้หญิง ครอบครัว ศาสนา ผูกกันหลายทบหลายขดนี้เป็นเรื่องพ้นข่ายความรับรู้ของคนนอกพื้นที่ พอเป็นเรื่องสั้นแล้วก็มีความเป็น fiction ที่มากอยู่ เราก็ไม่รู้จะ treat สิ่งที่อ่านเจอเหล่านี้ยังไง คือเรา form opinion ได้แต่ก็ไม่อยากจะ form bias คงต้องไปเอดูเคตตัวเอง 555555
ภาษาในเรื่องง่ายอ่านสะดวก ส่วนเนื้อหาผู้อ่านอาจจะต้องมีความเข้าใจประเด็นพิพาทในเขตพื้นที่อยู่สักหน่อย จะอ่านสะดวกขึ้น รวมถึงภาษามลายู (ไม่แน่ใจว่ามีภาษาอื่นอีกไหม) หรือข้อคำศาสนาบางส่วนที่ปรากฏในเล่มอยากให้ทำเชิงอรรถไว้
ภาษาในเรื่องง่ายอ่านสะดวก ส่วนเนื้อหาผู้อ่านอาจจะต้องมีความเข้าใจประเด็นพิพาทในเขตพื้นที่อยู่สักหน่อย จะอ่านสะดวกขึ้น รวมถึงภาษามลายู (ไม่แน่ใจว่ามีภาษาอื่นอีกไหม) หรือข้อคำศาสนาบางส่วนที่ปรากฏในเล่มอยากให้ทำเชิงอรรถไว้
July 24, 2018
กลางๆ แค่พอใช้ได้
February 21, 2015
รวมเรื่องสั้นเหล่านี้ใช้เวลาอ่านไม่มาก การดำเนินเรื่องก็เป็นไปในแนวสัจนิยมที่คุ้นเคย เรียบๆ ง่ายๆ อ่านคล่องยิ่งนัก และด้วยความเป็นสัจนิยมจึงนำเสนอความคิดของผู้เขียนสู่ผู้อ่านได้แจ่มชัดตรงไปตรงมาเข้าใจได้ทันที เขียนได้ครบตามสูตรของแนวนี้ แต่ประเด็นที่เสรอนั้นไม่ได้มีอะไรใหม่ หรือทำให้ 'ซึ้งซ่าน'-เปลี่ยนมุมมองต่อโลกรอบตัว-อะไรทำนองนั้น แต่ก็สะเทือนใจตามแบบฉบับของสัจนิยมจนแทบร้องไห้ ส่วนตัวชอบเรื่อง 'พี่ชาย' กับ 'ความตายในเดือนรอมฎอน' มาก เรื่องแรกส่วนตัวล้วนๆ เรื่องที่สองนั้นแสดงความป่าเถื่อนของรัฐไทยในคุกได้อย่างดี และเป็นความป่าเถื่อนในโลกก่อนสมัยใหม่ คือโลกที่สิทธิเสรีภาพของผู้ถูกคุมขังไม่มี ไม่มีแม้แต่สิทธิที่จะปฏิบัติตนตามคำสอนของพระผู้เป็นเจ้าที่เขาเชื่อ
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews