Buren

by Patrick De Bruyn

Tomas heeft het allemaal: een fijn gezin, een topbaan in het bedrijf van zijn schoonvader, genoeg geld voor een fraaie villa, auto's, reizen, en vooral: genoeg tijd om door te bren-gen met zijn vrouw Gisèle en zijn kinderen Lianne en Jack. Op een dag herkent hij een man van wie hij weet dat die al vijftien jaar dood is. Tomas reageert ontzet: als de man nog leeft, is dat een tijd-bom onder zijn comfortabele leven. Even later ontmoet hij ook zijn vroegere buurmeisje Kimberley, op wie hij als tiener al dolverliefd was, maar die hij van de ene op de andere dag nooit meer heeft willen terug-zien. Waarom niet? Kimberley wil na vijftien jaar nog steeds een antwoord op die vraag. Tomas wordt geconfronteerd met een verleden dat hij voor-goed had willen vergeten. Maar niets is zo moeilijk als een geheim tot in je graf meedragen.

288 pages, Paperback

First published January 1, 2014

About the author

Patrick De Bruyn is een Vlaamse schrijver.

Patrick De Bruyn in de Nederlandstalige Wikipedia

Patrick De Bruyn bij "Misdaadromans.nl"


Patrick De Bruyn is a Flemish writer.

Reviews

[Nathalie Vanderschelden · Rating 5 out of 5]

Echt een schrijver naar mijn hart! Jammer dat de nog te lezen boeken inkorten...

[Annabee · Rating 3 out of 5]

[Gerecenseerd voor Hebban/Crimezone]

Het boek dat hij schreef in zijn studententijd buiten beschouwing gelaten is 'Buren' de elfde misdaadroman van de Vlaming Patrick de Bruyn (1955). Met 'Dodelijk verlangen' won hij de Hercule Poirotprijs 2010. De verhalen van De Bruyn kenmerken zich door zijn beschrijvingen van gewone mensen, die door het noodlot of door eigen toedoen in een nachtmerrie belanden. De Bruyn legt het accent op de menselijke psyche, zijn vakgebied.

Je zou kunnen zeggen dat Tomas Vervoort het voor elkaar heeft in het leven: vrouw, kinderen en een dik betaalde baan in het bedrijf van zijn schoonvader, hij kan alles kopen wat zijn hartje begeert. Tomas is echter niet gelukkig getrouwd, zijn drijfveer is de toekomstige nalatenschap van schoonpa Jacques Melville. Zo ver is het nog niet, schoonpa is nog levenslustig genoeg om met het andere geslacht te flierefluiten en zijn bedrijf zelf te leiden. Tomas rest niets dan lijdzaam af te wachten. Op zekere dag verandert zijn luizenleven in een hel: hij ziet een man die hij van vroeger kent, maar die al vijftien jaar dood is. Of toch niet? Ook ontmoet hij zijn vroegere buurmeisje Kimberley, die hem het een en ander te vertellen heeft. Tomas’ leven staat op slag op zijn kop. Hij staat voor een dilemma. Hoe te handelen zonder zijn baan en zijn huwelijk, oftewel zijn toekomstverwachtingen, op het spel te zetten?

'Buren' start met een veelbelovende terugblik op het verleden, met een gesprek tussen Tomas en Kimberley, waarvan Tomas op die leeftijd de strekking niet onderkent. Aansluitend gaan we naar het heden en leren we de nu drieëndertigjarige Tomas kennen als een flapdrol die zich graag laat voorstaan op zijn ‘klasse’. De buurtbarbecue die hij jaarlijks in eigen tuin organiseert spreekt boekdelen. Dan duiken de man die hij het liefst van al wil vergeten en ook Kimberley op. Herinneringen aan vroeger spelen door Tomas’ hoofd, hij kan de situatie niet aan. In plaats van de kwestie te bespreken met echtgenote Gisèle en haar vader c.q. zijn baas Jacques, zoals ieder weldenkend mens zou doen, raakt hij verstrikt in zijn zelfgecreëerde nachtmerrie. Volstrekt onlogisch, want eenieder zal begrijpen dat Tomas’ handelingen op zijn achttiende ver voor de tijd lagen dat hij Gisèle leerde kennen. Wie zou hem dat kwalijk nemen? Er zijn meer zaken die Buren tot een zwak verhaal maken: Jacques heeft een vriendin die ‘verborgen’ blijft, je kunt aan zien komen dat ... Kinderen en echtgenote spelen vrijwel geen rol in het geheel, uitsluitend Tomas’ perspectief is aan de orde. Het zou boeiender zijn geweest ook in de hoofden van de overige betrokkenen te kijken, al was het maar in de gedachten van een van hen.

Tekort aan diepgang, te simpel verhaal, de (psychologische) spanning komt er onvoldoende uit. Daar staat tegenover dat Patrick de Bruyn een zeer prettige schrijfstijl heeft, gelardeerd met typisch Vlaamse uitdrukkingen, zoals ‘iemand de daver op het lijf jagen’. Het schort aan geloofwaardigheid en verrassende elementen, maar aan leesplezier beslist niet!

[Hilde · Rating 4 out of 5]

Heel vlot geschreven met een mooie uitwerking van het verhaal. Hij weet er de spanning in te houden door de informatie maar met mondjesmaat vrij te geven. Hierdoor wil je gewoon verder lezen

Het enige spijtige voor mij was dat sommige dingen voorspelbaar waren. Maar niettegenstaande dit kwam er toch nog een verrassing op het einde.....

[Karine De Gendt · Rating 4 out of 5]

Buren de titel van dit boek heeft tijdens het verhaal meerdere betekenissen. Een schrijfstijl die kenmerkend is voor Patrick De Bruyn: vlot, geen ingewikkelde personages, puur,... Na enkele bladzijden ben je mee met het verhaal en blijft het einde onvoorspelbaar. Het plot is weer sterk doordat je als lezer een eigen interpretatie van het einde kan (of zelfs dient te) maken.

[Wiebke · Rating 5 out of 5]

Fantastisch! Elke keer als ik dacht te weten hoe het boek ging aflopen, veranderde plot nog eens. Ik heb genoten van dit boek, ook al omdat ik door de drukke eindejaarsperiode nog niet veel aan lezen was toegekomen.

[EvyNelis · Rating 5 out of 5]

Gedachten op nul en lezen maar!!! In een keer uitgelezen!! Wat een vlotte boek! Uiteindelijk wel een verrassend einde... Niet verwacht, zeer goed!

[Maud · Rating 4 out of 5]

prachtig verhaal met een heel verrassend einde ...boeiend en spannend tot de laatste bladzijde
had niks anders verwacht van een boek van Patrick de Bruyne...heerlijk !!

[Tessa Vanden broeck · Rating 4 out of 5]

Really like the book. It's exciting with a good plot at the end.