Η σχέση του συμποσιαστή της ελληνικής αρχαιότητας με την κούπα του ήταν "ανθρώπινη". Έχουν σωθεί μαρτυρίες που τεκμηριώνουν ότι όχι μόνο το κρασοπότηρο "μιλούσε" στο συμποσιαστή, αλλά ότι και αυτός συνδιαλεγόταν με το κρασί της κούπας του. Πράγματι, έχουν βρεθεί κύλικες και άλλα αγγεία ποτού με γραμμένες προτροπές και ευχές προς τον οινοπότη. Στο βιβλίο αυτό, γίνεται μια παρουσίαση στους "κρατήρ" (κούπες) των αρχαίων και τις απεικονίσεις που διακρίνουμε επάνω τους, καθώς επίσης και την μυσταγωγική σχέση που είχαν οι αρχαίοι Έλληνες με το κρασί.