ME ΦONTO TH XIO TOY ΠPOHΓOYMENOY AIΩNA KAI ME ENΔIAMEΣEΣ ΣTAΣEIΣ ΣTHN AΘHNA KAI TO ΠAPIΣI, H ΣYΓΓPAΦEAΣ ΠΛEKEI MYΘOΠΛAΣTIKA ME ΠPAΓMATIKA IΣTOPIKA ΓEΓONOTA ΓIA NA MAΣ AΦHΓHΘEI TH ZΩH TPIΩN ΔYNAMIKΩN ΓYNAIKΩN, ΣYNΘETONTAΣ ENA MONAΔIKO MYΘIΣTOPHMA ΓIA TA ONEIPA, THN ANATPOΠH, TH ΔIAΨEYΣH, TON EPΩTA KAI TH ΣYΓXΩPEΣH.
Αυτό το μυθιστόρημα με σαγήνευσε από την πρώτη στιγμή που έψαχνα στη σελίδα του εκδοτικού οίκου «Νίκας» και ήθελα διακαώς να αποκτήσω. Είχα ακούσει σε συζητήσεις βιβλιοφίλων για τα εξαιρετικά και ποιοτικά του βιβλία καθώς και για την προσεγμένη δουλειά που γίνεται σε επανεκδόσεις και το διαπίστωσα και η ίδια. Κάτι ο πρωτότυπος τίτλος, όπως και η περίληψη που ακούμπησε τις ευαισθησίες μου και το μονοθεματικό εξώφυλλο με ώθησαν να πιστέψω πώς θα διαβάσω ένα οδοιπορικό αγάπης σε χρόνια δύσκολα γεμάτο συγκίνηση και λυρισμό. Το αναγνωστικό μου ένστικτο, ευτυχώς, για μια ακόμα φορά δε λάθεψε και «Τα μαύρα βόλια» της Νατάσας Λω είναι μια ιστορία αγάπης που θα θυμάμαι για καιρό. Η συνέχεια στο λινκ:https://vivliopareas.blogspot.com/202...
Μου άρεσε αυτό το βιβλίο! Με ταξίδεψε για λίγο πίσω στο νησί μου (καθότι γέννημα θρέμμα Χιώτισσα) τόσο με την γραφή όσο και με την ιστορία την ίδια. Μου άρεσε που παρόλο το προβλέψιμο (με την καλή έννοια) τέλος για συγχώρεση και λύτρωση, το βιβλίο δεν τελείωσε με επανασύνδεση των ηρώων... απαραίτητα. Η συγγραφέας το αφήνει στον αναγνώστη και μου άρεσε γιατί αυτό το βιβλίο ήταν περισσότερο για την συγχώρεση και την κατανόηση του παιδιού για τις πράξεις των γονιών (δεν ξέρω πως να το πω χωρίς να κάνω spoiler) παρά για το αν οι ήρωες ξαναενώθηκαν.