روزی را که اولین دوربین عکاسی خوبام را گرفتم هنوز یادم هست. اشتیاقی که به عکاسی پیدا کرده بودم در تمام علایق و فعالیتهای پیشازآنام بیسابقه بود. در مسابقهی فوتبال پسرم سه حلقه فیلم عکاسی مصرف کردم، از پسرکام که خواب بود بیست عکس گرفتم و... خلاصه معلوم است چهقدر جذب عکاسی شده بودم. تنها چیزی که باعث شد عطش عکاسیام را کمی مهار بزنم خالیشدن جیبام بود. اتفاقاً این درنگ مفید بود چون با کمی بررسی دقیقتر متوجه شدم عکسهای من ـ در بهترین حالت ـ تهی و بیمعنا بود. بهترین خصوصیتشان این بود که در بسیاریشان میشد سوژههای عکاسی را شناخت. سعی میکردم مهارتهایام را بیشتر کنم اما همیشه عکسها پر از اشکالات پیشپاافتاده بود: گوشهای نصفهافتاده، چشمهای خارجازفوکوس و ترکیبتصویر بیمزه و تکراری. مدام از خودم میپرسیدم: «چهخصوصیتی عکس را جذاب میکند که تو عکسهای من نیست؟ سر جادویی عکسی که ما را شیفتهی خود میکند چی است؟» اگر شما هم دنبال پاسخ به همین پرسشها هستید و میخواهید از فرزندانتان عکسهای بهتری بگیرید اینکتاب بهدردتان میخورد. والدین بهترین فرصتها را برای عکاسی از کودکانشان دارند چون در جشنتولد، عید نوروز، بازیهای دستهجمعی، جشنهای پایان مدرسه و هر رخداد دیگری همراه کودکانشان هستند. عکسهای پرسنلی و استودیویی گذشت سالها و مدل موی بچهها را بهخوبی حفظ میکند اما معمولاً شخصیت واقعی کودکان را نشان نمیدهد. بعید میدانم فرزندان شما میل داشته باشند ساعتها با لباس پلوخوری و موی مرتب و شانهخورده در استودیو بنشینند و یک عکاس حرفهیی دوربینبهدست مدام ازشان عکس بگیرد. کودکان در اینشرایط راحت نیستند و بنابراین درست جایی که میخواهید شخصیت واقعیشان دیده شود ایناتفاق نمیافتد. ما دوست داریم در عکسهای بچههامان روحیه و خصوصیات ظریف شخصیتیشان دیده شود. بیتردید خندهی کودک سهسالهی من شیطنتآمیزتر از خندهی دوسالونیمهگی او است. چشمان پسرک هفتماههی من تا همین یکماه پیش کاملاً به من شبیه بود اما حالا با چشمان مادرش مو نمیزند. پدرومادر شاهد دورههای مختلف رشد فرزندانشان هستند و مایل اند هر لحظه را قبل اینکه دورهی بعدی شروع شود و از دست برود ثبت کنند. البته فرزندان ما خیلی زود رشد میکنند اما میتوانیم با عکسهای آنها لحظهها را شکار کنیم و هروقت دوست داشته باشیم تماشا کنیم. رشد آنها و سالخوردهشدن ما اینگونه قابلتحمل میشود. تنها با چندنکتهی پایهیی دربارهی درک عکاسی ـ و درک کودکان ـ میتوانید مهارت عکاسیتان را آنقدر بهتر کنید که تقریباً همیشه عکسهای خوب بگیرید. گرفتن عکسهای خانوادگی زیبا و ماندنی مستلزم تجهیزات گرانقیمت و مهارتهای حرفهیی نیست و صرفاً با استفادهی عملی از اصول ساده و عقل سلیم میتوان به این هدف رسید. این اصول بخت شما را در افزایش تعداد عکسهای خوب در هر نوبت عکاسی بیشتر میکند و کمک میکند بتوانید آلبوم عکسی زیبا و نمونه داشته باشید و لحظههای خوب زندگیتان را با فرزندانتان ثبت کنید. برای اینکه ثابت کنم سادگی اصلی موثر است تمام عکسهایی را که در اینکتاب میبینید با یک دوربین سیوپنجمیلیمتری استاندارد و یک فلاش معمولی یا نور خورشید گرفتهام. در اینکتاب اصلاً خبری از تکنیکهای پیشرفتهی استودیویی نیست! میدانم که شما نمیخواهید شغلتان را تغییر دهید یا پول زیادی دارید که بخواهید تجهیزات گرانقیمت بخرید. میدانم میخواهید قبل بزرگشدن فرزندانتان عکسهایی زیبا و بهیادماندنی از آنها بگیرید. امیدوار ام با کمک اینکتاب به اینهدف برسید.
I was a little disappointed with this book. It is rather out-dated, assuming that most people still use a 35mm camera. But I do applaud the author for taking some decent pictures throughout this book--all with just a 35mm camera. Many pictures did just look like snapshots however, even though he took advantage of good light and framing. This book has some good tips if you know absolutely nothing about photography and aren't looking to be a necessarily fabulous photographer. This book is simply what the title implies--how to take better pictures (snapshots) of your kids with just a simple point-and-shoot camera. He covers just basic things like using filler flash and making sure your subject fills your frame. Just really basic stuff if you know absolutely nothing about photography.