1904. Η Ασημίνα μεγαλώνει στην παλιά πόλη του Ναυπλίου χωρίς την αγάπη του σκληρόκαρδου πατέρα της, μα μελώνει ως το φυλλοκάρδι από τη στοργή και τη γλύκα της μάνας της. Μετά τον θάνατο της μητέρας της, σε ηλικία εννιά ετών, αναλαμβάνει να αναθρέψει τα ορφανά αδέρφια της. Λίγα χρόνια αργότερα, γνωρίζει τον Παναή και ανάμεσά τους γεννιέται ένας μοιραίος έρωτας, που ανθίζει σε μια σχισμή του βράχου της Ακροναυπλίας, μέχρι την επιστράτευση του αγαπημένου της για τον πόλεμο στην απέναντι όχθη του Αιγαίου.
1924. Η Ασημίνα βρίσκεται στην Αθήνα διωγμένη από τον πατέρα της και παντρεμένη χωρίς τη θέλησή της…
1939. Λίγο πριν το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου, επιστρέφει στο Ναύπλιο, για να συνδεθεί και πάλι το νήμα της ζωής της με την ιστορία του τόπου της...
Μια μεθυστική ιστορία αγάπης που συμπορεύεται με την ιστορία της Ελλάδας.
Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα, που οι σελίδες του αναδίδουν άρωμα από λικέρ τριαντάφυλλο...
Φιλότιμη η προσπάθεια της συγγραφέως μέσα από μια ιστορία αγάπης, να αναδείξει την τοπική ιστορία του Ναυπλίου κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η γραφή της είναι μετρημένη χωρίς πολλές φιοριτούρες και οι χαρακτήρες σωστά δομημένοι και ολοκληρωμένοι.
Μέσα από μια δυνατή γραφή, η συγγραφέας Ισμήνη Μπάρακλη ξεδιπλώνει το δράμα μιας οικογένειας και παράλληλα αυτό μιας χώρας που μέσα σε ελάχιστα χρόνια γνωρίζει δυο πολέμους. Οι χαρακτήρες που δημιουργεί αναδύονται ολοζώντανοι από τις σελίδες, υψώνονται πάνω από τις λέξεις, ξεδιπλώνουν τα πάθη τους μπροστά στα μάτια του αναγνώστη που αχόρταγα διαβάζει. Γιατί πραγματικά, αυτό το μυθιστόρημα δεν σε αφήνει να το αφήσεις. Μεστός λόγος, μετρημένος, μοιάζει με τα κεντίδια που τα λευκά γυναικεία χέρια δημιουργούν. Γραφή γεμάτη αγάπη για τον άνθρωπο, από μια συγγραφέα που δεν παραθέτει απλά γεγονότα και καταστάσεις, αλλά την ανάγκη να κατανοήσει πρώτα αυτή και μετά ο αναγνώστης τα πώς και τα γιατί του κόσμου μας. Γραφή ιδιαίτερη όπου η εναλλαγή του ενεστώτα με τον αόριστο, δίνει ακόμη μεγαλύτερη ένταση στο κείμενο. Κι οι λέξεις φτιάχνουν πίνακες ζωγραφικής, που γεμίζουν μια μεγάλων διαστάσεων πινακοθήκη. Κι οι πίνακες, θαυμαστοί, ποτισμένοι με χρώμα ανεξίτηλο. Πόσες εικόνες! Τις φέρνω μπροστά στα μάτια μου, τη μία μετά την άλλη, όπως αυτή των αλόγων του αγγλικού ιππικού που αφήνουν πίσω τους τα συντρίμμια των βομβαρδισμένων πλοίων και κολυμπούν προς την ελευθερία τους. Όπως αυτή του γερασμένου πατέρα που πηγαινοέρχεται νευρικά πάνω κάτω στη σάλα μουρμουρίζοντας έναν σκοπό και σηκώνοντας τα χέρια σαν τον μαέστρο, εξωτερικεύοντας έτσι με αυτόν τον ιδιόρρυθμο τρόπο τη χαρά του για το γιο που γύρισε από τον πόλεμο. Όπως αυτή του Άγγλου αιχμαλώτου που με ικετευτικό βλέμμα περνάει μέσα από τα κάγκελα το γράμμα για την οικογένειά του, με δυο λέξεις «Λέτερ, φάμιλι». Όπως αυτή της Λέλας που ζωντανή νεκρή φτάνει στην πόρτα της Ασημίνας. Ολοζώντανοι οι ήρωες φέρνουν μαζί τους το Ναύπλιο του χθες, σαν μια μεγάλη θεατρική σκηνή που ανοίγει μπροστά μας, δεν μας αφήνει όμως απλούς θεατές, αλλά μας κάνει να σηκωθούμε από τα καθίσματα και να μπούμε στο σκηνικό. Ανέβηκα τη δρομόσκαλα, πήγα μέχρι τη σχισμή του βράχου, μάρτυρα ενός έρωτα γεμάτου αλήθεια. Κοίταξα κάτω τη θάλασσα, τα χρώματα του ουρανού, άπλωσα το χέρι στις φραγκοσυκιές. Με όλες τις αισθήσεις σε εγρήγορση, βίωσα τους ήρωες. Μα περισσότερο ένιωσα εκείνο το συγκλονιστικό «μη με αφήσεις να γεράσω μόνη μου». Πόσο σπαραγμό αλλά και πόση αλήθεια κρύβει αυτή η φράση. Κι αν τη λέει η Ασημίνα, είναι κι εκείνος ο ανάλγητος πατέρας που το ίδιο θέλει, αλλά ο χαρακτήρας του δεν του επιτρέπει να το ομολογήσει. Να μη γεράσουμε μόνοι, από εγωισμό, από αγάπη, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Να μη γεράσουμε μόνοι, γιατί κάποιοι, όπως η κεντρική ηρωίδα ζουν για να μοιράζουν και να μοιράζονται, να πλάθουν όνειρα σαν τα ροδοπέταλα που παιχνιδίζουν στον αέρα. Γεμάτο συγκλονιστικές σκηνές, στηριγμένο στα αρχεία της εποχής, το «Λικέρ τριαντάφυλλο» θα σας παρασύρει με το μεθυστικό του άρωμα.
Η συγγραφέας έπλεξε με τις λέξεις μία ιστορία αγάπης,με τρόπο μετρημένο και χωρίς φλυαρίες και άσκοπες περιγραφές. Τα ιστορικά γεγονότα έκαναν την γραφή ακόμα πιο ζωηρή και ρεαλιστική. Συνήθως, είμαι διστακτική στα μυθιστορήματα που διαπραγματεύονται ιστορικά γεγονότα,γιατί απαιτούν πολύ συγκεκριμένο λόγο. Η λυρικότητα όμως, είναι τοποθετημένη στα σωστά σημεία και το δράμα της οικογένειας κλιμακώνεται αργά και σταθερά,όπως και της τότε Ελλάδας. Μύρισα το λικέρ τριαντάφυλλο...
Ήταν ένα πολύ ωραίο βιβλίο που δεν έχω αρκετά καλά λόγια για να το περιγράψω. Αρχικά σαν βιβλίο ΔΕΝ είχε όλα εκείνα τα στοιχεί που με κάνουν να το απεχθάνομαι σαν αναγνώστη (μακροσκελείς περιγραφές χωρίς νόημα, υπερβολικά πολλές επαναλήψεις, κ. α.). Όλοι οι ήρωες του βιβλίου σου προκαλούν αισθήματα συμπαθείας καθώς μέσα από τα γεγονότα τους γνωρίζεις καλύτερα. Το βιβλίο πραγματεύεται την ζωή της πρωταγωνίστριας, ουσιαστικά από την στιγμή που χάνει την μητέρα της και μένει με τον αυστηρό πατέρα και τα αδέρφια της. Η ιστορία είναι αρκετά καλογραμμένη και το μόνο που δεν μου άρεσε είναι ότι σε ορισμένα σημεία φαίνεται να υπάρχουν κενά, και αυτός είναι ο λόγος που δεν του έβαλα 5/5. Δηλαδή ενώ η ιστορία κυλάει καθώς περνούν τα χρόνια και η πρωταγωνίστρια μεγαλώνει σε κάποια σημεία γίνεται ένα άλμα χρόνων και μετά βάζει κάποια εμβόλιμα στοιχεία για εκείνο το κομμάτι της ζωής της. Το συγκεκριμένο βιβλίο θα το συνιστούσα σε όλους ανεπιφύλαχτα, καθώς είναι μικρό σε έκταση και έχει πολύ ωραία πλοκή.
Το λικέρ τριαντάφυλλο θα σου χαρίσει ένα πολύ όμορφο ταξίδι, νοσταλγικό, με τις μυρωδιές μιας άλλης εποχής! Το άρωμα του τριαντάφυλλου πρωταγωνιστεί στις ζωές των προσώπων της ιστορίας και ενώνει κομμάτια, φέρνει πιο κοντά τους ανθρώπους, απαλύνει τις όποιες πληγές! Μου άρεσε πολύ το βιβλίο αυτό!!
σε γενικες γραμμες ηταν καλο..απλα δεν ειχε βαθος σε πολλα σημεια ετρεχε και ηταν επιδερμικο..εχει μια αξιιοπρεπη γραφη αλλα αν ηταν περισοτερες σελιδες θα ηταν πολυ καλητερο
Δυστυχώς η συγγραφέας δεν κατάφερε να με ταξιδέψει. Δεν κατάφερα να μυρίσω το λικέρ τριαντάφυλλο. Άλλη μια ιστορία τόσο ίδια με χιλιάδες άλλες και μάλιστα ειπωμένη στα γρήγορα.
Ένα πραγματικά ωραίο βιβλίο που μου πρόσφερε αυτό ακριβώς που ψάχνω σε κάθε βιβλίο. Έχει πολύ ωραία πλοκή που διαδραματίζεται γρήγορα χωρίς περιττές περιγραφές και επαναλήψεις ώστε να γίνει κουραστικό. Το βιβλίο όλο βασίζεται στην ιστορία πρωταγωνίστριας μας η οποία μετά τον θάνατο της μητέρας της έρχεται αντιμέτωπη με τον αυστηρό πατέρα της και με διάφορες άλλες καταστάσεις. Όλη η πλοκή εξελίσσεται ομαλά χρονικά μέχρι ένα σημείο όπου και κόβεται απότομα. Έπειτα συνεχίζει η ιστορία μετά από πολλά χρόνια και προσπαθεί να μας διηγηθεί μπερδεμένα τι απέγιναν όλοι οι ήρωες . Αυτό ήταν και το μοναδικό κομμάτι του βιβλίου που δεν μου άρεσε.
Αφορμή για να το διαβάσω αποτέλεσε η υπόθεση του βιβλίου που διαδραματίζεται στο Ναύπλιο, μια από τις αγαπημένες μου πόλεις κι ο τίτλος, γλυκό τριαντάφυλλο, μια νόστιμη παρεκτροπή μου. Έχει μια ενδιαφέρουσα υπόθεση, αν κι όχι ιδιαίτερα πρωτότυπη (μάνα που υπομένει τα πάνδεινα, πατέρας βίαιος και αυστηρός, απαγορευμένος έρωτας, όλα στραβά κι ανάποδα σε μια κοινωνία περιορισμών και υποκρισίας) παρόλα αυτά το ενδιαφέρον είναι η αναλυτική αναγραφή του ψυχισμού των ηρώων της. Θα προτιμούσα περισσότερες σελίδες από Ναύπλιο, επειδή σχεδόν τηλεγραφικά αναφέρεται η ομορφιά του και θα άξιζε πολύ περισσότερα. Η λεπτομέρεια και η ακρίβεια στα ιστορικά γεγονότα είναι αριστοτεχνική και δίνει μια στιβαρότητα στο βιβλίο. Το γλαφυρό στιλ με τα υποκοριστικά αντικειμένων και το άρωμα "ελληνική ταινία τύπου φτωχός πλην τίμιος" δυστυχώς αφαιρεί αρκετή από την ζωντάνια του βιβλίου, αλλά φαντάζομαι ότι αφού είναι από τα πρώτα της, στην πορεία η συμπαθής συγγραφέας έχει ανοδική εξέλιξη.
Η ιστορία είχε δυνατότητες αλλά δεν αναλύθηκε σωστά...περνούσε πολλά πράγματα γρήγορα κάποιοι ήρωες έγιναν αόρατοι χωρίς να μάθουμε λεπτομέρειες από τη ζωή τους..ελάχιστες δυνατές στιγμές και δε μου άρεσε ο χρόνος που χρησιμοποιούσε σε κάποια σημεία σαν να γινόταν στο τώρα..