«Και είμαι σπασμένο κοχύλι Στον πάτο, Ξεκολλημένο οστό Μέσα σε πισίνα Χωρίς άμμο»
Ένας μοντέρνος νατουραλισμός• Τα φυσικά στοιχεία διατρανωμένα -τα ζώα, το τοπίο- είναι εκείνα που ορίζουν το Ρου της Ιστορίας των πραγμάτων. Κι ο άνθρωπος, ελάχιστος, μαζεύει τα κομμάτια του κάτω από το καβούκι του. Μια αίσθηση νεκρής φύσης διάχυτη αλλά όχι χωλαίνουσα, μα θελκτική, σαν να βγαίνει από ταινίες του Λαρς βαν Τριερ και του Καουρισμακι. Μετά από αυτό το βιβλίο απλά ψάχνω εισιτήρια για ταξίδι σε μια σκανδιναβική χώρα ❄️🏔️🌲
Το Νορβηγικό τοπίο μένει στάσιμο στον χρόνο αφήνοντας το έρεβος να πλησιάζει μέσα από τις σκοτεινές σχισμές των σημύδων. Το Νορβηγικό τοπίο με επέλεξε να το γράψω και δεν το επέλεξα. Ολα τα αγόρια• αυτόχειρες του αποχωρισμού, της προσμονής, της οδύνης και της απελπισίας ατενίζουν στη παγωμένη του λίμνη Τα μάτια τους τα ξερίζωσε το σκοτάδι. Το βιβλίο αυτό εύχομαι να το αγαπήσετε για τη σκοτεινή του μοναδικότητα, εύχομαι να συναντηθούμε μέσα σε εκείνο το δάσος που περιγράφω σε αυτά τα ποιήματα. Να χαθούμε για λίγο μέσα του στις μέρες της μοναξιάς μας.
«Στο σκοτάδι μπόρεσα και είδα όλα τα χρώματα κι ένιωσα τις υφές τους.» (Σάββατο | 2003 | Γενέθλια)
Το "Νορβηγικό Τοπίο" είναι μια από τις πιο μελαγχολικές ποιητικές συλλογές που υπάρχουν. Η ανατριχιαστική γραφή του Ιωάννη Μωραΐτη θα σας μεταφέρει σε ένα απομονωμένο χιονισμένο τοπίο, όπου τα ποιήματα γίνονται εικόνες και οι εικόνες γίνονται μνήμες. Ο νέος ποιητής, μέσω των ψυχρών στίχων, μας δείχνει ότι και το σκοτάδι έχει κι εκείνο την δική του ομορφιά.
Το αγαπημένο μου ποίημα είναι σίγουρα το "Νεκρή Φύση".