What do you think?
Rate this book
Dicen que los dormidos
Laudo
Esta es una novela completa, bien trabajada y estructurada. Posee una búsqueda estilística que cumple su propósito a cabalidad. De su lectura, se desprende un proyecto de escritura al tanto de los devenires narrativos y artísticos actuales. Si bien es una novela que cuenta perfectamente una historia, su atributo más importante no es ese. Su cualidad más importante es su lirismo. Su poética desbordante y, -en algunas ocasiones-, alucinante muestra de la condición humana y sus estados anímicos.
Su acercamiento al dolor y a la tragedia cotidiana a la que estamos todos a merced en Puerto Rico, hace posible que se plasmen las bellezas simples y comunes del amor fraternal para alejarse de manera acertada de la cursilería y la banalidad. Hay pasajes de fuerza emotiva y hermosa que al ser una especie de oda a la hermandad, exalta las múltiples facetas de las relaciones humanas y familiares. Despunta como una obra de sentimiento, de lenguaje y de crecimiento (coming of age). Sitúa al lector frente a sus realidades, frente a la vida y la muerte, frente a su destino.
Jurado:
Prof. José Miguel Curet Arana
Dr. Jaime Giordano
Dra. Carmen Ángela López Álvarez
Esta es una novela completa, bien trabajada y estructurada. Posee una búsqueda estilística que cumple su propósito a cabalidad. De su lectura, se desprende un proyecto de escritura al tanto de los devenires narrativos y artísticos actuales. Si bien es una novela que cuenta perfectamente una historia, su atributo más importante no es ese. Su cualidad más importante es su lirismo. Su poética desbordante y, -en algunas ocasiones-, alucinante muestra de la condición humana y sus estados anímicos.
Su acercamiento al dolor y a la tragedia cotidiana a la que estamos todos a merced en Puerto Rico, hace posible que se plasmen las bellezas simples y comunes del amor fraternal para alejarse de manera acertada de la cursilería y la banalidad. Hay pasajes de fuerza emotiva y hermosa que al ser una especie de oda a la hermandad, exalta las múltiples facetas de las relaciones humanas y familiares. Despunta como una obra de sentimiento, de lenguaje y de crecimiento (coming of age). Sitúa al lector frente a sus realidades, frente a la vida y la muerte, frente a su destino.
Jurado:
Prof. José Miguel Curet Arana
Dr. Jaime Giordano
Dra. Carmen Ángela López Álvarez
150 pages, Paperback
First published May 1, 2014
5 people are currently reading
134 people want to read
About the author
Sergio Gutiérrez Negrón
9 books44 followersSergio Gutiérrez Negrón (Caguas, 1986) ha publicado las novelas Los días hábiles, Palacio, y Dicen que los dormidos, la colección de cuentos Preciosos perdedores, y el ensayo académico Mexico, Interrupted: Labor, Idleness and the Mexican Economic Imaginaries. En el 2017, fue seleccionado por el Hay Festival como parte de Bogotá39, un listado de 39 escritores prometedores del continente menores de 39. Dos años antes, en el 2015, fue reconocido por el Festival de la Palabra con el Premio Nuevas Voces, un premio otorgado a autores puertorriqueños jóvenes. Ese mismo año fue parte de Latinoamérica Viva, una selección de autores latinoamericanos noveles curada por la Feria Internacional del Libro de Guadalajara. Escribió columnas para El Nuevo Día por nueve años. Sus cuentos, ensayos y crónicas han aparecido en varias revistas y periódicos, entre estos World Literature Today, Casa de las Américas (Cuba), Centro (Colombia) y Clarín (Argentina). Es profesor de literatura y estudios culturales en Oberlin College.
Sergio Gutiérrez Negrón (Caguas, 1986) has published the novels Los días hábiles, Palacio, and Dicen que los dormidos and the collection of stories Preciosos perdedores. In 2017, he was selected by the Hay Festival as part of Bogotá39, a list of 39 promising writers from the continent under 39. Two years earlier, in 2015, he was recognized by the Festival de la Palabra with the Nuevas Voces Award, an award given to young Puerto Rican authors. That same year he was part of Latinoamérica Viva, a selection of new Latin American authors curated by the Guadalajara International Book Fair. He wrote op-eds for El Nuevo Día between 2010 and 2019. His stories, essays and crónicas have appeared in various magazines and newspapers, including World Literature Today, Cuadernos Hispanoamericanos, Casa de las Américas (Cuba), Centro (Colombia) and Clarín (Argentina). He is a professor of Latin American literature and cultural studies at Oberlin College.
Sergio Gutiérrez Negrón (Caguas, 1986) has published the novels Los días hábiles, Palacio, and Dicen que los dormidos and the collection of stories Preciosos perdedores. In 2017, he was selected by the Hay Festival as part of Bogotá39, a list of 39 promising writers from the continent under 39. Two years earlier, in 2015, he was recognized by the Festival de la Palabra with the Nuevas Voces Award, an award given to young Puerto Rican authors. That same year he was part of Latinoamérica Viva, a selection of new Latin American authors curated by the Guadalajara International Book Fair. He wrote op-eds for El Nuevo Día between 2010 and 2019. His stories, essays and crónicas have appeared in various magazines and newspapers, including World Literature Today, Cuadernos Hispanoamericanos, Casa de las Américas (Cuba), Centro (Colombia) and Clarín (Argentina). He is a professor of Latin American literature and cultural studies at Oberlin College.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
Read
March 23, 2024Elim çenemde çakacağım yıldızları düşünüyorum. İşin içinden çıkamadım. Arkadaşa sordum. Saçmalıklarla yeterince uğraşıyorum bir de seninkilerle deyip beni başından savdı. Bakalım sen ne yapacaksın! Javier Cercas etkisiyle Latin Edebiyat damarı buldum, ince kitaplarla takılıyorum bu aralar. Beni kandıran kitaba henüz rastlamadım. Dolayısıyla Uyuyor Diyorlar'ı zerre beklenti kurmadan okumaya aldım. Adamın biri nişanlısını iş yerinden almak için arabasıyla gidiyor. Işıklarda duruyor. Yanına Civit marka araba yanaşıyor. Civit'in camları iniyor. Silahlar doğrultuluyor. Tak tak tak tak tak tak. Bu altı mermiyi bizimkine sıkıyorlar. Eğlencesine! Adam komada. Hastanede dört yıl kalıyor. Uyanıyor. Eve dönüyor. Fakat bambaşka biri olarak dönüyor: Ruh gibi; hareketleri yavaş, konuşmaları telgraf tarzında. Diyeceksin ki gördün mü? Son noktaya kadar olup biteni yirmilerindeki kız kardeşi anlatıyor. Geçmiş-şimdiki zamanda gezinen on numara anlatım tekniği romana ışıltı veriyor. Buraya kadar tamam mı? Ne beş yıldızı, on yıldızlı roman. Nasıl da unuttum: Uyuyor Diyorlar suça sürüklenişin öyküsüdür. Evet, özellikle okuma zevki açısından "cazip fırsatlar" veriyor roman. Kısa da tutulmuş, incecik bir kitap. Sergio Gutierrez Negron ortalığı bulandırmadan tane tane yazmış. Serdar Çelik de bayrağı alırcasına cam gibi çeviri yapmış. Ama tabii fırsatlar deyince sadece parasal durumları duyduğumuz için romanlardaki bu manevi fırsatlar heba olup gidiyor. Karşı kıyıya geçelim şimdi de. Öte yakanın manzarası çok farklı; yağmur çamur, sis bir yandan. Hey nereye gidiyorsun? Bakalım sen yıldızları sayabilecek misin? Ben bu romanı zamanında alırken arka kapak tanıtım yazısına dikkat kesilmiştim. Romanın vaadi diye şöyle yazıyor tanıtımda, aynen alıyorum: "Uyuyor Diyorlar, hayat ve ölüm arasındaki konumumuzu sorgulatan eşsiz bir roman." Bahsedildiği anlamda bir sorgulamayı romanda ne gördüm ne duydum ne de biliyorum. Dolayısıyla kocaman bir hayal kırıklığı. Hadi buyur sıkıysa ver yıldızı. Harika roman, valla doyamadım diye diye dudaklarımda tuttuğum çivileri beş yıldıza çakıyordum ki "hop Kaptan efendi hop hop, romanın vaadi boş çıktı, roman sıfırı çekti, yıldızlara yazık " diyen içimdeki okurun tepinmeleriyle merdivenden indim. Ben ne yapacağım şimdi? Vaatle yola çıkıp da yolun sonunda başlarım vaatine de şeyine de diyemem ben.
March 8, 2019
‘Şiddet şiddeti doğuruyor, şiddet yapıyor, daha çok şiddet oluşuyor.”
Aslında sadece şiddet değil uygulanmaya devam ettikçe artan ve sınırları zorlayan.
İnsanlar arasındaki mesafeler de, zaman da köreltiyor bazı şeyleri. İki kardeş olsa dahi..
.
Bir gün bir telefon geliyor. Sizden dört yaş büyük ağabeyinizin komada olduğu söyleniyor. Hastalık gibi bir durum değil bu. Ağabeyiniz trafik ışıklarında beklerken; onun üzerine altı el ateş ediliyor, öyle birden bire.. Sebepsiz yahut sebebini henüz bilmiyorsunuz.
Sonra sancılı bir koma süreci başlıyor, sancıyı geride kalanlar çekiyor aslında.
İlk başlarda üzülüyorsunuz. Hem de çok.
Ailenize destek oluyorsunuz-olabildiğince.
Kızıyorsunuz,suçlunun yakalanması için deli oluyorsunuz.
Ve suçlu yakalanıyor.
Beklediğiniz gibi olmuyor,sinir buhranları geçirmiyorsunuz.. Söylemesi ayıp belki ama unutuyorsunuz. Hatta gülüyorsunuz yeniden.
Ta ki yeniden bir telefon alana kadar.
Ağabeyiniz dört yıl komada kaldı ve şimdi uyandı.
İşte asıl olay şimdi başlıyor.
.
Porto Riko’lu yazar Sergio Gutierrez Negrón soruyor “her şey kaldığı yerden devam edebilir ve bir şey olmamış gibi devam edebilir misiniz?”
Cevabı ise okura göre değişecek.
Ancak Negrón bu kısa eserinde, sert bir ikileme sürüklüyor sizi. Köprüler, anılar ve rüyalar ile birlikte..
Aslında sadece şiddet değil uygulanmaya devam ettikçe artan ve sınırları zorlayan.
İnsanlar arasındaki mesafeler de, zaman da köreltiyor bazı şeyleri. İki kardeş olsa dahi..
.
Bir gün bir telefon geliyor. Sizden dört yaş büyük ağabeyinizin komada olduğu söyleniyor. Hastalık gibi bir durum değil bu. Ağabeyiniz trafik ışıklarında beklerken; onun üzerine altı el ateş ediliyor, öyle birden bire.. Sebepsiz yahut sebebini henüz bilmiyorsunuz.
Sonra sancılı bir koma süreci başlıyor, sancıyı geride kalanlar çekiyor aslında.
İlk başlarda üzülüyorsunuz. Hem de çok.
Ailenize destek oluyorsunuz-olabildiğince.
Kızıyorsunuz,suçlunun yakalanması için deli oluyorsunuz.
Ve suçlu yakalanıyor.
Beklediğiniz gibi olmuyor,sinir buhranları geçirmiyorsunuz.. Söylemesi ayıp belki ama unutuyorsunuz. Hatta gülüyorsunuz yeniden.
Ta ki yeniden bir telefon alana kadar.
Ağabeyiniz dört yıl komada kaldı ve şimdi uyandı.
İşte asıl olay şimdi başlıyor.
.
Porto Riko’lu yazar Sergio Gutierrez Negrón soruyor “her şey kaldığı yerden devam edebilir ve bir şey olmamış gibi devam edebilir misiniz?”
Cevabı ise okura göre değişecek.
Ancak Negrón bu kısa eserinde, sert bir ikileme sürüklüyor sizi. Köprüler, anılar ve rüyalar ile birlikte..
December 25, 2018
En un país donde se desayuna cereal de violencia y se cuentan balas. Es una historia idónea para ver cuán sangre caliente somos.
October 18, 2024
Porto Riko'dan okuduğum ilk kitap olması dışında beni keyiflendirmeyen bir kitap. Arka kapak tanıtım yazısındaki hayat ve ölüm arasındaki konumumuzu sorgulatan eşsiz bir roman cümlesi nasıl bu novellaya ait olabilir, anlam vermek zor.
July 13, 2021
Bir derginin yanında hediye edilen bu kısa roman, Porto Rikolu bir yazardan okuduğum ilk kitap olmasının dışında fazla bir önem arz etmiyor. Yine de belirtmek isterim ki fena değil, duygusunu geçiren bir novella olmuş.
March 31, 2019
Wow, he quedado realmente encantado con esta novela del jóven escritor puertorriqueño Sergio Gutierrez, en la cual narra la degeneración de un ser humano luego de un evento tan traumático como el de ser baleado por equivocación. Toda la historia está narrada magistralmente mediante el personaje de su hermano el cual tiene que vivir y sufrir en carne propia la vida del círculo familiar luego del atentado. Altamente recomendada.
May 5, 2019
Dicen que los dormidos, novela escrita por Sergio Gutiérrez Negrón. 3.5 estrellas.
La historia de una familia que nunca aprende a lidiar con la tragedia y la forma en que consiguen seguir adelante es deformando la realidad. Contada desde el punto de vista de un hombre que ve la vida de su hermano desvanecerce poco a poco después de un incidente traumático que lo deja en coma, y cómo su familia se encuentra indefensa ante los acontecimientos que los rodean.
Lo que me gustó de éste libro: la forma en que el autor escribe. La utilización del lenguaje y la técnica narrativa es compleja, riesgosa y excelente. Se ve que el autor tiene un gran talento expresivo.
Lo que no me gustó: la historia como tal me pareció demasiado melodramática y por momentos, aburrida. La narrativa extremadamente introspectiva e insular no invita a lectores internacionales, e incluso a lectores que lleven mucho tiempo fuera de la isla.
En resumen, vale la pena leer éste libro pero puede resultar algo confuso y deprimente.
La historia de una familia que nunca aprende a lidiar con la tragedia y la forma en que consiguen seguir adelante es deformando la realidad. Contada desde el punto de vista de un hombre que ve la vida de su hermano desvanecerce poco a poco después de un incidente traumático que lo deja en coma, y cómo su familia se encuentra indefensa ante los acontecimientos que los rodean.
Lo que me gustó de éste libro: la forma en que el autor escribe. La utilización del lenguaje y la técnica narrativa es compleja, riesgosa y excelente. Se ve que el autor tiene un gran talento expresivo.
Lo que no me gustó: la historia como tal me pareció demasiado melodramática y por momentos, aburrida. La narrativa extremadamente introspectiva e insular no invita a lectores internacionales, e incluso a lectores que lleven mucho tiempo fuera de la isla.
En resumen, vale la pena leer éste libro pero puede resultar algo confuso y deprimente.
September 5, 2022
Dicen que los dormidos es un relato que me impresionó, principalmente porque y cómo explora relaciones entre hermanes. Como tengo un hermano que amo y es también mi amigo, mi cómplice, me estremece leer la excelente construcción que hace la voz narradora de lo que este vínculo sugiere y cómo se siente frente al dolor, frente a la violencia. Además, el autor emplea un juego con los tiempos del verbo para narrar la obra que me parece fascinante, en especial porque lo hace bien cabrón y narra como quien no esta narrando y te vas enterando de la historia sin saber que te estás enterando. Me explico? Así mismo, usa el recurso de lo onírico ofreciéndole más complejidad y dimensiones tanto a la obra como a lxs personajes. Finalmente, me sorprende el acto culminante pues aunque no opta por la tragedia que podemos predecir o que se sugiere, NO defrauda -AL CONTRARIO porque además sorprende de nuevo- ofreciendo en la narración la intensidad anticipada aun sin recurrir al recurso esperado. LEAN LITERATURA PUERTORRIQUEÑA Y EN ESPAÑOL PUÑETA.
May 26, 2017
Lo tuve que leer debido a una clase de universidad. Fue muy bueno pero no soy fanatica de lo que le paso a la victima y que no pudiera retomar su vida.
December 12, 2017
no la e podido leer pero quisiera leerla
April 17, 2025
“La violencia hace violencia hace violencia hace violencia hace violencia.”
August 13, 2025
The book asks whether someone who’s been in a coma for years can ever really be the same person after they wake up.
It’s written as a monologue from the perspective of their sibling.
Honestly, it didn’t hold my attention that much.
It’s written as a monologue from the perspective of their sibling.
Honestly, it didn’t hold my attention that much.
March 14, 2015
Una historia sobre dos hermanos y cómo intentan recuperar lo perdido.
Hace tiempo que no leo castellano, pero qué bien se siente volver a este ejemplo de lirismo puertorriqueño. Leyendo la novela de mi amigo es como acurrucarse en un recuerdo que no me pertenece.
Hace tiempo que no leo castellano, pero qué bien se siente volver a este ejemplo de lirismo puertorriqueño. Leyendo la novela de mi amigo es como acurrucarse en un recuerdo que no me pertenece.
September 14, 2014
Tremenda historia sobre la hermandad y como la violencia se carcome a sus víctimas. Un must-read.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews