Co wprawia świat w ruch? Kim jest John Galt? Niszczycielem czy wyzwolicielem? Dlaczego musi toczyć wojnę nie ze swoimi wrogami, lecz z tymi, którzy najbardziej go potrzebują? Dlaczego najtrudniejszą bitwę toczy przeciwko ukochanej kobiecie? Jakaż to przyczyna sprawia, iż genialny przedsiębiorca zmienia się w bezwartościowego playboya, wielki przemysłowiec pracuje na rzecz własnego upadku, kompozytor porzuca karierę w noc swego triumfu, a piękna kobieta kierująca siecią kolei transkontynentalnych zakochuje się w mężczyźnie, któremu poprzysięgła śmierć? Zdumiewająca opowieść o człowieku, który postanowił zatrzymać silnik świata - i uczynił to. Historia kryminalna, jednak nie o morderstwie dokonanym na ludzkim ciele, lecz o morderstwie - i odrodzeniu - ducha ludzkiego.
Polemical novels, such as The Fountainhead (1943), of primarily known Russian-American writer Ayn Rand, originally Alisa Rosenbaum, espouse the doctrines of objectivism and political libertarianism.
Fiction of this better author and philosopher developed a system that she named. Educated, she moved to the United States in 1926. After two early initially duds and two Broadway plays, Rand achieved fame. In 1957, she published Atlas Shrugged, her best-selling work.
Rand advocated reason and rejected faith and religion. She supported rational and ethical egoism as opposed to altruism. She condemned the immoral initiation of force and supported laissez-faire capitalism, which she defined as the system, based on recognizing individual rights, including private property. Often associated with the modern movement in the United States, Rand opposed and viewed anarchism. In art, she promoted romantic realism. She sharply criticized most philosophers and their traditions with few exceptions.
Books of Rand sold more than 37 million copies. From literary critics, her fiction received mixed reviews with more negative reviews for her later work. Afterward, she turned to nonfiction to promote her philosophy, published her own periodicals, and released several collections of essays until her death in 1982.
After her death, her ideas interested academics, but philosophers generally ignored or rejected her and argued that her approach and work lack methodological rigor. She influenced some right conservatives. The movement circulates her ideas to the public and in academic settings.
Ciekawa, choć ciężka w odbiorze cegła. Autorka prezentuje bardzo specyficzny koncept dystopii, w której wielkie kapitalistyczne umysły starają się naprawiać nieustannie niszczony przez socjalistycznych tchórzy świat.
Piękna i heroiczna walka dobra ze złem.
„Atlas” to całkiem trafiony tytuł, biorąc pod uwagę tendencję autorki do mitologizacji wszystkich bohaterów. Irytowało mnie okropnie, że każda z tych „dobrych” postaci jest absolutnie nieomylna, błyskotliwa i zawsze krok do przodu przed całą resztą społeczeństwa. Jednocześnie wizja świata, w którym jesteśmy w stanie dokonać moralnej oceny każdego człowieka jako 1. inteligentnego geniusza, 2. podłego krętacza, 3. głupka bez własnego zdania, jest w mojej opinii tak prymitywna, jak cała filozofia obiektywizmu, którą Ayn Rand próbuje tu budować.
Przez całą podróż po fabule tej książki nie potrafiłam oderwać poglądów bohaterów od mojej własnej osoby. Mam 21 lat, a wciąż nie udało mi się opracować żadnego rewolucyjnego wynalazku, który w przyszłości zmieniłby społeczeństwo na lepsze! I nie mam w sobie ani grama poczucia, że powinnam się za to zabierać. Nie poświęcam pracy w hucie (ani żadnym innym miejscu) 18 godzin dziennie, nie jestem roszczeniowa i nie wymagam, by każdą przysługę (a nawet relację) traktować jak finansową transakcję. Jestem więc zwykłym leniem, albo, co gorsza, łakomym na dobrobyt innych ludzi komuchem, który nigdy sam nic nie osiągnie, bo jest zwyczajnie na to za głupi haha.
I choć uważam poglądy autorki za nieaktualne (nieodpowiadające współczesnym wizjom świata), to jestem w stanie zrozumieć, że jednak kontekst polityczny i historyczny znacznie się przez ostatni wiek zmienił.
Ważne jest dla mnie również to, że dawno żadna lektura nie wywierała na mnie tak sprzecznych emocji i nie determinowała mojej głowy do ciągłego podważania tego, co czytam. A to wspaniałe, że jakaś powieść jest w stanie zmotywować mój mózg do takiego wysiłku.
Daję 4 gwiazdki, bo choć nie przekonują mnie niektóre poglądy autorki, uważam że nie powinno mieć to znaczenia przy ocenie. Wychowywały nas dwa zupełnie różne światy i nie mam prawa jej za to obwiniać. Obwiniam natomiast ilość bezsensownych opisów, które bardzo często się zapętlają tworząc jedno wielkie masło maślane z poglądów bohaterów. Tę powieść naprawdę dałoby się przedstawić na 600 stronach, gdyby tylko bardziej skondensować formułę i nie pozwalać bohaterom na monologi o upadku świata rozciągnięte na 10 stron!