La novela que ha inspirado la serie LA TIERRA DE LAS MUJERES de AppleTV+, protagonizada por Eva Longoria y Carmen Maura. Descubrieron su pasado, comprendieron su presente, dibujaron su futuro.
Gala Marlborough viaja con sus dos hijas, Kate y Adele, a un pequeño pueblo del Empordà con la única intención de cobrar la herencia de un familiar desconocido y retomar cuanto antes su vida en Nueva York. Ignora que esa decisión activará una perfecta, sutil y acompasada maquinaria dispuesta a desempolvar mentiras enterradas, secretos familiares y sanar almas entregadas a la amargura del dolor.
Después de Reír al viento, su debut literario, éxito arrollador de crítica y lectores, Sandra Barneda se confirmó como narradora con La Tierra de las Mujeres, su segunda novela. Un viaje fascinante al corazón de La Muga, un diminuto lugar del planeta gobernado por un singular círculo de ancianas de corazón infinito, sabedoras de que lo minúsculo puede llegar a ser inconmensurable.
Reflexiva, contemporánea, mágica, rebelde..., una apasionada vuelta a los orígenes, un redescubrimiento, la certeza de que con la fuerza y el consentimiento de los antepasados cualquiera puede tentar al destino.
Aburrido, simplón y nefasto. Evidentemente, el libro no me ha gustado, y si recibe dos estrellas y no una es porque reconozco que la intención de la autora es buena, al intentar mostrar las vidas de unas mujeres que o bien han estado toda una vida atrapadas en las redes de lo impuesto socialmente, y empiezan poco a poco a despertar, o bien han sido desde el principio baluartes de coraje y rebeldía. Sin embargo, la novela no acaba de lograr el objetivo de narrar estas historias que podrían ser ejemplares: por supuesto la mayoría de los personajes femeninos sufren una evolución notable a lo largo del libro a través de los sucesos que les acontecen, pero no dejan de estar idealizados, quizás construidos de una manera demasiado ingenua y simple. Asimismo, el ritmo de la novela es lento, haciéndose eterna por momentos. De hecho, el problema principal del libro lo establecería en el estilo del mismo: un exceso evidente de frases banales e intentos de misticidad fallidos, muchos párrafos que simplemente sobran, por repetitivos, y un uso francamente erróneo de los signos de interrogación y exclamación, que intentan dar dinamismo a la narración, pero que sólo producen extrañamiento y acaso risa floja... Quisiera en este punto, de hecho, llamar la atención no a la escritora, sino al editor o editora de la obra, que considero debería haber tenido esto en cuenta, pues con una revisión concienzuda la novela podría haber ganado en seriedad y carácter, en mi opinión. En definitiva, no recomiendo este libro, aunque reconozco que sí he aprendido leyéndolo: a criticar aquello que no me gusta, pero también a valorar lo bueno que hay en toda literatura, por "mala" que sea.
Una historia de luchas internas. La historia de un pasado olvidado. La historia de unas raíces encontradas. La historia de una metamorfosis que hará que una Neoyorquina socialmente sumisa se transforme en la mujer decidida que es. No es un novelón, pero tampoco es una mala lectura. 📖❤️
Los cruces del destino son aleatorios y, a veces, solo hace falta un segundo o menos para producir encuentros que, por ese poco tiempo, jamás existieron.
La historia es bonita, los personajes atrapan con sus vidas y emociones. El personaje principal llena todo el libro y te retiene hasta le final. Se entretiene demasiado en las descripciones.
Bastante flojito y repetitivo, aunque el tratamiento de los personajes estuvo bien, se volvía todo... como si fuera una oda a la vida de pueblo y de la gente humilde; y un odio tremendo a la vida de las grandes ciudades y de las clases altas.
Lo siento, pero sentí que en muchas partes del libro (y digo muuuchas partes) estaba leyendo una guía turística. Está bien situarlo en la historia y en la tierra... pero a mi gusto ocupó demasiadas páginas.
En definitiva, la vida de todos los personajes era mierda superficial y triste y desdichada... hasta que vienen a Barcelona y todo es paz y amor y sinceridad. ¿POR QUÉ? Las personas no cambian de un día para el otro.
Las hijas de Gala: Adele parecía tener a veces 4 años y a veces esos 8 que dice que tiene... ¡raro! Katees una adolescente dolida. Okey, lo entiendo, pero esas actitudes no son tan normales para una adolescente como nos cuenta la autora. Creo que hace demasiado hincapié en "como es normal en esa edad...", "como todo adolescente..". En fin, dos estrellas bien ganadas y tres bien perdidas.
Libro del que esperaba mucho más... no por la sinopsis, sino por el nombre de la autora. Sandra me cae bien, y por eso decidí darle una oportunidad a su faceta de escritora.
Me queda claro que no sólo hay que tener buenas ideas para publicar, sino también habilidad para llevar la trama.
🟢 TRAMA: 4 ⭐️ No es una trama super compleja pero siento que tiene su encanto: un reflejo de la vida. No todo tienen que ser dragones y superhéroes.
🟢 PERSONAJES: 4⭐️ Creo que los personajes tienen un carácter muy marcado y su evolución es innegable. Se nota que están trabajados con paciencia y cariño.
🟡 ESTILO: 3⭐️ El estilo es un poco denso a veces. Siento que los diálogos podrían ser más fluidos y abundantes. A veces directamente ‘narra’ los diálogos y eso hace que la lectura pueda sentirse más densa.
🟢 AMBIENTACIÓN Y MUNDO: 5 ⭐️ No sé si La Muga existe pero, si no existe, te hace sentir que sí todo el rato. El nivel de detalle y la magia, naturalidad y ese toque rural transmiten una magia innegable que te atrapa. 🟢 TEMAS Y MENSAJE: 4⭐️ He visto reseñas que dicen que no cuenta nada. No estoy nada de acuerdo. Creo que toca varios temas super jugosos y bien tratados como la aceptación, romper con las obligaciones, poner límites, ser más flexible, el duelo… Todos ellos convierten a los personajes en seres complejos e imperfectos que le da un toque muy fuerte de realismo a la obra completa.
🟡 RITMO: 3 ⭐️ El ritmo es lo que menos me ha gustado de esta novela. Debo decir que en ningún momento me ha parecido aburrida, siento que todo está ahí con un motivo y si no estuviese se sentiría incompleta. Pero a veces se puede sentir un poco lenta.
🟡 ORIGINALIDAD: 3,5 ⭐️ Creo que en este campo es decente. Posiblemente habrá más historias con la misma temática pero tampoco se siente como algo más que masticado.
🟡 IMPACTO EMOCIONAL: 3,5 ⭐️ He llegado a empatizar con las protagonistas de la historia, así que creo que ha cumplido con las expectativas.
🟢 ESTRUCTURA Y COHERENCIA: 5⭐️ No he encontrado ningún fallo en la estructura. Narra con detalle las semanas que pasan en La Muga con una sensación de paso del tiempo realista.
🟡 DISFRUTE PERSONAL: 3,5⭐️ No es una lectura que recomendaría como lectura ligera para pasar el rato, pero debo decir que me ha gustado. Necesitaba mi dosis de una historia realista sin fantasía ni caballos voladores, y cumple su función. Me quedo con un buen recuerdo de esta novela y de la vida de sus personajes. Espero que les vaya muy bien 🤗
Bardzo kobieca powieść osadzona w hiszpańskiej prowincji. Historia o matce i córkach, ich korzeniach, niesnaskach i trudnej relacji. "Ziemia kobiet" to przede wszystkim opowieść o rodzinie, skrywanych przez lata tajemnicach, ale przede wszystkim o kobietach, które od lat rządzą La Mugą. O ich życiowej mądrości, doświadczeniu, namiętnościach i rozterkach. Książka nie zalicza się do grona lekkich, czy takich, które czyta się podczas jednego posiedzenia. Jest bardzo emocjonalnie, trochę przydługo, ale mimo wszystko uważam, że warto po nią sięgnąć. Gdyby nie sprawy spadkowe, to Gala nie wywróciłaby całego swojego nudnego życia, nie wyrwała dzieci z ich środowiska, by wyruszyć do Katalonii, gdzie czeka na nią dom po stryjecznej babce. Gdyby tego nie zrobiła, to nigdy nie dowiedziałaby się prawdy o swoim pochodzeniu... Sandra Barneda w niezwykle barwny sposób opisała przygody kobiety i jej córek. Ubrała w wyjątkowe słowa trudną relację Gali i nastoletniej Kate. Z prawdziwym urokiem oddała przygody małej Adele w hiszpańskim miasteczku.
Momentami piękne opisy były zbyt rozbudowane - autorka pisze bardzo rozwlekle, a im więcej pięknych wyrażeń, im więcej rozmyślań i analizowania przez bohaterów, tym trudniejsza w odbiorze była "Ziemia kobiet". Bywały momenty, gdy książka sprawiała wrażenie na siłę rozwleczonej - jakby nie chciała mi się dać "pokonać". O ile fabuła jest ciekawie i sensowanie poprowadzona, tak obszerne opisy przemyśleń i emocji bohaterów można było spokojnie skrócić o jakąś połowę. Myślę, że dzięki temu historia nabrałaby płynności i lekkości. Bardzo podobały mi się wątki ukazujące, jak trudna potrafi być relacja matki ze stojącą na progu dorastania córką. Podkreślanie ich ambiwalentnych uczuć, a także czasami nie do końca racjonalnych decyzji było bardzo realistyczne. Drugim moim ulubionym wątkiem jest Krąg - czyli szalone katalońskie staruszki, w których krew jeszcze buzuje. Każda z nich była inna, ale razem stanowily prawdziwą drużynę nie do zdarcia. Jednak prawdziwym crème de la crème "Ziemii kobiet" jest drążenie, poszukiwanie i odnajdowanie własnych korzeni, nawet wtedy, gdy prawdę o nich skrywają dekady niedopowiedzeń i tajemnic.
"Ziemia kobiet" to powieść, która mi się podobała i jednocześnie nie mogłam się doczekać, kiedy ją skończę. Na wielki plus zasługują fabuła i bohaterowie wykreowani przez Barnedę, natomiast na minus fakt, że książka jest przegadana. Myślę, że spokojnie można by ją skrócić o nadmierne wyeksponowane opisy przeżyć wewnętrznych bohaterów - historia tylko by na tym zyskała. Dla fanów barwnych, szczegółowych opisów emocji i wielu rozmyślań będzie to powieść doskonała.
„Ziemia kobiet” to bestsellerowa powieść hiszpańskiej autorki Sandry Barnedy zekranizowana przez platformę Apple TV+ z Evą Longorią w roli głównej.
Chcąc wypełnić ostatnią wolę swojej krewnej, Gala Marlborough wraz ze swoimi dwiema córkami wyrusza w podróż z Nowego Jorku do maleńkiej hiszpańskiej wioski, położonej nieopodal Morza Śródziemnego. Ta decyzja na zawsze odmieni jej życie.
Gatunkowo powieść tę zaliczyłabym do literatury pięknej, która ma za zadanie podrapać nasze serce, duszę i sumienie, sprawić byśmy się zatrzymali w odwiecznym pędzie, otworzyli szerzej oczy i wyciągnęli lekcję na przyszłość. O czym jest ta historia? Pokrótce mówiąc o miłości, sile kobiet, siostrzeństwie, nowych początkach, zapuszczaniu korzeni, i o tym, że wszystko ma swoje konsekwencje. Lekki i przyjemny styl pisarki czyni tę historię wielowymiarową, dając czytelnikowi wgląd w uczucia i myśli wszystkich jej bohaterów. Akcja zabiera nas w podróż do Kraju Basków, co samo w sobie jest dla mnie wartością dodaną.
„Ziemia kobiet” to powieść dla koneserów nieśpiesznego delektowania się lekturą, rozsmakowywania się w jej treści i tle społeczno-obyczajowym, dogłębnej znajomości bohaterów i relacji między nimi panujących.
Dobro i zło połączone są cienką nicią, tą samą, która utrzymuje nas przy życiu, a mimo to staramy się za wszelką cenę nie zauważać jego ciem...
Gala , główna bohaterka powieści Ziemia kobiet nieoczekiwanie dla siebie otrzymuje spadek po mieszkającej w Hiszpanii ciotecznej babce , która niegdyś prowadziła dobrze prosperującą fabrykę mebli i właśnie owo przedsiębiorstwo staje się dziedzictwem kobiety , która wraz z córkami- Kate i Adele wyrusza do malowniczej Katalonii , by spełnić ostatnie życzenie krewnej , której nigdy nie poznała. Ta podróż staje się nie tylko wędrówką i pretekstem do poznania władnych korzeni, lecz przede wszystkim odsłania skrywane sekrety i zawiłe relacje rodzinne. Czy bohaterki odnajdą swoje szczęście, a dawne urazy zostaną puszczone w niepamięć i wybaczone?
Losy trzech silnych kobiet są oddane niespiesznie i malowane niczym obraz Moneta , choć niektóre opisy są w moim odczuciu nieco zbyt obszerne. To nieustanna walka o siebie , własne szczęście , miłość i wybaczenie- sobie i innym. Mimo to trudno nie dostrzec kunsztu pisarskiego i dbałości o detale tworzące niepowtarzalny klimat. 💙🩷
Un libro con altibajos. La historia en sí me encanta, tanto por tratarse del encuentro entre dos mundos opuestos (rural y urbano, para simplificar) como por ser una historia sobre la fuerza de las mujeres. Sí esperaba más del “Círculo” de mujeres - esa parte quedó relegada a un segundo plano a pesar de ser un elemento crucial. La manera de narrar me gustó menos, sobretodo llegando al final. En primer lugar, hay demasiadas perspectivas, lo que hace que los personajes no se acaben de desarrollar; además los cambios son muy bruscos y no siempre están claros. También pienso que la autora podría haber mostrado los sentimientos y el desarrollo de las protagonistaz más a través de sus percepciones y reacciones, màs que narrar todo lo que piensan y sienten. Eso hizo que el libro a veces resultara un tanto pesado, especialmente en los últimos capítulos, donde las reflexiones fueron innecesariamente enrevesadas y de una (pseudo) espiritualidad barata.
Me parece que este es un libro muy mejorable. Lo encuentro repetitivo en exceso cuando toca los sentimientos de los personajes, y sin embargo hay temas dentro del libro, interesantes, que se tocan muy superficialmente. Como por ejemplo la vida de Amelia, el mundo de los anticuarios, el romance de Román y Julianne, los Círculos de mujeres..... Sin embargo, los personajes de los niños, sobre todo Adele y Marc, son muy entrañables. En cuanto al lenguaje, le falta revisión. No sé si es que el original está en catalán y el castellano es una traducción, pero tiene giros lingüísticos que suenan raros. En fin, creo que se queda corto.
Me emcontré el libro de pura casualidad, y lo empecé a leer también por casualidad.
Y encontré un libro lleno de citas maravillosas, como esta: "Los cruces del destino son aleatorios y, a veces, solo hace falta un segundo o menos para producir encuentros que, por ese poco tiempo, jamás existieron. ... Los tres construyeron, sin saberlo, un triángulo invisible ese 31 de Diciembre..." Es un libro bastante bueno, la escritora sabe como hacer que te enganches a la primera, y al final te quedas pensando en todas las posibilidades que ahora tiene Gala. Sin dudas, un buen libro.
La idea base de la historia es buena e interesante, porque se centra en contar la historia de varias mujeres, de como se han ido empoderando, queriendo y respetando a sí mismas y entre ellas. No obstante, la narración es aburrida, ya que se percibe que hay demasiado relleno e intento de usar una redacción muy elaborada, pero no llegando al lector. Me ha costado mucho leerme este libro por esos motivos y el final, sinceramente, me parece soso para todas las vueltas que da a lo largo de la historia.
Es ese tipo de libros que no querrías haber leído para poder volver a leerlo y disfrutarlo otra vez. Además ambientado esta vez en mi tierra, L'Empordà, te transporta directamente a cada lugar del libro. Una auténtica delicia. Por cierto, este año han estrenado la serie, que no.tiene que ver naaada con el libro (vaya giro...) pese a tomar la idea original del mismo. Contra todo pronosrico, os la recomiendo una vez leído el libro, claro.
Una mujer con una buena posición económica y social deja atrás su vida en Nueva York por una herencia que de repente le trastoca toda su vida anterior y le hace replantearse nuevas emociones . Gala que así se llama la protagonista , junto a sus dos hijas, nos desvelarán secretos y mentiras que ellas mismas irán descubriendo.
El libro tiene muchos altibajos. Al principio es aburrido, luego se vuelve interesante, por momentos se pone muy repetitivo pero lo que no perdono es que tenía una buena trama, había planteado bien a los personajes y sus dilemas, sobretodo el de la protagonista, una mujer sometida a su marido que finalmente se libera pero lo arruinó en el final dejando todo en nada.
Con una escritura elegante, Sandra nos sumerge en este viaje al pasado que reconduce el presente para cambiar un futuro que parecía predecible. Una novela que te envuelve y transporta a La Muga y su entorno y donde sientes a todos los personajes. Se nota que es una de las primeras novelas de la escritora y que nos avanzaba la cautivadora prosa que con ella nos espera.
Creo que ha sido un libro genial, aunque me gustase mucho más Reír al viento. Me esperaba otro final, pero me ha parecido muy adecuado a las tradiciones familiares y a la vida. Próximamente leeré su último libro, ¡a ver qué tal!
Sencillamente encantador. Una novela conmovedora. El destino de estas mujeres (Gala, Kate, Adele y Julianne) se ve alterado cuando deciden regresar a La Muga, indagar sobre su pasado, desenterrar a sus muertos. El amor las asalta y les cambia su futuro por completo.
Un hermoso viaje, las mujeres y la madre tierra conectadas por el árbol genealógico, nunca olvidar las raíces, la libertad y el amor. Me encantó que se intercalan tres idiomas y el pasado, presente y futuro...
Libro de herencias, Patrones, circulos de mujeres y de volver a las raices, la pertenencia... Una gran novela que remueve y que como mujer te invita a identificarte dentro de la sistemica familiaf... Una escritura muy dulce.
En esta novela se encuentran dos mundos distintos, Gala y sus hijas de Nueva York y la familia del padrecde Gala del Ampurdan. Al principio chocan porque las costumbres, maneras de pensar son completamente opuestas pero al final se acercan y se fusionan. Muy entretenido, me gustó.
Una temática que debería engancharme, pero por alguna razón no lo conseguía. A veces desconcertado por lo poco desarrollados que están los diálogos entre los personajes. Aún así, ha sido más positivo que negativo.
What a slow, uneventful, and boring book. I do not to leave books unfinished so I forced myself to keep reading. I kept hoping that something exciting would happen but nothing! It is just a story with no romance, humor, suspense, mystery. I still want to watch the series on AppleTV
El final... me hubiera gustado otro. Se que es el que tenía que ser porque las americanas Gala,Kate y Adele deben volver a su vida. La abuela se queda porque ya vivió. Historia de pueblo, de tierra muy bien contada