"Ανακάλυψη ενός μαζικού τάφου στον κήπο μου. Ημέρα αρκετά σημαντική ώστε να δικαιολογεί το ξεκίνημα ενός ημερολογίου". Πολύ σύντομα οι μπουλντόζες καταστρέφουν το μικρό κήπο στα προάστια και στη συνέχεια επιτίθενται στο διπλανό σπίτι και το κατεδαφίζουν. Η γοητευτική γειτόνισσα που έμεινε άστεγη έρχεται να μείνει στο σπίτι του αφηγητή. Γίνονται εραστές και παρακολουθούν άναυδοι την εξάπλωση των ανασκαφών. Από πού έρχεται αυτός ο ομαδικός τάφος, μέχρι που φτάνει; Οι μπουλντόζες προχωρούν συνεχώς, διασχίζοντας το ήσυχο προάστιο που σύντομα ερειπώνεται, ξεθάβοντας όλο και περισσότερους σκελετούς. Μυστικότητα κυριαρχεί παντού, η παραμικρή εξήγηση. Ακόμη χειρότερα, καχύποπτοι άνθρωποι τους παρακολουθούν: μυστικοί, ψυχίατροι, γεωλόγοι... Ο Υβ Νιγύ σμιλεύει με φράσεις λιτές, χρωματισμένες με μαύρο χιούμορ, μια αινιγματική και στοχαστική παραβολή για ό,τι έχει ταφεί. (Jean-Charles Gateau)
Γάλλος εκπαιδευτικός ανακαλύπτει στον κήπο του έναν ομαδικό τάφο, που κανείς δε μπορεί να πει πώς βρέθηκε εκεί. Όχι δεν είναι θρίλερ, ούτε αστυνομικό, αλλά μπορεί άνετα να σου τσακίσει τα νεύρα. Γραμμένο σε μορφή ημερολογίου, αλλά πραγματικού ημερολογίου, σαν εκείνα που γράφεις λίγες γραμμές και πας στην επόμενη μέρα. Πολύ δυνατό ανάγνωσμα, διαβάζεται μονορούφι.